Tibetan
བས་པ་ཡིན་ནམ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གསར་དུ་སྐྱེས་པ་ཡིན། དབང་གི་ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ནམ། བཏགས་པ་བ་ཡིན་སྙམ་ན། གཞན་རྒྱུད་ལ་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལྷ་ཞལ་ཕྱག་ཅན་ནམ། ཡི་གེ་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་རྣམ་པས་རང་གི་ལུས་ལ་ཐིམ་པའི་དམིགས་པ་བྱས་པས། རང་གི་སེམས་རྒྱུད་ལ་མྱོང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བས་ན། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གསར་དུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཡེ་ཤེས་ཕབ་པའམ་དབབ་པ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་དམིགས་པའི་གཙོ་བོ་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་ཆ་ནས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེའང་དང་པོ་ནས་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ། འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པའི་ཚེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནམ། ཞེས་རྒྱུ་འབྲས་སོ་སོར་ཕྱེ་བའི་དཔྱད་པ་ནི་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་དཔྱད་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པར་སོང་བས་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མི་རྙེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས། གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་དག་རྣམ་དཔྱད་ན། །དེ་ཉིད་བདག་ཅན་དངོས་ལས་ཚུ་རོལ་དུ། །གནས་རྙེད་མ་ཡིན་དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི། །ཐ་སྙད་བདེན་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་མི་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་དབང་གི་ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་ནི་འགལ་བ་མེད་དེ། དབང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པའི་སྐབས་སུ་སྐྱེས་པ་དང་། དངོས་གཞིའི་སྐབས་སུ་སྐྱེས་པ་གཉིས་ཡོད་ཅིང་། དེ་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། གསང་སྔགས་གཉིས་རྟོགས་བྱའི་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་། ཡེ་ཤེས་ཕབ་པའི་དུས་ཀྱི་མྱོང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། དབང་གསུམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡོད་པས། རྟོགས་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་གསང་སྔགས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མའི་མགོར་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་གྱི་ཚུལ་དུ་བཞག་ནས། ཏིཥྛ་བཛྲ་ཞེས་བརྗོད། འདིར་བཟང་པོ་ཡོངས་གཟུང་ལས། ཨོཾ་ཏིཥྛ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་པྲ་ཏི་བ་ལེ་ཏ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧོ་ཧོ་ཧོ་སྭཱ་ཧཱ། ཡེ་ཤེས་ཕབ་པ་ལས་བསྐྱེད་པའི་སྔགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རིན་ཆེན་འབར་བ་ལས། བབས་པ་དེ་ནི་བརྟན་བྱ་བ། །དེ་ལ་ཏིཥྛ་བཛྲ་བརྗོད། །ཅེས་བརྟན་སྔགས་སུ་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གི་དོན་རྗེ་བཙུན་རྩེ་མོས། བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྤྱི་བོར་རྡོ་རྗེ་བཞག་ལ། སྔགས་འདི་བརྗོད་དེ་དམིགས་པ་གཏོང་དུ་གཞུག་གོ །ཅེས་ཡེ་ཤེས་བརྟན་པ་དང་། དམི
Chinese
