Tibetan
ན་པའི་ཕྱིར། དབུ་ཚད་ཀྱི་རིགས་པ་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། འདི་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་མེད་པར་ནི། །དེ་སྤང་བར་ནི་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཡུལ་ལ་བདག་མེད་མཐོང་ནས་ནི། །སྲིད་པའི་ས་བོན་ལྡོག་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། འཇུག་པ་ལས། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་འཇིག་ཚོགས་ལ། །ལྟ་ལས་བྱུང་བ་བློ་ཡིས་མཐོང་གྱུར་ཞིང་། །བདག་ནི་འདི་ཡི་ཡུལ་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བདག་ནི་འགོག་པར་བྱེད། །ཅེས་ཞེན་ཡུལ་སུན་མ་ཕྱུང་བར་ཡུལ་ཅན་ཞེན་པ་འགོག་པར་མི་རུང་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྒྱད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་བསག་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས་དེ་ལས་ལངས་པའི་ཚེ། སྟོང་པའི་ངང་ལས་ཞེས་པ་ཁྱོད་ལ་འགལ་ཏེ། མཉམ་གཞག་ཏུ་བདེན་གྲུབ་བསྒོམས་པས་བདེན་པའི་ངང་ལས་ཞེས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགུ་པ་ནི་སྔ་མ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཕྱི་མ་གཟུགས་སྐུར་ལངས་པ་དང་སྐུ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་མི་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་བདེན་གྲུབ་ལ་ཡུལ་ཅན་ངར་འཛིན་བསྒོམས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། འདིར་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་གྱུར་པའི། །བདེན་པར་ཞེན་པ་བཟློག་བྱ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་བྱེད་མཐའ་ཡས་ཏེ། རེ་ཤིག་བཞག་གོ །གཉིས་པ་རང་ལུགས་འཐད་པའི་ཕྱོགས་བཤད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། བསྒོམ་བྱའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ངོས་བཟུང་། དེ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཚུལ། ང་རྒྱལ་འཇོག་པའི་དོན། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཨོཾ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཁས་བླངས་པའོ། །ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་ངོ་བོ་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུས་སྟོང་པའི་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་དུ་བཤད་ལ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་པས་བཏགས་པའི་བདག་དང་། ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་ཀྱིས་བཏགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུང་འཛིན་དང་། རྣམ་རིག་པས་བཏགས་པའི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །འོ་ན་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། དེ་དགག་པའི་ཕྱིར་ཛྙཱ་ན་ནི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། གསལ་བ་ཙམ་མི་འགག་པའོ། །དེས་ན་སྟོང་པའི་ཚེ་ན་ཡང་ཚོལ་མཁན་གྱི་གསལ་བ་མི་འགག་པས། གསལ་བ་མི་འགག་པ་དང་། གསལ་བ་རྙེད་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བཛྲ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། ཕར་མཚན་རྟོག་འཇོམས་ཤིང་། ཚུར་གང་གི་ཀྱང་མི་ཤིགས་པའོ། །སྭ་བྷཱ་ཝ་ནི་རང་བཞིན་ཏེ། གསལ་བ་དང་སྟོང་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ནི་བདག་ཉིད་ངའོ་ཞེས་པ་སྟེ། འོག་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་རྗེ་ས་ཆེན་གྱིས་གང་ཟག་དམན་པ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ལ་བློ་མ་བྱང་བས་རིམ་གྱིས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་དང་། བློ་བྱང་བ་མཆོག་གིས་བཙན་ཐབས་སུ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་གཉིས་བཤད་པ་ལས། དང་པོ་ནི། ཐོག་མར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་བསྡུས་ནས་སེམས་དེ་ཉིད་ལ་གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་རིམ་གྱིས་དཔྱད་ནས་མ་རྙེད་པ་སྟེ། ཞལ་ལུང་ལས། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་ལྟ་བྱས་ཏེ། །ཕྱི་རོལ་རང་བཞིན་སྟོང་པར་བྱ། །སེམས་ཙམ་དེ་ཡང་སྟོང་བྱས་ནས། །ཞེས་དང་། ཀུན་བཟང་རྒྱས་པ་ལས། ཅི་སྟེ་ཅི་ཙམ་ཞིག་སྟོང་པ་ཡིན་ཞེ་ན་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཅི་ཙམ་ཞེ་ན། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱིས་དཔྱད་པའི་ཚེ་མ་རྙེད་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྔགས་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་བསྡུས་ནས་སེམས་དེ་ཡང་མི་དམིགས་པར་བསམས་ཏེ་བློ་བྱང་བས་དེ་ཙམ་གྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྤང་བྱའི་ང་རྒྱལ་ངོས་བཟུང་བ། །གཉེན་པོའི་ང་རྒྱལ་ངོས་བཟུང་བ། སྐབས་སུ་བབ་པའི་དོན་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་རྫས་ཡོད་ལ་དམིགས་པའི་བློ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་ངའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཁེངས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ་རྩ་ཉོན་དྲུག་གི་ནང་ཚན་དུ་གྱུར་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་ནས་བཤད་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་གཞུང་ནས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཕྲག་དོག་འགྲན་དང་ང་རྒྱལ་བསྒོམ། །ཞེས་པ་སྟེ། རང་ལས་མཆོག་ལ་ཕྲག་དོག་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཡུལ་རང་ཉིད་དུ་བཞག རང་ཉིད་ཡུལ་མཆོག་དེར་བསྒོམས་ཏེ། རང་ཉིད་དམན་པ་ལ་ང་རྒྱལ་བསྒོམ་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ང་རྒྱལ། ལྟ་བའི་ང་རྒྱལ། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ང་རྒྱལ། རྫོགས་རིམ་གྱི་ང་རྒྱལ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ཞལ་ལུང་ལས། དེ་བས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི། །སྡོམ་པ་མཆོག་ལ་གནས་བྱས་ནས། །ངའོ་སྙམ་པའི་གཟི་བསྐྱེད་ལ། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒོ་མཉམ་པར་སྦྱར་བས་བདག་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཡེ་ཤེས་སུ་རབ་ཏུ་བསྡུས་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་རློམ་པ་ངའོ་སྙམ་པས་
Chinese
因为这个缘故，也和中观的理路相违背。如《释量论》所说：“此境未破除，则彼不能舍。”又如《四百论》所说：“于境见无我，能遮有生种。”又如《入行论》所说：“烦恼诸过患，皆从坏聚观，见生当了知，我为此境故，瑜伽行者当，先遮彼我见。”因为没有破除所执境，就不能遮止能执的执着。第八个是，安住于积累智慧资粮，从彼起座之时，“从空性中”这句话对你来说是相违的，因为在等持中修习了真实现立，所以会获得“从真实之体性中”的说法。第九个是，前者福德资粮和二资粮双运，后者显现色身和二身双运是不允许的，因为于境真实现立而修习能境我执是痛苦之因。如《入行论》所说：“此乃痛苦因，当遮真实执。”如是等等的损害有无量，暂且搁置。第二，解释自己宗派合理的方面，有四点：确定所修的菩提心；如何修习之理；放下我慢之义；如是修习之必要。第一，嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）是承诺空性。Śūnyatā（藏文：ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：śūnyatā，汉语字面意思：空性）是空性，佛陀耶舍释为空性的体性，以及从因和果上空的三解脱门。龙树菩萨解释说，外道所安立的我和声闻二部所安立的蕴等等的能取所取，以及唯识宗所安立的二取空的智慧为空性。那么，是否会认为是像兔角一样什么都没有的空性呢？为了遮止这一点，Jñāna（藏文：ཛྙཱ་ན་，梵文天城体：ज्ञान，梵文罗马拟音：jñāna，汉语字面意思：智慧）是智慧，仅仅是明分不灭。因此，在空性的时候，寻求者的明分也不会消失，所以不要将明分不灭和获得明分混为一谈。这本身就是Vajra（藏文：བཛྲ་，梵文天城体：वज्र，梵文罗马拟音：vajra，汉语字面意思：金刚），向外摧毁相执，向内任何东西都无法摧毁。Svabhāva（藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ་，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性）是自性，明和空
English
For this reason, it also contradicts the logic of Madhyamaka. As stated in the Pramāṇavārttika: "If this object is not refuted, then it cannot be abandoned." Also, as stated in the Catuhśataka: "Having seen selflessness in objects, the seeds of existence are reversed." Also, as stated in the Madhyamakāvatāra: "All afflictions and faults are seen by the mind to arise from the view of the perishable collection. Having realized that the self is the object of this, the yogi prevents the self." Because without refuting the object of attachment, one cannot prevent the attachment of the subject. Eighth, when abiding in the accumulation of wisdom and rising from it, the phrase "from emptiness" is contradictory to you, because having meditated on true establishment in equipoise, one obtains the statement "from the nature of truth." Ninth, the former, the accumulation of merit and the union of the two accumulations, and the latter, the manifestation of the form body and the union of the two bodies, are not permissible, because meditating on the object as truly established and the subject as self-grasping is the cause of suffering. As stated in the Bodhicaryāvatāra: "Here, the cause of suffering, the clinging to truth, should be reversed." There are countless harms such as these, so let us leave it at that for now. Second, explaining the reasonable aspects of one's own system has four points: determining the mind of enlightenment to be meditated upon; how to meditate on it; the meaning of abandoning pride; and the necessity of meditating in this way. First, Oṃ (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：Oṃ) is the promise of emptiness. Śūnyatā (藏文：ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：śūnyatā，汉语字面意思：Emptiness) is emptiness, which Buddha Yeshe explained as the nature of emptiness, and the three doors of liberation empty of cause and effect. Nāgārjuna explained that the self established by the outsiders, the grasping and the grasped of the aggregates established by the two schools of Śrāvakas, and the wisdom empty of the two grasps established by the Vijñānavāda are emptiness. Then, is it emptiness like a rabbit's horn, which is nothing at all? To refute this, Jñāna (藏文：ཛྙཱ་ན་，梵文天城体：ज्ञान，梵文罗马拟音：jñāna，汉语字面意思：Wisdom) is wisdom, only the clarity does not cease. Therefore, even in emptiness, the clarity of the seeker does not disappear, so do not confuse the non-cessation of clarity with the attainment of clarity. That itself is Vajra (藏文：བཛྲ་，梵文天城体：वज्र，梵文罗马拟音：vajra，汉语字面意思：Vajra), outwardly destroying the clinging to characteristics, and inwardly nothing can destroy it. Svabhāva (藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ་，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：Nature) is nature, clarity and emptiness
