Tibetan
ས་ལ་བདག་སྐྱབས་སུ་སོང་བར་བྱས་ནས་ཞེས་གསུངས་ལ། ནག་པོ་པས་རྒྱུད་གསུང་བ་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ནི། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་མ་ལུས་པ་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག བྱང་སེམས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་། འཁོར་གྱི་ལྷ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཏུ་བཤད་དོ། །རིན་ཆེན་འབར་བར་གདུལ་བྱ་གང་ལ་གང་འདུལ་གྱི་སྐུར་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག སྤང་བྱ་སྤངས་བའི་འགོག་བདེན་དང་། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་ལམ་བདེན་ཆོས་དཀོན་མཆོག དབང་བསྐུར་གྱི་བསླབ་པ་རྒན་ཞིང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལ་བཀོད་པ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཏུ་བཤད་ཅིང་། མན་ངག་ལུགས་ལ་ངོས་འཛིན་གསལ་ཁ་མི་སྣང་ཡང་། འདི་དང་མཐུན་པ་ལ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའི་ཚེ་གཙོ་བོའི་རྒྱབ་ཏུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲིའི་སྟེང་ན་ཆོས་པོ་ཏི་བརྩེགས་པ་བཞུགས་པ་བསྒོམ་པར་བླ་མ་དག་གསུངས་པ་ནི། གསང་སྔགས་པ་རྣམ་པ་ལམ་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བསྒོམ་ཚུལ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གསུངས་པའི་དོན་དུ་སྣང་ངོ་། །དེ་དག་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་དོན་ནི་གཞན་རྒྱུད་ལ་གྲུབ་ཟིན་པ་ལ་སྐྱབས་གནས་འཆའ་བ་ནི་རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་། རང་རྒྱུད་ལ་དེ་དག་བསྐྱེད་པར་ཁས་འཆེ་བ་ནི་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོའོ། །ལྔ་པ་སྨོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི། རང་གཞན་དོན་ནི་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པར་བགྱི། །ཞེས་པ་སྟེ། རང་དོན་མཐར་ཐུག་པ་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་དང་། གཞན་དོན་མཐར་ཐུག་པ་གཞན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འགོད་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དགོས་པས། དགོས་པ་དེ་འགྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་བློ་བསྐྱེད་པའོ། །དྲུག་པ་འཇུག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སེམས་ནི་བསྐྱེད་བགྱིས་ནས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་མགྲོན་དུ་གཉེར། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་མཆོག་ཡིད་འོང་སྤྱད་པར་བགྱི། །ཞེས་པ་སྟེ། སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རྗེས་སུ། འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་བསླབ་བྱ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་བསྐྱེད་པར་བགྱི་ཞེས་པའོ། །བདུན་པ་བསྔོ་བ་ནི། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པ་ཤོག །ཅེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྡིག་པ་བཤགས་པ་ནས་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་བར་གྱི་དགེ་རྩ་བསྔོ་བ་སྟེ། དགོས་ཆེད་དང་བསྔོ་བའི་ཡུལ་ནི་ཚིག་དེ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་འོ་ན་ཡན་ལག་བཞི་པར་སྐྱབས
Chinese
如是说“于地我作皈依”后，黑行者说，宣说续部者金刚持乃是，佛陀僧宝，大乘所有之法是法宝，不退转之菩萨和，眷属之天是僧宝。于宝焰中，随所化众生应调伏之身而示现者，是佛陀僧宝，断除所断之灭谛，和各自以自证智所应证悟之道谛是法宝，灌顶之学处年长，安住于金刚乘道，和安置于坛城之眷属是僧宝。虽于口诀派中，无有清晰之认识，然与此相符者，于法宝观想为形相之时，诸位上师说，观想主尊背后珍宝之座上，安放累积之经书，似为是密咒士以方便道，较之波罗蜜多之观修方式更为殊胜之义。于彼等皈依之义，乃于他相续中已成就者，立为皈依处是因之皈依，于自相续中生起彼等，承诺是果之皈依。第五发愿菩提心是：为能善成自他利，发菩提心。即是说，为能圆满成办自利究竟之自身成就佛陀，和他利究竟之安置他众于佛陀果位，二者皆需因之菩提心，故为成就彼等所需，生起欲得佛陀果位之心。第六进入菩提心是：已生最胜菩提心，我邀一切诸有情，当修妙好菩提行。即是说，于发愿菩提心之后，生起进入菩提心之学处，三种律仪之学处。第七回向是：为利有情愿成佛。即是说，如是忏悔罪业起至进入菩提心之间之善根回向，其所需和回向之对境，已为此二句所诠释。第二是，那么于四支分之皈依
English
It is said, "Having gone for refuge to the earth." The Black Practitioner said that the Vajradhara who speaks the tantras is the Buddha Jewel. All the teachings of the Mahayana are the Dharma Jewel. The irreversible Bodhisattvas and the retinue of deities are said to be the Sangha Jewel. In the Blazing Jewel, the Buddha Jewel is the one who manifests in the form that tames whatever needs to be tamed. The Truth of Cessation, which abandons what is to be abandoned, and the Truth of the Path, which is to be realized by individual self-awareness, are the Dharma Jewel. The precepts of empowerment are old, abiding on the path of the Vajrayana, and arranging the