Tibetan
། །གསུམ་པ་དབང་གི་དོན་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། འདུས་པ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། དངོས་ཀུན་གང་དང་གང་སྣང་བ། །གཙོ་དེ་རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷ། །ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་རྙོག་མེད་དག །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་བལྟ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཉིད་ཤཱནྟི་པ་དང་། ནག་པོ་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེའི་གཞུང་འགྲེལ་གཉིས་ལས། མིང་གི་དབང་བསྐུར་གྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་འཆད་པ་མ་གཏོགས། གཞན་རྒྱ་བོད་ཀུན་གྱིས་རིགས་པའི་དབང་ལྔ་ཆར་གྱི་ངོ་སྤྲོད་དུ་མཛད་དོ། །དེའང་དངོས་ཀུན་གང་དང་གང་སྣང་བ་ནི། ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་སོ། །གཙོ་དེ་རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིགས་ལྔ་ཡི་ངོ་བོར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་པའོ། །དེའང་རིགས་ལྔ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའམ་སྙམ་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཀུན་རིགས་ལྔའི་ངོ་བོར་རང་བཞིན་གྱིས་རྙོག་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་དག་ཅེས་པའོ། །འོན་ཀྱང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་བསྒྲིབས་ནས་མ་མཐོང་བ་དེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཆོ་ག་འདིས་གསལ་བར་བྱས་པས་ལམ་བསྒོམ་པའི་དུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་བལྟ་བར་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་པའོ། །འདིར་ཤཱནྟི་པས། སོ་སོར་སྣང་བ་གང་ཅིའང་རུང་བ་དེ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་འབྱོར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཞེས་དང་། སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་བདག་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ནི་སེམས་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་སྣང་བ་ཅིའང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་བས་ཉིད་ནི་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེའོ་ཞེས་བཤད་ཅིང་། འོག་ཏུ་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པའི་སྐབས་སུ་སེམས་ཉིད་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འཁྲུལ་པ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་དེ་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྒོམས་ཤིང་། དེའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་གྱི། ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའམ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་དག་པ་དེའང་སེམས་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ལ། དེ་བས་ན་སེམས་དེ་ཉིད་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་གཞན་སྟོང་གི་གྲུབ་མཐའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་སྨྲའང་། ཁས་བླངས་ནང་འགལ་བར་དོགས་ཏེ། ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་སོགས་སེམས་ལ་སྣང་ངམ་མི་སྣང་། མི་སྣང་ན། སེམས་ལ་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ཁོ་
Chinese
第三，介绍灌顶的意义。在《集密根本续》中说：“诸物无论显现为何，主尊即是自之殊胜本尊。诸法自性无垢清净，应观为佛之智慧。”寂天菩萨和黑行金刚的论释中，除了将此解释为名称灌顶的特点外，其他印度和西藏的学者都将其作为五种姓灌顶的介绍。其中，“诸物无论显现为何”指的是五蕴和五烦恼。“主尊即是自之殊胜本尊”的意思是，应将其理解为五部如来的体性。如果有人认为应该将非五部如来的事物理解为五部如来，那是不对的。因为法性的诸法，其自性本来就是无垢且清净的五部如来的体性。然而，由于被突如其来的垢染所遮蔽而无法看见，因此通过上师的仪轨将其显现出来，所以在修道时，应以观见佛之智慧的方式，使其显现出来。在此，寂天菩萨说：“无论显现为何，都是自己的一切事物，一切都是心的显现。”这是总括性的说法。又说：“心即是我，觉知即是心，除了觉知之外，没有其他显现。”因此，您是柔和金刚。在下面解释本尊的真如时，应彻底修习心的自性，使色等错觉完全清净，并从中解脱。具有这种特征的色蕴等，就是诸佛的真如。完全虚构的蕴等，或者有漏的蕴等，不是本尊的真如。这种清净也与心无二无别。因此，心本身就是五蕴等本尊的自性。虽然这样说是受他空宗的影响，但恐怕会与自己的承诺相违背。完全虚构的和有漏的色等，在心中显现还是不显现？如果不显现，那么心就只有圆成实性。
English