是吗？是自续的智慧新产生了吗？是灌顶的智慧具相吗？还是假立的呢？如果认为是这样，那么观想在其他相续中已成就的智慧，以具有佛面和手的形象，或者以字母阿里的形象融入自己的身体，从而在自己的心续中产生特殊的体验，那么就是自续的智慧新产生了。那么，智慧降临或降下的说法是否不合理呢？这是因为从观想的主要部分那样修习的角度而命名的，所以没有过失。那么，自续的智慧也是从一开始就有的吗？还是最终结果时才出现的呢？不要做这样区分因果的分析，如果那样分析，就会变成分析实相本身，从而无法找到名言的安立，因为，吉祥月称说：因为如果分析这些事物，就无法在具有事物本身的彼岸找到处所，因此不要分析世间的名言真谛。这样说的缘故。说智慧本身是灌顶的智慧具相，这并没有矛盾，因为有进入灌顶智慧时产生的，和正行时产生的两种。以此为理由，虽然波罗蜜多和密咒二者在所证的见地上没有差别，但是因为有智慧降临时的特殊体验，以及第三灌顶的以远离智慧分别的方式证悟，所以从证悟方式的角度来说，密咒显得尤为殊胜。第四，上师将金刚交杵状放在弟子的头上，念诵ཏིཥྛ་བཛྲ་（藏文，梵文天城体：तिष्ठ वज्र，梵文罗马拟音：tiṣṭha vajra，汉语字面意思：住金刚）。此处《善逝全集》中说：ཨོཾ་ཏིཥྛ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་པྲ་ཏི་བ་ལེ་ཏ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧོ་ཧོ་ཧོ་སྭཱ་ཧཱ། （藏文，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ tiṣṭha vajra samaya pratibale ta hūṃ hūṃ hūṃ ho ho ho svāhā，汉语字面意思：嗡，住金刚，誓言，相反，给，吽吽吽， 吼吼吼， 梭哈！）这是从降下智慧中产生的咒语。 《宝鬘论》中说：降下者应当稳固，因此念诵ཏིཥྛ་བཛྲ་（藏文，梵文天城体：तिष्ठ वज्र，梵文罗马拟音：tiṣṭha vajra，汉语字面意思：住金刚）。这样说是稳固咒。关于这些的意义，至尊策莫说：为了稳固，将金刚放在头顶，念诵这个咒语，然后让他进入观想。这样智慧就稳固了，观
English
Is it so? Is it that self-existing wisdom is newly born? Is it the wisdom of empowerment with characteristics? Or is it merely labeled? If you think so, then contemplate the wisdom that has already been accomplished in other streams of being, in the form of a deity with a face and hands, or in the form of the letters Ali Kali dissolving into your own body. Because a special experience arises in your own mind-stream, it is that self-existing wisdom is newly born. Then, does the term "wisdom descending" or "descending" become inappropriate? This is because it is named from the perspective of meditating on the main part of the contemplation in that way, so there is no fault. Then, is that self-existing wisdom something that has existed from the beginning? Or is it the very thing that will appear at the time of the ultimate result? Do not make such an analysis that separates cause and effect. If you analyze in that way, you will end up analyzing reality itself, and you will not be able to find the establishment of conventions. Because, glorious Chandrakirti said: Because if these things are analyzed, a place cannot be found on the other side of the thing itself that possesses it. Therefore, do not analyze the truth of worldly conventions. That is why it is said. There is no contradiction in saying that wisdom itself is the wisdom of empowerment with characteristics, because there are two types of arising: one that arises when entering the wisdom of empowerment, and one that arises during the main practice. For this reason, although there is no difference in the view to be realized between the Paramita and the Secret Mantra, there is a special experience at the time of the descent of wisdom, and the realization of the third empowerment in a way that is free from the conceptualization of wisdom. Therefore, from the perspective of the way of realization, the Secret Mantra is said to be particularly excellent. Fourth, the master places the vajra in the form of a crossed vajra on the head of the disciple, and recites Tiṣṭha Vajra (Tibetan, Sanskrit Devanagari: तिष्ठ वज्र, Sanskrit Roman transliteration: tiṣṭha vajra, Chinese literal meaning: Stay Vajra). Here, in the "Complete Collection of the Auspicious Ones," it says: Oṃ Tiṣṭha Vajra Samaya Pratibale Ta Hūṃ Hūṃ Hūṃ Ho Ho Ho Svāhā (Tibetan, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Roman transliteration: oṃ tiṣṭha vajra samaya pratibale ta hūṃ hūṃ hūṃ ho ho ho svāhā, Chinese literal meaning: Om, Stay Vajra, Vow, Opposite, Give, Hum Hum Hum, Ho Ho Ho, Svaha!) This is the mantra generated from the descent of wisdom. In the "Jewel Garland," it says: The one who has descended should be stabilized, therefore recite Tiṣṭha Vajra (Tibetan, Sanskrit Devanagari: तिष्ठ वज्र, Sanskrit Roman transliteration: tiṣṭha vajra, Chinese literal meaning: Stay Vajra). Thus, it is said to be a stabilizing mantra. Regarding the meaning of these, Jetsun Tsemö said: In order to stabilize, place the vajra on the crown of the head, recite this mantra, and then let him enter into contemplation. In this way, wisdom is stabilized, and the
