Tibetan
མས་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་ཀྱང་བདེ་བ་སྐྱེས་ནས་ན་བཟའ་རེ་བ་གོན་ཀྱང་ལྷག་པར་བདེ་བའི་གྲོགས་བྱེད་པས་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཡིན་སྐད་དོ། །བཞི་པ་བརྒྱུད་འཛིན་གྱི་གཙོ་བོ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ་ནི་རྗེ་བཙུན་སྐུ་མཆེད་གཉིས་ཏེ། འདི་དག་གི་ལོ་རྒྱུས་ལ་བླ་ཆེན་དེ་ལ་སྲས་བཞི་འཁྲུངས་པ་ལས། ཆེ་བ་ཀུན་དགའ་འབར་ཞེས་བྱ་བ། མ་ག་དྷར་སློབ་གཉེར་མཛད་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ནས་བོད་དུ་འབྱོན་གྲབས་བྱས་པའི་ཐོག་ཏུ་དགུང་ལོ་ཉེར་གཉིས་པ་ལ་མ་ག་དྷ་དེ་ཉིད་དུ་སྐུ་འདས་སོ། །གཉིས་པ་སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེ་བསོད་ནམས་རྩེ་མོ་ནི་གཞོན་ནུའི་ས་ལ་གནས་པ་སྟེ། སྐུ་བལྟམས་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་བདག་ནི་བྱིས་པའི་སྤྱོད་པ་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་ལན་གསུམ་གསུངས། དེ་ནས་ཡབ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པས་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་འགྲེལ། དཀྱིལ་ཆོག སྒྲུབ་ཐབས། དབང་བྱིན་རླབས། གདམས་ངག་ཕྱག་བཞེས། ཁྲིད་དང་བཅས་པ་ལེགས་པར་ཞུས། རྗེ་པ་ལོ་བཅུ་གསུམ་པ་ལ་ངས་དབུས་སུ་ཕྱིན་ལ་ཕར་ཕྱིན་དང་དབུ་ཚད་ལ་སོགས་པ་ཉན་ལ་འོང་། ཁྱེད་ས་སྐྱར་སྡོད་ལ་བཤད་པ་གྱིས་གསུངས་ཏེ། གདན་ས་གཏད་ནས་གསང་ཕུར་ཕྱྭ་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཆོས་གསན་པ་ལ་སྔ་ཕྱིར་ལོ་བཅུ་གཅིག་ཙམ་བཞུགས། མཁས་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏེ། སླར་ཡང་ས་སྐྱར་བྱོན། གཙོ་ཆེར་དབེན་པའི་གནས་སུ་བཞུགས་ནས་རྗེ་པ་སོགས་ལ་ཆོས་གསུངས་པ་དང་། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་ལ་སོགས་པས་དུས་འདའ། རྒྱ་གར་དུ་མི་ཐུབ་ཟླ་བ་ལ་སོགས་པའི་པཎྜི་ཏ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་བཞེས་པ་དྲན། དབུ་རྩེ་རྙིང་མར་གསུང་ངག་གི་ལྟ་བའི་སྐབས་སུ་རྗེ་པ། ཞུ་བྱས། རྨོག་སྟོན་གསུམ་ལ་འཇམ་དཔལ། བིརྺ་པ། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་མཐོང་སྣང་གསུམ་བསྟན་ནས་ཆོས་ཉན་པ་རྣམས་དག་པའི་སྣང་བ་ལ་བཀོད་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པར་བརྙེས་པར་མཛད་ནས་དགུང་ལོ་ཞེ་གཅིག་པ་ཆུ་ཕོ་སྟག་གི་ལོ་སྨལ་པོ་ཟླ་བའི་ཚེས་བཅུ་གཅིག་ལ་བདེ་བ་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་མངོན་པར་གཤེགས་པར་གྱུར་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། རྗེ་བཙུན་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་ཏེ། འདི་ལ་བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྙེས་པའི་ཚུལ། ལུང་བསྟན་པ་དང་སྐྱེ་བ་དྲན་པའི་ཚུལ། སློབ་མའི་མཆོག་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཡུམ་ལ་བལྟམས་པ་ན་བཀྲ་ཤིས་པའི་ལྟས་དང་བཅས་པ་བལྟམས་ཏེ། སྨྲ་ཤེས་པ་ན་བརྐམ་ཆགས་མེད་པ། ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ། བྱིས་པའི་སྤྱོད་པ་ལས་འདས་པ་ཞིག་སྟེ། དགུང་ལོ
Chinese