retinue of the mandala is said to be the Sangha Jewel. Although there is no clear recognition in the oral tradition, in accordance with this, when meditating on the Dharma Jewel in the form of an image, the lamas say to meditate on stacked scriptures placed on a precious throne behind the main deity. It seems that this is the meaning of the secret mantra practitioners using the path of skillful means, which is said to be more excellent than the meditation methods of the Paramitas. The meaning of taking refuge in them is that taking refuge in those who have already achieved realization in others' minds is the refuge of the cause, and promising to generate them in one's own mind is the refuge of the result. The fifth, generating the aspiration for enlightenment, is: "For the sake of accomplishing the benefit of self and others, I will generate the mind of enlightenment." That is to say, for the sake of ultimately accomplishing one's own benefit, attaining Buddhahood oneself, and ultimately accomplishing the benefit of others, placing others on the ground of Buddhahood, both require the cause of generating the mind of enlightenment. Therefore, in order to accomplish that need, one generates the mind that desires to attain Buddhahood. The sixth, entering the mind of enlightenment, is: "Having generated the supreme mind of enlightenment, I invite all sentient beings as guests. I will practice the excellent and pleasing conduct of enlightenment." That is to say, after generating the aspiration for enlightenment, one generates the precepts of entering the mind of enlightenment, the three types of ethical discipline. The seventh, dedication, is: "May I attain Buddhahood for the benefit of beings." That is to say, one dedicates the roots of virtue from confessing sins up to entering the mind of enlightenment. The need and the object of dedication are shown by these two phrases. The second is, then, in the four-limbed refuge
Tibetan
་འགྲོའི་འོག་ཏུ་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་གཟུང་བར་བཤད་པ་དང་། གོ་རིམ་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་ཡན་ལག་བཞི་པར་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུན་བཤགས་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་གཉིས། སེམས་བསྐྱེད་ལ་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་དང་། ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་ཞེས་པའི་གོ་རིམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་འོག་ཏུ་སྐྱབས་འགྲོ་དང་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་སུ་ཡོད་པའི་ཚེ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ཀྱིས་གཟུང་། །ཞེས་པའི་ཚིག་རྐང་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ལ་སྦྱར་ཡང་དེ་དག་དངོས་སུ་མེད་པའི་ཚེ་ཚིག་རྐང་དེ་ཉིད་སྐྱབས་འགྲོ་དང་། སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་མདོར་བསྟན་དུ་འགྲོ་བའི་གོ་རིམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཡན་ལག་བཞི་པར་བསྔོ་བ་ཡན་ལག་གསུམ་པར་བྱས་ནས་འདིར་བསྔོ་བ་མཇུག་ཏུ་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་སྙམ་ན། དེར་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཐུན་མོང་གི་ཡན་ལག་གསུམ་པོ་སྔོན་ཏུ་བཏང་ནས། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡན་ལག་བཞི་པོ་རྗེས་ལ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། འདིར་ནི་རྒྱུན་བཤགས་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བ་ཡང་བསྔོ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། གུར་གྱི་རྒྱུན་བཤགས་འདིར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བསྐུལ་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་གསོལ་བ་གདབ་པ་གཉིས་མི་དགོས་པ་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། འདི་ལ་བླ་མ་གཟུངས་ཀྱི་པ་ན་རེ། ཡན་ལག་བདུན་པ་ལ་རིགས་གཉིས་ཏེ། སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་སྐུ་དང་། ལོངས་སྐུའི་སྤྱན་སྔར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གཞན་སྣང་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མི་བསྐོར་བའི་ཚུལ་སྟོན་པ་ཡོད་པས། དེའི་