Thirdly, introducing the meaning of empowerment. In the Root Tantra of the Guhyasamaja it says: "Whatever appears as things, the main deity is the supreme deity of oneself. All dharmas are naturally without impurity. One should view it as the wisdom of the Buddha." This very statement is explained by Shantipa and in the commentaries of Krishnacharya's Vajra Commitment as a special characteristic of the name empowerment. Otherwise, all Indian and Tibetan scholars consider it as an introduction to all five kinds of lineage empowerments. Among them, "Whatever appears as things" refers to the five skandhas and the five afflictions. "The main deity is the supreme deity of oneself" means that one should understand it as the essence of the five Tathagata families. If one thinks that one should understand something that is not the five families as the five families, that is not the case. Because all dharmas of the dharmata are naturally without impurity and completely pure as the essence of the five families. However, because it is obscured by sudden stains and cannot be seen, it is revealed by the ritual of the teacher, so when practicing the path, one should make it manifest by viewing it as the wisdom of the Buddha. Here, Shantipa says: "Whatever appears separately is all one's own things, and everything is the wealth of the mind." This is a summary statement. And: "Whatever is mind is self, and knowing is mind, and there is nothing that appears apart from knowing." Therefore, you are the gentle Vajra. Below, when explaining the suchness of the deity, one should thoroughly practice the nature of the mind, so that the illusions of form and so on are completely purified and liberated from them. Whatever has this characteristic, such as the skandha of form, is the suchness of the deities. Completely fabricated skandhas, or contaminated skandhas, are not the suchness of the deity. This purity is also inseparable from the mind. Therefore, the mind itself is the nature of the deities such as the five skandhas. Although this is said under the influence of the Shentong view, it is feared that it will contradict one's own commitments. Do completely fabricated and contaminated forms and so on appear in the mind or not? If they do not appear, then the mind only has the parinishpanna nature.
Tibetan
ན་སྣང་བས། སེམས་ཉིད་འཁྲུལ་པ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ལ་སྣང་ན་སེམས་ལས་ཐ་དད་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་སེམས་ལས་ལོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད་པར་འདོད་པ་དང་འགལ་ལ། ཐ་དད་མ་ཡིན་ན་ནི་སེམས་ཉིད་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་ཁས་བླངས་པས། ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ལ། དེ་བས་ན་སེམས་དེ་ཉིད་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་མཚུངས། འཕགས་ཡུལ་གྱི་མཁས་པ་ཀུན་མཁྱེན་གཉིས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་ཡང་། རྣལ་འབྱོར་པའང་བློ་ཁྱད་ཀྱིས། གོང་མ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཚེ་འདི་ལྟར་བྱུང་བས་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་དབྱེ་ཕྱེད་པ་གལ་ཆེའོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་ཆུ་དབང་དུ་འཇོག་སྙམ་ན། མི་བསྐྱོད་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ལ། དེས་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཆུས་དྲི་མ་འཁྲུད་པ་དང་ཆོས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རིན་འབྱུང་ཅོད་པཎ་གྱི་དབང་དུ་བཞག་ཅེ་ན། རིན་འབྱུང་དེའང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་གཙོ་བོའང་གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་སྐོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཅིང་། རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་ཅོད་པཎ་གྱི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་ཕལ་ཆེ་བའི་བསམ་པ་འགེངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འོད་དཔག་མེད་རྡོ་རྗེའི་དབང་དུ་བཞག་ཅེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསུང་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འོད་དཔག་མེད་ཡིན་ལ། གསུང་དེས་གདུལ་བྱ་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཚེ་བསྟན་བྱའི་ཆོས་དེ་ལ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པ་ཡན་ལག་དགུར་བསྡུས་ནས། དེ་སྟོན་པ་དེ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་དགུ་པས་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་རྩེ་དགུ་པ། །དེ་ཡི་ལག་པ་གཡས་པར་སྦྱིན། །ཞེས་དང་། དཀྱིལ་ཆོག་གཉིས་ལས་ཀྱང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