Chinese
将……的坛城安立于此是不行的。因为这二者都是在近取的支分和异熟的果位之时，安立眼等六心识的教证，如慈力巴所说，这是大上师的意旨。因此，所谓“身语意金刚殊胜”的经典，身是佛眼，语是白衣母，意是嘛嘛枳，金刚殊胜是度母，这是圣者派和此派的慈力巴，以及嘉瓦嘉因和塔嘎纳的注释中所说的，因此安立六心识于坛城是不行的。那么，金刚母六尊十六章的经典由谁来宣说呢？第一品、第四品和第十六章三品的直接显示中，除了十三尊神之外没有其他的。虽然没有宣说它的经典，但在开场白中说了色金刚母等，以及在后续的续部中赞叹时，说了外六处清净的教证，以及“坛城与供养相离是不合理的”是理证，这是此传承的注释中所说的。而主要的能立是，大上师面前，文殊以坛城化现而灌顶时，见到十九尊神，这即是。第六，此处安立于坛城仅仅是主尊的改变，文殊成为主尊是没有意义的。因为在显示三摩地耶坛城和彩粉坛城的品中，除了五部、四母、四忿怒之外没有其他的。即使以教证和理证增补金刚母六尊，那里也没有文殊，而且在内六处清净中也没有。如果认为不安立于坛城，主尊改变就会变得没有边际，有这样的过失，那么，此处如圣者派先前所说，坛城的本尊已经确定为三十二尊，因此主尊改变的坛城也会变成三十二尊。明灯论第十六章中，如此宣说了身语意三坛城之后，如来其余二者和坛城其他诸尊的中央，主尊是哪一位
English
It is not feasible to establish the mandala of... here. This is because both of these are the scriptural authority for establishing the six consciousnesses, such as the eye, at the time of the auxiliary parts of near attainment and the fruit of maturation. As Tsilupa said, this is the intention of the great master. Therefore, the scripture called "Body, Speech, and Mind Vajra Supreme," the body is Buddha's Eye, the speech is White-robed Mother, the mind is Mamaki, and Vajra Supreme is Tara, as stated in the tradition of the noble ones, and in the commentaries of Tsilupa of this tradition, as well as Gyalwa Jin and Tagana, therefore, it is not feasible to establish the six consciousnesses in the mandala. Then, who expounds the scripture of the Sixteen Chapters of the Six Vajra Mothers? In the direct teachings of the first, fourth, and sixteenth chapters, there are only thirteen deities. Although there is no scripture that expounds it, in the introduction, it is said that the Form Vajra Mother, etc., and when praising in the subsequent tantras, the scriptural authority of the purity of the six outer sense bases is mentioned, and the reasoning that "a mandala devoid of offerings is unreasonable" is mentioned in the commentaries of this tradition. The main proof is that when Manjushri manifested the mandala and conferred empowerment to the great master, he saw nineteen deities. Sixth, here, establishing in the mandala is only the change of the main deity. It is meaningless for Manjushri to become the main deity. Because in the chapters showing the Samayasattva mandala and the colored powder mandala, there is nothing other than the five families, four mothers, and four wrathful deities. Even if the Six Vajra Mothers are supplemented by scripture and reasoning, there is no Manjushri there, and it is also absent in the purity of the six inner sense bases. If one thinks that there is a fault that the change of the main deity will become limitless if it is not established in the mandala, then here, as the noble tradition said earlier, the deities of the mandala have already been determined to be thirty-two, so the mandala of the change of the main deity will also become thirty-two. In the Sixteenth Chapter of the Lamp Illuminating, after explaining the three mandalas of body, speech, and mind in this way, among the remaining two Tathagatas and the other deities of the mandala, which one is the main deity in the center?
