Tibetan
། ཁང་པ་བརྩེགས་མའི་དབུས་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་ལ་གནས་པའི་སེམས་བབས་པ་ལ་སོགས་པ་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་དང་། དེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། དེ་ལས་ཡི་གེར་གྱུར་པ་དང་། དེ་ལས་མཚན་མའི་ཡི་གེར་མཚན་པར་གྱུར་པ་དང་། དེ་ལས་སྤྲོ་བསྡུ་དང་ལྡན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱ་བ་དང་། རང་དང་འདྲ་བ་ལས་བྱུང་བའི་སྐུར་བསྐྱེད་པ་ནི་དང་པོའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བསོད་སྙོམས་པའི་གཞུང་ལས་སྔར་ནམ་མཁར་ཡི་གེ་གསུམ་འཇོག་པ་ཡོད་ཀྱང་འདིར་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་དབུས་སུ་ཕབ་པའི་རྣམ་གཞག་མི་སྣང་ལ། གཞུང་གཞན་རྣམས་ལས། སྔར་ཡི་གེ་གསུམ་འཇོག་པ་ཡང་མེད་པས་ཡི་གེ་གསུམ་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་དབུས་སུ་བབས་པ་དང་། ཟླ་བ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཧཱུྃ་ལས་རྡོ་རྗེར་བསྐྱེད་པ་རྣམས་གཞུང་འདི་གསུམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་སྣང་ངོ་། །བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པར། དབྱངས་ཡིག་མཚན་དང་ཡང་དག་ལྡན། །ཀ་སོགས་དཔེ་བྱད་འོད་ཟེར་ཅན། །དབུས་མའི་ཟླ་བའི་གདན་ལ་སེམས། །ཡེ་ཤེས་ཟླ་བ་རྣམས་བསྒོམས་དེར། །དང་པོའི་སྙིང་ལས་བྱུང་རྡོ་རྗེ། །དམར་ཞིང་དང་པོའི་སྙིང་པོར་ལྡན། །ཞེས་ཡི་གེ་གསུམ་བབས་པ་མ་གཏོགས། གཞན་རྣམས་སྔ་མ་དང་འདྲ་བར་སྣང་ཞིང་། རྡོ་རྗེ་ཟླ་བ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བསྒོམ་པ་དང་། ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་བསྒོམ་པ་གང་ལ་འབྲུ་བསྣན་ཀྱང་བཏུབ་ཙམ་དུ་སྣང་ངོ་། །ཀུན་བཟང་བསྡུས་པ་ལས། བཅུ་དྲུག་ཆ་དང་ཚོགས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་ནི་དབུས་ཉིད་དུ། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར་ཐ་གཾ་པས། བཅུ་དྲུག་གི་ཆ་ནི་ཨ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཚོགས་ནི་ཀ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ཙམ་ལས་མི་སྣང་ཡང་། འོག་དུ་མཚན་སོ་གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་དག་པ་སྦྱར་འདུག་པས་སྔ་མ་དང་དོན་གཅིག་ཅིང་། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་ཀྱང་འདི་བཞིན་དུ་བཤད་ལ། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་ལས་ཡི་གེ་ཧཱུྃ་དམར་པོ་བསམ་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཧཱུྃ་ལས་རྡོ་རྗེ་བསྒོམ་པར་སྣང་སྟེ། འོག་ཏུ་དེ་ནས་ཟླ་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། ཡི་གེ་ཧཱུྃ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ལས་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུ་ཞེས་བཤད་པས་སོ། །ཤཱནྟི་པའི་རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་སྙིམ་པའི་མེ་ཏོག་ལས། དེ་ནས་དབུས་སུ་གནས་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ས་བོན་དབྱངས་ཀྱི་ཡི་གེ་དཀར་པོ་བཅུ་དྲུག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེའི་དབུས་སུ་གསལ
Chinese
在楼房的中央，安住于三字的心降临等，变成两个月亮，那变成一个，那变成字，那变成具相的字，那变成具有收放的慢心，以及从与自己相同者所生的身之生起，这是最初的。如此宣说。在乞食的论典中，虽然以前有在虚空中安放三字，但此处没有降临于宫殿中央的安立之相。其他论典中，以前也没有安放三字，因此三字降临于宫殿中央，以及月亮完全变成吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字生起金刚等，显现为这三部论典的特点。在四百五十颂中：元音字母具足相和真实，ka等相好具有光芒，中央的月亮座上是心，在那里修习智慧月亮等。从最初的心中生起金刚，红色且具有最初的精华。说除了三字降临之外，其他的都和之前一样，从金刚月亮完全变成来修习，以及在月亮上修习，无论在哪一个上添加字都可以。在《普贤集经》中：从十六分和集合中生起的，月亮坛城即在中央。并且，在那的注释中，塔冈帕说：十六分是阿等，集合是嘎等，除此之外没有其他的，但在下面加上了三十二相和八十随好，因此和之前的意思相同。在世间自在的修法中也这样说。从那个月亮坛城观想红色的吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，显现为在月亮上从吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字修习金刚，因为下面说从那之后，月亮和金刚以及吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字完全变成先导，自身是金刚萨埵的身。在寂天论师的根本续释《掌中之花》中：从那之后，在中央安住的月亮坛城中，诸佛功德的种子，十六个白色元音字母完全变成，月亮坛城增长，是如镜智慧的自性。在其中央显现。
