Tibetan
ནས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་བསྟན་པ་སྔ་དར་གྱི་དུས་སུ་སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་མ་གཏོགས་པའི་བདེ་མཆོག་གི་སྐོར་གཞན་རྣམས་བོད་དུ་མ་འགྱུར་ལ་ཕྱི་དར་ལ་ལོ་ཆེན་རིན་ཆེན་བཟང་པོ་ཁ་ཆེར་བྱོན་ནས་པཎྜི་ཏ་ཤྲ་དྷ་ལ་བདེ་མཆོག་རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་ཀོང་ཀ་ནས་མཛད་པའི་ཆོས་སྐོར་རྣམས་གསན་ཅིང་། རྩ་རྒྱུད་དང་འགྲེལ་པ་གསུམ་པོ་དེའི་འགྱུར་ཡང་མཛད། དེའི་བཤད་སྲོལ་དར་བར་མཛད་དེ་རྗེ་བཙུན་གོང་མ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་གསང་མཐའ་མ་གསན་གོང་དུ་འདི་ལ་ཐུགས་གཙིགས་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇོ་བོ་རྗེ་བོད་དུ་བྱོན་དུས་ལོ་ཆེན་གྱིས་ཇོ་བོ་རྗེ་ལ་ཇོ་བོའི་ལུགས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་དང་བཤད་བཀའ་གསན། ཇོ་བོའི་ལུགས་ཀྱི་ལཱུ་ཧི་པའི་འགྲེལ་པ་ཡང་མཛད་དོ། །ལོ་ཆེན་གྱི་སྐུ་ཚེའི་མཇུག་ལ་འབྲོག་མི་བྱོན་ཅིང་བདེ་མཆོག་ལ་ཤིན་དུ་མཁས་ཀྱང་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་གཉེར་མ་བྱས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བཤད་སྲོལ་ཆད་དོ། །རྗེ་འགོས་ལ་ལྷས་སྦས་ཀྱི་འགྲེལ་པའི་བཤད་སྲོལ་སོགས་བདེ་མཆོག་གི་ཆོས་སྐོར་བྱུང་ཀྱང་ད་ལྟ་ཆད་དོ། །ཇོ་བོ་རྗེས་རོང་པ་མགར་དགེ་ལ་ལྷས་སྦས་ཀྱི་འགྲེལ་པའི་སྟེང་ནས་བཤད་པ་གནང་ཡང་། ལྷ་རྩེ་བ་གྲགས་པ་དཔལ་ཡན་ཆོད་ལ་ཡོད་ཅིང་དེ་ནས་ཆད་དོ། །ཡང་པཎྜི་ཏ་སུ་མ་ཏི་ཀིརྟི་བོད་དུ་བྱོན་དུས་མར་པ་དོ་པ་དང་། པུ་ཧྲངས་ལོ་ཆུང་གཉིས་ཀྱིས་བདེ་མཆོག་གི་ཆོས་སྐོར་རྣམས་ལེགས་པར་གསན་ཅིང་མར་དོས་རྩ་རྒྱུད་དང་། ཀུན་སྤྱོད་དང་། ནག་པོ་གཞུང་དྲུག་སོགས་གཞུང་ཕལ་ཆེ་བ་ལ་འགྱུར་ཡང་མཛད། རྩ་རྒྱུད་དང་ལཱུ་ཧི་པའི་ཊཱི་ཀ་ཡང་མཛད་དོ། །དེའི་སློབ་མ་ལ་ཟེ་བ་ཇོ་བདེ། ཟེ་བ་ཇོ་འབུམ་སོགས་ཟེ་བ་མང་དུ་བྱུང་། ཟེ་བའི་སློབ་མ་ལ་གཡག་པ་བྱང་ཆུབ་དངོས་གྲུབ་སོགས་གཡག་པ་མང་དུ་བྱུང་ངོ་། །པུ་ཧྲངས་ལོ་ཆུང་གི་སློབ་མ་ལ་དམར་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན། བྲོག་ར་བ་དངོས་གྲུབ་ཤེས་རབ། འབྲི་ཕྱ་རུ་བ། ཡར་ལུངས་པ་ལྷ་རྗེ་དཔལ་གྱི་རྒྱལ་མཚན་སོགས་བདེ་མཆོག་ལ་མཁས་པ་མང་དུ་བྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གསང་མཐའི་སྲོལ་བྱུང་ཚུལ་ལ་རྒྱ་གར་དུ་བྱུང་ཚུལ་དང་། བོད་དུ་བྱུང་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཐོག་མར་གྲུབ་ཆེན་ལཱུ་ཧི་པས་རྣལ་འབྱོར་མ་ཀུན་སྤྱོད་དང་། མངོན་བརྗོད་བླ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་རིམ་གཉིས་སྤྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་དཔལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་མཛད། དེའི་འགྲེལ་པ། ཕྱི་རོལ་མཆོད་པའི་ཆོ་ག ལག་མཆོད། གཏོར་མའི་ཆོ་ག་རྣམས་པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་མཛད་པ་རྩ་བ་དང་བཅས་པ་ལ་
Chinese
是也。第二，关于后弘期，除了早弘期翻译的佛陀合修法之外，其他的胜乐轮方面的法类没有被翻译成藏文，后弘期时，大译师仁钦桑布（Rinchen Zangpo，958-1055）前往克什米尔，从班智达夏拉达（Śrāddhākara）那里听取了胜乐轮根本续的注释，以及阿阇黎冈嘎（Kongka）所著的法类。他还翻译了根本续和三部注释。他弘扬了这些教法，以至于在没有听闻瑜伽秘密边之前，宗喀巴大师也非常重视这些教法。当阿底峡尊者来到西藏时，大译师仁钦桑布从阿底峡尊者那里听取了阿底峡派的灌顶和讲授。他还著有阿底峡派的鲁伊巴（Lūhipa）注释。大译师仁钦桑布晚年，仲弥（'Brogmi）前来拜访，虽然他对胜乐轮非常精通，但由于弟子们没有努力学习，所以讲授的传统中断了。杰俄（rje 'gos）那里曾出现过拉萨瓦（Lhasbas）注释的讲授传统等胜乐轮的法类，但现在也中断了。阿底峡尊者曾为荣巴嘎尔格（Rongpa Mgar Dge）讲授拉萨瓦注释，但只传到拉孜巴扎巴贝（Lhatsewa Drakpa Pal）为止，之后就中断了。此外，当班智达苏玛底克尔提（Sumatikīrti）来到西藏时，玛尔巴多巴（Marpa Dopa）和普兰洛琼（Puhrang Lochung）两人都很好地听取了胜乐轮的法类，玛尔巴多巴还翻译了根本续、行品和黑品六法等大部分论典。他还著有根本续和鲁伊巴的注释。他的弟子有泽瓦觉德（Zewa Jode）、泽瓦觉本（Zewa Jobum）等许多泽瓦派。泽瓦派的弟子有雅巴绛曲多杰（Yakpa Jangchub Dorje）等许多雅巴派。普兰洛琼的弟子有玛乔吉坚赞（Mar Choskyi Gyaltsen）、卓拉瓦多杰谢饶（Drolawa Dorje Sherab）、哲恰汝瓦（Dri Chya Ruwa）、雅隆巴拉杰华吉坚赞（Yarlungpa Lhaje Palgyi Gyaltsen）等许多精通胜乐轮的人。第二，具体来说，关于秘密边传承的出现方式，分为在印度出现的方式和在西藏出现的方式。首先，在印度，最初大成就者鲁伊巴依靠瑜伽母行品和明咒上师，创作了包含次第二道行持的修法，名为《吉祥现观》。他的注释，外供仪轨、手供、朵玛仪轨等由布札惹克西达（Prajñārakṣita）所著，包含根本的
