Tibetan
ཁ་བསྐང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དེ་བཞིན་ནང་། །སྡོམ་པའི་དེ་ཉིད་རབ་དུ་ཕྱེ། །ཞེས་པའི་དོན་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནང་རྩ་ཁམས་ལ་སྡོམ་པའི་དོན་དུ་འཆད་དགོས་ཀྱང་། ལུས་དཀྱིལ་གྱི་སྐབས་འདིར་ཕྱི་དཀྱིལ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ནང་ལུས་ལ་སྡོམ་པའི་དོན་དུ་བཤད་དགོས་པས། ཕྱི་དཀྱིལ་ལ་གྲུ་བཞི་ཡོད་པ་ནང་དུ་ལུས་ལ་ཡན་མན་དང་། ཕན་ཚུན་དུ་མཉམ་པ་ལ་ཚང་། སྒོ་བཞི་ནི་ནང་དུ་སྙིང་གའི་འབྱུང་བ་བཞིའི་རླུང་རྒྱུ་བའི་བུ་ག་བཞི་ལ་ཚང་སྟེ། ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ཞེས་པའི་དོན་དྲུག་པའི་རབ་བྱེད་གཉིས་པར། འདབ་མ་རྣམས་ཀྱི་གཞི་ལ་ཡང་། །འབྱུང་བ་བཞི་ཡི་རྩ་རྣམས་ནི། །མར་མེའི་རང་བཞིན་ལྟ་བུ་ལས། །ཕྱོགས་བཞི་ལ་ནི་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་བསྙགས་པར་མཛད་དོ། །ཕྱི་ལ་ཀ་བ་བརྒྱད་ཀྱིས་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་བསྐོར་བ་ནི་ནང་དུ་རྐང་བརྒྱད་ཀྱིས་ལུས་བསྐོར་བ་ལ་ཚང་། ཕྱི་ལ་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་རྩིབས་ཉེར་བཞི་ནི་ནང་དུ་སྤྱི་བོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ལ་ཚང་། ཕྱི་ལ་རི་རབ་ཀྱི་ལྕོག་བརྒྱད་ནི་ནང་དུ་མགོ་བོའི་ཟུར་བཞི་ལ་ཚང་། ཕྱི་ལ་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་རྒྱུའམ་འོག་གཞི་རྟེན་གང་ཡིན་ཀྱང་རུང་སྟེ། འབྱུང་བ་བཞི་ནི་རྐང་མཐིལ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ལ་ཚང་། རི་རབ་ནི་སྒལ་ཚིགས་ཉེར་གཅིག་དབྱུག་གུའི་གཟུགས་སུ་གནས་པ་ལ་ཚང་བའི་དོན་དུ་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། བླ་མའི་དུས་ཐབས་རིམ་ཉིད་ཀྱིས། །འདི་ནི་རྫོགས་པར་དཀྱིལ་འཁོར་གནས། །ཞེས་འདིར་དངོས་སུ་མ་བསྟན་པ་རྣམས་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་ཁ་བསྐངས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་གི་ཆ་ཤས་རྫོགས་པར་བསྒོམས་ཞེས་གསུངས་ལ། མན་ངག་ལ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་ནས་བརྒྱུད་པ་དང་། ནཱ་རོ་པ་ནས་བརྒྱུད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་སྤྱི་བོ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་སོགས་སྲུང་འཁོར་ཡང་ལུས་ལ་བསྒོམ་པ་དང་། མིག་པཉྩ་རེ་ཁཱའི་རྩིག་པ་སོགས་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ཆ་ཤས་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ལུས་ལ་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་གསུངས་ཤིང་། ནཱ་རོ་པའི་མན་ངག་ལས་སྲུང་འཁོར་ལུས་ལ་བསྒོམ་པ་མི་སྣང་ཞིང་། མིག་དང་། རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། རྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་རྒྱན་ཅེས་པ་ཙམ་ལས་གསལ་བར་མ་གསུངས་ཀྱང་། འཕགས་པས་ཀྱཻ་རྡོར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མའི་མན་ངག་ཡིན་པས་རུང་བར་སྣང་ངོ་། །མན་ངག་ཅེས་པ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མས་གྲུབ་ཐོབ་ལ་གནང་ནས་རྩ་བའི་བླ་མའི་བར་དུ་སྙན
Chinese
补遗之法。第一，如外如内，总摄彼性，善为开显。此句之义，在圆满次第之时，需将一切外境之显现，总摄于内脉。然于此身坛城之时，需解说为如何外坛城所有，即如何总摄于内身。故外坛城有四方，内则身之上下，以及互相平等而圆满。四门即内于心间四生之风运行之四孔而圆满。如是所说，即于第六义之辨别第二中，于莲瓣之基，四生之脉，如酥油灯之自性，于四方而安住。如是而作意。外有八柱围绕宫殿之内，即内有八足围绕身躯而圆满。外有三轮之二十四辐，即内于顶轮等二十四处而圆满。外有须弥山之八峰，即内于头之四角而圆满。外则宫殿之基或下基，任何作为所依皆可，四生即于足底等四处而圆满。须弥山即二十一脊椎如杖之形而安住而圆满之义而解说。第二，上师时方便次第，此乃圆满坛城安住。如是此处未明示者，以上师口诀补遗之，坛城之分圆满而修习。口诀亦有从瑜伽自在所传，及那若巴所传二者。初者，顶轮杂色金刚等守护轮亦于身而修，眼五线之墙等宫殿之余部亦于身而修习之法而宣说。那若巴之口诀中，守护轮于身而修不显现，眼、耳、鼻、舌及肠等仅为宫殿之庄严，未曾明说。然圣者言如胜乐金刚一般修习，乃是智慧空行母之口诀，故似可行。口诀亦是智慧空行母赐予成就者，直至根本上师之间口耳相传。
