Tibetan
ར་མི་ནུས་ཏེ། དོན་རང་མཚན་ཡུལ་དུས་རྣམ་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་ནི་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཡང་དེ་ལ་མིག་གིས་ལྟ་བ་དང་། ལུས་ཀྱིས་རེག་པའི་སྒོ་ནས་བརྡ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ་དགོས་པ་ཡང་མེད། ཕྱིས་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཚེ་ན་དང་པོ་བརྡའི་དུས་ཀྱི་རང་མཚན་དེ་རྙེད་པར་དཀའ་སྟེ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡུལ་དུས་རྣམ་པ་འཆོལ་བའི་ཕྱིར། དེའང་། སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བརྡར་བཏགས་སྟོན། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །ཡང་བུམ་པ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་མིན་པར་ཐལ། གཉིས་པོ་དེ་ལ་རང་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་། གལ་ཏེ་དོན་དང་འབྲེལ་ལྡན་ན། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་། སྒྲ་ཡིས་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་དངོས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། མིག་དབང་དང་སྣང་བ་དང་ཡིད་བྱེད་ལ་སོགས་པ་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་རང་མཚན་དངོས་སུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེའང་། དབང་པོའི་བྱ་བ་མེད་པ་ལ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཞན་ཡང་། དབང་པོའི་ཤེས་པས་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་འབྲེལ་བ་འཛིན་པ་མི་སྲིད་དེ། དོན་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་དོན་འདིའི་མིང་འདིའོ་ཞེས་སྦྲེལ་བ་ན་གཞན་སེལ་གྱི་བློ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའང་། དེ་འདི་ཞེས་ནི་འབྲེལ་བ་ལ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །ཡང་དང་པོ་བརྡ་དོན་གྱི་འབྲེལ་བ་བྱེད་པའི་ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་མ་བསྟན་གང་ཡིན་ན་ཡང་རུང་བརྡ་ནི་སྤྱི་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ། ཕྱིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚེ་དོན་གོ་བའི་དོན་དུ་བརྡ་འདོགས་ལ། བརྡ་དུས་ཀྱི་རང་མཚན་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་། མིག་ལ་དོན་སྣང་བ་ལ་ཡང་། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །ཡང་། ལྟོ་ལྡིར་བ་ལ་བུམ་པར་བརྡ་སྦྱར་བ་མེད་ཀྱང་ལྟོ་ལྡིར་བ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་དེ་བུམ་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དབང་པོའི་ཤེས་པས་སྒྲ་དང་འདྲེས་པའི་དོན་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །དེའང་། འབྲེལ་པ་མ་བྱས་ཅན་མིན་ཏེ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་སྒྲ་དོན་འདྲེས་པ་མེད་ཀྱང་། དབང་པོའི་སྒོ་ལ་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཡིད་ཤེས་དེ་བུམ་པ་མཐོང་བ་དང་བུམ་པ་ཞེས་བརྡ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་གཉིས་འདྲེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་འབྱུང་བས་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་རྟོག་མེད་དང་འདྲ་བར་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་དོན་རྟོགས་པའམ་ངེས་པར་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ཏེ། དོན་མཐོང་བ་དང་རྟོག་པ་གཉིས་ཡུལ་ཐ་དད་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཐོང་བ
Chinese
不能，因为事物的自相以处所、时间和形态来确定是无边无际的缘故。而且，对于它，也不需要通过眼睛看和身体接触的方式来实际结合符号。后来进行命名时，最初符号时期的自相难以找到，因为没有那个自相，因为处所、时间和形态混杂。对此，（经中）也说：声音都是用来表示符号的。又，过去和未来的瓶子不应是声音的表达对象，因为两者没有自相。对此，（经中）也说：如果与事物有关联。此外，如果声音直接表达事物自身的特征，那么眼根、显现和作意等就不需要了，因为仅凭表达就能直接理解事物的自相。对此，（经中）也说：没有感官的作用。此外，感官的意识不可能把握表达者和被表达者之间的关系，因为事物本身不存在这两者的关系。还有，连接“这个事物的名字是这个”时，是排除其他的智慧，因为是分别的智慧。对此，（经中）也说：这个和这个是关联。还有，最初建立符号和事物之间的联系时，无论是否显示自身的特征，符号都是用于一般的，因为后来命名的目的是为了理解事物的意义而附加符号，而符号时期的自相在命名时期是不存在的。对此，（经中）也说：对于眼睛来说，事物显现。还有，即使没有将“肚子胀”与“瓶子”建立符号联系，仅仅看到“肚子胀”也会立即理解为“瓶子”，因为感官的意识把握了与声音混合的事物。对此，（经中）也说：不是没有建立联系的。如果声音和事物没有混合，那么跟随感官之门的意识，看到瓶子和将“瓶子”作为符号结合起来这两者，以混合的方式不间断地产生，这是分别念，然而，它像无分别念一样是现量。否则，理解或确定事物是不可能的，因为看到事物和分别念两者仅仅作用于不同的对象。因此，看到
English