English
In the center of the multi-storied building, the mind abiding in the three syllables descends, and so forth, transforming into two moons, which become one, which becomes a letter, which becomes a letter with characteristics, which becomes the prideful activity of gathering and dispersing, and the generation of the body arising from what is similar to oneself is the first. Thus it is said. In the scriptures of alms gathering, although there was previously the placing of three syllables in the sky, here the arrangement of descending into the center of the palace is not apparent. In other scriptures, there was also no previous placing of three syllables, so the three syllables descending into the center of the palace, and the moon becoming complete, and the generation of the vajra from Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽) appear as the distinctive features of these three scriptures. In the Four Hundred Fifty Verses: Vowel letters are endowed with signs and truth, Ka and so forth, with radiant marks and examples, On the seat of the central moon is the mind, There meditate on the wisdom moons and so forth. From the heart of the first arises the vajra, Red and endowed with the essence of the first. It is said that apart from the descent of the three syllables, the others appear to be the same as before, and it seems that it is just as possible to add a seed syllable to either meditating from the complete transformation of the vajra moon or meditating on the moon. In the Kunzang Düpa: From the sixteen parts and the assembly arises, The moon mandala is indeed in the center. And in its commentary, Thagam Pa says: The sixteen parts are A and so forth, and the assembly is Ka and so forth, but nothing else appears, but below are added the thirty-two marks and the eighty minor marks, so the meaning is the same as before. In the method of accomplishment of the Lord of the World, it is also explained in this way. From that very moon mandala, contemplate the red letter Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽), which appears to be meditating on the vajra from Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽) on the moon, because below it says that from then on, the moon, the vajra, and the complete transformation of the letter Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽) precede, and one's own nature is the body of Vajrasattva. In Shantipa's root tantra commentary, Nyimé Metok: From then on, from the moon mandala abiding in the center, the seeds of the qualities of the Buddhas, the sixteen white vowel letters completely transform, and the moon mandala expands, which is the nature of mirror-like wisdom. In its center, it is clear.
Tibetan
་བྱེད་ཡི་གེ་དཀར་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞིའོ། །རྣམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡི་གེ་ཧཱུྃ་དཀར་པོ་དང་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བྱུང་བ་པདྨ་ར་ག་ལྟར་དམར་བའི་དང་པོའི་རྡོ་རྗེ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེའི་ལྟེ་བ་ལ་ཡི་གེ་ཧཱུྃ་དེ་ཉིད་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །འོད་ཟེར་དེས་དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་སྤྲོ་བ་དང་། བསྡུས་པ་ནི་བྱ་བ་ནན་ཏན་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པར་བསྒོམས་ནས་ཟླ་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། སྔགས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་པོའི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བཤད་དེ། འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་སྣང་ཡང་སྔར་གྱི་གཞུང་དེ་དག་གང་དང་ཡང་མི་མཐུན་པར་སྣང་ངོ་། །རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེ་མི་བསྐྱོད་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས། གདན་དབུས་མའི་སྟེང་དུ་ཨཱ་ལི་ཚར་གཉིས་ལས་ཟླ་བ་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནི་འདྲ་བར་སྣང་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་ཧ་ཀྵ་སྤངས་པའི་གསལ་བྱེད་སོ་གཉིས་ཚར་གཉིས་སུ་བྱས་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་དབུས་སུ་ཨཱ་ལི་བཅུ་དྲུག་ཕྲེང་གཅིག་གནས་པ་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་ངོ་བོ་ཞུ་བ་ལས་ཟླ་བ་གཉིས་པ་བསྒོམ། ཟླ་བ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྟེང་དུ་ཧཱུྃ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་ཧཱུྃ་གིས་མཚན་པ་ལས་སྤྲོ་བསྡུ་བྱས་ནས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བསྒོམ་པར་བཤད་དོ། །བསོད་སྙོམས་པས་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གི་ངོ་བོ་ཨཱ་ལི་བཅུ་དྲུག་ལས་ཟླ་བ་དང་པོ་ཨཱ་ལིས་མཚན་པ་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་མཚན་སོ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཀཱ་ལི་སོ་གཉིས་ལས་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ཀཱ་ལིས་མཚན་པ། དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུྃ་ལས་རྡོ་རྗེ་སོགས་སྔ་མ་དང་འདྲ་སྟེ་འདི་གཉིས་ཀྱང་གཞུང་སྔ་མ་རྣམས་དང་མི་འདྲ་བར་སྣང་ངོ་། །རྒྱུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་ལ་གཞུང་འགྲེལ་རྣམས་མི་མཐུན་པ་མི་སྣང་ཞིང་། རྣམ་པ་ལ་ཤཱནྟི་པས་མ་མཆུ་འཇིབ་པ་ཞེས་དང་། ཙི་ལུ་པ་དང་། རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེས་ཚེམས་ཀྱིས་མ་མཆུ་བཙིར་བ། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཐ་སྙད་ཀྱང་གཞུང་ཕལ་ཆེར། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་དང་། ཙི་ལུ་པས་དང་པོའི་མགོན་པོ་ཞེས་བཤད་ཅིང་། རྩ་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་རིག་པ་ཆེན་པོའི་སྐྱེས་བུ་དང་དོན་གཅིག་པར་བཞེད་ལ། ཤཱནྟི་པས་དང་པོ་སྐྱེས་བུ་ཞེས་དང་། བསོད་སྙོམས་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་
Chinese
