Tibetan
འི་སྒོ་ནས་ཡུལ་གཉིས་འཛིན་ཚུལ་ནི་བློ་གཉིས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། བོད་ཁ་ཅིག་ལྡོག་པ་དུ་མ་འབྲལ་མི་ཤེས་པར་འདུས་པ་རྫས་དང་། འདུས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་ཁ་ཡར་བ་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གཞི་སོ་སོར་ངེས་པ་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་རྫས་ཁྱབ་ཆེ་ལ། དེ་ལས་གཞན་དུ་ལྡོག་པ་ཁྱབ་ཆེ་སྟེ། དཔེར་ན་ཁྲབ་དང་ཁྲབ་ཀྱི་བྱང་བུ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ་ལྡོག་པ་དོན་ལ་མི་གནས་པས་ལྡོག་པ་དུ་མ་བྲལ་མི་ཤེས་པར་འདུ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གལ་ཏེ་འདུ་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་འདོད་པ་དང་མཚུངས་ཤིང་། དེ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཆུག་ནའང་རྫས་ལྡོག་རྟོགས་པ་ཕན་ཚུན་རྟེན་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །ཡང་རྫས་དང་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། དངོས་འགལ་རྫས་གཅིག་ལ་མི་འདུ་བ་དང་། ལྡོག་པ་གཅིག་ལ་མི་འདུ་བ་ཡིན་ལ། མཚན་གཞི་རིམ་བཞིན། རྟག་མི་རྟག་བུམ་པ་ལ་མི་འདུ་བ་དང་། མེ་དགག་མ་ཡིན་དགག་གཉིས་ཤེས་བྱ་ཙམ་ལྡོག་གི་སྟེང་དུ་མི་འདུ་ཡང་རྫས་བུམ་པའི་སྟེང་དུ་འདུ་བ་བཞིན་ཡིན་ཞིང་། དེ་དག་རྗེས་དཔག་གི་དངོས་ཡུལ་ཡིན་ཞེས་སྨྲའོ། །རྗེས་དཔག་དེ་ལ་རྫས་ཆོས་དངོས་ཡུལ་དུ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྗེས་དཔག་གིས་དངོས་པོ་རང་མཚན་དངོས་སུ་མི་འཛིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་འཛིན་ན་དེས་བྱས་པ་རྟོགས་པ་ན་མི་རྟག་པའང་རྟོགས་པར་ཐལ། བྱས་མི་རྟག་བུམ་པའི་སྟེང་དུ་རྫས་གཅིག་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པས་གཅིག་རྟོགས་ཀྱང་ཅིག་ཤོས་མི་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། རྗེས་དཔག་ནི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་རང་ཡུལ་སྒྲུབ་ཅིང་འཇལ་བར་བཞེད་ཀྱི་རྫས་འཛིན་པ་ཉམས་ཏེ། རང་ཡུལ་ལ་སེལ་བས་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཀྱང་དངོས། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་དང་སྦྱར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་མཚན་ཉིད། རབ་དབྱེ། དེའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་གསུམ། དང་པོ་ནི། གཞན་རིགས་མི་མཐུན་ལས་ལྡོག་ཅིང་རིགས་མཐུན་དུ་མ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ལྡོག་པ་ཆིག་རྐྱང་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་དང་རིགས་མཐུན་གྱི་དངོས་པོ་ནང་ལས་ཀྱང་ལྡོག་པའི་ལྡོག་པ་ཉིས་ཚོགས་ནི་བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱི་ལ་དབྱེ་ན། ཐད་ཀའི་སྤྱི་དང་། གོང་མའི་སྤྱི་གཉིས། བྱེ་བྲག་ལ། ཐད་ཀའི་བྱེ་བྲག་དང་། གོང་མའི་བྱེ་བྲག་གཉིས་ཡོད་ལ། དེ་ཡང་ཤར་ནུབ་ཀྱི་ཤ་པ་ལྟ་བུའི་སྟེང་གི་ལྡོག་པ་ཉིས་ཚོགས་ནི་ཐད་ཀའི་བྱེ་བྲག ཤ་པ་ལྟ་བུའི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་སྟེང་གི་ལྡོག་པ་ཉིས་ཚོགས་ནི་གོང་མའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་དང་འབྲེལ་བའི་སྤྱི་གཉིས་ནི་རིམ་བཞིན། ཐད་ཀ་དང་གོང་མའི་སྤྱི་གཉིས་སོ། །ཐད་ཀའི་བྱེ་བྲག་འཇོག་པའི་གཞི་རྫས་ཐ་དད་པ་གཅིག་དགོས་ཏེ། ཕྱོགས་ལ་ལྟོས་པའི་དུས་མཉམ་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གོང་མའི་བྱེ་བྲག་འཇོག་པའི་གཞི་གཅིག་པ་བཀག་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དུས་ལ་ལྟོས་པས་འདས་སོགས་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་གིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བཤད་པར་མ་ནུས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གཞན་ལུགས་དགག