English
It is so. Secondly, regarding the later dissemination, apart from the Buddha Samayoga Tantra translated during the early dissemination period, other aspects of Chakrasamvara were not translated into Tibetan. During the later dissemination period, the great translator Rinchen Zangpo (958-1055) went to Kashmir and listened to the commentary on the Chakrasamvara Root Tantra from Pandit Shraddha (Śrāddhākara), as well as the Dharma teachings composed by Acharya Kongka. He also translated the Root Tantra and the three commentaries. He propagated these teachings, so much so that before hearing the Yoga Secret Edge, Je Tsongkhapa also paid great attention to these teachings. When Atisha came to Tibet, the great translator Rinchen Zangpo received empowerments and teachings of the Atisha tradition from Atisha. He also composed a commentary on the Lūhipa of the Atisha tradition. In the later years of the great translator Rinchen Zangpo, Drogmi came to visit. Although he was very proficient in Chakrasamvara, the tradition of teaching was interrupted because the disciples did not study diligently. The tradition of teaching the Lhasbas commentary and other aspects of Chakrasamvara appeared in Je Gos, but it is now interrupted. Atisha gave Rongpa Mgar Dge teachings on the Lhasbas commentary, but it only passed down to Lhatsewa Drakpa Pal, and then it was interrupted. In addition, when Pandit Sumatikirti came to Tibet, Marpa Dopa and Puhrang Lochung both listened well to the Dharma teachings of Chakrasamvara. Marpa Dopa also translated most of the treatises such as the Root Tantra, the Conduct Chapter, and the Six Black Doctrines. He also composed commentaries on the Root Tantra and Lūhipa. His disciples included Zewa Jode, Zewa Jobum, and many other Zewa schools. The disciples of the Zewa school included Yakpa Jangchub Dorje and many other Yakpa schools. The disciples of Puhrang Lochung included Mar Choskyi Gyaltsen, Drolawa Dorje Sherab, Dri Chya Ruwa, Yarlungpa Lhaje Palgyi Gyaltsen, and many others who were proficient in Chakrasamvara. Secondly, specifically, regarding the manner in which the Secret Edge tradition arose, it is divided into the manner in which it arose in India and the manner in which it arose in Tibet. First, in India, initially the great accomplished Lūhipa, relying on the Yogini Conduct Chapter and the Mantra Master, composed the practice method including the practice of the two stages, called "The Auspicious Abhisamaya." His commentary, the outer offering ritual, the hand offering, the Torma ritual, etc., were composed by Prajñārakṣita, including the root.
