Tibetan
མ་པའི་དམིགས་པ་བརྟན། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལྔའི་དང་པོ་ལ་བློ་སྦྱོང་ཞིང་རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་ཤར་ལྷོ་ཨོ་ཊི་བི་ཤ་ཞེས་བྱ་བའི་ནགས་ཁྲོད་གཅིག་ན་སྒྲུབ་པ་མཛད་པའི་ཚེ། ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོ་སྐྱོ་བསངས་དང་རི་དྭགས་ལ་འཕོང་བསླབ་པའི་དོན་དུ་ནགས་མཐུག་པོ་དེར་བྱོན་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་དགེ་སློང་གི་གཟུགས་ཤིན་ཏུ་རིད་པ་ལུས་ཉི་ལྷགས་ཀྱིས་གདུང་བ་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་གང་ཡང་མེད་པ་མཐོང་ནས་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས། འཚོ་བ་སྦྱིན་གྱིས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འདོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་རིམ་པ་བཞི་པ་ལས་རྒྱ་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་སླེབས་ཏེ། མངོན་ཤེས་ཀྱིས་ལས་རྒྱ་འགྲུབ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་གཟིགས་ཏེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ། དངོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མཁས་པ་རྣམས་ལ་བརྙས་པར་མི་བྱ་སྟེ། །དེ་ནི་རྩྭ་རྩེ་ཆུང་ངུ་བས་ཀྱང་ཆུང་བའི་འབྱོར་པས་འཁྱིག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །རྒྱུན་མི་ཆད་པའི་ཆང་འཛག་པ་ཡི་འགྲམ་ལང་ནག་པོར་སོང་བ་ཡི། །གླང་ཆེན་རྣམས་ནི་པདྨའི་སྐུད་པ་ཕྲ་མོས་འཁྱིག་པར་མི་ནུས་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཁྲོས་ནས་སྨ་དབབ་དགོས་སྙམ་པས་ནགས་གསེབ་ཀྱི་བཙུན་པ་འདི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་དབུས་སུ་སྨ་དབབ་སུས་ནུས་པ་དེ་ལ་བྱ་དགའ་སྟེར་རོ་ཞེས་དྲིལ་བསྒྲགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཆང་འཚོང་མ་ཅིག་ལ་བུ་མོ་མཛེས་མ་པདྨ་ཅན་གྱི་རིགས་སུ་གྱུར་པ་ཅིག་ཡོད་པས་ཁས་བླངས་ནས་དེའི་དགོས་པའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱལ་པོས་སྦྱར། བུ་མོ་དེས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཞབས་ཐོག་བྱེད་པར་ཞུ་བ་ཕུལ་བས་གནང་སྟེ། དབང་དང་དམ་ཚིག་གི་སྣོད་རུང་དུ་བྱས་ནས་ལས་རྒྱ་བྱས་ཏེ། རིམ་པ་ལྔ་པ་མཐར་ཕྱིན་གྱི་བར་དུ་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་སྒྲུབ་པ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་ཨོ་ཊི་བྷི་ཤ་ན་གནས་པ་རྣམས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་གཞུག་པ་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྤྲུལ་པ་སྤྱན་དྲང་བ་དང་། བདག་ཉིད་ལ་མི་མོས་པ་རྣམས་བཟློག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བཞུད་པར་བཞེད་ནས་སྤྲུལ་པའི་བུ་དང་བུ་མོ་གཉིས་ཞིག་སྤྲུལ་ལོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཆང་འཚོང་མ་ལ་དགེ་སློང་ཁྲིད་ལ་ཤོག་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་སྒོ་དྲུང་དུ་བསྡུས་ནས་ཆང་གི་བུམ་པ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྒྲིག་ཏུ་བཅུག་སྟེ་སྤྱན་དྲངས་པ་ན། སྤྲུལ་པའི་བུ་ནི་གཡས་ནས་རྒྱུག བུ་མོ་ནི་གཡོན་ནས་རྒྱུག སློབ་དཔོན་གྱིས་རྭའི་བཤོར་ཞལ་དུ་བཅུག་པ་ལ་ཇོ་མོས་ཆང་གི་བུམ་པ་བཏེག་ཅིང་རིམ་པ་བཞིན་བླུགས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་སླེབ་པ
Chinese