據說，由於母親的痛苦，也產生了快樂，即使穿上希望的衣服，也特別有助於快樂，因此獲得了同類因的果報。第四，關於繼承的主要方式，是兩位尊者兄弟。關於這些的歷史，大喇嘛有四個兒子。長子名為貢噶巴。他在摩揭陀學習，精通五明，正要返回西藏時，二十二歲時在摩揭陀去世。第二位是索南澤莫仁波切，他處於年輕的階段。他一出生就結跏趺坐，說了三遍「我已超越了孩童的行為」。然後，他從父親那裡接受了金剛乘所包含的續部釋義、壇城儀軌、修法、灌頂加持、訣竅實踐和口訣。十三歲時，他說：「我要去衛藏，聽聞般若、量論等，然後回來。你留在薩迦講法。」他將座席交給了恰巴大師，先後在桑浦聽法約十一年，成為大學者，然後又回到薩迦。主要住在寂靜的地方，為傑巴等人講法，並以著作論典等方式度日。他記得自己在印度曾轉世為彌勒月等十一位班智達。在烏孜寧瑪的口傳教法觀點中，傑巴、ཞུ་བྱས（ཞུ་བྱས，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），莫敦三人，分別示現了文殊、毗瓦巴、觀世音的景象，使聽法者都處於清淨的顯現中，獲得了無量功德。四十一歲時，在水虎年（1242年）的斯麥波月十一日，顯現往生到極樂世界的淨土。第三位是扎巴堅贊。關於他獲得三學功德的方式、授記和憶念前世的方式，以及如何出現最優秀的弟子，分為三部分。第一部分是，他出生時，伴隨著吉祥的徵兆。當他能說話時，就沒有貪戀，努力積累功德，超越了孩童的行為。年紀
English
It is said that happiness also arises from the suffering of the mother, and even wearing clothes of hope especially helps happiness, thus obtaining the result of a similar cause. Fourth, regarding how the main lineage holders came about, there were two venerable brothers. Regarding the history of these, the great lama had four sons. The eldest was named Kunga Bar. He studied in Magadha and became proficient in the five sciences, and as he was about to return to Tibet, he passed away in Magadha itself at the age of twenty-two. The second was the esteemed teacher Sonam Tsemo, who was in his youth. As soon as he was born, he sat in the vajra posture and said three times, "I have transcended the behavior of a child." Then, he received from his father the tantra commentaries, mandala rituals, sadhanas, empowerment blessings, pith instructions, practices, and instructions included in the Vajrayana. At the age of thirteen, he said, "I will go to U-Tsang and listen to the Prajnaparamita and Pramana, etc., and then return. You stay in Sakya and give teachings." He entrusted the seat and stayed in Sangpu with Chapa Chenpo, listening to the Dharma for about eleven years in total. He became a great scholar and then returned to Sakya. He mainly stayed in secluded places, giving teachings to Jepa and others, and spent his time writing treatises and so on. He remembered that he had taken birth as eleven panditas, including Maitreya Chandra, in India. During the oral teachings on the view at Uze Nyima, he showed Jepa, ཞུ་བྱས（ཞུ་བྱས，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）, and Mogton three visions of Manjushri, Virupa, and Avalokiteshvara, placing those who listened to the Dharma in pure appearances, and attained immeasurable qualities. At the age of forty-one, on the eleventh day of the Smalpo month in the Water Tiger year (1242), he manifested going to the Pure Land of Sukhavati. The third was Jetsun Drakpa Gyaltsen. Regarding how he attained the qualities of the three trainings, the prophecies and remembrance of past lives, and how the best of disciples appeared, there are three parts. The first is that he was born with auspicious signs when he was born to his mother. When he could speak, he was without attachment, diligently striving to accumulate qualities, and transcended the behavior of a child. Age