Tibetan
ལཱུ་ཧི་པ་སྨད་ལྔར་གྲགས་སོ། །གཞན་ཡང་བྷཱུ་རི་པས་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་གི་རྒྱུན་བཤགས། ལཱུ་ཧི་པའི་རྗེས་སུ། སློབ་དཔོན་དྲིལ་བུ་པས་རྩ་བཤད་ཀྱི་གཞུང་དྲུག་ཆར་ལ་བརྟེན་ནས་ལུས་དཀྱིལ། སྒྲུབ་ཐབས། དཀྱིལ་ཆོག རྫོགས་རིམ་རིམ་པ་ལྔ་པ་རྣམས་མཛད་དོ། །དེའི་རྗེས་སུ་གྲུབ་ཆེན་ནག་པོ་སྤྱོད་པས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་གཞུང་དྲུག་མཛད་དེ། རྩ་བའི་རྒྱུད་བདེ་མཆོག་ཉུང་ངུ་དང་། བཤད་པའི་རྒྱུད་ཧེ་རུ་ཀ་མངོན་འབྱུང་དང་། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་། བླ་མའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་དང་པོར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་མཛད་དོ། །དེ་ནས་བསླབ་བྱ་རིམ་པ་གཉིས་ལ་སློབ་པ་ལ་ཐོག་མར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ལྷ་མ་གྲུབ་པ་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྩ་རྒྱུད་དང་། ཨ་བྷི་དྷ་ན་དང་། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལ་བརྟེན་ནས་ནག་པོ་མངོན་རྟོགས་མཛད་ཅིང་དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་མམ། བསྙེན་སྒྲུབ་བཞིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ། སྔགས་མ་གྲུབ་པ་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རིན་ཆེན་བཞི་ཡིན་ལ། དེ་སྒྲུབ་པའི་བར་ཆད་སེལ་བ་ནི་སུམ་བྷ་ནིའོ། །ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ལ་དགོངས་ནས་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་མྱུར་དུ་འབྱིན་པའི་ཐབས་སྦྱིན་སྲེག་ནི། རྩ་རྒྱུད་དང་། སཾ་བུ་ཊི་དང་། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལ་བརྟེན་ནས་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་རྫོགས་རིམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་གཞུང་གསུམ་དུ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དང་པོར་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་གསང་བ་འདུས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་གཉིས་གླེང་གཞི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དང་། ཡི་གེ་ཐ་དད་ཀྱང་བརྗོད་བྱའི་དོན་གཅིག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ཀྱི་གླེང་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་གསང་བའི་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བ་མཛད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཉིད་ལ་ཡང་སྙིང་པོ་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་དང་། འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་ལ་སོགས་པ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཐ་དད་ཀྱང་བརྗོད་བྱའི་དོན་གཅིག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་རྩ་བ་དང་བཤད་པའི་རྒྱུད་རྣམས་དང་། ཀྱཻ་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་གསུམ་དང་། རྡོ་རྗེ་གདན་བཞི་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཨོ་ལ་པ་ཏི་མཛད་དོ། །འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་ཉིད་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དེ་རིམ་པ་བཞི་ལས་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྩ་རྒྱུད་དང་། སཾ་བུ་ཊིའི་བརྟག་པ་དྲུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དཔྱིད་ཀྱི་ཐིག་ལེ་མཛད་དོ། །གྲོགས་སྤྱོད་པ་གསུམ་མམ་བཞི་དང་། འབྲས་བུ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་གཞུང་དྲུག་པོ་དེ་དག་གིས་གསེབ་ཚགས་ནས་སྟོན་པ་ཡི