རང་ལུགས་བརྗོད། རྩོད་པ་སྤང་བ་གསུམ། དང་པོ་ལ་རིགས་པ་དང་། ལུང་གིས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་རྫས་ཐ་དད་དང་། གཅིག་པ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས་ཕྱོགས་སྔ་མ་ནི། ཁ་ཅིག་སྟེ་བྱེ་བྲག་པ་དག་ཡོད་པ་ཉིད་ལྟ་བུའི་སྤྱི་ཆེན་པོ་དང་། བ་གླང་ཉིད་ལྟ་བུའི་ཉི་ཚེ་བའི་སྤྱི་ནི། རང་གི་གསལ་བ་རྣམས་དང་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་ཞིང་། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་གསལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ། རྟག་པ། མི་སྣང་བ། གསལ་བ་རྣམས་དང་འདུ་བའི་འབྲེལ་བ་ཐག་པ་ལྟ་བུས་སྦྲེལ་ནས་ཡོད་ཅེས་ཟེར་རོ། །འདི་ནི་མི་འཐད་དེ་གསལ་བ་རྣམས་ཆོས་ཅན། རང་ལས་རྫས་ཐ་དད་པའི་སྤྱི་མེད་དེ། དེ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ཞེས་པས་ཁེགས་སོ། །སྣང་དུ་མི་རུང་ཡང་ཡོད་པར་ངེས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་སྤྱི་གཅིག་བྱེ་བྲག་དུ་མ་དང་གཅིག་པ་དགག སྤྱི་དུ་མ་བྱེ་བྲག་དུ་མ་དང་གཅིག་པ་དགག མཚུངས་པའི་སྤྱི་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ནི། ལ་ལ་སྟེ་གྲངས་ཅན་པ་ན་རེ། རྡུལ་མུན་པ་སྙིང་སྟོབས་གསུམ་ཆ་མཉམ་པའི་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གསལ་བ་བུམ་སོགས་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་ཞེས་ཟེར། ཡང་བོད་རྣམས། ཤ་པ་དང་ཙནྡན་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ལ་ཤིང་ཙམ་ཞེས་བྱ་བའི་སྤྱི་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གཅིག་ཏུ་ཡོད་ཅེས་ཁ་མཐུན་པར་སྒྲོག་གོ །གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ལ། སྣང་རུང་མ་དམིགས་པ། རྣམ་པར་བརྟགས་པ། ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྫས་གཞན་དུ་མེད་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་རྫས་གཅིག་ཏུ་འདོད་ནའང་ཤིང་གསལ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་རྫས་གཅིག་པའི་སྤྱི་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། དེ་ཁྱོད་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཤིང་ལྟ་བུའི་སྤྱི་གཅིག་ཤར་ནུབ་ཀྱི་ཤ་པ་ལྟ་བུ་ཡུལ་དང་། སྔ་དྲོ་དང་ཕྱི་དྲོའི་ཤ་པ་ལྟ་བུ་དུས་དང་། ཤ་ཤུག་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་འགལ་བའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་དང་རྫས་གཅིག་པའི་སྒོ་ནས་དེ་དག་ལ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་སྟེ་འགྲོ་ན། ཤིང་གསལ་གཅིག་སྐྱེས་པའམ་ཞིག་པའི་ཚེ་ཤི
Chinese
以……的方式执持二境，是二智的执持方式。第二，某些藏人认为，多种差别不可分离地聚集在一起是事物，而聚集物的法相是差别。也就是说，在各自确定的一个基上，事物范围更广，除此之外，差别范围更广。例如，就像盔甲和盔甲的甲片一样。这种说法不合理，因为差别不实际存在，所以多种差别不可能不可分离地聚集在一起。如果聚集，就与外道的主张相同。即使可以这样认为，认识事物和差别也存在相互依赖的过失。此外，事物和差别的法的定义分别是：相违不聚集在一个事物上，差别不聚集在一个差别上。例子的基础分别是：常与无常不聚集在瓶子上，以及火否定和非否定二者不聚集在仅仅是所知的事物差别上，但聚集在事物瓶子上。他们说，这些是比量（inference）的真实对象。比量不应将事物法作为真实对象，因为比量并不直接执持事物的自相（own character）。如果执持，那么在认识到“所作”时，也应认识到“无常”，因为“所作”、“无常”在瓶子上是同一个事物。如果说，由于二者的差别不同，所以认识一个，另一个也不会被认识，那么比量是通过差别来成立和衡量其自境（own object），而执持事物的功能则丧失，因为它通过排除来进入其自境。对此，还应结合“比量也比事物更真实”等两句偈颂。第三，有定义、分类和确定其含义三部分。第一，与他类不同，且周遍于诸多同类的单一差别，是共相的定义；因为如此，所以与自身和同类的事物内部也不同的双重差别，是自相的定义。第二，共相的分类有直接共相和上位共相两种。自相有直接自相和上位自相两种。例如，东西方向的夏巴（音译，Shapa）之类的双重差别是直接自相，夏巴之类的刹那前后之上的双重差别是……
