Tibetan
ང་། ཨ་བྷི་དྷ་ན་ལས། མི་འཁྲུགས་པ་དང་རྟག་པའི་རིགས། །རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་དེ་བཞིན་ཏེ། །འོད་དཔག་མེད་དང་དོན་ཡོད་གྲུབ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདེ་བ་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་ཨ་བྷྱ་དང་། བི་བྷུ་ཏ་ཙནྟྲ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་རྣམས། ཧེ་རུ་ཀ་མི་བསྐྱོད་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དྲུག་པར་བཞེད་པ་ལ། བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེས། དེ་མི་འཐད་པར་སྔར་གྱི་ལུང་དེས་གྲུབ་བོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱང་། རྒྱུད་གཉིས་པོ་གོ་རིམ་མི་འདྲ་བར་སྣང་བས། ཨ་བྷི་དྷ་ནའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་རིགས་དྲུག་པ་ཡིན་པར་གསལ་ལོ། །སྐྱེ་མཆེད་ལ་བསྒོམ་པའི་གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་སོགས་དྲུག་ནི་རིམ་པ་ལྟར། ས་སྙིང་དང་། ཕྱག་རྡོར་དང་། ནམ་སྙིང་དང་། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་དང་། སྒྲིབ་སེལ་དང་། ཀུན་བཟང་ཡིན་པར་མཁས་པ་དག་གིས་བཤད་ཅིང་། ཁམས་ལྔ་ལ་བསྒོམ་པའི་ལྟུང་བྱེད་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་རིམ་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་སྤྱན་དང་། མཱ་མ་ཀཱི་དང་། གོས་དཀར་མོ་དང་། སྒྲོལ་མ་དང་། ཆོས་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་མ་རྣམས་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །མུ་ཏིག་ཕྲེང་བར། དང་པོ་བཞི་རིམ་པ་ལྟར། མཁའ་འགྲོ་མ་དང་། ལཱ་མ་དང་། ཁཎྜ་རོ་ཧི་དང་། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པར་བཤད་པས་དྲིལ་བུ་ལུས་དཀྱིལ་གྱིས་སྐབས་སུ་སྙིང་ཁའི་ནང་སྐོར་ལ། ལཾ་མཱཾ་པཱཾ་ཏཱཾ་བཞི་གཡོན་སྐོར་དུ་བཀོད་པ་ལ་མ་འཁྲུགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ། ཨ་བྷི་དྷ་ནའི་དགོངས་པ་ལྷ་ཞལ་ཕྱག་གི་རྣམ་པ་ཅན་བསྒོམ་པ་དང་། ཀུན་སྤྱོད་ཀྱི་དགོངས་པ་ལྷའི་ངོ་བོ་ཙམ་དུ་བསྒོམ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། རང་གི་གདན་ལ་ལེགས་པར་བཞུགས། །གླང་པོ་སེང་གེ་རྟ་དང་ནི། །རྨ་བྱ་དང་ནི་མཁའ་ལྡིང་དང་། །དེ་སྟེང་ཡི་དྭགས་གདན་ལ་ནི། །དངོས་གྲུབ་ཀུན་གསོལ་བསྒོམ་པར་བྱ། །རྡོ་རྗེ་ལག་པ་ས་ལ་རེག །རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་དཀུར་བརྟེན་ཅིང་། །ཞལ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའོ། །འཁོར་ལོ་དྲིལ་བུ་འགྱིང་དང་བཅས། །རིན་ཆེན་དྲིལ་བུའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །པདྨའི་དྲིལ་བུའི་རིམ་པ་དང་། །དྲིལ་བུའི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་ཉིད། །ཐམས་ཅད་སྙེམས་པར་རྣམ་བསྒོམ་སྟེ། །ཞེས་སོགས་བཤད་ཅིང་། འདིའི་དགོངས་པར་བྱས་ནས། པྲ་ཛྙཱ་རཀྵི་ཏ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་། ཛ་ཡ་སེ་ན་སོགས་ཀྱིས་ཞལ་ཕྱག་གི་རྣམ་པ་ཅན་བསྒོམ་པར་བཤད་དོ། །བསྒོམ་ཚུལ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་མགོ་བོའི་མཛོད་སྤུའི་ནང་དུ། ས་བོན་བྷྲཱུཾ་མམ་ཨོཾ་དུ་བསྒོམས་པས། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རྣམ་སྣང་ཞལ་ཕྱག་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བསྒོམ་པ་སོགས་མཛད་དེ། གསང་འདུས་འཕགས་ལུགས་ཀྱི་ལུས་དཀྱིལ་བསྒོམ་ཚུལ་ཙམ་ཞིག་སྔོན་འགྲོའི་སྐབས་འདིར་ཡང་ཡོད་པས། རྒྱུད་སྡེ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི། ཀུན་སྤྱོད་ཀྱི་དགོངས་པ། རྗེ་བཙུན་རིན་པོ་ཆེས། ལྷའི་ངོ་བོ་ཙམ་དུ་བསྒོམ་པར་གསུངས་ཏེ། ཐོག་མར་ཕམ་འཐིང་པའི་མན་ངག་ལས་འབྱུང་བ། སྙིང་ཁའི་ས་བོན་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་བདག་གི་སྤྱི་གཙུག་ནས་རྐང་མཐིལ་གྱི་བར་དུ་འོད་ཟེར་གྱིས་ཁྱབ་པས། བདག་གི་ཚེ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བསགས་པའི་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་དག་པར་བསྒོམ་སྟེ་བདག་གི་གཞི་སྦྱང་བའོ། །དེ་ནས་འོད་ཟེར་དེ་བདག་གི་བ་སྤུའི་བུ་ག་ནས་ཕར་སོང་ནས་འགྲོ་བ་རིས་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕོག་ནས་དེ་དག་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་དག་པར་བསྒོམ་སྟེ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་གཞི་སྦྱང་བའོ། །དེ་ནས་གཞི་བསྒྱུར་བ་ནི་སྔོན་ལ་གཞན་གྱི་གཞི་བསྒྱུར་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རིས་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བདག་གི་གཞི་བསྒྱུར་བ་ནི། རིས་དྲུག་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་གི་རྣམ་པར་བྱས་པ་དེ་དག་འོད་ཟེར་གྱི་རྣམ་པར་བསྡུས་ཏེ། བདག་གི་བ་སྤུའི་བུ་ག་ནས་ཞུགས་ནས། བདག་གི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད། ལྷའི་ང་རྒྱལ་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་བདག་གི་མ་དག་པའི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མ་ཡིན་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམ་པ་ནས། མ་དག་པའི་ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་མ་ཡིན་ལ། པདྨའི་དྲྭ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བསམ་ཞིང་། ངག་དུ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ་ཞེས་པ་ནས། ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་པདྨ་དྲྭ་བ་ཅན་ནོ་ཞེས་པའི་བར་བརྗོད་པར་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྒྱུད་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་བསྒོམ་ཚུལ་སྤྱིར་འདྲ་ཞིང་། རང་གི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་བསྒོམ་པའི་ཆ་ནས་བསྒོམ་ཚུལ་ཞིབ་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །འོ་ན་བཤད་རྒྱུད་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པ་གང་ཉམས་སུ་ལེན་ན། ཇོ་བོ་བྷ་ཌནྟའི་བཞེད་པས། གང་ཟག་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བས་ཨ་བྷི་དྷ་ན་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར། ཞལ་ཕྱག་གི་རྣམ་པ་ཅན་བསྒོམ་ལ། ཉུང་ངུའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་དགའ་བས་ཀུན་སྤྱོད་ལྟར། ལྷའི་ངོ་བོ་ཙམ་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ་འདི་ཉིད་ལེགས་པར་སྣང་སྟེ། རྗེ་བཙུན་གྱིས་ཀྱང་
Chinese
我，出自《阿毗达摩》：不动和常恒的部族，金刚日也是如此，无量光和不空成就，金刚萨埵大乐。如是说。此处阿毗耶，毗部达旃扎，精进吉祥知识等，认为嘿汝嘎不动和金刚萨埵是第六部，但布顿仁波切说，那不合理，因为之前的教证已经成立。然而，两部续部的顺序似乎不同，因此，《阿毗达摩》的金刚萨埵显然是第六部。观修十二处时，痴金刚等六尊依次是：地藏，金刚手，虚空藏，观世音，除盖障，普贤，这是智者们的说法。观修五蕴时，堕罪母等依次是：佛眼，嘛嘛格，白衣母，度母，法界金刚母，如是说。《牟帝格扎瓦》中说：最初四位依次是：空行母，拉嘛，卡扎若嘿，无色母。因此，在铃身坛城的语境中，心间内圈的লাম্（藏文，梵文天城体，lām，梵文罗马拟音，地），মাম্（藏文，梵文天城体，mām，梵文罗马拟音，水），পাম্（藏文，梵文天城体，pām，梵文罗马拟音，火），তাম্（藏文，梵文天城体，tām，梵文罗马拟音，风）四字按逆时针方向排列，应知其不紊乱。第三，关于《阿毗达摩》的意趣，有两种观修方式：观修具有神的面容和手势的形象，以及观修仅以神的本质为重点。首先，正如其中所说：安住于自己的座上，象、狮子、马和，孔雀和迦楼罗，其上是食肉鬼的座，观修祈求一切成就。金刚手触地，金刚铃倚靠在腰间，面容是变化的。轮宝铃铛伴随着骄傲，珍宝铃铛也是如此，莲花铃铛的顺序和，铃铛的各种金刚本身，全部以骄傲来观修。等等，如此宣说。根据此意趣，智慧护，如来金刚，扎雅色那等，宣说观修具有面容和手势的形象。观修的方式是：将所有的色蕴观想在头顶的毛孔中，观想为种子字भ्रूम（藏文，梵文天城体，bhrūṃ，梵文罗马拟音，光辉）或ཨོཾ་（藏文，梵文天城体，oṃ，梵文罗马拟音，唵），由此完全转化