Tibetan
་བརྒྱད་ལོན་པ་ན་བྱང་སེམས་ཟླ་བ་རྒྱལ་མཚན་ལས་ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་མནོས་ཏེ། དེ་ཕྱིན་ཆད་རབ་དུ་བྱུང་བ་བས་ཀྱང་བཙུན་པ་མཛད་ཅིང་། དགུང་ལོ་བཅུ་པ་ལ་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་དང་སྒྲུབ་ཐབས་མཚོ་སྐྱེས་གསན་ནས། བཅུ་གཅིག་པ་ལ་གསུངས་པས་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ཏེ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །བཅུ་གཉིས་པ་ལ་ཀྱེ་རྡོར་རྒྱུད་གསུམ་གྱི་པོ་ཏི་གསོལ་བའི་མནལ་ལམ་བྱུང་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་དོ། །དེའི་ཚེ་ས་ཆེན་གཤེགས་ནས་ཆོས་འཁོར་ཆེན་པོ་མཛད་དེ། རང་གི་སློབ་མ་ལ་བརྟག་གཉིས་གསུངས་པས་ངོ་མཚར་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་གཅེན་དབུས་སུ་གཤེགས་པའི་ཚེ་གདན་ས་གཏད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། བདུན་ཅུའི་བར་ལ་སྔགས་ཀྱི་བཤད་པ་མཛད་ཅིང་གསུང་ངག་ཀྱང་བླ་མའི་བཀའ་རྒྱ་ལོ་དགུ་མཛད་པ་ལ་བཅུ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་མ་གསུངས་ཤིང་། དེ་དག་གི་བར་ལ་སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེ་གཉན་གཙུག་ཏོར་རྒྱལ་པོ། ཞང་ཚུལ་ཁྲིམས་གྲགས་པ། གཉག་དབང་རྒྱལ། བལ་པོ་ཛ་ཡ་སེ་ན། ལོཙྪ་བ་དཔལ་མཆོག་དང་པོའི་རྡོ་རྗེ་རྣམས་ལས་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་དང་། ཕར་ཕྱིན་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་གསན། ཐུགས་དམ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་ནམ་ཕྱེད་བར་ཐུགས་དམ་གྱིས་དུས་འདའ། དེ་ནས་ཐོ་རངས་སྔ་མོར་ན་བཟའི་ཚགས་མཛད། དགུན་ཡིན་ཀྱང་སྐུ་རེག་ལ་བུམ་པ་དྲིལ་ནས་ཐོ་རངས་ཁྲུས་མཛད་དེ་ཐུགས་དམ་ལ་འཇུག ཆོས་གསུང་བ་ལ་འབྱོན་པའི་དུས་སུ་ཀྱཻ་རྡོར་བསྒོམ་བཞིན་བྱོན་ནས་ཁྲི་ཐོག་ཏུ་སླེབས་པ་དང་དབུ་རྒྱན་ལ་རིགས་བདག་ཚར་ཡོང་། ཆོས་གཏོར་ལ་ཐུན་གཏོར་གྱི་དོད་མཛད། ཆོས་གསུངས་པ་ལ་བཟླས་པའི་དོད་མཛད། ཆོས་ཐོན་པ་དང་ཡང་བདེ་མཆོག་བསྒོམ་གྱིན་གཤེགས། མདོར་ན་ཉིན་ཞག་ཕྲུག་རེ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་མི་འདྲ་བ་བདུན་ཅུ་རེ་བསྒོམ། གཞན་ཡང་། ཡང་ན་ཐུགས་དམ། ཡང་ན་གཟིགས་རྟོག ཡང་ན་ཆོས་གསུང་བ་མ་གཏོགས་པ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཐ་མལ་དུ་བཞུགས་པ་སུས་ཀྱང་མ་མཐོང་སྐད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དགུང་ལོ་ཉི་ཤུ་པ་དང་། ཉེར་གཉིས་པའི་དུས་སུ་མནལ་ལམ་དུ་མཚན་བརྗོད་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ལ་བཟུང་བ་ཡིན་བྱས་ནས་བཏོན་པ་དང་། ཉེར་གཉིས་པའི་དུས་སུ་རྒྱ་གར་དུ་སྒོ་མཐའ་ཡས་པའི་བློ་གྲོས་ནས་བོད་དུ་མེ་ལྷང་ཚེར་བའི་བར་སྐྱེ་བ་དྲུག་དྲན་པ་དང་། སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེ་སྐུ་གཤེགས་ནས་རིང་པོར་མ་ལོན་པའི་ཚེ་བྱང་ཕྱོགས་གསེར་མདོག་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཡོན་ཏན་མཐ
Chinese