母亲的专注稳固。在五种圆满次第的第一阶段修习，在金刚座（菩提伽耶）的东南方，名叫奥提毗舍的森林中修行的时候，那个地方的国王为了消遣和学习射猎，来到了那片茂密的森林。国王看到一位比丘的身体非常瘦弱，身体被阳光和风寒折磨，没有任何维持生命的用具，心生怜悯。他说：“我来供养你食物，你到城里去吧。”当时，导师正要进入第四阶段的业印，他以神通观察到这是成就业印的缘起，于是说了这几句偈颂：对于完全了解事物本质的智者们，不要轻蔑啊！因为他们无法被比草尖还小的财富所束缚。正如大象无法被细小的莲藕丝所束缚一样，那些沉溺于持续不断流淌的酒的黑色边缘的人们也是如此。说完这些。当时，国王愤怒地想：“必须让他丢脸。”于是宣称：“谁能让这个森林中的僧人在城市中央丢脸，我就赏赐他。”当时，有一个卖酒妇人，她有一个美丽的女儿，属于莲花种姓，她答应了，国王提供了她所需的一切用具。那个女儿请求侍奉导师的脚，导师答应了。将她作为灌顶和誓言的合格容器，进行了业印，直到第五阶段圆满为止，修行了十二年。之后，为了让居住在奥提毗舍的人们进入金刚乘，迎请大悲观世音菩萨的化身，以及为了遣除对自身不信任的人们，导师想要前往城市，于是化现了一对化身男女。之后，国王对卖酒妇人说：“把那个比丘带过来。”于是将城市的所有人聚集在门口，让他们依次排列酒坛，迎请导师。化身男子从右边跑来，化身女子从左边跑来，导师将牛角杯放在嘴边，女主人端起酒坛，依次倒入，然后进入城市。
English
The mother's focus is firm. While practicing the first stage of the five completion stages in a forest called Oṭibisha, southeast of Vajrasana (Bodh Gaya), the king of that place came to that dense forest for recreation and to learn hunting. The king saw a monk whose body was very emaciated, his body tormented by the sun and cold, without any means of sustenance, and compassion arose in him. He said, "I will offer you food, go to the city." At that time, the teacher was about to enter the fourth stage of Karmamudrā, and he foresaw with clairvoyance that this was the auspicious connection for accomplishing Karmamudrā, so he spoke these verses: Do not despise the wise who fully understand the nature of things! For they cannot be bound by wealth smaller than a blade of grass. Just as elephants cannot be bound by thin lotus threads, so are those who are addicted to the black edges of constantly flowing wine. After saying these words. At that time, the king was angry and thought, "He must be shamed." So he proclaimed, "Whoever can shame this monk in the middle of the city, I will reward him." At that time, there was a wine-selling woman who had a beautiful daughter of the lotus lineage, and she agreed, and the king provided all the necessary equipment. That daughter requested to serve the teacher's feet, and the teacher agreed. Making her a suitable vessel for empowerment and vows, he performed Karmamudrā until the completion of the fifth stage, practicing for twelve years. After that, in order to lead the inhabitants of Oṭibisha into the Vajrayana, to invoke the emanation of Great Compassion Avalokiteśvara, and to dispel those who distrusted him, the teacher wanted to go to the city, so he manifested a pair of emanation boys and girls. Then the king said to the wine-selling woman, "Bring the monk here." So he gathered all the people of the city at the gate and had them arrange the wine jars in order, and invited the teacher. The emanation boy ran from the right, the emanation girl ran from the left, the teacher put the horn cup to his mouth, the mistress held up the wine jar, poured it in order, and then entered the city.