English
The way to hold two objects through... is the way to hold two wisdoms. Second, some Tibetans believe that multiple differences that cannot be separated and are gathered together are things, and the characteristic of gathered things is difference. That is, on one basis determined separately, the scope of things is wider, and apart from that, the scope of differences is wider. For example, it is said to be like armor and armor plates. This statement is unreasonable because differences do not actually exist, so multiple differences cannot be inseparably gathered together. If they gather, it is the same as the claims of the heretics. Even if it can be considered so, there is a fault of mutual dependence in understanding things and differences. Furthermore, the definitions of the dharma of things and differences are respectively: contradictory things do not gather on one thing, and differences do not gather on one difference. The bases of the examples are respectively: permanence and impermanence do not gather on a vase, and the negation of fire and non-negation do not gather on the difference of things that are merely knowable, but they gather on the thing, the vase. They say that these are the real objects of inference. Inference should not accept thing-dharma as a real object, because inference does not directly grasp the own character of things. If it grasps, then when 'made' is understood, 'impermanent' should also be understood, because 'made' and 'impermanent' are the same thing on the vase. If it is said that since the differences between the two are different, even if one is understood, the other will not be understood, then inference establishes and measures its own object through difference, and the function of grasping things is lost, because it enters its own object through exclusion. In this regard, the two verses such as 'Inference is also more real than things' should also be combined. Third, there are three parts: definition, classification, and determination of its meaning. First, the single difference that is different from other kinds and pervades many similar kinds is the definition of the general; because of this, the double difference that is also different from the objects within itself and similar kinds is the definition of the particular. Second, the classification of the general has two types: direct general and higher general. The particular has two types: direct particular and higher particular. For example, the double difference on things like the Shapa (transliteration) in the east and west directions is the direct particular, and the double difference on the moments before and after the Shapa is...
