Tibetan
ཡང་ལུགས་དེ་ལ་དེ་ལས་ཀྱང་ཆེས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ལ་ལྟོས་མ་ལྟོས་ཀྱི་མངོན་བྱང་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཐིག་ལེ་སྤྲོ་བ་དང་ས་བོན་སྤྲོ་བ་དང་གཉིས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་སྙིང་པོ་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེའི་སྒྲུབ་ཐབས་བདུན་དུ་འགྱུར་ན། རྩ་བའི་ཚུལ་བདུན་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་རྒྱུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་བཞེངས་ཚུལ། འཁོར་གྱི་ལྷ་མོ་དབྱུང་ཚུལ། འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་བཞེངས་ཚུལ་གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བས་ཁྱད་པར་བདུན་གསུམ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། རྗེ་ས་ཆེན་གྱིས་མཚོ་སྐྱེས་ལུགས་ཀྱི་རྩ་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཚུལ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་གསུམ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བའི་རྣམ་བཞག་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་དཔལ་བརྩེ་བ་ཆེན་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས། དེ་ཡང་གང་ཟག་དབང་པོ་རབ། །འབྲིང་སོགས་བཞི་ཡི་སྒོམ་ཐབས་ནི། །སྐབས་གསུམ་དུ་ནི་མི་འདྲ་ལ། །བཞི་གསུམ་བཅུ་གཉིས་བླ་མ་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལ། བཞི་གསུམ་བཅུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ཡང་གསུངས་པ། རྒྱུ་ཡི་རྡོ་རྗེ་འཆང་བསྐྱེད་དེ། །མི་འདྲ་རྣམ་པ་བཞི་རུ་གནས། །དེ་ནས་འཁོར་གྱི་ལྷ་མོ་རྣམས། །དབྱུང་ལ་མི་འདྲ་རྣམ་པ་བཞི། །འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་བཞེངས་ལ། །མི་འདྲ་བཞི་སྟེ་དེ་ལྟར་ན། །མི་འདྲ་བཅུ་གཉིས་དེ་ལྟར་གསུངས། །ཞེས་རྩ་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཚུལ་བཞི་ལ་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་མི་འདྲ་བ་གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བས་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་བཅུ་གཉིས་ཞེས་པ་བཞེད་དོ། །འདི་ལྟ་བུའི་གསལ་བ་ཡོད་བཞིན་དུ། མཚོ་སྐྱེས་ལུགས་ལ་རྩ་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བདུན་ཞེས་པའི་རྣམ་རྟོག་གི་རྙོག་མ་དེ་ཙམ་ཞིག་སློང་བ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་སྒྲུབ། བཞི་གསུམ་བཅུ་གཉིས་ཞེས་པས་མངོན་རྟོགས་ཚུལ་བཅུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་བཞི་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུགས་འདི་ལ་ཚུལ་བཞི་ལས་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཕྱི་མའི་ལྔ་པར་གསུངས་པའི་དཀྲོང་བསྐྱེད་དང་། ས་བོན་ལས་བསྐྱེད་པ་གཉིས་དང་། དང་པོའི་བརྒྱད་པར་གསུངས་པའི་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ལ་ལྟོས་མ་ལྟོས་ཀྱི་མི་མཉམ་སྦྱོར་གཉིས་ལ་ཡན་ལག་བཞི་པ་སྦྱར་བ་ཁོ་ན་བཞེད་ཀྱི། ཡན་ལག་དྲུག་པའི་ཕྱོགས་དང་། མཉམ་སྦྱོར་གྱི་ཕྱོགས་དང་། འཁོར་སྤྲོ་ཚུལ་གཉིས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཞལ་གྱིས་མི་བཞེས་པའི་ཕྱིར་རོ། དཔལ་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་གཉིས་ལ་ཞིབ་པར་ལྟོས་ཤིག མི་ཐུབ་ཟླ་བའི་འཁྲུགས་ཅན་མངོན་རྟོགས་བཅོ་ལྔ་པར་མི་རིགས་ཏེ། སྐབས་འདིར་ཚུལ་བཅོ་ལྔ་པོ་མན་
Chinese
而且，那个理路更加不合理。因为阿黎嘎黎（藏文：ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་）无论是否依赖，每一个现观（藏文：མངོན་བྱང་）都分为明点开展和种子开展，再分为两个，这样核心胜乐金刚的修法就变成七个。根本的七种方式的每一种，又分为生起因金刚持的方式、遣除眷属天女的方式、生起果金刚持的方式，这样差别就变成七乘以三等于二十一个。萨钦仁波切（藏文：རྗེ་ས་ཆེན་）对于莲花生（藏文：མཚོ་སྐྱེས་）的理路，对于每一种根本现观方式，也通过三种差别的方式进行区分而作了论述。那又是怎样呢？大悲尊（藏文：བརྩེ་བ་ཆེན་པོ）面前说：“又是补特伽罗根器上、中等四种的修法，在三个阶段中不相同，四乘以三，上师认为是十二。”这样说了，也说了变成四乘以三等于十二的方式：“生起因金刚持，安住于四种不同的形态。之后遣除眷属天女们，遣除也有四种不同的形态。生起果金刚持，有四种不同，这样就是十二种不同，这样说。”这样对于根本现观的四种方式，在三个阶段中分为三种不同，因此认为是十二种不同的差别。明明有这样的阐释，对于莲花生理路，提出根本现观有七种方式这样的分别念的纷扰，能成办什么必要呢？四乘以三等于十二，并不是变成十二种现观方式，因为就是四种方式。这个理路没有超过四种方式的理由，也在后面的第五品中说了生起次第和从种子生起两种，以及在第一品的第八品中说的无论是否依赖阿黎嘎黎的非等分双运两种，仅仅认为是加上四支，而不认可六支的方面，以及双运的方面，以及眷属开展的方式分为两个的方面。请详细阅读大悲尊父子的两种注释。不能在弥勒月称的错乱现观十五中，因为这里是十五种方式以下。
English