是能作的白色字母三十四個。所有佛陀功德的字母，由具足白色（ཧཱུྃ，梵文：hūṃ，梵文羅馬擬音：hum，種子字）轉化而來，如紅寶石般紅色的原始金剛，是等性智的自性。其中心是字母（ཧཱུྃ，梵文：hūṃ，梵文羅馬擬音：hum，種子字），因為其本身即是恆常安住於等性之中。是個別自證智的自性。以其光芒啟發所有壇城，並將之收攝，觀想為精勤成辦事業之智的自性，由月亮、金剛和咒語轉化而來，是法界極度清淨之智的自性，名為薄伽梵原始之士。雖然這看起來是遵循耶謝紮的傳統，但似乎與之前的任何文本都不一致。在《寶金剛不動佛成就法》中，在中央的墊子上，從兩排母音（ཨཱ་ལི་）中生起第一個月亮，這看起來是相似的。在其上，將去除「ཧ་」和「ཀྵ་」的三十二個明點分為兩排，在六十四個明點的中央，安置一排十六個母音（ཨཱ་ལི་），轉化為八十隨好之體性，觀想第二個月亮。在兩個月亮合而為一的上方，從（ཧཱུྃ，梵文：hūṃ，梵文羅馬擬音：hum，種子字）中生起的金剛，以（ཧཱུྃ，梵文：hūṃ，梵文羅馬擬音：hum，種子字）為標誌，通過放射和收攝，觀想普賢王如來。布施者認為，由十六空性的體性，即十六個母音（ཨཱ་ལི་）生起第一個以母音（ཨཱ་ལི་）為標誌的月亮；在其上，由三十二相的體性，即三十二個子音（ཀཱ་ལི་）生起第二個以子音（ཀཱ་ལི་）為標誌的月亮；在其上，從（ཧཱུྃ，梵文：hūṃ，梵文羅馬擬音：hum，種子字）生起的金剛等與之前相同，但這兩者似乎也與之前的文本不一致。關於根本金剛持的身體顏色和手印，似乎沒有文本和注釋存在分歧。關於姿態，香提巴說「吸吮母唇」，而吉魯巴和寶金剛說「用牙齒咬母唇」。關於術語，大多數文本都說是「普賢王如來」，而吉魯巴說是「原始怙主」，並認為這與根本續中所說的大智慧者意義相同。香提巴說是「原始之士」，布施者使用「金剛薩埵」這個術語
English
There are thirty-four white letters that are the agents. The letter HŪṂ (ཧཱུྃ，梵文：hūṃ，梵文羅馬擬音：hum，seed syllable) of all the qualities of the Buddha, transformed from white, the primordial vajra as red as a ruby, is the nature of the wisdom of equality. At its center is the letter HŪṂ (ཧཱུྃ，梵文：hūṃ，梵文羅馬擬音：hum，seed syllable) itself, because it is the very constant abiding in equality. It is the nature of the wisdom of individual self-awareness. With its rays, it inspires all the mandalas, and having gathered them, contemplate it as the nature of the wisdom of diligently accomplishing activities, transformed from the moon, vajra, and mantra, is the nature of the wisdom of the utterly pure realm of phenomena, called the Bhagavan Primordial Being. Although this seems to follow the tradition of Yeshe Zhap, it seems inconsistent with any of the previous texts. In the Sadhana of the Precious Vajra Akshobhya, it seems similar to generate the first moon from two rows of vowels (Āli) on the central cushion. On top of that, dividing the thirty-two clarifying points that omit "Ha" and "Ksha" into two rows, in the center of the sixty-four points, placing a row of sixteen vowels (Āli), transforming into the essence of the eighty minor marks, contemplate the second moon. On top of the two moons becoming one, the vajra arising from HŪṂ (ཧཱུྃ，梵文：hūṃ，梵文羅馬擬音：hum，seed syllable), marked with HŪṂ (ཧཱུྃ，梵文：hūṃ，梵文羅馬擬音：hum，seed syllable), through radiating and gathering, contemplate Samantabhadra. The almsgiver believes that from the nature of the sixteen emptinesses, that is, the sixteen vowels (Āli), the first moon marked with vowels (Āli) arises; on top of that, from the nature of the thirty-two marks, that is, the thirty-two consonants (Kāli), the second moon marked with consonants (Kāli) arises; on top of that, the vajra arising from HŪṂ (ཧཱུྃ，梵文：hūṃ，梵文羅馬擬音：hum，seed syllable) etc. is the same as before, but these two also seem inconsistent with the previous texts. Regarding the body color and hand gestures of the root Vajradhara, there seems to be no disagreement between texts and commentaries. Regarding the posture, Shantipa says "sucking the mother's lip," while Gilupa and Precious Vajra say "biting the mother's lip with teeth." Regarding terminology, most texts say "Samantabhadra," while Gilupa says "Primordial Protector," and considers this to be the same meaning as the Great Wisdom Being mentioned in the root tantra. Shantipa says "Primordial Being," and the almsgiver uses the term "Vajrasattva."