Tibetan
་བྱ་མེད་ན་ཐ་སྙད་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བ་སྤང་། ཆད་བྱས་ཀྱིས་གོ་བས་འཁྲུལ་བ་མི་དགོས་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། བུམ་པའི་སྒྲ་དོན་དེ་གཞན་བུམ་མིན་ལས་མི་ལྡོག་ན་ལྡོག་པ་བརྗོད་པར་འགལ་ལ། ལྡོག་ན་ནི་དངོས་པོ་བརྗོད་བྱར་འགྱུར་བས་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་བརྗོད་པ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། གཉིས་པོ་དེ་དག་ག་ལ་མཚུངས་ཏེ་མི་མཚུངས་པར་ཐལ། རྣམ་རྟོག་གི་གཟུགས་བརྙན་ནི་དམ་པའི་དོན་ལ་བུམ་མིན་ལས་མི་ལྡོག་ཀྱང་། རྟོག་པ་ལ་ལྡོག་པར་སྣང་བ་ནི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ལ། མུ་སྟེགས་བྱེད་བརྗོད་བྱའི་སྤྱི་ནི་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བར་མི་འདོད་པས་སོ། །དེས་ན་མི་མཚུངས་སོ། །དེའང་། རྗེས་འགྲོ་ཅན་སྒྲ་རྗེས་འགྲོ་ཅན། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་སྒྲས་དངོས་སུ་བརྗོད་ན་ནི། དེ་ཤེས་པ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་རང་མཚན་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་ལ་བཀོད་པའི་སྐྱོན་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ། རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ནི་རང་མཚན་ཡིན་ཡང་དེའི་རང་གི་ལྡོག་པ་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་མིན་ལ། འཁྲུལ་པས་དེ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་ཅིང་བརྟགས་པའི་ཆ་དངོས་སུ་བརྗོད་ཀྱང་དངོས་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་དངོས་པོར་མེད་མོད། འོན་ཀྱང་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལ་བརྡ་སྦྱར་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་དོན་རང་མཚན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དུ་སྦྱོར་བར་ཟད་དོ། །དེའང་། ཕྱི་རོལ་ནུས་པ་རྣམ་དཔྱོད་ལ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སེལ་བའི་སྤྱི་ལ་བརྡ་སྦྱོར་ན། ལྡན་པ་མིན་པའི་འདུ་བྱེད་ལ་བརྡ་སྦྱོར་བ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ། དོན་སྤྱི་གལ་ཏེ་རྫས་སུ་གྲུབ་ན། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ལ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པས་ཁྱེད་བདེན་མོད་འོན་ཀྱང་དོན་སྤྱི་ནི་དངོས་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དོན་སྤྱི་དོན་ལ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་སེལ་བས་འཇུག་པའི་དངོས་ཡུལ་དོན་ལ་མེད་ཅེས་ཤེས་ན་དོན་དམ་པར་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་མེད་པ་འདི་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་ནི། བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་དོན་ལ་མེད་ན་དོན་སྤྱི་ལ་རང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་ནས་བརྡ་སྦྱོར་བར་འདོད་པ་ནི་གསོག་གསོབ་ཡིན་ཏེ། བློ་ཆོས་རྣམས་དོན་ལ་མི་བརྟེན་པར་གསུང་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་འཁྲུལ་པ་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐ་སྙད་མ་ནོར་བ་ཐམས་ཅད་འཇིག་ཅིང་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་ཐ་སྙད་མ་ནོ
Chinese
如果不用名称，那名称就会中断，要避免这种情况。要避免因为中断而产生误解。第一点是：如果瓶子的声音和意义不从其他非瓶子的事物中返回，那么说返回就是矛盾的。如果返回，那么事物就会变成所表达的对象，这就像表达一般事物一样。如果这样说，那么这两者怎么会相同呢？它们是不相同的。因为概念的影像在胜义谛中不从非瓶子的事物中返回，但在概念中显现为返回是一种错觉。而外道所表达的共相不认为是错觉的显现。因此，它们是不相同的。就像经文中说的那样：“具有随行者的声音，具有随行者。”等等。第二点是：如果声音直接表达概念中显现的影像，那么因为它与知识没有差别，所以会产生那些认为知识自相是所表达对象而设置的过失。不是这样的，因为概念中显现的事物影像有两种，其中概念中显现的形态是自相，但它的自相的返回不是直接的所表达对象。虽然因为错觉而执着它为事物并进行分析的部分是直接表达的，但它是非实在的。因此，直接的所表达对象不是实在的。然而，对概念中显现的事物影像进行命名，仅仅是为了让世间人进入事物的自相。就像经文中说的那样：“外在的能力在于分别。”等等。第三点是：如果在排除的共相上命名，那么这就像在非具有的行上命名一样。不是这样的，如果事物共相是实体，那么就会有表达非具有的行的过失，你说的是对的，但事物共相是非实在的。因此，事物共相在事物中不存在，因此如果知道排除所进入的真实对象在事物中不存在，那么就会知道在胜义谛中没有能表达者和所表达者。第四点是：如果能表达者和所表达者在事物中不存在，那么认为在事物共相上错误地认为是自相并进行命名是徒劳的，因为经典说心识和法不依赖于事物。因此，因为不能信任错觉，所有不错误的名称都会毁灭和中断。如果这样说，那么不错误的名称
English
If names are not used, then nomenclature will be discontinued, which should be avoided. It is necessary to avoid being misled by the understanding of discontinuation. The first point is: if the sound and meaning of a pot do not revert from other non-pot things, then it is contradictory to say that it reverts. If it reverts, then the thing becomes the object to be expressed, which is the same as expressing a general thing. If you say so, how can these two be the same? They are not the same. Because the image of conceptual thought does not revert from non-pot things in the ultimate sense, but the appearance of reversion in conceptual thought is an illusion. And the generalities expressed by non-Buddhists are not considered to be illusory appearances. Therefore, they are not the same. As it is said in the scriptures, "Sound with followers, with followers," and so on. The second point is: if the image appearing in conceptual thought is directly expressed by sound, then because it is not different from knowledge, the faults set up for those who consider the self-character of knowledge as the object to be expressed will occur. It is not like that, because there are two kinds of images of things appearing in conceptual thought, among which the form appearing in conceptual thought is the self-character, but its own reversion of self-character is not the direct object to be expressed. Although the part that clings to it as a thing and analyzes it due to illusion is directly expressed, it is unreal. Therefore, the direct object to be expressed is not real. However, naming the image of things appearing in conceptual thought is only for the sake of leading worldly people to enter the self-character of things. As it is said in the scriptures, "External ability lies in discernment," and so on. The third point is: if naming is done on the generality of exclusion, then it is the same as naming on non-possessive actions. It is not like that, if the generality of things is established as substance, then there will be the fault of expressing non-possessive actions, what you say is correct, but the generality of things is unreal. Therefore, the generality of things does not exist in things, therefore if one knows that the real object entered by exclusion does not exist in things, then one will know that there is no expresser and no object to be expressed in the ultimate sense. The fourth point is: if the expresser and the object to be expressed do not exist in things, then it is futile to mistakenly consider the generality of things as self-character and name it, because the scriptures say that mind and phenomena do not rely on things. Therefore, because one cannot trust illusion, all unerring names will be destroyed and discontinued. If you say so, then unerring names