It is not possible, because the self-characteristic of things being determined by place, time, and form is limitless. Moreover, there is no need to actually combine symbols through seeing with the eyes and touching with the body. Later, when naming, it is difficult to find the self-characteristic of the initial symbol period, because that self-characteristic is absent, because place, time, and form are mixed up. Regarding this, it is said: Sounds are all used to indicate symbols. Also, past and future pots should not be the objects of expression of sound, because both do not have self-characteristics. Regarding this, it is said: If it is related to things. Furthermore, if sound directly expresses the self-nature of things, then eye faculty, appearance, and attention, etc., would be unnecessary, because by expression alone, the self-characteristic of things is directly understood. Regarding this, it is said: There is no function of the senses. Furthermore, it is impossible for sensory consciousness to grasp the relationship between the expresser and the expressed, because there is no relationship between the two in the thing itself. Also, when connecting "the name of this thing is this," it is a wisdom that excludes others, because it is a discriminating wisdom. Regarding this, it is said: This and this are related. Also, when initially establishing the connection between symbol and thing, whether or not one shows one's own characteristics, the symbol is used for the general, because later the purpose of naming is to attach symbols in order to understand the meaning of things, and the self-characteristic of the symbol period does not exist in the naming period. Regarding this, it is said: For the eye, things appear. Also, even if there is no symbolic connection between "bloated belly" and "pot," merely seeing "bloated belly" will immediately be understood as "pot," because sensory consciousness grasps the thing mixed with sound. Regarding this, it is said: It is not without having established a connection. If sound and thing are not mixed, then the mind consciousness that follows the gate of the senses, seeing the pot and combining "pot" as a symbol, both arise uninterruptedly in a mixed manner, which is conceptual thought, however, it is manifest like non-conceptual thought. Otherwise, understanding or determining things is impossible, because seeing things and conceptual thought both only operate on different objects. Therefore, seeing
Tibetan
་ལ་ངེས་པ་མྱོང་བས་གྲུབ་པས་མཐོང་བ་ཉིད་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ་ལོ། །འདི་ཡི་ལན་ལ། རྣམ་ཤེས་ཅིག་ཆར་འཇུག་པའི་ལུགས་ལ་བརྟན་པ་དང་། རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ལུགས་སོ། །དང་པོ་ནི། རྟོག་བཅས་དང་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཡིད་གཉིས་ལ་བླུན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་ཞེན་ཅིང་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཡོད་དེ། དེ་གཉིས་འཇུག་ཡུལ་གཅིག་ལ་དུས་ཅིག་ཆར་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་ཁྱེད་རང་ལྟར་ན་ཡང་དེ་གཉིས་ལ་བླུན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པའི་རྒྱུ་ཡོད་དེ། དེ་གཉིས་ཡུལ་ལ་རིམ་གྱིས་འཇུག་ཀྱང་འཇུག་པ་མྱུར་བའི་ཕྱིར། དེའང་། རྟོག་བཅས་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཡིད། །ཅེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དོན་ལ་བརྡ་མི་སྦྱོར་ཡང་ཤེས་པ་རང་མཚན་ལ་སྦྱོར་རོ་ཞེ་ན། ཤེས་པ་རང་མཚན་དེ་ལ་བརྡ་དངོས་སུ་སྦྱར་མི་རུང་སྟེ། དོན་རང་མཚན་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་ལ་བཀོད་པའི་སྐྱོན་རྣམས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གཉིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་མཚུངས་པ་ཡིན་པ་དེས་ནའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྤྱི་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་ལ་དོན་སྤྱི་དང་། སྒྲ་དོན་གྱི་སྤྱི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་འགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་པ་ན་རེ། རང་མཚན་ལ་སྒྲ་སྦྱོར་ན་སྐྱོན་དེ་ཡོད་ཀྱང་སྒྲ་ཡིས་གསལ་བ་རང་མཚན་མི་བརྗོད་ཀྱི་རིགས་སྤྱི་དོན་གཞན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ན་གོང་གི་སྐྱོན་དེ་རྣམས་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གསལ་བ་དེ་ལ་སྤྱི་དོན་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡོད་དུ་ཆུག་ནའང་སྤྱི་མི་གསལ་བ་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་དེ་ལ་བརྡ་སྦྱར་ཡང་དགོས་པ་མེད་དེ། དེ་གསལ་བ་རྣམས་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པས་གོ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱི་དངོས་པོ་ཡིན་ན་རང་མཚན་དང་འདྲ་བར་བརྡ་སྦྱོར་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་རྐྱང་པ་ལ་བརྡ་མི་སྦྱོར་གྱི་སྤྱི་དང་འབྲེལ་བའི་རང་མཚན་ལ་བརྡ་སྦྱོར་བས་རང་མཚན་གོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རང་མཚན་ཉིད་ལ་བརྡ་སྦྱོར་ན་སྤྱི་མི་དགོས་ལ། མ་སྦྱར་ན་སྤྱི་ལ་སྦྱར་ཡང་རང་མཚན་གོ་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། ལམ་སྟོན་པ་ལ་སྡོང་དུམ་ལ་འདྲི་བ་ལྟར་དགོས་ནུས་མེད་པའི་སྤྱི་བོར་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་བརྡ་དངོས་སུ་སྦྱོར་ཅིག