English
The method of supplementing. First: As outside, so inside. Completely reveal the nature of totality. The meaning of this phrase is that during the stage of the Completion Phase, all external appearances must be gathered into the inner channels. However, in the context of this body mandala, it must be explained as how the outer mandala exists, and how it is gathered into the inner body. Therefore, the outer mandala has four sides, which internally correspond to the upper and lower parts of the body, and are mutually equal and complete. The four doors internally correspond to the four openings through which the winds of the four elements of the heart flow, and are complete. As it is said, in the second distinction of the sixth meaning: On the base of the petals, the channels of the four elements, like the nature of a butter lamp, are situated in the four directions. Thus, it is contemplated. The eight pillars that surround the palace on the outside correspond to the eight feet that surround the body on the inside. The twenty-four spokes of the three wheels on the outside correspond to the twenty-four places, such as the crown of the head, on the inside. The eight peaks of Mount Meru on the outside correspond to the four corners of the head on the inside. The base or lower foundation of the palace on the outside, whatever it may be, the four elements correspond to the four places such as the soles of the feet. Mount Meru, the twenty-one vertebrae in the shape of a stick, is explained as abiding and complete. Second: By the Guru's method of sequential means, this is where the complete mandala abides. Those not explicitly shown here are supplemented by the Guru's oral instructions, and the parts of the mandala are practiced to completion. There are two lineages of oral instructions: one transmitted from the Lord of Yoga, and the other transmitted from Naropa. In the first, the protective circles such as the variegated vajra at the crown of the head are also meditated on the body, and the other parts of the palace, such as the walls of the five-lined eyes, are also taught to be meditated on the body. In Naropa's oral instructions, the meditation on the protective circle on the body is not apparent. The eyes, ears, nose, tongue, intestines, etc., are only mentioned as ornaments of the palace, but not clearly explained. However, the statement by the Noble One to meditate as on Hevajra is the oral instruction of the Wisdom Dakini, so it seems permissible. The term "oral instruction" also refers to the oral transmission from the Wisdom Dakini to the Siddha, and then to the root Guru.