Tibetan
གས་པ་གཏོང་བ་གཉིས་ཀའི་སྔགས་སུ་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དབུལ་ཞིང་མགོ་ལ་བཅིང་བ་ནི། ཐོག་མར་སློབ་དཔོན་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་མདུན་དུ་ལངས་ཏེ། གཡས་རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་པས་ཐལ་མོ་དང་། གཡོན་དྲིལ་བུ་བཅད་གཏུབས་སུ་དཀྲོལ་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། །ཞེས་སོགས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་ཚིགས་བཅད་དང་པོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཧེ་རུ་ཀའི་རྣམ་པས་བཞུགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་བདག་གིས་སློབ་མ་གཞུག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ཡིན་ལ། ལྷ་ཡི་རིགས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་། །ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱི་ནི་རིགས་དང་མཐུན་པའི་ལྷ་ལ་མེ་ཏོག་བབས་པ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་བསོད་ནམས་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་ཐོབ་པར་ཤོག་ཅིག ཅེས་བདེན་པའི་སྟོབས་བརྗོད་པའོ། །དེ་ནས་སློབ་མ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཤར་སྒོའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་དེ། དེར་ལངས་ལ་མགོ་བོ་ཅུང་ཟད་རྒུ་བར་བྱ་སྟེ། མིག་ལམ་ན་ཁྲུ་གང་ཚུན་ཆད་ཀྱི་ནམ་མཁའི་ཁ་དོག་དྲི་བར་བྱས་ནས། ཁ་དོག་དང་མཐུན་པའི་ལས་འགྲུབ་པར་ལུང་བསྟན། སླར་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས། ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེར་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། །ཅེས་སོགས་བརྗོད་པར་དབང་ཆུར་གསུངས་ལ། དཀྱིལ་ཆོག་འགའ་ཞིག་ལས། མེ་ཏོག་འབུལ་བའི་ཚེ་ཐོག་མར་མིག་དར་དང་བཅས་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའི་ཁ་དོག་བརྟག དེ་ནས་མེ་ཏོག་དོར་ནས་མིག་ཕྱེ་བ་སློབ་མ་རེ་རེ་བཞིན་བྱ་བར་གསུངས་ཀྱང་། དེང་སང་གྲལ་ན་གནས་པ་ལ་ཁ་དོག་དྲིས་ནས་དེ་དང་མཐུན་པའི་ལས་འགྲུབ་པར་ལུང་བསྟན། དེ་ནས་འདིར་ནི་གཡས་རྡོ་རྗེ་ཐུགས་ཀ་དང་། གཡོན་དྲིལ་བུ་སུམ་བརྡུང་དུ་བྱས་ཏེ། ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེར་སོགས་བརྗོད། དེ་དག་མེད་པ་རྣམས་ལ་མེ་ཏོག་འབུལ་དུ་གཞུག་པ་ནི། ལས་སླའི་དབང་དུ་བྱས་པར་སྣང་ངོ་། །གང་ལྟར་ཡང་མེ་ཏོག་འབུལ་བའི་ཚེ་སྔར་གྱི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་སློབ་མའི་ཐལ་མོའི་དབུས་སུ་འཛིན་དུ་བཅུག་པའི་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བསྐྱོད་དུ་བཅུག་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོ་སྟེ། འདི་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལྷ་དགུ་བཞུགས་ཏེ། འདི་རྣམས་ལ་བཟང་ངན་ནམ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞིག་གི་སྣང་བ་ཡིན། དེ་བས་ན་བསྒྲུབ་ན་གེགས་མེད་ལ། དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་འབྱུང་ཞིང་འགྲུབ་སླ་བའི་ལས་བསགས་པའི་ལྷ་ཞིག་དང་འཕྲད་པར་ཤོག་ཅིག་སྙམ་པའི་བློས། ཨོཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་བཛྲ་ཧོ་ཞེས་བརྗོད་ལ། ལྟོས་པ་མེད་པར་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དོར་ཞིག་ཅེས་བརྗོད་དེ། སློབ་མས་ཀྱང་སྔགས་དེ་བརྗོད་ལ
Chinese
