Tibetan
མས་ལའང་གསུམ། བདག་གཞན་མཉམ་པ་བསྒོམ་པ་དང་། བདག་གཞན་བརྗེ་བ་བསྒོམ་པ་དང་། དེ་དག་གི་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་བདག་སྡུག་བསྔལ་སྤང་བར་འདོད་པ་བཞིན་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས། བདག་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པ་བཞིན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེ་བ་ལ་འགོད་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པ་བསམ་མོ། །བརྗེ་བ་བསྒོམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་ལས་ངན་པ་དང་མི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག བདག་གི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་དགེ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འབུལ་བས་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམ། གསུམ་པ་ནི། དེས་ན་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ལ་འབུལ་བར་བསམ་ཞིང་ཅི་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ནི། རྗེ་བཙུན་གྱིས་འདིར་ས་བཅད་ཙམ་ལས་མ་གསུངས་ཞིང་། བྲ་སྟོན་ཞུས་ལན་དུ། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ཙམ་ལས་བསྒོམ་ཚུལ་གསལ་བར་མ་གསུངས་པ་ལ་ཁ་ཅིག་ལྟ་བ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དབང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་སྦྱར་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་རྒྱུ་ཡིན་པས་འདིར་ནི་ཐུན་མོང་གི་རྣལ་འབྱོར་པས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་སྐྱེས་བསྒོམ་དགོས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བླ་མ་དག་གི་ཁྲིད་ཡིག་ཏུ། བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་ཡུལ་སེམས་ཅན་དང་། བརྗེ་བྱ་བདེ་སྡུག་རྣམས་སེམས་སྣང་ཙམ་ལས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པར་གསུངས་མོད། དེ་ནི་བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་བྱང་སེམས་ལ་འཁོར་གསུམ་རྣམ་དག་གིས་རྒྱས་བཏབ་ནས་བསྒོམ་པར་སོང་གི དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པར་མ་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཆོས་རྗེ་ཉན་ཆེན་པས་མཛད་པར་གྲགས་པའི་ཁྲིད་ཡིག་དང་། གླན་དཀར་བ་སེང་གེ་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་མཛད་པའི་ཁྲིད་ཡིག་ཏུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་དུ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བདག་དང་ཕུང་སོགས་རྣམ་རིག་གི །རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྒྲིབས་པ། །རྟག་ཏུ་སྟོང་ཉིད་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་བསྒོམ་པར་གསུངས་པས་དེ་ལྟར་དུ་འཆད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས། དེ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱི་རོལ་པས་བརྟགས་པའི་བདག་དང་ཉན་ཐོས་པས་བརྟགས་པའི་ཕུང་སོགས་དང་། སེམས་ཙམ་པས་བརྟགས་པའི་རྣམ་རིག་གི་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྒྲིབས་པ་སྟེ། དེ་དག་གང་གིའང་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པ། རྟག་ཏུ་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་དག་གནས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །སེམས་ལ་སེམས་ནི་འཇོག་ཕྱིར་དང་། །ཆོས་རབ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཕྱིར། །ཞི་གནས་དང་ནི་ལྷག་མཐོང་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་ཞི་གནས་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པ་དང་། ལྷག་མཐོང་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། དང་པོར་བསྒྲིམས། བར་དུ་ལྷོད། ཐ་མར་རེས་འཇོག་ཏུ་བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ལུས་ཀྱི་གནད་རྐང་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་ལ་སོགས་པ་རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་དྲུག་དང་ལྡན་པར་བྱ། དམིགས་རྟེན་གྱི་གནད་མེ་ཏོག་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་རྟེན་མཛེས་པ་ཞིག་མིག་གི་ཐད་དུ་ཉེ་རིང་རན་པར་བཞག་སྟེ་རླུང་ལ་སོགས་པས་མི་གཡོ་བར་བྱའོ། །སྒོམ་ཚུལ་གྱི་གནད་ལུས་མི་འགུལ། མིག་རྫི་མ་མི་འཁྲབ་པར་དམིགས་རྟེན་དེའི་རྣམ་པ་གསལ་ཞིང་ཡུལ་གཞན་ལ་རྟོག་པ་མི་འཕྲོ་བར་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཚུལ་ནི་མདོ་ལས། སེམས་འཇོག་པར་བྱེད། ཀུན་ཏུ་འཇོག་པར་བྱེད། ངེས་པར་འཇོག་པར་བྱེད། ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད། འདུལ་བར་བྱེད། ཞི་བར་བྱེད། ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད། རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱེད། མཉམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད། ཅེས་པ་སྟེ། སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་གསུངས་པའི་དང་པོ་ནི། སྔར་གྱི་དམིགས་རྟེན་ལ་སེམས་གཏོད་པའི་ཚུལ་དེ་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་ཡུན་རིང་དུ་འཇོག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། རྣམ་གཡེང་བྱུང་ན་དེ་མྱུར་དུ་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་སྔར་གྱི་དམིགས་པ་དེ་ལ་སླར་བླན་པར་བྱ་བའོ། །བཞི་པ་ནི། སེམས་ཕྱི་རོལ་དུ་མི་འཕྲོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དྲན་པས་སེམས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ནང་དུ་སྡུད་པར་བྱེད་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ལ་སེམས་འཕྲོར་མི་སྟེར་བའོ། །དྲུག་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དེའི་ཚེ་སེམས་འཁྲུགས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་ལ་ཉེས་པར་བལྟས་ཏེ། གཉེན་པོས་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །བདུན་པ་ནི། བརྗེད་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་སོགས་སྐྱེས་ན་དང་དུ་མི་ལེན་པར་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །བརྒྱ
Chinese
还有三种：修自他平等，修自他交换，以及学习它们的行为。首先，就像自己想要舍弃痛苦一样，也要舍弃其他众生的痛苦。就像自己想要成就安乐一样，也要想着让一切众生都安住在安乐之中等等。修交换是：愿众生的所有恶业和不善都成熟在我身上。我的身体、受用和善根都献给一切众生，愿如同虚空边际般的众生都获得安乐。第三是：因此，要想着将身体、受用和一切善根都献给众生，并以力所能及的方式学习一切菩萨的行为。第三，修胜义菩提心：尊者（指宗喀巴）在这里只说了科判，在《布敦请问答》中说：“也应修胜义菩提心。”除了这句话之外，没有明确说明修法，有些人说这是因为顾及到会把见解解释成轮涅无别，这是不合理的。因为轮涅无别是金刚乘不共的与灌顶智慧相结合而修持的，而这里说的是共同的瑜伽士需要在相续中生起并修持的瑜伽。还有，在一些上师的引导文中说：修自他交换的对境是众生，交换的对境是安乐和痛苦，要想着这些都只是心的显现，没有真实成立，这就是修胜义菩提心。但这只是用三轮体空来印持修自他交换的菩提心，并没有成为修胜义菩提心。这里，在据说是法主娘钦巴所造的引导文和格朗嘎瓦僧格嘉灿所造的引导文中，《菩提心释》中说：“诸佛之菩提心，我与蕴等唯识之，分别念等未遮蔽，恒常空性之体性。”说要修持这句话的意义，因此对此的解释有三点：胜义菩提心的体性，证悟它的方法，以及在相续中生起它。第一
English
There are also three: meditating on equality of self and others, meditating on exchanging self and others, and training in their conduct. First, just as one wants to abandon one's own suffering, one should also abandon the suffering of other sentient beings. Just as one wants to accomplish one's own happiness, one should think of placing all sentient beings in happiness, and so on. Meditating on exchange is: May all the evil deeds and non-virtue of sentient beings ripen on me. By offering my body, possessions, and virtue to all sentient beings, may all sentient beings equal to the extent of space be happy. The third is: Therefore, one should think of offering one's body, possessions, and all virtue to sentient beings, and train in all the conduct of a Bodhisattva in whatever way is possible. Third, meditating on the ultimate Bodhicitta: Jetsun (referring to Tsongkhapa) only mentioned the outline here, and in the "Bra-ston's Questions and Answers" it says: "One should also meditate on the ultimate Bodhicitta." Apart from this sentence, there is no clear explanation of the method of meditation, and some say that this is because it takes into account that the view will be explained as the inseparability of samsara and nirvana, which is unreasonable. Because the inseparability of samsara and nirvana is the uncommon Vajrayana practice combined with the wisdom of empowerment, and here it is said that the common yogi needs to generate and practice the yoga in the continuum. Also, in some Lamas' guidebooks, it says: The object of exchanging self and others is sentient beings, and the object of exchange is happiness and suffering, and one should think that these are only appearances of the mind, and are not truly established, which is said to be meditating on the ultimate Bodhicitta. But this is only sealing the Bodhicitta of exchanging self and others with