Tibetan
བྱས་པ་དེའི་ཚུལ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ལུགས་འདི་ལ་སྙིམ་པའི་མེ་ཏོག་ལས། འདི་ནས་བཤད་པའི་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་གི་རིམ་པས་རྒྱུད་སྡེ་གཞན་ནས་བཤད་པའི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཞལ་ཕྱག་དང་། ས་བོན་དང་། རིགས་བདག་ངེས་པར་བྱས་ནས་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་འདི་ཉིད་ལ་བཀོད་པའི་ལྷ་གཙོ་བོ་གོ་འཕོ་བའི་ཚུལ་གཉིས་གསུངས་སོ། །ཕྱི་མ་འདི་ལ་མི་བསྐྱོད་པ་དབུས་སུ་བཞག་ན་རྣམ་སྣང་ཤར་དུ་འགྲོ་བ་དང་། རྣམ་སྣང་དབུས་སུ་བཞག་ན་མི་བསྐྱོད་པ་ཤར་དུ་འགྲོ་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་རིགས་གཞན་གསུམ་གང་དབུས་སུ་བཞག་པ་དེའི་ཤུལ་དུ་མི་བསྐྱོད་པ་འགྲོ་བ་དང་། སྤྱན་མ་མན་ཆད་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བཀོད་པའི་ལྷ་དབུས་སུ་བཞག་ན། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་བསྐྱེད་པའི་ཚེ་དེའི་རིགས་བདག་གིས་གཙོ་བྱས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་ནས། རིགས་བདག་དེ་ཉིད་ཕྱུང་བའི་རྗེས་སུ་རང་ཉིད་ལ་བསྟིམ། རང་ཉིད་ཀྱི་ཤུལ་དུ་རང་ཉིད་གཉིས་པ་བཞག་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མ་བཀོད་པའི་ལྷ་དབུས་སུ་བཞག་ན་རིགས་བདག་བསྟིམ་པ་ཁོ་ནས་ཆོག་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཞིབ་ཏུ་གསུངས་ཏེ། འགྲེལ་པ་དེ་ཉིད་ལས། འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི། གཞན་གྱི་ས་བོན་སྔགས་རིགས་དང་། །དེ་ཉིད་རིག་པའམ་ཡང་སྐྱེས་བུ། །དེ་དག་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ། །གཞན་རྣམས་ཐམས་ཅད་བཤད་པ་ཡིན། །རྒྱུད་གཞན་ལས་ནི་བསྟན་པ་ཡི། །ས་བོན་སྐུ་མདོག་རིགས་ལ་སོགས། །མཚན་མའམ་མཚན་མ་བཞི་པོ་དག །དེ་ཉིད་ལས་ནི་ངེས་པར་བཟུང་། །གསུངས་པའམ་མ་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། །གཞན་ལས་ས་བོན་སོགས་བཟུང་བྱ། །འདུས་པའི་ཆོ་གས་རྡོ་རྗེ་རྣམས། །ཐམས་ཅད་འདུས་པ་པ་ཡིན་ཕྱིར། །ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །འཁོར་ལོ་ཅན་གྱི་རྟེན་གནས་ཀྱི། །གལ་ཏེ་རྒྱལ་གཞན་དབུས་མར་གྱུར། །དེ་ཡི་གནས་ལ་མི་བསྐྱོད་འགྱུར། །གང་ཚེ་འཁོར་གཙོ་སངས་རྒྱས་འགྱུར། །ཕྱུང་བ་དེ་ནི་བསྟིམ་པར་བྱ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཁོར་གཙོར་གྱུར། །དེ་ཡི་རིགས་བདག་བསྟིམ་པར་བྱ། །རྒྱལ་བ་ལས་གཞན་དཀྱིལ་འཁོར་པ། །གལ་ཏེ་འཁོར་ལོ་གཙོ་བོར་བྱེད། །དབུས་མ་དེ་ཡང་གཞན་ཉིད་དེ། །རང་གནས་སུ་ཡང་གཞན་དེ་ཉིད། །ཚོགས་རྣམས་བསག་པ་དེ་དག་ནི། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་གྲུབ་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཅུང་ཟད་བཟླས་དང་བསྒོམ་པའང་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱལ་བས་བྱིན་དང་། ཙི་ལུ་པ་དང་། ཐ་ག་པཾའི་འགྲེལ་པ་རྣམས་ལས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བཀོད་པའི་ལྷ
Chinese
因为说是为了显示所作之事的道理。此派系中，从掌中花（的仪轨）中，从此处所说的微小、中等和盛大的支分次第，确定从其他续部中所说的任何本尊的身相、手印，种子字（藏文：ས་བོན་，梵文天城体：बीज，梵文罗马拟音：bīja，汉语字面意思：种子），以及部主，然后进行修持的方法，以及在此坛城中所安立的主尊转换位置的两种方式。后者中，如果将不动金刚（藏文：མི་བསྐྱོད་པ་）置于中央，则毗卢遮那佛（藏文：རྣམ་སྣང་）移至东方；如果将毗卢遮那佛置于中央，则不动金刚移至东方；同样，其他三部中任何一部置于中央，则不动金刚移至其位置。如果将眼母（藏文：སྤྱན་མ་）等坛城中所安立的本尊置于中央，则在生起胜乐轮坛城时，先生起以其部主为主的坛城，然后将该部主取出并融入自身，在自身的位置上安立第二个自身。如果将未安立于坛城中的本尊置于中央，则仅需融入部主即可，详细说明了这些差别。该注释中说：此处偈颂是：其他的种子字、真言部族，以及彼之明妃或补特伽罗，应当随之衡量，其他一切都已解说。从其他续部中所开示的，种子字、身色、部族等，相或四相，必须从彼处确定。如同已说或未说一样，从其他续部中取种子字等。以会合之仪轨，金刚部，因为一切都是会合者，为了成就心之坛城，轮之所依处。如果其他佛陀成为中央，不动金刚将移至其位置。何时轮主成为佛陀，则将取出者融入。菩萨成为轮主，则将其部主融入。胜者之外的坛城尊，如果成为轮之主，中央者也是其他，于自位也是其他。积聚众，因为于此生即成就，或于来世成就，稍微念诵和禅修也应作。如此说。胜生（藏文：རྒྱལ་བས་བྱིན་）和，慈鲁巴（藏文：ཙི་ལུ་པ་）和，塔嘎帕（藏文：ཐ་ག་པཾ）的注释中也说坛城中所安立的本