Chinese
卢伊巴被称为下五尊。另外，布日巴阐释了胜乐轮的传承。在卢伊巴之后，导师札波巴依据根本续和释续的六部论著，创作了身坛城、修法、坛城仪轨、圆满次第第五阶段等。此后，大成就者黑行者创作了生起次第和圆满次第的六部论著，依据根本续《胜乐金刚略续》、释续《嘿汝嘎现证》、金刚空行母和上师口诀，首先创作了坛城仪轨。之后，在学习两种次第的教诲时，首先以生起次第为主，使未成就的本尊得以成就，这是依据根本续、阿毗达那和金刚空行母，黑行者现证，这又可归纳为三种等持或四种念诵修持。使未成就的明咒得以成就，这是四种珍宝，遣除修持的障碍是苏姆巴尼。考虑到共同成就，为了迅速产生已成就的果位，火供是依据根本续、《桑布扎》和金刚空行母而作的。其次，就圆满次第而言，出现三种论著的原因是：首先，伟大的瑜伽士，方便续《密集金刚》和智慧续《胜乐轮》二者，虽然作为讨论基础的能诠之语和文字各异，但为了表明所诠之义相同。因此，依据这两者的讨论基础，创作了极度明晰的秘密真如。瑜伽母续本身，如心要《黑汝嘎金刚》和《胜乐轮》等，虽然能诠之语各异，但为了表明所诠之义相同。因此，依据胜乐轮的根本续和释续，以及《黑汝嘎金刚》三续和金刚座四处等，创作了欧拉巴底。胜乐轮本身，为了表明所要表达的意义只有四种次第。因此，依据根本续和《桑布扎》的第六品等，创作了春之明点。三种或四种助伴行，以及两种果位，都是通过这六部论著的缝隙紧密地展示出来。
English
Lūhipa is known as the lower five. Furthermore, Bhūripa explained the lineage of Cakrasaṃvara. After Lūhipa, the teacher Drilbupa, relying on all six treatises of the root and explanatory tantras, composed the body mandala, sādhana, mandala ritual, and the fifth stage of the completion stage. After that, the great accomplished one, Kṛṣṇācārya, composed the six treatises on the generation and completion stages, relying on the root tantra, the Śrīcakrasaṃvara Tantra, the explanatory tantra, the Herukābhidhāna, Vajraḍākinī, and the guru's instructions, he first composed the mandala ritual. Then, in learning the teachings of the two stages, first, focusing on the generation stage, to make the unaccomplished deity accomplished, this is based on the root tantra, Abhidhāna, and Vajraḍākinī, Kṛṣṇācārya realized it, which is summarized by the three samādhis or the four recitations and practices. To make the unaccomplished mantra accomplished is the four jewels, and to eliminate the obstacles to its accomplishment is Sumbaṇi. Considering the common siddhis, the fire offering, as a means to quickly produce the accomplished fruit, is made based on the root tantra, Saṃpuṭī, and Vajraḍākinī. Secondly, in terms of the completion stage, the reason for the appearance of the three treatises is: first, the great yogi, the method tantra Guhyasamāja and the wisdom tantra Cakrasaṃvara, although the expressing words and letters as the basis of discussion are different, it is to show that the meaning to be expressed is the same. Therefore, based on the basis of discussion of these two, he composed the extremely clear secret suchness. In the Yoginī Tantra itself, such as the essence Hevajra and Cakrasaṃvara, although the expressing words are different, it is to show that the meaning to be expressed is the same. Therefore, based on the root and explanatory tantras of Cakrasaṃvara, the three Hevajra tantras, and Vajrāsana, etc., he composed Olapati. In Cakrasaṃvara itself, it is to show that there are only four stages of the meaning to be expressed. Therefore, based on the root tantra and the sixth chapter of Saṃpuṭī, etc., he composed the Spring Bindu. The three or four companion practices, and the two kinds of fruits, are shown tightly through the gaps of these six treatises.