གལ་ཏེ་རང་མཚན་རྣམས་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་བརྡ་དངོས་སུ་སྦྱར་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན། སྤྱི་དང་འབྲེལ་བའི་རང་མཚན་འདི་ལའང་བརྡ་དངོས་སུ་སྦྱོར་མི་ནུས་པར་ཐལ། མཐའ་ཡས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དོན་ཤེས་རང་མཚན་དང་དོན་ལ་གནས་པའི་སྤྱི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱར་བྱེད་
Chinese
因为通过体验确定而成立，所以见即是分别念，不是吗？对此的回答是：有意识同时进入的方式和逐渐进入的方式。第一种是：对于有分别念和无分别念的两种心，愚笨的人们执着为一，有迷惑的原因，因为它们进入的对境相同，且在同一时间进入。第二种是：又如您所说，对于这二者，愚笨的人们也有执着为一的原因，因为它们逐渐进入对境，但进入迅速。对此也说了“有分别念无分别念的心”等等。第二种是：即使不对境贴标签，也对自相的知识贴标签吗？不能直接对自相的知识贴标签，因为与认为对境自相是所表达的内容而安立的过失相同，因为它们在自己的体性上是相同的。第二种是，对于认为共相是所表达的内容，有境共相和声音意义的共相被认为是所表达的内容这两种阻碍。第一种是：胜论师说，如果对自相贴标签，虽然有那个过失，但声音所显现的不是自相，而是表达其他种类的共相意义，所以没有上述的那些过失，是吗？那也不合理，因为那个显现中没有其他的共相意义，即使有，但对于不显现且不能起作用的共相，即使贴标签也没有必要，因为它与显现的事物没有关联，所以无法理解，而且如果共相是实物，就像自相一样，没有贴标签的能力。如果不是对单独的共相贴标签，而是通过与共相相关的自相贴标签，从而理解自相，那么如果对自相本身贴标签，则不需要共相，如果不贴标签，即使对共相贴标签，也没有理解自相的能力，就像向引路人询问树桩一样，对于没有必要和能力的共相，直接对自己的体性贴标签吧！如果自相是无限的，所以不能直接贴标签，那么与共相相关的这个自相也不能直接贴标签，因为同样是无限的。第二种是：境识自相和存在于境中的共相实物的所表达内容
English
Because it is established through experiencing certainty, seeing is conceptual thought, isn't it? The answer to this is: there is the way of consciousness entering simultaneously and the way of entering gradually. The first is: for the two minds of conceptual and non-conceptual, foolish people cling to them as one, there is a reason for confusion, because they enter the same object and enter at the same time. The second is: also as you say, for these two, foolish people also have a reason to cling to them as one, because they gradually enter the object, but the entry is rapid. To this, it is also said, "The mind with concept and without concept," and so on. The second is: even if you don't label the object, do you label the self-character of knowledge? It is not permissible to directly label the self-character of knowledge, because it is the same as the faults established in considering the object's self-character as what is expressed, because they are the same in their own nature. The second is, for considering the universal as what is expressed, there are two obstructions: the object's universal and the sound-meaning's universal being considered as what is expressed. The first is: the Vaisheshika says, if you label the self-character, although there is that fault, the sound does not reveal the self-character, but expresses other kinds of universal meaning, so there are none of the above faults, is it? That is also unreasonable, because there is no other universal meaning in that manifestation, and even if there is, even if you label the universal that does not manifest and cannot function, there is no need, because it is not related to the things that manifest, so it cannot be understood, and if the universal is a real thing, like the self-character, it has no ability to label. If you do not label the single universal, but label the self-character related to the universal, thereby understanding the self-character, then if you label the self-character itself, you do not need the universal, and if you do not label it, even if you label the universal, it has no ability to understand the self-character, just like asking a guide about a tree stump, for the universal that has no necessity and ability, directly label your own nature! If self-characters are infinite, so you cannot directly label them, then this self-character related to the universal also cannot be directly labeled, because it is the same as being infinite. The second is: the expressed content of the object-knowing self-character and the universal real object existing in the object.