Tibetan
་སྟོང་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཉིས་པ་ལ་ནི་ས་བོན་བསྡུ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་གཟུགས་བརྙན་རྫོགས། །བཞི་པ་ལ་ནི་ཡིག་འབྲུ་དགོད། །ཅེས་པ་སྟེ། དང་པོ་སྟོང་ཉིད་ཅེས་པས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་བསག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་པས་དམ་ཚིག་པ་བསྐྱེད་པ་བསྙེན་པའི་ཡན་ལག གཉིས་པ་ལ་ནི་ས་བོན་བསྡུ། །ཞེས་པས་སྐྱེ་མཆེད་དང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའམ། སྐྱེ་མཆེད་བྱིན་གྱིས་མི་རློབ་པར་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ཉེར་སྒྲུབ་ཀྱི་ཡན་ལག གསུམ་པ་ལ་ནི་གཟུགས་བརྙན་རྫོགས། །ཞེས་པས་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག བཞི་པ་ལ་ནི་ཡིག་འབྲུ་དགོད་ཅེས་པས་དབང་བསྐུར་ནས། རིགས་ཀྱི་བདག་པོའི་རྒྱས་གདབ་པའམ། དབང་མ་བསྐུར་བར་དབུ་རྒྱན་རང་ཆས་ཅན་དུ་བསམ་པ་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་བསྟན་ནོ། །འདིས་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་བསྟན་པར་གང་ལས་ཤེས་ན། འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། ཐ་མལ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཞི། །ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་མཆོག་རྣམས་སོ། །དང་པོ་སྟོང་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཞེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་གསུངས་སོ། །དེས་རྡོ་རྗེ་རྣམ་བཞིར་བསྟན་གྱི་ཡན་ལག་བཞི་ཇི་ལྟར་བསྟན་སྙམ་ན། འདུས་པའི་རྩ་རྒྱུད་ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ་ལས། བསྙེན་པའི་དམ་ཚིག་རབ་སྦྱོར་བ། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་སྒྲུབ་མཆོག་ལ། །རྡོ་རྗེའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་པར་དཔྱད། །སྔགས་ཀྱི་བདག་པོ་བསྒོམ་པ་ཡིས། །བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་ན་བསྐུལ་བར་གསུངས། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་བྱེད་པའི་ཚེ། །དབུ་རྒྱན་ལ་ནི་རིགས་བདག་བསམ། །རྡོ་རྗེ་རྣམ་བཞི་འདི་དག་གིས། །ཐ་མལ་བསྒྲུབ་པའི་བསྙེན་པ་བྱ། །ཞེས་རྡོ་རྗེ་རྣམ་བཞི་བསྙེན་སྒྲུབ་བཞིར་གསུངས་པས་ཤེས་སོ། །གསང་འདུས་རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་གཉིས་པོ་འདིའི་དོན། འདུས་པ་འཕགས་ལུགས་པས་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞིར་སྦྱོར་ཚུལ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་པས་སྦྱོར་ཚུལ་དང་། རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གི་སྦྱོར་ཚུལ་དང་མི་འདྲ་བ་གསུམ་ལས། འདིར་ནི་ཕྱི་མ་དེ་ཉིད་དོ། །དངོས་གཞི་རྒྱས་པ་འདི་གསུམ་རྒྱུད་གསུམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་ལ་སྦྱོར་ཞེ་ན། སམྦུ་ཊའི་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དང་། ཡན་ལག་བཞིས་འཆིང་། གུར་རིགས་བསྡུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དང་། ཡན་ལག་དྲུག་དང་། ཡན་ལག་བཞི་གསུམ་ཆར་གྱིས་འཆིང་། རིགས་རྐྱང་རྣམས་དང་། བདག་མེད་མ་གཉིས་དང་རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་དྲུག་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་དང་། ཡན་ལག་
Chinese
空性菩提心。第二是收集种子字。第三是圆满形象。第四是安立字句。这是说，第一，空性是指积累智慧资粮，菩提心是指生起誓言，是近修的支分。第二，收集种子字，是指加持生处和身语意，或者不加持生处而加持身语意，是近成就的支分。第三，圆满形象，是指迎请智慧尊，是成就的支分。第四，安立字句，是指灌顶后，以部主印玺印持，或者不灌顶而观想头饰为自性具足，是修持大成就的支分。这显示了近修成就四支，从何得知呢？从《密集续》后部所说：庸常者是四金刚，智慧金刚是殊胜的。第一，空性菩提心。等等，如前引述所说。那么，它显示了四金刚，如何显示了四支呢？从《密集根本续》第十二章所说：近修的誓言善巧结合，应修持殊胜菩提。近成就于成就殊胜者，应分别观察金刚生处。以咒语之主修持，于成就之时应策励。于作大成就之时，于头饰观想部主。此等四金刚，作庸常成就之近修。如是说四金刚为近修四者，即可得知。此二段《秘密密集根本续》的意义是，密集父续派以近修成就四支结合的方式，与智慧足派结合的方式，以及瑜伽自在的结合方式有三种不同，此处是后者。那么，这三个广大的正行，应与三续的哪个坛城结合呢？桑布扎的五金刚界坛城，以三三摩地和四支来系缚。古汝部类的坛城，以三三摩地和六支，以及四支和三支来系缚。单一部类和二无我母，以及根本续的六者，是以六支和支分
English