English
I, from the Abhidhāna: The unchanging and permanent family, Vajra Sun is also like that, Amitābha and Amoghasiddhi, Vajrasattva Great Bliss. Thus it is said. Here, Abhya, Vibhutacandra, Diligence Glorious Spiritual Friend, and others, consider Heruka Akṣobhya and Vajrasattva as the sixth family, but Buton Rinpoche said that it is not reasonable, because the previous quote has already established it. However, the order of the two tantras seems different, so the Vajrasattva of the Abhidhāna is clearly the sixth family. When meditating on the sense bases, the six obscurations such as the Moha Vajra are, in order: Kṣitigarbha, Vajrapāṇi, Ākāśagarbha, Avalokiteśvara, Sarvanivāraṇaviṣkambhin, and Samantabhadra, as the wise ones have said. When meditating on the five elements, the downfall mothers and so on are, in order: Buddhalocanā, Māmakī, Pāṇḍaravāsinī, Tārā, and Dharmadhātuvajrī, so it is said. In the Pearl Garland, it says: The first four are, in order: Ḍākinī, Lāmā, Khaṇḍarohī, and Arūpiṇī. Therefore, in the context of the bell body mandala, in the inner circle of the heart, the four syllables लँ (Tibetan, Devanagari, lām, Romanized Sanskrit, earth), माँ (Tibetan, Devanagari, mām, Romanized Sanskrit, water), पाँ (Tibetan, Devanagari, pām, Romanized Sanskrit, fire), ताँ (Tibetan, Devanagari, tām, Romanized Sanskrit, wind) are arranged counterclockwise, and it should be known that they are not confused. Thirdly, regarding the intention of the Abhidhāna, there are two ways of meditating: meditating on the form with the face and hands of the deity, and meditating only on the essence of the deity as the conduct. First, as it says in the same text: Sit well on your own seat, elephant, lion, horse, and, peacock and garuda, above that is the seat of a vetāla, meditate on requesting all siddhis. The vajra hand touches the earth, the vajra bell rests on the hip, and the face is changing. The wheel bell is with pride, the jewel bell is also like that, the order of the lotus bell and, the various vajras of the bell itself, all should be meditated on with pride. And so on, it is said. Based on this intention, Prajñārakṣita, Tathāgatavajra, Jayasena, and others, have taught to meditate on the form with the face and hands. The way to meditate is: all the aggregates of form are meditated in the hair pore of the head, meditated as the seed syllable भ्रूम (Tibetan, Devanagari, bhrūṃ, Romanized Sanskrit, radiance) or ओं (Tibetan, Devanagari, oṃ, Romanized Sanskrit, om), from that completely transformed
Chinese