这是关于抛掷（花瓣）和解脱（束缚）两种行为的真言。第三，献上花鬘并将其系在头上：首先，导师站立在坛城前，右手持金刚杵结成掌印，左手摇动铃铛，发出清脆的声音，念诵三遍“如来一切之所住”。第一句诗节是祈请诸佛以黑汝迦之身安住的此坛城中，我将引入弟子。从“天神种姓的次第”开始，意思是愿与种姓相应的神灵降下鲜花，并且依此获得的福德也在此坛城中获得。这是陈述真谛的力量。然后，将弟子带到坛城东门前，让他站在那里，稍微低下头。询问他视线范围内一臂距离内的天空颜色，并预言与该颜色相应的事业将会成功。导师再次念诵“向嗔怒金刚致敬赞颂”等，据说这是灌顶之水。在一些坛城仪轨中，献花时，首先要蒙上眼睛观察天空的颜色，然后扔掉鲜花并睁开眼睛，据说要对每个弟子都这样做。但现在，询问在座者的颜色，并预言与该颜色相应的事业将会成功。然后，在这里，右手持金刚杵于胸前，左手摇动铃铛三次，念诵“向嗔怒金刚”等。对于那些没有这些（仪轨）的人，让他们献花，这似乎是为了方便起见。无论如何，在献花时，让弟子将之前的花鬘放在掌心中央，合掌并摇动。并这样告诫说：这里坛城的轮盘中安住着九位神灵，这些神灵没有好坏或差别，是佛陀清净智慧的显现。因此，修行没有障碍，愿以期盼迅速获得成就，与容易成就事业的本尊相遇的心态，念诵“嗡 普拉底查 瓦吉拉 吽”（藏文：ཨོཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་བཛྲ་ཧོ་，梵文天城体：ओṃ प्रतीच्छ वज्र हो，梵文罗马拟音：oṃ pratīccha vajra ho，汉语字面意思：嗡，接受，金刚，吽），并说毫不犹豫地扔掉花鬘。弟子也念诵这个真言
English
This refers to the mantras for both casting (flowers) and releasing (bonds). Third, offering a flower garland and tying it on the head: First, the teacher stands in front of the mandala, with the right hand holding a vajra and forming a palm gesture, and the left hand ringing a bell with a cutting and chopping motion, reciting three times, "The abode of all Tathagatas." The first verse is a prayer to invite the disciple into this mandala where all the Tathagatas reside in the form of Heruka. Starting from "the order of the lineage of deities," it means may flowers fall upon the deity corresponding to the lineage, and may the merit based on that also be obtained in this mandala. This is stating the power of truth. Then, lead the disciple to the front of the eastern gate of the mandala, have him stand there and slightly lower his head. Ask him about the color of the sky within an arm's length of his vision, and predict that the activity corresponding to that color will be successful. The teacher again recites "Homage and praise to the wrathful vajra," etc., which is said to be the water of empowerment. In some mandala rituals, when offering flowers, first observe the color of the sky while still blindfolded, then throw the flowers and open the eyes, which is said to be done for each disciple individually. But now, ask those present about the color and predict that the activity corresponding to that color will be successful. Then, here, the right hand holds the vajra at the heart, and the left hand rings the bell three times, reciting "To the wrathful vajra," etc. For those who do not have these (rituals), let them offer flowers, which seems to be done for the sake of convenience. In any case, when offering flowers, have the disciple hold the previous flower garland in the center of the palms, join the palms and shake them. And instruct them as follows: Here in the wheel of the mandala reside nine deities, and these deities have no good or bad or difference, but are the appearance of the completely pure wisdom of the Buddhas. Therefore, there are no obstacles to practice, and with the mind of expecting to quickly attain accomplishment and meet a deity who easily accomplishes activities, recite "Om Pratīccha Vajra Ho" (Tibetan: ཨོཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་བཛྲ་ཧོ་, Sanskrit Devanagari: ओṃ प्रतीच्छ वज्र हो, Sanskrit Romanization: oṃ pratīccha vajra ho, Chinese literal meaning: Om, Receive, Vajra, Hum), and say to throw away the flower garland without hesitation. The disciple also recites this mantra