Tibetan
་ནས་སྙན་དུ་བརྒྱུད་པ་གཅིག་དགོས་ཀྱི་བླ་མ་འགའ་ཞིག་གིས་བར་སྐབས་སུ་ཕོ་ཚོད་ཀྱིས་རང་བཟོ་བྱས་ནས་གང་འགྲིག་སྦྱར་བ་མན་ངག་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་མན་ངག་གཞན་ནས་བརྒྱུད་མི་དགོས་པར་རང་གིས་བཟོས་པས་ཆོག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་བསྒོམས་པའི་ཚེ་ཚང་བརྩི་བ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གམ། རྣམ་པ་ཉིད་ངེས་པར་བསྒོམ་དགོས་སམ་སྙམ་ན། འདི་ལ་ཕྱི་ལ་ཡོད་པ་ནང་དུ་སྡོམ་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་དང་། ནང་ཉིད་ལ་ཡང་ཐ་མལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་བཀག་དགོས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་སྐབས་སུ་ཚང་བརྩི་བ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་མངོན་ཏེ། རྗེ་བཙུན་གྱིས་དྲིལ་བུ་ལུས་དཀྱིལ་གྱི་བརྟེན་པ་ལྷ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་ཡི་གེ་ཉིད་ལྷའི་ངོ་བོར་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ཡང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནང་ཉིད་ལ་ཡང་ཐ་མལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་བཀག་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་ན་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱང་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། རྐང་བརྒྱད་ཀ་བའི་རྣམ་པར་མ་བསྒོམ་ན་ཐ་མལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་བཀག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་གང་དུ་ཡོད་ས་དེར་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ཆ་ཤས་དེ་དང་དེར་བསྒོམ་པ་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་བཤིག་ནས་གཞལ་ཡས་ཁང་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ནི་མ་ཡིན་སྟེ། འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །གསུམ་པ་དེ་ལ་ལོག་རྟོག་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྒོམ་ཚུལ་གི་རྣམ་གཞག་སྤྱིར་རྟེན་པ། དེ་ལ་མི་འཐད་པའི་ཆ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟེན་ལུས་དཀྱིལ་བསྒོམ་ཚུལ་འདི་ལ་ལུགས་བཞི་འབྱུང་སྟེ། ལུགས་དང་པོ་ནི། བཤད་མ་ཐག་པའི་རྒྱུད་དོན་མན་ངག་གིས་བཤད་པ་རྗེ་བཙུན་ས་སྐྱ་པའི་ལུགས་ཏེ། ཕྱིའི་གཞལ་ཡས་ཁང་པའི་ཆ་ཤས་ནང་གྱི་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་གང་དུ་ཡོད་ས་དེར་ཕྱིའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་ངོ་བོའམ་རྣམ་པ་གང་རུང་དུ་བསྒོམ་པ་སྟེ། རྗེ་བཙུན་རྩེ་མོས་དྲིལ་བུ་ལུས་དཀྱིལ་དུ་རྟེན་ཡང་རྐང་མཐིལ་ན་རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ལྕེ་དང་མཆུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱན་གྱི་བར་རྟེན་ཡང་གནས་པར་བཤད་དེ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ཡང་ཕྱི་ལ་ཡོད་པའི་ཆ་ཤས་རྒྱུད་དང་མན་ངག་གིས་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བ་ཙམ་ཞིག་བསྒོམ་པ་ཡིན་གྱི་མངོན་རྟོག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱི་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་བཞིན་བསྒོམ་པ་ནི་མ་ངེས་ཏེ་དྲིལ་བུ་ལུས་དཀྱིལ་ལ་ཕྱི་དཀྱིལ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཀྱཻ་རྡོར་གྱི་ཕྱི་དཀྱིལ་ལ་མདའི་དྲྭ་བ་དང་། འོག་གཞིའི་རི་རབ་མེད་ཀྱང་སྤྱིར་ཕྱི་དཀྱིལ་ལ་ཡོད་པ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུགས་གཉིས་པ་ནི། སྔོན་གྱི་མཁས་པ་འགོས་རྔོག་དང་། དཔྱལ་སེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་གཞི་
Chinese