་དགུ་པ་སྦྱིན་པར་གསུངས་པས་སོ། །སློབ་དཔོན་ལྷའི་རིགས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་འདིར་རྡོ་རྗེ་རྩེ་དགུ་པ་ནི་རྩེ་ལྔ་པ་ལ་ཟེར་ཏེ། སྟེང་འོག་གི་རཱ་བཞི་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དང་། དབུས་སུ་རྭ་ཐལ་བྱུང་དུ་ཡོད་པས་དགུ་ཡིན་པ་སློབ་དཔོན་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོས་སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་གྱི་འགྲེལ་པར། དེ་ལྟར་བཤད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་བཅས་ཏེ་འཆད་མོད། རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་ལའང་སྐབས་འདིར་རྩེ་དགུ་པའི་དོན་ཚང་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ན་རུང་བར་སྣང་བས་རྩེ་དགུ་པ་རྩེ་
Chinese
因此显现，心性本身不可能有错乱。如果显现于心，那么与心是他体还是非他体？如果是前者，则与认为没有丝毫与心相异的法相违背。如果不是他体，那么心本身就被承认为具有蕴等诸神的自性。因此，完全被分别的蕴和具有染污的蕴等也与心无有差别。既然如此，为什么心本身不与蕴等诸神的自性相同呢？即使是像印度的大班智达第二全知一样，瑜伽士也凭借智慧的差异，在被更高的见解损害时，会发生这种情况，因此区分宗派非常重要。还有，为什么不动佛被认为是水的象征呢？不动佛是心完全清净的意金刚（ཐུགས་རྡོ་རྗེ།），它能净化心的垢染，这与水洗涤污垢的性质相同。为什么宝生佛被认为是顶髻的象征呢？宝生佛也是佛陀功德的一部分，诸佛的主要功德是满足所化众生的愿望，并且通过珍宝等顶髻的方式来满足大多数所化众生的愿望。为什么无量光佛被认为是金刚的象征呢？所有如来的清净语是无量光佛，当这语为所化众生宣说佛法时，所要宣说的法具有十二部经，将其归纳为九支，而宣说这九支则用九尖金刚来象征。如《金刚帐续》中说：“九尖大金刚，施于其右掌。”《坛仪二论》中也说：“施予九尖金刚。”导师天种慧（ལྷའི་རིགས་ཀྱི་བློ་གྲོས།）在此认为九尖金刚是指五尖金刚，即上下各有四个爪，共八个，中间有一个自然形成的爪，所以是九个。导师功德幢（ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ།）在《佛平等和合续》的注释中，以论证的方式阐述了这一点。但如果说五尖金刚在此也包含了九尖的含义，那么九尖
English
Therefore, due to appearance, it is impossible for the nature of mind itself to be mistaken. If it appears to the mind, is it different from the mind or not? If it is the former, then it contradicts the assertion that there is not even the slightest dharma that is different from the mind. If it is not different, then the mind itself is accepted as having the nature of the aggregates and other deities. Therefore, the aggregates that are completely conceptualized and those with defilements are also not different from the mind. Since this is the case, why is the mind itself not the same as the nature of the aggregates and other deities? Even if one is like the second omniscient great scholar of India, yogis, due to differences in intelligence, when harmed by higher views, this happens, so distinguishing tenets is very important. Furthermore, why is Akshobhya considered the empowerment of water? Akshobhya is the mind, the completely pure Vajra of Mind (Tibetan: ཐུགས་རྡོ་རྗེ།), which purifies the mind's impurities, and this is similar to water washing away dirt. Why is Ratnasambhava considered the empowerment of the crest jewel? Ratnasambhava is also a part of the Buddha's qualities, and the main quality of the Tathagatas is to fulfill the wishes of those to be tamed, and through crest jewels such as precious gems, the wishes of most of those to be tamed are fulfilled. Why is Amitabha considered the empowerment of the vajra? The completely pure speech of all the Tathagatas is Amitabha, and when that speech teaches the Dharma to those to be tamed, the Dharma to be taught has twelve branches of scripture, which are summarized into nine limbs, and the teaching of these nine limbs is symbolized by the nine-pointed vajra. As it says in the Vajra Tent Tantra: "The great nine-pointed vajra, bestow it on his right hand." And in the Two Sections of the Mandala Ritual it also says: "Bestow the nine-pointed vajra." The teacher Lhai Rigs Kyi Lodro (Tibetan: ལྷའི་རིགས་ཀྱི་བློ་གྲོས།) here says that the nine-pointed vajra refers to the five-pointed vajra, that is, four claws each above and below, totaling eight, and one naturally occurring claw in the center, so it is nine. The teacher Kunga Nyingpo (Tibetan: ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ།) in the commentary on the Buddha Equal Union Tantra, explains this with supporting arguments. But if it is said that the five-pointed vajra also contains the meaning of nine points here, then the nine-pointed