the three wheels being pure, and it has not become meditating on the ultimate Bodhicitta. Here, in the guidebook said to be made by Dharma Lord Nyan Chenpa and the guidebook made by Glen Karwa Senge Gyaltsen, in the "Explanation of Bodhicitta": "The Bodhicitta of the Buddhas, the aggregates and so on of myself are only consciousness, not obscured by conceptual thoughts, always the nature of emptiness." It is said to meditate on the meaning of this sentence, so there are three points to explain this: the nature of the ultimate Bodhicitta, the method of realizing it, and generating it in the continuum. First
Chinese
意思是，不被外道所考察的“我”和声闻所考察的蕴等，以及唯识宗所考察的识的显现所遮蔽，即不成立为任何事物的自性，常时具有远离四边戏论的空性之相。第二是，如《入行论》所说：“依于真实现实，为令心住于心，为能善分别法，是故当修止观。”即是止和观二者。第三，生起止于相续和生起观于相续两种，其中第一种又分三种：首先是专注，中间是放松，最后是交替修习。首先，身体的要点是双腿金刚跏趺坐等，要具备毗卢遮那佛的七法坐姿。所缘的要点是，将蓝色莲花等美妙的所缘物，放置在眼睛前方适当的距离，使其不被风等摇动。修习方式的要点是，身体不动，眼皮不眨动，所缘境的形象清晰，不让念头散乱到其他地方。其方式如经中所说：“心安住，普安住，决定安住，近安住，调伏，寂静，近寂静，一续流，等住。”这是宣说九种住心的方法，第一种是，将心专注于之前的所缘境的方式。第二种是，不从该所缘境散乱，长时间安住。第三种是，如果出现散乱，要迅速察觉，然后重新将心收回到之前的所缘境上。第四种是，为了不让心向外散乱，要用正念反复将心收摄于内。第五种是，依靠见到三摩地的功德，而不让心散乱于色声等。第六种是，瑜伽士的心散乱时，要将扰乱心的烦恼和分别念视为过患，然后用对治法使其寂静。第七种是，如果忘记，生起贪心和不悦意等与禅定不相顺的因素，不要接受，要使其寂静。第八
English
It means, not obscured by the "self" examined by outsiders and the aggregates examined by the Hearers, etc., and the appearances of consciousness examined by the Mind-Only school, that is, not established as the nature of anything, constantly possessing the characteristic of emptiness, empty of the four extremes of elaboration. The second is, as it says in the Bodhisattvacharyavatara: "Relying on the truly existent reality, in order to make the mind abide in the mind, in order to be able to well distinguish the Dharma, therefore one should cultivate Shamatha and Vipassana." That is, the two, Shamatha and Vipassana. The third is, generating Shamatha in the mindstream and generating Vipassana in the mindstream, of which the first again has three: first, focus; in the middle, relax; and finally, cultivate alternately. First, the key point of the body is the vajra posture of the legs, etc., one should possess the seven dharmas of Vairochana. The key point of the object of focus is to place a beautiful object of focus such as a blue lotus flower at an appropriate distance in front of the eyes, so that it is not moved by the wind, etc. The key point of the method of cultivation is that the body does not move, the eyelids do not blink, the image of the object of focus is clear, and thoughts are not scattered to other places. Its method is as it says in the sutra: "The mind abides, universally abides, definitely abides, closely abides, tames, pacifies, closely pacifies, becomes one stream, equally abides." This is the teaching of the nine ways of abiding in the mind, the first of which is the method of focusing the mind on the previous object of focus. The second is to abide for a long time without scattering from that object of focus. The third is that if distraction arises, one should quickly recognize it and then bring the mind back to the previous object of focus. The fourth is that in order not to let the mind scatter outward, one should repeatedly gather the mind inward with mindfulness. The fifth is that by relying on seeing the qualities of Samadhi, one does not let the mind scatter to forms, sounds, etc. The sixth is that when the yogi's mind is distracted, one should regard the afflictions and conceptual thoughts that disturb the mind as faults, and then pacify them with antidotes. The seventh is that if one forgets and generates factors that are not conducive to meditation, such as greed and displeasure, one should not accept them, but pacify them. The eighth