English
Because it is said that it is to show the way of what has been done. In this system, from the Nyingma Flower (ritual), from the order of the small, medium, and large branches described here, determine the appearance and hand gestures of any deity described in other tantras, the seed syllable (Tibetan: ས་བོན་, Sanskrit Devanagari: बीज, Sanskrit Roman transliteration: bīja, Chinese literal meaning: seed), and the family lord, and then the method of practice, and the two ways of changing the position of the main deity established in this mandala. In the latter, if Akshobhya (Tibetan: མི་བསྐྱོད་པ་) is placed in the center, then Vairochana (Tibetan: རྣམ་སྣང་) moves to the east; if Vairochana is placed in the center, then Akshobhya moves to the east; similarly, whichever of the other three families is placed in the center, Akshobhya moves to its position. If the deity established in the mandala, starting with Locanā (Tibetan: སྤྱན་མ་), is placed in the center, then when generating the Supreme Mandala, first generate the mandala dominated by its family lord, then take out that family lord and dissolve it into oneself, and establish a second self in one's own position. If a deity not established in the mandala is placed in the center, then it is sufficient to dissolve only the family lord, and these differences are explained in detail. The commentary says: Here the verses are: The seed syllables, mantra families of others, and their consorts or individuals, should be measured accordingly, all others have been explained. From what is taught in other tantras, seed syllables, body color, family, etc., sign or four signs, must be determined from there. Just as it is said or not said, take the seed syllable etc. from other tantras. With the gathering ritual, Vajra family, because all are gatherers, in order to accomplish the mandala of the mind, the support of the wheel. If another Buddha becomes the center, Akshobhya will move to its position. When the wheel lord becomes a Buddha, then dissolve the one taken out. If a Bodhisattva becomes the wheel lord, then dissolve its family lord. If a mandala deity other than the Victorious One becomes the lord of the wheel, the central one is also other, and in its own position is also other. Accumulating the assemblies, because it is accomplished in this life, or accomplished in the next life, a little recitation and meditation should also be done. Thus it is said. In the commentaries of Jyalwa Jin (Tibetan: རྒྱལ་བས་བྱིན་), Chilu Pa (Tibetan: ཙི་ལུ་པ་), and Thaga Pam (Tibetan: ཐ་ག་པཾ), it is also said that the deities established in the mandala