སྤྱན་སྔར་དེ་དག་བྱ་དགོས་ལ། ལོངས་སྐུ་ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་དུ་བཞུགས་པས། ཆོས་ངེས་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་རྒྱུན་མི་འཆད་དུ་གསུངས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་མྱ་ངན་ལས། །འདའ་བར་བྱེད་ཀྱི་ཅིག་ཤོས་མིན། །ཞེས་པ་ལྟར། དུས་ངེས་པ་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་བཞུགས་པས། དེ་ལ་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བར་བསྐུལ་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་གསོལ་བ་གདབ་པ་གཉིས་མི་དགོས་སོ། །ཞེས་བཞེད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཀྱེ་རྡོར་ལྷ་དགུ་དང་བདག་མེད་ལྷ་མོ་བཅོ་ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་སྤྲུལ་པ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་པར་རྗེ་བཙུན་གོང་མའི་གསུང་རབ་རྣམས་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་དུ་ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་ཡིན་ན་མདུན་དུ་སྤྱན་དྲངས་དུ་ཡོད་ན། གནས་ངེས་པ་འགལ་ཞིང་། མེད་ན
Chinese
在下文中说的是，要受持胜义菩提心。如果有人认为这与次第相违，那没有过失。因为四支中，金刚乘不共的常忏是皈依和发心二者。发心中有胜义菩提心和世俗菩提心二者的次第。这里，在下文中，当皈依和愿行菩提心实际存在时，“以意受持佛菩提”这句词可以用于胜义菩提心。但当这些实际不存在时，这句词本身就成了皈依和愿行菩提心的简要指示，这是按照次第的权衡。如果有人认为，四支中回向是第三支，而这里回向放在最后显示，这是什么原因呢？因为在那里，是先进行共同的到彼岸和三个支分，然后进行不共的四个支分。而这里，是将先前所有常忏的善根也进行回向的权衡。第三个问题是，有人认为，古汝的常忏中，为什么不需要劝请转法轮和祈请不入涅槃这两者呢？对此，上师持明者说，七支有两类，即在佛陀化身和报身面前进行。其中，化身在其他显现中示现入涅槃和不转法轮之相，因此需要在其面前进行这些。而报身安住于五种决定，因此宣说恒常不变的大乘之法，并且阿阇黎智慧藏说：“化身示现入涅槃，另一身则不然。”就像这样，由于安住于恒常不变的时间，直到轮回未空之际，因此不需要劝请转法轮和祈请不入涅槃这两者。这种观点是不合理的，因为吉祥金刚九尊和无我佛母十五尊的坛城都是殊胜化身的坛城，这是从至尊上师的著作中出现的。另外，如果具有五种决定，那么如果能迎请到面前，就与处所决定相违背，如果没有的话
English
It is said below that the ultimate bodhicitta should be upheld. If someone thinks that this contradicts the order, then there is no fault. Because in the four branches, the uncommon constant confession of Vajrayana is refuge and bodhicitta, two. In bodhicitta, there is the order of ultimate bodhicitta and conventional bodhicitta, two. Here, in the following, when refuge and aspirational and practical bodhicitta actually exist, the phrase "Buddha enlightenment is held by the mind" can be applied to the ultimate bodhicitta. But when these do not actually exist, the phrase itself becomes a brief indication of refuge and aspirational and practical bodhicitta, which is the consideration of the order. If someone thinks, in the four branches, dedication is the third branch, and here dedication is shown at the end, what is the reason? Because there, the common perfections and the three branches are done first, and then the uncommon four branches are done later. Here, it is the consideration of dedicating the merits of all the previous constant confessions as well. The third question is, someone thinks, in the constant confession of Guhya, why are the two, urging to turn the wheel of Dharma and praying not to enter Nirvana, not needed? To this, the master Vidyadhara said, the seven branches have two types, namely, doing in front of the Buddha's nirmanakaya and sambhogakaya. Among them, the nirmanakaya shows the appearance of entering Nirvana and not turning the wheel of Dharma in other appearances, so these need to be done in front of it. And the sambhogakaya abides in the five certainties, so it is said that the great vehicle Dharma is constant and does not cease, and Acharya Yeshe Nyingpo said, "The nirmanakaya shows entering Nirvana, the other body does not." Like this, because it abides in the constant time until samsara is not empty, therefore the two, urging to turn the wheel of Dharma and praying not to enter Nirvana, are not needed. This view is unreasonable, because the mandala of the nine deities of Hevajra and the fifteen deities of selflessness are all mandalas of the supreme nirmanakaya, which appears from the writings of the supreme masters. In addition, if it has the five certainties, then if it can be invited to the front, it contradicts the certainty of the place, and if it does not have it