Tibetan
འི་ཚེ། རྒྱལ་པོས་དབུ་བྱས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྔར་སློབ་དཔོན་རང་ཉིད་ཀྱིས་གླུ་བླངས་པའི་ཚིག་དང་། རྒྱལ་པོས་སྤྱན་དྲངས་པའི་ཚེ་མི་ཡོང་བར་ཆང་འཚོང་མའི་བུ་མོས་བོས་པའི་ཚེ་འབབ་པ་ཞེས་ཐལ་མོ་བརྡབས་ཏེ། གད་མོའི་སྒྲ་བྱས་པས་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྭའི་བཤོར་ས་ལ་བརྡབས་པས་ས་རིམ་པ་བདུན་ཕུག་སྟེ་ཆུ་ཆེན་པོ་བྱུང་། རང་ཉིད་ཧེ་རུ་ཀར་བྱས། བཙུན་མོ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོར་བྱས། སྤྲུལ་པའི་བུ་ནི་རྡོ་རྗེ་བུ་མོ་ནི་དྲིལ་བུར་བྱས་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་གཤེགས་ནས་སོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་བཟོད་པར་གསོལ་ཞིང་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་གསོལ་བ་ཐོབ་ཅེས་གསུངས་ནས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལོ་ཀི་ཤྭ་ར་ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ཆུའི་དབུས་ནས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྐུ་རང་བྱུང་ཅིག་བྱུང་བ་ལ་ཆུ་རྣམས་བསྐོར་བ་ལན་བདུན་བྱས་ནས་འོག་ཏུ་སོང་ངོ་། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྐུ་དེ་དེང་སང་ཡང་བྱིན་རླབས་ཆེ་བར་གྲགས་ཤིང་ཨོ་ཊི་བྷི་ཤ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་བཙུད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་ནི་རུས་སྦལ་ཞབས་ཏེ་རུས་སྦལ་ལྟར་ཞབས་མཐོ་བ་དང་། དལ་གྱིས་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རམ་སྤྱོད་པ་མཛད་པའི་ཚེ་རུས་སྦལ་གཅིག་ལ་ཆིབས་པས་དེ་ལྟར་གྲགས་སོ། །དེས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་ནི་ཤྲཱི་ཛཱ་ལན་དྷ་རི་པ་སྟེ། ཡུལ་ཛཱ་ལན་དྷ་རར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པའོ། །དེས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་ནི་སློབ་དཔོན་སྤྱོད་པའི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡུལ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀརྞ་ཌའི་རྒྱལ་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པས་ཀརྞ་པ་ཞེས་ཟེར། ཡང་ཀརྞ་ཞེས་པ་རྣ་བ་ལ་ཟེར་ཏེ་སྙན་རིང་བས་ཀྱང་ཀརྞ་པ་ཞེས་ཟེར། སྐུ་མདོག་ནག་པས་ཀྲྀཥྞ་པ་ཞེས་གྲགས་སོ། །འདིའི་སློབ་དཔོན་ཤྲཱི་ཛཱ་ལན་དྷ་ར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡུལ་ཛཱ་ལན་དྷ་རར་ཙཀྲ་སཾ་བ་རའི་གྲུབ་པ་བརྙེས་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། དེའི་གདམས་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་པ་མཛད་པས་ནུས་པ་ཅུང་ཟད་བརྙེས་ནས་འཁོར་རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་མང་པོས་བསྐོར་ནས་བཞུགས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་བྱ་སྙམ་ནས་སློབ་དཔོན་ལ་ཞུས་པས་སློབ་དཔོན་ན་རེ། སྤྱོད་པ་ལ་ནུས་པ་ཐོབ་དགོས་ན་ཁྱོད་ལ་ནུས་པ་ཡོད་དམ་གསུང་བ་ལ་ང་ལ་ནུས་པ་ཡོད་གསུང་། འོ་ན་སྟོན་དང་གསུངས་པས། དང་པོ་ཀྲྀཥྞ་པས་རི་དྭགས་ཀྲྀཥྞ་སཱ་རི་ལ་དགུག་པའི་ལྟ་སྟངས་མཛད་པས་མདུན་དུ་ཁུགས། སྟག་ལ་རེངས་པའི་ལྟ་སྟངས་མཛད་པས་རེངས་སོ། །མ་ཧེ་ལ་དབང་གི་ལྟ་སྟང
Chinese
