Tibetan
ས་ཀྱིས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་སྟོན་པའི་ཚིག་རྣམས་དང་། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་ཞེས་དང་། ཕུང་པོ་ཞེས་དང་། གུར་ལས། ཆོས་ཙམ་ཞེས་དང་། གསང་འདུས་ལས། ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །འདི་དག་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡིན་གྱི། དམ་པའི་དོན་དུ་སྦྱང་གཞི་མེད་དེ། མི་ཐུབ་ཟླ་བས་ཡན་ལག་དྲུག་པར། གཟུགས་ཕུང་རྡོ་རྗེ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་སོགས་ཚིག་རྐང་དྲུག་གསུངས་ནས། མཇུག་ཏུ། དམ་པའི་དོན་དུ་ཕུང་པོ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་སྣང་བ་འདི་དག་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའམ། བདེན་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་ནས་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་གང་ཡིན་ཀྱང་རུང་སྟེ། ལྷའི་ངོ་བོར་མ་ཤེས་པར་འདི་ནི་གཟུགས་སོ། །འདི་ནི་ཚོར་བའོ། །ཞེས་སོགས་སྣང་བ་རང་དགར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དེ། འདི་ནི་འཁོར་བར་འཆིང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་འཆིང་བ་ཞེས་དང་། ཡུལ་གྱི་སྤུ་རིས་ཕྱེ་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པས་མཚན་རྟོག་ཅེས་དང་། ཐུན་མོང་གི་སྐབས་སུ་བདེན་འཛིན་ལ་ཉོན་སྒྲིབ་དང་། འདི་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་འཇོག་པས་ཤེས་སྒྲིབ་ཅེས་དང་། གང་ཞིག་མྱ་ངན་འདས་པ་འཆི་བར་བྱེད་པས་དུག་ཅེས་དང་། དངོས་པོ་ཙམ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དངོས་པོའི་རྣམ་རྟོག་ཅེས་དང་། ཐ་མལ་དུ་འཛིན་པས་ཕལ་པའི་གནས་སྐབས་ཞེས་དང་། མི་གཙང་བའི་ཚད་ཅེས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་མས་བསྟན་པའོ། །འདི་དག་ཀྱང་སྔར་གི་ལུང་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་འཆིང་བ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ་གོ་སླའོ། །འོ་ན་རྣམ་རྟོག་དེ་ཉིད་སྦྱང་གཞི་མ་ཡིན་ན། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་སུ་འདོད་པ་དང་འགལ་ཞིང་། ཡིན་ན་སྦྱང་བྱར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། གཞི་གཞན་གྱི་སྟེང་དུ་རྣམ་རྟོག་དེ་ཉིད་སྦྱང་བྱ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་ཉིད་ལ་ཐ་མལ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚེ། ཡུལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་སྦྱང་གཞི་དང་། ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་རྟོག་སྦྱང་བྱར་འདོད་པས་མི་འགལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་དང་། བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་དང་། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་། རིགས་ལྔ་ཡུམ་བཞི་སོགས་གཟུགས་སྐུ་གདན་གསུམ་ཚང་བའི་ལྷ་ཚོགས་རྣམས་ནི་སྦྱོང་བྱེད་ཡིན་ཏེ། སྔར་གྱི་ལུང་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་བསྒོམ་འགྱུར་ཞེས་པའི་དངོས་པོ་དང་། དག་པས་ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སོགས་ལྷ་སྟོན་པའི་ཚིག་རྣམས་དང་། གུར་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཞེས་དང་། རྒྱལ་བའི་དངོས་པོས་ཞེས་དང་། གསང་འདུས་ལས། སངས་རྒྱས་ལྔར་ནི་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་
Chinese
地的蕴、界、处显示之词，以及“嗔恨等”之说，“蕴”之说，以及《古汝续》中“唯法”之说，以及《密集续》中“五蕴是”等等所显示。这些也都是世俗谛中如此，胜义谛中没有所净，弥勒月称于《六支论》中说：“色蕴非金刚”，说了六句词之后，结尾说：“胜义谛中无有蕴。”因此这样说。第二是对于这些显现执为真实，或者断除了实执的增益之后，仅仅执为假立，无论哪种情况，没有认识到是天神之体性，而是“这是色”，“这是受”等等，所有对于显现随意执著的分别念，这是束缚于轮回之因，所以称为束缚，从境上区分毛发而显现执著，所以称为名相分别，共同的情况下，实执是烦恼障，而这被安立为所知障，所以称为所知障，凡是令涅槃死亡的，所以称为毒，仅仅对于事物进行分别，所以称为事物分别念，执著为庸常，所以称为凡夫之位，以及不净之量等等众多的名称来显示。这些也如之前的教证中“事物的束缚”等等所显示的那样容易理解。如果分别念本身不是所净，那么就与承许蕴、界、处之法相违，如果是，那么就与所说的所净相违，如果这样想，在其他基之上，分别念本身是所净，但是，对于它本身庸常分别的时候，境之分别念是所净基，有境之分别念被认为是所净，因此不相违。第三是三解脱门，三十七道品，五种智慧等等法身的功德，以及五部、四母等等圆满了色身、报身、化身三者的坛城诸尊是能净，如之前的教证中“事物成为所修”的事物，以及“清净故”，以及“非金刚”等等显示本尊的词句，以及《古汝续》中“如来之身像”，以及“胜者之事物”，以及《密集续》中“于五佛中极赞叹”等等。
English
The words that show the aggregates, realms, and sources of the earth, as well as the saying "hatred, etc.," and the saying "aggregates," and in the Gurukula Tantra, the saying "only Dharma," and in the Guhyasamaja Tantra, the saying "the five aggregates are," etc., are what is shown. These are also conventionally true, but in the ultimate sense, there is nothing to be purified. Maitreya said in the Sixth Limb, "The form aggregate is not vajra," and after saying six lines, he concluded, "In the ultimate sense, there are no aggregates." Therefore, it is said. The second is to grasp these appearances as true, or to cut off the imputation of grasping at truth and grasp them as mere designations. In either case, without knowing the nature of the deity, one thinks, "This is form," "This is feeling," etc. All the thoughts that grasp appearances independently are the cause of being bound in samsara, so they are called bondage. Because one separates the hairs of objects and clings to them manifestly, they are called conceptual thoughts. In the common case, grasping at truth is a klesha obscuration, and this is established as a jnana obscuration, so it is called a jnana obscuration. Whatever causes nirvana to die is called poison. Because one thinks about things only, it is called the thought of things. Because one grasps at the ordinary, it is called the state of ordinary beings, and it is shown by many terms such as the measure of impurity. These are also easily understood as shown by the previous scriptures, such as "the bondage of things." If the conceptual thought itself is not to be purified, then it contradicts the acceptance of the Dharma of aggregates, realms, and sources. If it is, then it contradicts what is said to be purified. If you think like this, on another basis, the conceptual thought itself is to be purified, but when one thinks of it as ordinary, the conceptual thought of the object is the basis to be purified, and the conceptual thought of the subject is considered to be purified, so there is no contradiction. The third is the three doors of liberation, the thirty-seven factors of enlightenment, the five wisdoms, etc., the qualities of the Dharmakaya, and the mandala deities who are complete with the five families, the four mothers, etc., the Rupakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya, are the purifiers. As in the previous scriptures, the object of "things become meditation," and "because of purity," and "not vajra," etc., are the words that show the deity, and in the Gurukula Tantra, "the image of the Tathagata," and "the object of the Victorious One," and in the Guhyasamaja Tantra, "praised among the five Buddhas," etc.