观想毗卢遮那佛具足面容和手印等，秘密集会圣者派的观修身坛城之仪轨，在此前行阶段也有，因此，被认为是胜于其他续部。第二是，行为的意趣。至尊仁波切说，仅仅观想为本尊的体性。首先，从帕唐巴的口诀中出现，从心间的种子字放出光芒，光芒遍布自身从头顶到脚底，观想自身从无始以来积累的罪业全部清净，这是自身的基础清净。之后，光芒从自身的毛孔向外散发，照射到被六道所摄的所有的众生，观想他们相续中的所有罪业全部清净，这是他人的基础清净。之后，转变基础，首先要转变他人的基础，也就是观想被六道所摄的所有的众生为无数的胜乐金刚。之后，转变自身的基础，将显现为六道胜乐金刚的众生收摄为光芒，从自身的毛孔进入，观想自身的蕴、界、处为本尊的慢，也就是观想自身不净的色蕴不是色蕴，而是认为是薄伽梵毗卢遮那佛，乃至，不净的空界不是空界，而是莲花网。这样思维，口中念诵色蕴是毗卢遮那佛，乃至空界是莲花网。这是瑜伽母续部的行为瑜伽和观修方式大致相同，从将自己的蕴、界、处分开来观修的角度来说，有观修方式详细的特点。那么，应该修持讲续二者的哪一个意趣呢？按照觉窝巴丹的观点，对于喜欢广繁的人，按照出自《阿毗达磨》的，观想具足面容和手印的本尊，对于喜欢简略瑜伽的人，按照行为的意趣，仅仅观想本尊的体性，这样说是很好的，至尊也
English
Meditating on the form of Vairochana with faces and hand gestures, etc., the method of meditating on the body mandala of the Guhyasamaja Arya tradition is also present in this preliminary stage. Therefore, it is established as being superior to other tantras. Secondly, the intention of conduct. Jetsun Rinpoche said to meditate only on the essence of the deity. First, it comes from the instructions of Phadampa. Light radiates from the seed syllable at the heart center, and the light pervades the self from the crown of the head to the soles of the feet. Meditate that all the sins accumulated by the self from beginningless time are purified, which is the purification of the self's base. Then, that light goes out from the pores of the self's skin and strikes all sentient beings included in the six realms, and meditate that all the sins in their minds are purified, which is the purification of the base of others. Then, transforming the base is to first transform the base of others. That is, all sentient beings included in the six realms should be meditated upon as countless Chakrasamvaras. Then, transforming the base of the self is to gather those beings who have taken the form of the six realms of Chakrasamvara into light, and enter through the pores of the self's skin. Meditate on the self's aggregates, elements, and sense bases as the deity's pride. That is, the self's impure form aggregate is not the form aggregate, but think that it is the Bhagavan Vairochana, and even the impure space element is not the space element, but is a lotus web. Think in this way, and verbally say that the form aggregate is Vairochana, and even the space element is a lotus web. This is generally similar to the conduct yoga and meditation method of the Yogini Tantra, and from the aspect of separating and meditating on one's own aggregates, elements, and sense bases, there is a special feature of detailed meditation methods. So, which intention of the two explanatory tantras should be practiced? According to Jowo Bhadanta's view, for those who like elaboration, according to what comes from the Abhidharma, meditate on the deity with faces and hand gestures. For those who like concise yoga, according to the intention of conduct, it seems good to meditate only on the essence of the deity. Jetsun also