之时，以国王为首的城市居民们，因为之前导师自己唱歌的词句，以及国王迎请时不会来，但酒家女呼唤时就会降临，而拍手发出嘲笑声。导师用牛角抵地，地面陷下七层，涌出巨大的水流。自己化身为黑汝嘎（Heruka）。王妃化为金刚亥母（Vajravarahi）。化身之子为金刚童女，化身之女为铃铛，然后升入天空而去。国王等众人请求宽恕并祈祷，导师说道：“向大悲怙主祈祷就能获得加持。” 大家都祈请“洛给夏ra（Lokésvara）”，水中显现出一尊自生的大悲怙主像，水流围绕佛像七圈后沉入地下。那尊大悲怙主像至今仍以其强大的加持力而闻名，并且所有的奥迪毗舍（Oḍiviśa）的人们都被引入了金刚乘。被他加持和摄受的是龟足，因为他的脚像乌龟一样高，或者因为他走得很慢，或者因为他在修行时骑着一只乌龟，所以才这样称呼他。被他加持和摄受的是室利札烂达日巴（Śrī Jālandharipa），他在札烂达喇（Jālandhara）地方获得了大手印的成就。被他加持和摄受的是导师行金刚，他出生在南方卡纳塔克（Karṇāṭa）王国，所以被称为卡纳巴（Karṇapa）。又因为卡纳（Karṇa）指的是耳朵，因为他的耳朵很长，所以也叫卡纳巴。因为他的肤色是黑色的，所以被称为克里希纳巴（Kṛṣṇapa）。这位导师名为室利札烂达日巴，他在札烂达喇地方获得了胜乐金刚（Cakrasamvara）的成就。依靠他的教导进行修行，获得了一些能力，被许多男女瑜伽士围绕着。他想进行行为瑜伽，于是请示导师，导师说：“如果想在行为瑜伽中获得力量，你有没有力量？” 他回答说：“我有力量。” 导师说：“那么展示一下。” 首先，克里希纳巴用吸引的眼神看着黑色的鹿（kṛṣṇa-sāri），鹿就来到了他的面前。用僵硬的眼神看着老虎，老虎就僵住了。用控制的眼神看着水牛
English
At that time, the city dwellers, headed by the king, clapped and laughed, saying that the teacher himself had sung the words before, and that he would not come when the king invited him, but would come when the tavern maid called him. The teacher struck the ground with his horn, and the ground sank seven levels, and a great stream of water gushed out. He himself transformed into Heruka. The queen transformed into Vajravarahi. The emanation son became Vajra Girl, and the emanation daughter became a bell, and then ascended into the sky and departed. The king and others begged for forgiveness and prayed, and the teacher said, "Pray to the Great Compassionate One and you will receive blessings." Everyone prayed to "Lokésvara," and a self-arisen image of the Great Compassionate One appeared in the middle of the water, and the water circled the image seven times before sinking into the ground. That image of the Great Compassionate One is still famous today for its great blessings, and all the people of Oḍiviśa have been initiated into the Vajrayana. The one who was blessed and embraced by him was Turtle Foot, because his feet were as high as a turtle's, or because he walked slowly, or because he rode a turtle when he practiced, so he was called that. The one who was blessed and embraced by him was Śrī Jālandharipa, who attained the accomplishment of Mahamudra in the land of Jālandhara. The one who was blessed and embraced by him was the teacher Caryavajra, who was born in the southern kingdom of Karṇāṭa, so he was called Karṇapa. Also, Karṇa means ear, and because his ears were long, he was also called Karṇapa. Because his complexion was black, he was known as Kṛṣṇapa. This teacher, named Śrī Jālandharipa, was the one who attained the accomplishment of Cakrasamvara in the land of Jālandhara. Relying on his teachings to practice, he gained some abilities and was surrounded by many male and female yogis. He wanted to perform action yoga, so he asked the teacher, who said, "If you want to gain power in action yoga, do you have power?" He replied, "I have power." The teacher said, "Then show me." First, Kṛṣṇapa looked at the black deer (kṛṣṇa-sāri) with an attracting gaze, and the deer came before him. He looked at the tiger with a stiff gaze, and the tiger became stiff. He looked at the buffalo with a controlling gaze