Chinese
是下方的差别。与那二者相关的总则是依次的，正对的和上方的总则。要安立正对的差别，需要一个本体各异的基础，因为是相对于方位的，同时性的事物。要安立上方的差别，需要遮止一个相同的基础，因为相对于时间，过去等事物是不存在的。其他人没能如实地阐述。第三，破斥他宗，陈述自宗，遣除诤论三者。第一，以理证和教证破斥。第一，破斥本体各异和本体相同二者。第一，在二者中，前一种观点是，某些，即胜论师们说，如存在本身这样的大总和，如牛本身这样的个别总，与自己的显现各自本体各异，并且那二者也遍于一切显现，是常恒的，不可见的，与显现们以结合的关系，像绳索一样连接而存在。这不合理，因为显现们是所立宗，没有与自己本体各异的总，因为那显现是能见的，却没有见到。像兔子的角一样被驳斥了。即使不能显现，也确定存在，那将太过分了。第二，破斥一个总与众多差别相同，破斥众多总与众多差别相同，破斥相似的总。第一，前一种观点是，某些，即数论派说，微尘、黑暗、心力三者等分的自性，叫做主物，那与显现瓶等本体相同。还有藏人，对于香柏和檀香等差别，都一致宣称有叫做树木一样的总，是本体无别的唯一存在。第二，破斥那观点，有能见未见、分别观察、太过分三种。第一是，即使认为本体不是其他的总和差别本体相同，但树木显现是所立宗，你没有与你本体相同的总，因为那执持你的现量是能见的，却没有见到。第二是，如果像树木一样的总，与东西方的香柏一样的地方，早晚的香柏一样的时间，香树和松树一样的形态相违的差别们，以本体相同的角度，与那些随之关联，也就是运行，那么，一个树木显现生起或坏灭的时候，
English
It is a distinction of the lower. The two generals related to those two are, in order, the direct and the upper general. To establish the distinction of the direct, one needs a basis of different substances, because it is relative to the direction, simultaneous things. To establish the distinction of the upper, one needs to negate a single basis, because relative to time, past things etc. do not exist. Others have not been able to explain as it is. Thirdly, refuting other's tenets, stating one's own tenets, and refuting disputes are three. Firstly, refuting with reasoning and scripture. Firstly, refuting different entities and the same entity are two. Firstly, of the two, the former position is: some, namely the Particularists, say that the great general like existence itself, and the limited general like the ox itself, are different substances from their own manifestations, and both of them pervade all manifestations, are permanent, invisible, and are connected with the manifestations by a binding relationship like a rope. This is not reasonable, because the manifestations are the subject, there is no general that is a different substance from itself, because that appearance is visible but not seen. It is refuted like a rabbit's horn. If it is certain that it exists even though it cannot appear, then it is too extreme. Secondly, refuting that one general is the same as many particulars, refuting that many generals are the same as many particulars, and refuting similar generals. Firstly, the former position is: some, namely the Samkhyas, say that the chief, which is the equality of the three parts of atoms, darkness, and vigor, is the same entity as the manifest pot, etc. Also, the Tibetans all unanimously proclaim that for the distinctions such as cedar and sandalwood, there is a general called just wood, which is a single existence with inseparable essence. Secondly, to refute that, there are three: visible but not seen, conceptualized, and too extreme. The first is: even if one thinks that the general and the particular, whose entity is not other, are the same entity, the manifest tree is the subject, you do not have a general that is the same entity as you, because that perception of you is visible but not seen. The second is: if a general like a tree is related to those distinctions that contradict the place like the cedar of the east and west, the time like the cedar of the morning and evening, and the form like the cedar and pine, from the perspective of the same entity, that is, it goes, then when one manifest tree arises or is destroyed,