必須要有從口耳相傳的傳承，有些上師有時會隨意編造，把合適的東西拼湊在一起，這不是口訣。如果這樣，就不需要從其他地方傳承口訣，因為自己編造就可以了。那麼，在修習時，僅僅計算完整就可以了嗎？還是必須修習形象呢？如果這樣想，這裡有兩個重點：一是將外在的收攝於內在，二是內在也要遮止庸常的念頭。第一種情況，似乎僅僅計算完整就可以了。因為，傑尊（尊者）也說過，鈴杵身壇城的所依是本尊，形象和文字本身也要修習為本尊的體性。第二種情況，如果重點是遮止內在庸常的念頭，那麼也必須修習形象。如果不修習八根柱子的形象，就無法遮止庸常的念頭。那時，身體的哪個部位在哪裡，就在那裡修習宮殿的那個部分，而不是全部拆掉修習成一個宮殿，這在下面會講到。第三，破除對此的邪見，有兩種：一是總體上依賴修習方式的分類，二是破除對此不合理的方面。第一是：依身壇城的修習方式有四種。第一種方式是：剛才所說的，以經續的意義和口訣來解釋，是傑尊薩迦派的方式，即外在宮殿的哪個部分在內在身體的哪個部位，就在那裡修習外在部分的體性或形象。傑尊策莫說過，在鈴杵身壇城中，所依也從腳底的風開始，直到舌頭和嘴唇的妙欲等身體的各個部分，都安住在壇城的莊嚴之間。也就是說，僅僅修習經續和口訣如何解釋外在的部分，而不是一定要像顯現的覺受那樣修習外在的樣子，因為鈴杵身壇城沒有外在壇城，而且，雖然《勝樂金剛》的外在壇城沒有箭網和下方的須彌山，但總體上還是要修習外在壇城所具有的。第二種方式是：以前的智者俄、若和嘉色等，是生起次第
English
There must be a transmission from oral instruction. Some lamas sometimes fabricate things at will, piecing together whatever fits, which is not a pith instruction. If that were the case, there would be no need to transmit pith instructions from elsewhere, because one could just fabricate them oneself. So, when practicing, is it enough to simply count it as complete? Or is it necessary to practice the form itself? If you think so, there are two key points here: first, to gather what is external into the internal, and second, to block ordinary thoughts within. In the first case, it seems that simply counting it as complete is sufficient. Because Jetsun (Venerable One) also said that the support of the bell and vajra body mandala is the deity, and the form and letters themselves should also be practiced as the essence of the deity. In the second case, if the focus is on blocking ordinary thoughts within, then it is also necessary to practice the form itself. If you do not practice the form of the eight pillars, you will not be able to block ordinary thoughts. At that time, wherever the part of the body is, you practice that part of the palace there, rather than dismantling everything and practicing it as one palace, which will be discussed below. Third, refuting wrong ideas about this, there are two aspects: first, to generally rely on the classification of practice methods, and second, to refute the unreasonable aspects of this. The first is: there are four ways to practice the dependent body mandala. The first way is: as just said, explained by the meaning of the tantras and pith instructions, is the way of Jetsun Sakya, that is, wherever the part of the external palace is in the part of the internal body, there you practice the essence or form of the external part. Jetsun Tsemoche said that in the bell and vajra body mandala, the support also starts from the wind at the sole of the foot, and all parts of the body, such as the pleasures of the tongue and lips, abide between the ornaments of the mandala. That is, you only practice how the sutras and pith instructions explain the external parts, rather than necessarily practicing the external appearance as it appears in the manifestation, because the bell and vajra body mandala has no external mandala, and although the external mandala of Hevajra does not have an arrow net and the Mount Meru below, it is still necessary to practice what the external mandala generally has. The second way is: the scholars of the past, Ngo, Rong, and Gyalse, etc., are the generation stage.