Moreover, that reasoning is even more unreasonable. Because whether or not relying on Āli Kālī, each Abhisamaya is divided into Bindu development and Seed development, and then divided into two, thus the core Hevajra practice becomes seven. Each of the seven fundamental methods is further divided into the method of generating the causal Vajradhara, the method of dispelling the retinue goddesses, and the method of generating the resultant Vajradhara, thus the differences become seven times three, equaling twenty-one. Sachen Kunga Nyingpo (Sachen Rinpoche) also elaborated on the Lotus-born (Padmasambhava) system, distinguishing each fundamental Abhisamaya method through three kinds of differences. How is that so? Before the Great Compassionate One, it was said, "Also, the method of meditation for individuals of superior, middling, and other four faculties, is different in three stages, the Lama considers four times three to be twelve." Thus it was said, and also the way it becomes four times three equals twelve was said: "Generating the causal Vajradhara, it abides in four different forms. Then dispelling the retinue goddesses, there are also four different forms of dispelling. Generating the resultant Vajradhara, there are four differences, thus there are twelve differences, so it is said." Thus, for the four fundamental Abhisamaya methods, dividing them into three different kinds in three stages, it is considered that there are twelve different differences. Despite having such clarity, what necessity is there to raise such a disturbance of conceptual thoughts that the Lotus-born system has seven fundamental Abhisamaya methods? Four times three equals twelve does not mean that it becomes twelve Abhisamaya methods, because it is just four methods. The reason why this system does not exceed four methods is also stated in the fifth chapter, which speaks of the generation stage and the two arising from seeds, and in the eighth chapter of the first chapter, which speaks of the two unequal unions whether or not relying on Āli Kālī, it is only considered to add the four limbs, and does not acknowledge the aspect of the six limbs, nor the aspect of union, nor the aspect of dividing the method of retinue development into two. Please read carefully the two commentaries of the Great Compassionate One, father and son. It is not appropriate in the confused Abhisamaya fifteen of Maitreya and Chandrakirti, because here it is below the fifteen methods.
Tibetan
ངག་ལུགས་འབའ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་སྒྲུབ་པའི་ངལ་བ་ད་དུང་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལམ་འབྲས་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པས་མན་ངག་ལུགས་འབའ་ཞིག་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། ཁྱེད་མན་ངག་ལུགས་དང་འགྲེལ་པ་ལུགས་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་འཇོག་པ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་བཞག་མི་རུང་བ་བདེན་མོད་ཀྱི་ཁོ་བོའི་བླ་མ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་དེ་གཉིས་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བཞེད་པའི་འགྲེལ་པ་ལུགས་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་དང་ལམ་འབྲས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་སྦྱར་ནས་བསྒོམ་པ་བིརྺ་པའི་ལུགས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེས་འབྲོག་མི་ལོ་ཙྪ་བ་ལ་ལམ་འབྲས་རྩ་བ་མེད་པ་གནང་བའི་བསྐྱེད་རིམ་དེ་འགྲེལ་པ་ལུགས་དང་། མན་ངག་ལུགས་གང་ཡིན་སྨྲོས་ཤིག དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་ལམ་འབྲས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་མན་ངག་ལུགས་འབའ་ཞིག་ཡིན་ན། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒོམ་བཟླས་དང་། དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེའི་སྒོམ་བཟླས་དང་། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་སྦྱིན་སྲེག་རྣམས་ཀྱང་མན་ངག་ལུགས་སུ་འགྱུར་རོ། །རྡོ་རྗེ་ཆོ་ག་གསུམ་ལས་བསྐྱེད་པ་བཅོ་ལྔ་པར་རིགས་ཞེས་པའི་དོན། རྡོ་རྗེ་ཆོ་ག་གསུམ་ལས་བསྐྱེད་པའི་ཧེ་རུ་ཀ་གསུམ་གྱི་མངོན་རྟོགས་བགྲང་བ་ཡིན་ནམ། རྡོ་རྗེ་ཆོ་ག་གསུམ་ལས་བསྐྱེད་པའི་སྙིང་པོ་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེའི་མངོན་རྟོགས་བགྲང་བ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ་འདི་ཡི་སྐབས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཚུལ་བཅོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ལམ་འབྲས་ཀྱི་ལམ་ཡོངས་རྫོགས་བསྒོམས་ནས་ཚེ་གཅིག་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཀྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ལ་ཧེ་རུ་ཀ་གསུམ་ནི་དེའི་སྐབས་ཀྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པར་མི་རུང་བར། བདག་མེད་རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པའམ། །ཡང་ན་ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་བརྩོན། །གཞན་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་། །དངོས་གྲུབ་འདོད་པས་མི་གནས་སོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པར་འགྲེལ་པ་ལུགས་དང་མན་ངག་ལུགས་གཉིས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་ལྟར་ན་དེ་ལྟ་བུའི་བསྐྱེད་ཆོག་མན་ངག་ལུགས་ཀྱི་ཡིག་ཆ་གང་དུ་ཡང་མེད་པས་མི་འཐད་ལ། ཚུལ་བཅོ་ལྔ་པར་བགྲང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པར་གསལ་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་དཀྲོང་བསྐྱེད་དང་། ས་བོན་ལས་བསྐྱེད་པ་གཉིས་སོང་ནས་ཚུལ་གསུམ་པར་བགྲང་བར་རིགས་ཀྱི་ཚུལ་བཅོ་ལྔ་པར་བགྲང་བ་བཤད་པའི་གོ་རིམ་དང་། ཉམས་ལེན་གྱི་གོ་རིམ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ
Chinese
之所以说“仅仅是口诀派”，也和能立与所立相同，因为仍然需要进行论证的努力。如果认为在道果的生起次第中宣说，所以是仅仅是口诀派，那么，你们将口诀派和释论派的道的体性安立为不同，这种安立虽然不合理，但是我的上师一切智者，是将二者视为道的体性相同，将释论派的生起次第和道果的圆满次第结合起来修习，因此会变成毗瓦巴派的道。此外，帕沃多吉（dpa' bo rdo rje）给予卓弥译师（'brog mi lo tsā ba）的无根本道果的生起次第，是释论派还是口诀派呢？如果不是这样，道果的修习中所说的一切都是仅仅口诀派的话，那么金刚萨埵的修诵、誓言金刚的修诵、金刚空行的火供等也会变成口诀派。金刚行法三法中所说的第十五种“种姓”的意义，是计数金刚行法三法所生起的三黑汝嘎的现证吗？还是计数金刚行法三法所生起的精华喜金刚的现证呢？如果是前者，则非常不合理，因为此时的十五种现证方式，是修习道果的完整道，在一生中成就大手印殊胜悉地的生起次第，而三黑汝嘎不能成为那时的生起次第，而是“不具无我瑜伽者，亦或黑汝嘎胜乐，以他心念刹那顷，欲求成就亦不住”的意义，因为释论派和口诀派二者一致。如果是后者，那么没有在任何口诀派的文献中出现过那样的生起仪轨，所以不合理。而且，仅仅计数为十五种方式也清楚地表明了没有那样的仪轨，如果存在的话，那么在瓶生起和从种子字生起二者消失后，理应计数为第三种方式，因为没有计数为十五种方式的讲述顺序和修习顺序。以前
English
The reason for saying "it is merely the oral tradition school" is the same as the proponent and the proposition, because the effort of reasoning still needs to be done. If you think that it is only the oral tradition school because it is explained in the context of the generation stage of Lamdre (Path and Fruit), then, although it is true that it is not reasonable for you to establish the nature of the path of the oral tradition school and the commentary school as different, my omniscient guru considers the two to be the same in nature of the path, and combines the generation stage of the commentary school and the completion stage of Lamdre to practice, so it will become the path of the Virupa school. Furthermore, the generation stage of the rootless Lamdre that Pao Dorje (dpa' bo rdo rje) gave to Drogmi Lotsawa ('brog mi lo tsā ba), is it the commentary school or the oral tradition school? If it is not so, if everything said in the practice of Lamdre is merely the oral tradition school, then the meditation recitation of Vajrasattva, the meditation recitation of Samaya Vajra, and the fire puja of Vajra Dakini will also become the oral tradition school. The meaning of the fifteenth "lineage" mentioned in the generation from the three Vajra rituals, is it counting the realization of the three Herukas arising from the three Vajra rituals? Or is it counting the realization of the essence Hevajra arising from the three Vajra rituals? If it is the former, it is very unreasonable, because the fifteen ways of realization at this time are the generation stage of practicing the complete path of Lamdre and attaining the supreme siddhi of Mahamudra in one lifetime, and the three Herukas cannot be the generation stage at that time, but rather the meaning of "one who does not possess selflessness yoga, or Hevajra, even for a moment with other minds, does not abide desiring accomplishment," because the commentary school and the oral tradition school are in agreement. If it is the latter, then such a generation ritual has never appeared in any oral tradition school texts, so it is unreasonable. Moreover, the very fact that it is counted as fifteen ways clearly shows that there is no such ritual, and if it existed, then after the two, vase generation and generation from seed syllables, have disappeared, it should be counted as the third way, because there is no order of explanation or order of practice for counting as fifteen ways. Before