八岁时，从菩提萨埵月称处领受了梵行的居士戒。从那以后，比出家还要严谨地持守戒律。十岁时，听闻了二十颂戒律和《海生》修法。十一岁时，当他讲述时，所有集会的人都感到惊奇，因此被命名为“大慧”。十二岁时，梦见了供养《喜金刚三续》的经函，并且领悟了所有法的真如。那时，萨钦去世后，他举行了盛大的法轮。当他向自己的弟子讲述《二观察》时，他们感到非常惊奇。之后，当他的哥哥前往卫藏时，他被指定为寺院住持。从那时起，直到七十岁，他一直在讲解密法。关于口传，上师的封印是九年，但直到十三年才开始讲述。在此期间，他从上师仁波切娘·楚臣嘉波、香·楚臣扎巴、娘·旺嘉、尼泊尔人扎亚色那、译师贝却巴多吉等人处听闻了四部密续和《现观庄严论》等无数的法类。在修持方面，他将时间用于修持直到半夜。然后，在黎明时分，他整理衣服。即使在冬天，他也会用布包裹水瓶放在身上，然后在黎明时洗浴，并投入修持。当他去讲法时，他会观想着喜金刚前往，当他到达法座时，顶饰上会出现本尊。他用食物朵玛代替了普通朵玛，用讲法代替了念诵。当他结束讲法时，他也会观想着胜乐金刚离去。简而言之，他每天观修七十个不同的坛城。此外，除了修持、观察和讲法之外，没有人见过他的身语意处于平凡的状态。第二点是，二十岁和二十二岁时，他在梦中回忆起前世的名字，并说了出来。二十二岁时，他回忆起从印度无边门智者到西藏梅朗策巴之间的六次转世。上师仁波切去世后不久，在北方一个金色的世界里，他回忆起自己是拥有功德的转轮王。
English
At the age of eight, he received the lay vows of celibacy from Bodhisattva Zla-ba Gyaltsen. From then on, he observed the precepts even more strictly than a fully ordained monk. At the age of ten, he listened to the Twenty Verses of Vows and the Sadhana of the Lotus Born. At the age of eleven, when he spoke, all the assembly was amazed, and he was named "Great Wisdom." At the age of twelve, he had a dream of offering the scriptures of the Three Tantras of Hevajra, and he realized the suchness of all dharmas. At that time, Sachen passed away, and he held a great Dharma wheel. When he spoke the Two Examinations to his disciples, they were amazed. After that, when his elder brother went to U-Tsang, he was appointed as the abbot of the monastery. From then until the age of seventy, he was explaining the tantras. Regarding oral transmission, the Lama's seal was nine years, but he did not speak until thirteen years. During that time, he listened to the four classes of tantras and countless categories of Dharma such as the Abhisamayalankara from teachers such as Guru Rinpoche Nyan Tsuktort Gyalpo, Zhang Tsultrim Drakpa, Nyak Wangyal, the Nepalese Jaya Sena, and the translator Pelchok Dorje. In terms of practice, he spent his time in practice until midnight. Then, early in the morning, he arranged his clothes. Even in winter, he would wrap a vase around his body and bathe in the early morning before engaging in practice. When he went to teach the Dharma, he would go while meditating on Hevajra, and when he reached the throne, the lineage deity would appear on his headdress. He used food tormas instead of ordinary tormas, and he used teaching instead of recitation. When he finished teaching, he would also depart while meditating on Chakrasamvara. In short, he meditated on seventy different mandalas every day. Furthermore, no one had ever seen his body, speech, and mind in an ordinary state except for practice, observation, and teaching. The second point is that at the age of twenty and twenty-two, he recalled his name in a dream in a previous life and spoke it out. At the age of twenty-two, he recalled six rebirths from the wise man of the boundless gate in India to Melang Tserwa in Tibet. Not long after Guru Rinpoche passed away, in a golden world in the north, he recalled that he was a Chakravartin king with merits.