Tibetan
འ་བ་ཡིན་པས་དགའ་བ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དེར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་མདའ་མཁན་གྱི་ཆ་ལུགས་ཀྱིས་ལོ་བརྒྱ་ཕྲག་འགའ་བཞུགས་ཏེ། ས་ར་ནི་མདའ་ཡིན་ལ། ཧ་ནི་བསྣུན་པ་སྟེ་མདའ་བསྣུན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡང་དཔལ་ན་ལེནྟྲར་འཕགས་པ་གནས་བརྟན་པའི་སྡེར་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་མཚན་ར་ཧུ་ལ་བྷ་ཏྲ་སྟེ། སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ་དེས་པཎྜི་ཏའི་ཆ་ལུགས་བཟུང་ནས་མཁན་པོ་མཛད་ཅིང་ལོ་བརྒྱ་ཕྲག་འགའ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་བོར་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོར་ཁས་བླངས་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་ཅིང་ལོ་བརྒྱ་ཕྲག་འགའ་བཞུགས་ཏེ་ཐམས་ཅད་དྲིལ་བས་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ལོ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་བཞུགས་ཏེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བཞུད་དོ་ཞེས་གྲག་གོ །བླ་མ་ཁ་ཅིག་གིས། ཡི་དྭགས་ཀྱི་དོན་དུ་ལུས་བོར་ནས་ཡི་དྭགས་ཀྱི་དོན་དུ་སྤུར་སྦྱངས་པའི་དུད་པས་ཡི་དྭགས་ཐམས་ཅད་གྲོང་སྟོངས་ཏེ་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་ཀྱང་གྲག་གོ །དེས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་གདམས་པ་གནང་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་མཐོང་བ། མདོ་སྡེ་དུ་མ་ནས་ལུང་བསྟན་པ་སྟོང་ཉིད་སྨྲ་བའི་སེང་གེར་གྲགས་པ་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། འདིའི་ལོ་རྒྱུས་ནི་ལྷོ་ཕྱོགས་བཻ་ཏའི་ཡུལ་དུ་བྲམ་ཟེ་གཙུག་ཕུད་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བུ་མེད་པར་གྱུར་ནས་རྩིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྩིས་བྱས་པས་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་པ་དང་དགེ་འདུན་ལ་བསྙེན་བཀུར་དང་། བྲམ་ཟེ་ལ་མཆོད་སྦྱིན་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱས་ན་བུ་གཅིག་འབྱུང་མོད་ཀྱི་དེ་ཡང་ཞག་དྲུག་ནས་འཆི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེས་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པས་བུ་གཅིག་བྱུང་བ་དང་། བྲམ་ཟེ་རྣམས་བསགས་ནས་རྩིས་བྱས་པས་སླར་ཡང་སྔར་བཞིན་བྱས་ན་ཟླ་བ་དྲུག་འཚོ་ཟེར། དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པས་ཟླ་བ་དྲུག་དང་། ལོ་དྲུག་དང་། ཡང་ལོ་དྲུག་འཚོ་ནས་དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་རྩིས་བྱས་པ་ན་ད་ནི་ཐབས་མེད་དོ་ཟེར། དེ་ནས་ཕ་མས་འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་དང་། གཟུགས་དང་། ཤེས་རབ་དང་། ཡོན་ཏན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འཇིག་རྟེན་ན་འགྲན་ཟླ་དང་བྲལ་བའི་བུ་རྙེད་ནས་འཆི་བ་ནི་མཐོང་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བསམ་ནས་ལོངས་སྤྱོད་དང་། འཁོར་མང་པོ་དང་བཅས་ཏེ་ཡུལ་གཞན་དུ་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་དཔལ་ན་ལེནྟྲར་བྱོན་ཏེ། སློབ་དཔོན་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཁྱོད་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་སྤྲོའམ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སྤྲོ་མོད་ཀྱི་བདག་གི་ཚེ་ནི་ཟླ་བ་འགའ་ཙ
Chinese
因为是“啊”字，所以叫做欢喜和合。之后在南方一带，为了众生的利益，以箭师的装束住了几百年。萨ra是箭，哈是射出，所以叫做射箭。之后又在吉祥那烂陀寺，在上座部出家，名字叫罗睺罗跋陀罗（梵文：Rāhulabhadra），叫做罗睺罗贤。他以班智达的装束担任堪布，住了几百年。之后舍弃出家的装束，自认为大瑜伽士，为了众生的利益而行事，住了几百年。总而言之，他在赡部洲住了十二个世纪，然后以大手印的方式逝去了。有些上师说，为了饿鬼的利益而舍弃身体，为了饿鬼的利益而焚烧尸体，焚烧尸体的烟使所有的饿鬼都变成了空城，转生到了天界。他加持并赐予教诲，是证悟法性真谛者，多部经中授记的，被称为空性论者的狮子，名叫导师圣龙树。他的传记是，在南方毗陀国，有个名叫婆罗门顶髻者的人没有儿子，占卜师们占卜后说，如果供养三宝，款待僧众，并向婆罗门布施大量的供品，就能生一个儿子，但这个儿子也只能活六天。他照做了，生了一个儿子。聚集婆罗门们占卜后说，如果再次像之前那样做，就能活六个月。他照做了，活了六个月，六年，又活了六年。之后婆罗门们占卜后说，现在没有办法了。之后父母心想，找到了这样一个种姓、容貌、智慧和功德都极为殊胜，世间无与伦比的儿子，却要眼睁睁地看着他死去，实在不忍心，于是带着财产和许多随从，把他送到了其他地方。之后逐渐来到了吉祥那烂陀寺。导师大婆罗门问婆罗门少年：你喜欢出家吗？他说：喜欢是喜欢，但我的寿命只有几个月。
English