Chinese
是引入之自性之义。阿特玛郭杭(藏文：ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ།，梵文天城体：आत्माकोऽहम्，梵文罗马拟音：ātmako'ham，汉语字面意思：我是自性)是说自性我，将在下面解释。第二是，萨迦班智达说，对于根器差的人，因为他们的智慧尚未成熟，所以逐渐修习空性；对于智慧成熟的上等根器者，则强制性地修习空性。首先，将所有显现都收摄于心，然后用心本身，通过一与多分离等理路逐渐分析，却无法找到。如《面授》中所说：“于唯心而观察，外境自性令空寂，唯心亦复令空寂。”《普贤广传》中说：“若问何为究竟之空性，则一切自性皆为空性。若问自性空性为何，即是离一与多。”等等，如广说一般。如是，以离一与多等理路观察时，于不可得之状态中安住，并以真言加持。第二是，仅仅念诵真言，就将所有显现收摄于心，并认为心也不可得。因为智慧成熟者仅凭此就能引生对自性空性的定解。第三有三：确定所断之我慢，确定对治之我慢，以及将以上二者应用于当前之义。第一，以执取蕴聚为实有的心为先导，然后生起“我”之念，心生骄慢，此即属于六根本烦恼之一的我慢。第二有二：从波罗蜜多乘的论典中宣说，以及从金刚乘的论典中宣说。第一，如《入行论》中所说：“嫉妒竞争及我慢，当修。”意思是，当对胜过自己者生起嫉妒时，将对境安住于自己身上，观想自己成为彼殊胜对境，并于不如自己者修习我慢。第二有四种我慢：发心之我慢、见解之我慢、生起次第之我慢、圆满次第之我慢。首先是发心之我慢。如《面授》中所说：“因此身语意三门，安住于殊胜律仪后，生起‘我’之威严。”及其注释中说：“以方便与智慧之门双运，将自己的身语意三门完全收摄于智慧中，如是生起‘我’之骄慢”，
English
It means the nature of introducing. Ātmako'haṃ (藏文：ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ།，梵文天城体：आत्माकोऽहम्，梵文罗马拟音：ātmako'ham，汉语字面意思：I am the self) means the self-nature I, which will be explained below. Secondly, Sachen Kunga Gyaltsen said that for people of inferior capacity, because their wisdom is not yet mature, they gradually practice emptiness; for those of superior capacity whose wisdom is mature, they forcibly practice emptiness. First, all appearances are gathered into the mind, and then the mind itself is gradually analyzed by reasoning such as separation from one and many, but it cannot be found. As it is said in the Oral Instruction: "Meditate on the mind-only, make the external nature empty, and make the mind-only empty as well." As it is said in the Extensive Goodness: "If you ask what is the ultimate emptiness, then all natures are emptiness. If you ask what is the nature of emptiness, it is separation from one and many," and so on, as it is said extensively. Thus, when analyzing with separation from one and many, etc., abide in the state of not finding, and bless with mantra. Secondly, by merely reciting the mantra, all appearances are gathered into the mind, and the mind is also regarded as unattainable. Because those with mature wisdom can generate a definite understanding of the nature of emptiness by this alone. Thirdly, there are three: identifying the pride to be abandoned, identifying the pride as an antidote, and applying the above two to the current meaning. First, with the mind that grasps the aggregates of appropriation as real as the forerunner, then the thought of "I" arises, and the mind becomes arrogant, which is the pride that belongs to one of the six root afflictions. Secondly, there are two: explained from the treatises of the Paramita Vehicle, and explained from the treatises of the Vajrayana Vehicle. First, as it is said in the Bodhisattvacharyavatara: "Jealousy, competition, and pride, should be cultivated." It means that when jealousy arises towards someone superior to oneself, one should place the object on oneself, visualize oneself as that superior object, and cultivate pride towards someone inferior to oneself. Secondly, there are four types of pride: the pride of generating bodhicitta, the pride of view, the pride of the generation stage, and the pride of the completion stage. First is the pride of generating bodhicitta. As it is said in the Oral Instruction: "Therefore, the three doors of body, speech, and mind, after abiding in the supreme discipline, generate the majesty of 'I'." And in its commentary it says: "By uniting the door of skillful means and wisdom, one completely gathers one's own three doors of body, speech, and mind into wisdom, and thus generates the pride of 'I'."