Emptiness, Bodhicitta. The second is to gather the seed syllables. The third is to perfect the image. The fourth is to establish the letters. That is to say, first, emptiness means accumulating wisdom and merit, and Bodhicitta means generating vows, which is a branch of approaching. Second, gathering the seed syllables means blessing the birthplaces and body, speech, and mind, or blessing the body, speech, and mind without blessing the birthplaces, which is a branch of near attainment. Third, perfecting the image means inviting the wisdom being, which is a branch of attainment. Fourth, establishing the letters means that after empowerment, it is sealed with the seal of the lord of the family, or without empowerment, contemplating the headdress as self-existent, which is a branch of practicing great attainment. This shows the four branches of approaching and attaining, how do we know this? From the latter part of the Guhyasamaja Tantra: Ordinary ones are the four vajras, the wisdom vajras are the most excellent. First, emptiness, Bodhicitta. Etc., as quoted before. So, it shows the four vajras, how does it show the four branches? From the twelfth chapter of the Guhyasamaja Root Tantra: The vows of approaching are skillfully combined, one should meditate on the supreme Bodhi. Near attainment is for the supreme attainment, one should carefully examine the vajra birthplaces. By meditating on the lord of mantras, one should encourage at the time of attainment. At the time of making great attainment, one should contemplate the lord of the family on the headdress. These four vajras, perform the approaching of ordinary attainment. Thus, it is known that the four vajras are said to be the four of approaching and attaining. The meaning of these two verses of the Guhyasamaja Root Tantra is that the way the Guhyasamaja Father Tantra school combines the four branches of approaching and attaining is different from the way the Wisdom Foot school combines them, and the way the Yoga Empowerment combines them, there are three differences, here it is the latter. So, which mandala of the three tantras should these three vast main practices be combined with? The five vajra realms of the Sambhuta, bound by three samadhis and four branches. The mandalas of the Gurukula class, bound by three samadhis and six branches, and four branches and three branches. The single classes and the two no-self mothers, and the six of the root tantra, are with six branches and branches.
Tibetan
བཞིས་འཆིང་། སམྦུ་ཊའི་ལྷག་མ་རྣམས་དང་། ལས་རྒྱས་པའི་ལྷ་རྣམས་ནི་ཡན་ལག་བཞིས་འཆིང་ཞིང་། མཆོད་བསྟོད་བདུད་རྩི་མྱང་བ་གསུམ་པོ་སྦྱར་བ་ནི་ཡན་ལག་ཡིན་གྱི། དངོས་གཞིར་མི་བྱེད་དོ། །དེས་ན་དངོས་གཞི་རྒྱས་པ་འདིའི་སྐབས་སུ་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གི་དགོངས་པས་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་མ་ཚང་བ་ནི་མཆོག་ཐུན་མོང་སྒྲུབ་པ་གང་ལ་ཡང་མི་བཞེད་དེ། སྔར་གྱི་དེ་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་ཚང་བས་སོ། །ལྗོན་ཤིང་ལས་ཀྱང་ཚིག་འདི་སྐབས་འདིར་འབྱུང་ཞིང་མཇུག་ཏུ་རྒྱས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་འབྲིང་པོ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དང་། ཡན་ལག་དྲུག་གིས་འཆིང་བ་ནི་མེད་ལ། སྔར་གྱི་ཡན་ལག་བཞིས་འཆིང་ན། མཆོད་བསྟོད་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་བཟླས་པ་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་དོ། །ཡན་ལག་དྲུག་པ་ལ་འབྲིང་པོར་བཤད་པ་ནི་བསྐྱེད་ཆོག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། འདིར་རྒྱས་པར་བཤད་པར་ནི་དངོས་གཞིའི་ཆིངས་རྒྱས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས་མི་འགལ་ལོ། །གསུམ་པ་བསྡུས་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དམ་ཚིག་པ་བསྐྱེད་པ་བསྙེན་པའི་ཡན་ལག སྐྱེ་མཆེད་བྱིན་གྱིས་མི་རློབ་པར་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ཉེར་སྒྲུབ་ཀྱི་ཡན་ལག ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག དབང་མི་བསྐུར་བར་དབུ་རྒྱན་རང་ཆས་ཅན་དུ་བསམ་པ་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་གོ །བསྡུས་པ་གཉིས་པ་ནི་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་དབུ་རྒྱན་རང་ཆས་ཅན་དུ་སྐད་ཅིག་གིས་བསྐྱེད་ནས་བཟླས་པ་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་དོ། །བསྡུས་པ་དང་པོ་འདི་ནི་རྗེ་ས་ཆེན་གྱིས་ཁྲོ་བཅུའི་མངོན་རྟོགས་དང་། རྗེ་བཙུན་གྱིས་དག་ལྡན་དུ་ཧེ་རུ་ཀ་གསུམ་གྱི་བསྐྱེད་ཆོག་དང་པོ་གཉིས་དང་། གུར་རྒྱན་དུ་འབྱུང་པོ་བརྒྱད་གསུམ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་དང་རྩ་ལྟུང་འཁྲུལ་སྤོང་དུ་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེའི་མངོན་རྟོགས་ལ་སྦྱར་བར་མཛད་དོ། །བསྡུས་པ་ཕྱི་མ་ནི་ལམ་འབྲས་ཀྱི་ཡིག་ཆར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་མངོན་རྟོགས་ལ་སྦྱར་བར་མཛད་དོ། །བསྡུས་པ་དང་པོ་འདི་ལ་རྗེ་བཙུན་རྩེ་མོས། འབྲིང་པོ་ལ་གཉིས་སུ་བྱས་པའི་ཕྱི་མར་མཛད་དེ། གནད་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་གཞི་ལ་དམ་ཚིག་པ་བསྐྱེད་པའི་བསྐྱེད་ཆོག་ལ་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་ལྔ་སྟེ། མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་བསྐྱེད་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཆོ་ག་ཡན་ལག་གསུམ་མམ་བཞི་ལས་བསྐྱེད་པ་དང་། སྙིང་པོ་ཚིག་ཙམ་ལས་བསྐྱེད་པ་དང་། དབུགས་ཀྱི་སྤྲོ་བསྡུ་ལས་བསྐྱེད་
Chinese
以四种方式束缚。桑布扎的剩余部分和事业兴盛的诸神以四种支分束缚。供养、赞颂、享用甘露三者结合是支分，但不是正行。因此，在这种正行广大之时，瑜伽自在的意旨是不圆满四支的念修，对任何共同殊胜的成就都不认可。因为之前的这三种都圆满了念修四支。从树木中，这句话也出现在此时，最后是广大的状态。这样说没有错谬。第二种中等的是，没有以三三摩地和六支束缚。如果以之前的四支束缚，就没有供养赞颂等，而只是进入念诵。将六支说成是中等，是以生起次第的角度说的。这里说成广大，是以正行的束缚广大的角度说的，所以不矛盾。第三种简略的有两种。第一种是，生起誓言尊是念诵的支分，不加持处所，而是加持身语意是近修的支分，迎请智慧尊是修的支分，不灌顶，而是观想头饰自成是修大法的支分。第二种简略的是，刹那间生起誓言勇识，头饰自成，然后进入念诵。这第一种简略，是杰萨钦将之应用于忿怒十尊的现观，杰尊将之应用于清净中三黑汝嘎的最初两种生起次第，古钦应用于八部众三十二和根本堕忏悔中誓言金刚的现观。后一种简略，是应用于道果的仪轨中金刚萨埵和金刚空行的现观。对于这第一种简略，杰尊策墨认为是中等的第二种，要明白这是一个要点。像这样的正行，生起誓言尊的生起次第有五种不同的方式：从五现证中生起，从金刚仪轨三支或四支中生起，从心要词句中生起，从气息的舒缩中生起。
English
Bound by four. The remaining parts of Sambhuta and the deities of increasing activities are bound by four branches. Offering, praise, and enjoying the three nectars combined are branches, but not the main practice. Therefore, in this extensive main practice, the intention of the Lord of Yoga is that the incomplete four branches of recitation and accomplishment are not accepted for any common and supreme attainment. Because the previous three all complete the four branches of recitation and accomplishment. From the trees, this word also appears at this time, and in the end, it is in the state of being extensive. There is no mistake in saying that. The second, intermediate one, is not bound by the three samadhis and six branches. If bound by the previous four branches, there is no offering or praise, but only entering into recitation. Saying that the six branches are intermediate is from the perspective of the generation stage. Here, saying that it is extensive is from the perspective of the extensive binding of the main practice, so there is no contradiction. The third, abbreviated one, has two types. The first is: generating the Samaya Being is a branch of recitation; not blessing the places, but blessing body, speech, and mind is a branch of close accomplishment; inviting the Wisdom Being is a branch of accomplishment; not bestowing empowerment, but contemplating the self-existing crown ornament is a branch of great accomplishment. The second abbreviated one is generating the Samaya Hero in an instant with the self-existing crown ornament, and then entering into recitation. This first abbreviated one is applied by Je Sachen to the realization of the Ten Wrathful Ones, by Jetsun to the first two generation stages of the three Herukas in Dagden, and by Gurchin to the realization of the Samaya Vajra in the confession of the eight classes of beings, thirty-two, and root downfalls. The latter abbreviated one is applied to the realization of Vajrasattva and Vajra Yogini in the Lamdre texts. For this first abbreviated one, Jetsun Tsemö considers it to be the latter of the two intermediate ones, and it should be understood as a key point. Such a main practice, the generation stage of generating the Samaya Being has five different ways: generating from the five manifest enlightenments, generating from the three or four branches of the Vajra ritual, generating from the essential words, and generating from the expansion and contraction of breath.