Because it is the syllable "Ah," it is called joyful union. Then, in the southern region, for the benefit of sentient beings, he lived for several centuries in the guise of an archer. Sara means arrow, and Ha means to shoot, so it is called shooting an arrow. Then again, at the glorious Nalanda Monastery, he took ordination in the Sthavira school, and his name was Rahula Bhadra (Sanskrit: Rāhulabhadra), called Rahula the Wise. He assumed the guise of a Pandit and served as Khenpo for several centuries. Then he abandoned the signs of ordination and proclaimed himself a great yogi, working for the benefit of sentient beings for several centuries. In total, he lived in Jambudvipa for twelve centuries and then departed in the manner of Mahamudra, it is said. Some lamas say that he abandoned his body for the sake of the pretas, and the smoke from burning his corpse for the sake of the pretas emptied all the cities of the pretas, and they were reborn in the realm of the gods. He blessed and gave teachings, being one who saw the truth of the nature of reality, prophesied in many sutras, and known as the lion of emptiness, the teacher Arya Nagarjuna. His story is as follows: In the southern country of Vidarbha, there was a Brahmin named Crested Brahmin who had no son. The astrologers calculated and said that if he made offerings to the Three Jewels, served the Sangha, and made great offerings to the Brahmins, he would have a son, but that son would die after six days. He did as they said, and a son was born. The Brahmins gathered and calculated, saying that if he did as before, the son would live for six months. He did so, and the son lived for six months, six years, and then another six years. Then the Brahmins calculated and said that there was no way to save him now. Then the parents thought, "We have found a son of such excellent lineage, form, intelligence, and qualities, unparalleled in the world, and we cannot bear to see him die," so they sent him to another country with wealth and many attendants. Then, gradually, he arrived at the glorious Nalanda Monastery. The teacher, the great Brahmin, asked the Brahmin boy, "Are you willing to be ordained?" He said, "I am willing, but my life is only a few months.
Tibetan
མ་ཞིག་ལགས་པས་ལོང་མེད་དོ་ཞེས་ཞུས་པས། དེ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ཚེ་རིང་བའི་ཐབས་ཡོད་གསུངས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། རིག་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་མོ་རྨ་བྱ་ཆེན་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་ནས་དབང་བསྐུར་ཏེ། ལོ་དྲུག་བརྒྱ་འཚོ་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །དེ་ནས་ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐའ་དག་ལ་མཁས་པར་མཛད་ཅིང་། ས་དང་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད་དེ། ན་ལེནྟྲའི་དགེ་སྐོས་ཀྱི་དུས་སུ་གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩིས་དགེ་འདུན་གྱི་འཚོ་བ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་སྦྱར་བ་དང་། འོག་ཀླུའི་ཡུལ་ནས་ཤེར་ཕྱིན་འབུམ་པ་གདན་དྲངས་པ་དང་། འཆད་པའི་སྒོ་ནས་འཕགས་པ་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་པའི་སློབ་མ་མང་དུ་བསྐྲུན་པ་དང་། རྩོད་པའི་སྒོ་ནས་དགེ་སློང་བདེ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བས་རིགས་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་བརྩམས་ནས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་བསྣུབས་པར་བྱས་པ་དེ་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་སུན་ཕྱུང་བར་མཛད་པ་དང་། རྩོམ་པའི་སྒོ་ནས་རིགས་ཚོགས་ལྔ། བསྟོད་ཚོགས་བཅོ་བརྒྱད། གཏམ་ཚོགས་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལུགས་གསལ་བར་བྱས། གསང་བ་འདུས་པའི་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་བསྟན་པ་ཡང་གསལ་བར་མཛད་པ་དང་། གཞན་ཡང་ངོ་མཚར་བའི་སྤྱོད་པ་བསམ་ལས་འདས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལོ་དྲུག་བརྒྱའི་བར་དུ་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་མགོན་པོ་མངོན་འབྱུང་ལས་ལྷོ་ཕྱོགས་བཻ་ཏའི་ཡུལ་དུ་སྐྱེས་ནས་དེའི་དབུ་སློང་བ་ལ་དབུ་སྟེར་བར་འགྱུར་བར་གསུངས་པ་དང་། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བཞི་བརྒྱ་ལོན་པ་ན་ལྷོ་ཕྱོགས་བཻ་ཏའི་ཡུལ་དུ་སྐྱེས་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་བསྒྲུབས་ཏེ་བདེ་བ་ཅན་དུ་འགྲོ་བར་གསུངས་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། ལོ་དྲུག་བརྒྱ་འཚོ་བ་དང་། རྨ་བྱ་ཆེན་མོའི་རིག་སྔགས་གྲུབ་པར་ལུང་བསྟན་པ་རྣམས་དང་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དབུ་ཇི་ལྟར་བྱིན་པ་ཡིན་སྙམ་ན་རྒྱལ་པོ་བདེ་སྤྱོད་བཟང་པོའི་བུས་རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་སློབ་དཔོན་ལ་དབུ་བསླངས་པ་ན་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ཁྱེར་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པས། དེར་རྒྱལ་བུས་རལ་གྲིས་བཅད་པས་མ་ཆོད་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྨྱུག་མའི་ཤུན་ལྤགས་ཀྱིས་ཆོད་ཅིག་ངས་དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བྱས་པའི་ཚེ་སྨྱུག་མ་ཞིག་བཅད་པས་སྐྱེ་བ་བཅད་པའི་ལྟུང་བྱེད་བྱུང་བའི་ལས་ཀྱི་ལྷག་མ་ཡོད་དོ་
Chinese
玛吉（Ma gzhig）说没有空闲，于是，上师说如果出家，有长寿的方法，就出家了，被放入明咒之王大孔雀明王的坛城中，予以灌顶，加持能活六百年。之后，精通一切知识的坛城，现证初地见道，广大利益有情。在那烂陀寺担任寺主期间，用炼金术的收入，维持僧众十二年的生活。又从下方的龙族之地迎请了十万颂的《般若经》。通过讲经，培养了圣天等众多成就的弟子。通过辩论，名为比丘乐作（bDe byed）者，著有《理饰》（Rigs pa'i rgyan）等十二万颂论著，摧毁了佛陀的教法，也被此人以真实的理证驳倒。通过写作，以五部理聚、十八部赞颂集、五部故事集等方式，阐明了波罗蜜多的宗义。通过密集金刚的生起圆满次第等方式，也阐明了金刚乘的教法。此外，还以不可思议的奇妙行径，利益众生六百年。如《怙主现证》（mGon po mngon 'byung）中所说，出生于南方吠陀地区，有人向他乞首，他将施予头颅。《楞伽经》中说，世尊涅槃四百年后，出生于南方吠陀地区，证得极喜地，往生极乐世界。《文殊根本续》中也授记说，能活六百年，成就大孔雀明王的明咒。这些都相符。那么，头颅是如何施舍的呢？国王善行子的儿子为了获得王位，向上师乞首，上师说想要怎样拿就拿吧。于是，王子用剑砍，却没有砍断，上师说用竹子的外皮就能砍断，我做僧众执事时，砍断了一根竹子，有砍断生命的堕罪的业的余报。
English
When Ma gzhig said she had no time, the master said that if she became a renunciate, there was a way to have a long life, so she became a renunciate and was placed in the mandala of the Queen of Vidyas, the Great Peacock, and empowered, blessed to live for six hundred years. After that, she became proficient in all mandalas of knowledge, directly realized the path of seeing on the first ground, and greatly benefited sentient beings. During her time as abbot of Nalanda Monastery, she used the income from alchemy to support the monastic community for twelve years. She also invited the one hundred thousand verse Prajnaparamita Sutra from the land of the Nagas below. Through teaching, she cultivated many accomplished disciples such as Arya Deva. Through debate, a monk named De-byed, who had composed twelve hundred thousand verses of treatises such as "Ornament of Reasoning," which destroyed the Buddha's teachings, was also refuted by this person with the logic of reality. Through writing, she clarified the tenets of the Paramita in the form of five collections of reasoning, eighteen collections of praises, and five collections of stories. Through the generation and completion stages of Guhyasamaja, she also clarified the teachings of Vajrayana. In addition, she benefited sentient beings for six hundred years through inconceivable and wonderful conduct. As it is said in "The Manifestation of the Protector," she was born in the southern region of Veta, and someone would ask for her head, and she would give it. The Lankavatara Sutra says that four hundred years after the Buddha's Nirvana, she was born in the southern region of Veta, attained the Joyful Ground, and went to Sukhavati. The Manjushri Root Tantra also prophesied that she would live for six hundred years and accomplish the vidya-mantra of the Great Peacock. These are all in agreement. So, how was the head given away? When the son of King Delek Zangpo asked the master for her head in order to obtain the kingdom, the master said, "Take it as you wish." Then, the prince cut with a sword, but it did not cut through, and the master said, "Cut it with the outer skin of a bamboo. When I was serving as the monastic steward, I cut a bamboo, and there is a remainder of the karma of the downfall of cutting off life."