Tibetan
ཅིང་ཉམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་གཅིག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པའི་རིག་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པའི་ཚེ་ཁམས་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན། ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དམ་བཅའ་ཉམས་སོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་རིགས་པ་དུ་མས་སུན་ཕྱུང་ནས་དངོས་པོ་དང་། སྟོང་པ་ཐ་མི་དད་པ་དབུ་མ་པའི་ལུགས་གཞུང་འཛུགས་པར་མཛད་དོ། །ཞལ་ལུང་རྩ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བ་འདོད་པའི་བདེན་དངོས་དབུ་མ་པས་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཚུལ་གསུངས་པ་ནི་འོག་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་གཞན་སྟོང་གི་གྲུབ་མཐའི་མིང་བཏགས་ནས་དབུ་སེམས་གང་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་སྨྲ་བ་དག་ན་རེ། ཡེ་ཤེས་ཚོགས་བསག་གི་དོན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ང་རྒྱལ་འཇོག་པ་ཡིན་ཅིང་། འོག་ཏུ་ལྷར་བསྐྱེད་པ་ཡང་དེ་ཉིད་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་སྟོང་གི་རང་རིག་དེ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་དང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཡིན་ལ། འདི་ཉིད་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་སྡོམ་རྣམ་གཉིས་དང་། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་དང་། ཉི་ཤུ་པ་དང་། སུམ་ཅུ་པའི་རབ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་གཞུང་ཡིན་ཞིང་། ཀྱེ་རྡོར་དང་གསང་འདུས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པའང་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དབུ་མའི་གཞུང་ལས། ཡོད་མིན་མེད་མིན་སོགས་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་སྟོན་པ་རྣམས་ཡུལ་ཆོས་དབྱིངས་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་དུ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཡུལ་ཅན་མངོན་ཞེན་འགོག་པའི་ཚུལ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །འདི་དགག་པ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བར་ཐལ་བ། གྲུབ་མཐའ་བཞིའི་རྣམ་གཞག་མི་རུང་བ། སེམས་ཙམ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་དང་དེ་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་མི་རུང་བ། མཐར་ཐུག་གི་ལྟ་བ་ངོས་བཟུང་མི་རུང་བ། དབུ་མའི་དོན་མི་རུང་བ། འཁོར་འདས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་མི་རུང་བ། ཞེན་པ་འགོག་ཚུལ་རྒྱ་ནག་གི་ལྟ་བར་འགྱུར་བ། རྗེས་ཀྱི་ཚིག་སྦྱོར་མི་རུང་བ། གོང་འོག་དང་ཟུང་འཇུག་མི་རུང་བ་སྟེ་དགུ་ལས། དང་པོ་ནི་ཡུལ་བདེན་གྲུབ་ལ་ཡུལ་ཅན་ངར་འཛིན་འཇོག་པ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་བསག་ཡིན་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འབད་པ་མེད་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པར། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་ཏེ། །དེ་ལས་ཡང་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་དངོས་རྣམས། །ཡང་དག་པར་ནི་རྟོག་པ་གང་། །དེ་ནི་སྟོན་པས་མ་རིག་གསུངས། །དེ་ལས་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འབྱུང་། །ཞེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་པོ་ནས་ཡུལ་བདེན་དངོས་ལ་ཡུལ་ཅན་ངར་འཛིན་འཇོག་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྩ་རྒྱུད་བརྟག་གཉིས་དང་། འཇམ་དཔལ་ཞལ་གྱི་ལུང་དང་། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་རྣམས་ལས། སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞིའི་རྣམ་གཞག་མཛད་པའི་ཚེ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ། མདོ་སྡེ་པ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བ། དབུ་མ་པ་ཞེས་བཞི་བགྲངས་པའི་གསུམ་པ་དེ་སེམས་ཙམ་པ་ཡིན་ནམ། དབུ་མ་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་འདི་དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་པ་འགལ་ཏེ། གསུམ་པ་དེས་དེ་ལྟར་འདོད་པ་བཞི་པ་དབུ་མ་པས་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཞལ་གྱི་ལུང་ལས། གཟུང་འཛིན་སྤངས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །དོན་དམ་ཤེལ་ལྟར་དག་པ་རུ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པས་རབ་ཏུ་རྟོགས། །སོ་སོར་སྣང་བའི་གཞུང་ཐམས་ཅད། །དོན་དམ་མིན་ཏེ་གཅིག་པ་དང་། །དུ་མའི་རང་བཞིན་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །ནམ་མཁའི་ཆུ་སྐྱེས་བཞིན་དུ་ནི། །གཉིས་མེད་གཉིས་སུ་མེད་མིན་ཞིང་། །ཤིན་དུ་དྲི་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟར། །བློ་ལྡན་དབུ་མ་པ་ཡིས་རྟོགས། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། གཉིས་པོས་སྟོང་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཤེལ་དག་པ་ལྟ་བུ་དོན་དམ་པ་རྫས་ཉིད་དུ་སེམས་པ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བས་རབ་ཏུ་རྟོགས་སོ། །ཞེས་སོ། །སོ་སོར་སྣང་བའི་གཞུང་ཐམས་ཅད་ཞེས་པ་ནི་བདག་དང་། གཟུང་འཛིན་དང་། དངོས་པོ་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་ཆུ་སྐྱེས་བཞིན་དུ་གཞུང་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་སྟེ། ཞེས་དང་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། གཟུང་དང་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བའི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་ཡོད། །བློ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡིས། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་དུ་བསྒྲགས། །རྣམ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་ལྡན་པ། །དེ་ཡང་བརྟན་རྣམས་མི་འདོད་དེ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་། །བྲལ་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་པདྨོ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས
Chinese
如果这样会发生什么过失呢？如果这样，那么过去的佛陀以证悟修习空性的智慧时，三界的一切事物都会变得不显现。如果事物与空性不是他体，那么那时空性的意义，就是被其他法空，而不是自性空，这样的誓言就会破灭。像这样用许多道理驳斥后，事物和空性是他体的观点，建立了中观宗的理论。在《口诀根本释》中也说，瑜伽行派所承认的真实存在，被中观派确定为无实有，这个道理将在下面讲述。第二，在这雪山之中，以他空宗的名义，自称既不是中观也不是唯识的大乘行者们说：智慧资粮的意义，就是以能取所取二者空性的自证自明之识，真实成立为空性智慧金刚的自性，并且对此生起我慢，之后生起本尊也是生起这个。二空的自证就是法界，如来藏，胜义谛，和阿赖耶识，这两品（律仪品和集学品），《释量论》，《二十颂》，《三十颂》的论述，也是大中观的论典，吉祥嘿汝嘎和密集金刚等的续部密意也是这个。中观的论典中，说有非有等远离四边的戏论，不是指境法界远离四边的戏论，而是指能境的执着遮止的方式。为了驳斥这个观点，会有众生全部不费力气就能解脱，四宗的分类不能成立，唯识宗的宗义和说此宗义的人不能成立，究竟的见解不能确定，中观的意义不能成立，轮回和涅槃的作用不能成立，遮止执着的方式会变成汉地的见解，后续的语句不能成立，先后和双运不能成立等九种过失。第一，如果境真实成立，而能境的我执是智慧资粮的话，那么
English
What fault would occur if that were the case? If that were so, then when a past Buddha manifestly realized the wisdom of meditating on emptiness, all phenomena of the three realms would become invisible. If phenomena and emptiness were not different entities, then at that time the meaning of emptiness would be that it is empty of other dharmas, but not empty of its own nature, and such a vow would be broken. After refuting with many such reasons, the view that phenomena and emptiness are different entities, the Madhyamaka school established its theory. In the "Oral Instruction Root Commentary," it is also said that the truly existent reality accepted by the Yogacara school is determined by the Madhyamaka school to be unreal, and this reasoning will be discussed below. Secondly, here in the midst of the snowy mountains, those who, under the name of the Shentong school, claim to be Mahayana practitioners who are neither Madhyamaka nor Cittamātra, say: The meaning of the accumulation of wisdom is that the self-aware and self-illuminating consciousness, which is empty of both grasper and grasped, is truly established as the nature of emptiness wisdom vajra, and pride is placed in this, and the deity generated later is also generated from this. That self-awareness of the two emptinesses is the dharmadhatu, the Tathagatagarbha, the ultimate truth, and the Alaya-jnana. The two Vows (the Discipline Vow and the Compendium of Learning), the Commentary on Valid Cognition, the Twenty Verses, and the Treatise on the Thirty Verses, which mainly teach this, are also treatises of the Great Madhyamaka, and the intention of the tantric systems such as Hevajra and Guhyasamaja is also this. In the Madhyamaka treatises, it is said that the teachings of non-existence, non-non-existence, etc., which are free from the four extremes of elaboration, do not teach that the object dharmadhatu is free from the four extremes of elaboration, but rather teach the way to prevent the object-possessing attachment. To refute this view, it would follow that all sentient beings would be liberated effortlessly, the classification of the four schools would not be possible, the tenets of the Cittamātra school and the person who speaks of them would not be possible, the ultimate view could not be determined, the meaning of Madhyamaka could not be established, the function of samsara and nirvana could not be established, the way to prevent attachment would become the view of China, subsequent sentences could not be established, and the sequence and union could not be established, which are nine faults. First, if the object is truly established and the self-grasping of the object-possessor is the accumulation of wisdom, then
Chinese
一切有情众生将毫不费力地解脱。如《宝鬘论》所说：“若执著于蕴，则彼有我执。若有我执，则有业。由彼复生。”又如《七十空性论》所说：“由因缘所生之事物，若如实地思惟，彼即是导师所说之无明，由此生起十二支。”因为一切有情众生最初就将对境的真实存在，安立为有境的我执。第二，在《根本续二品》和《妙吉祥口授》以及《般若心要总集》等中，在建立佛教四宗的宗义时，即说一切有部、经部、瑜伽行派、中观派这四者，其中第三者是唯识宗吗？是中观宗。如果如前者所说，则与二取无别的智慧，自证自明真实成立，此是中观宗的宗义相违，因为第三者如此承许，第四者中观派遮破之故。如《口授》所说：“舍弃能取所取之大智慧，胜义如水晶般清净，瑜伽行派极为了解。所有显现各异之论典，非胜义谛，因离一与多之自性之故。犹如虚空之莲花，无二亦非无二，如极清净之虚空，具慧中观派了悟。”又，其注释中说：“以二取空性的清净识，如水晶般，认为是胜义谛实性的，是瑜伽行派极为了解。”等等。所谓“所有显现各异之论典”，即是我、能取所取、以及周遍计度的事物。这些也不是胜义谛，为什么呢？因为远离一与多之自性之故。譬如虚空中的莲花一般，舍弃所有论典。又，《般若心要总集》中说：“从能取与所取中解脱之，识是胜义谛。以智慧海之彼岸，宣说为瑜伽行派之论典。具有殊胜意义之识，彼亦非坚固者所欲，因离一与多之自性，如虚空之莲花。”如是宣说。
English
All sentient beings will be liberated effortlessly. As it is said in the Precious Garland: "As long as there is clinging to the aggregates, there will be self-grasping. If there is self-grasping, there will be karma. From that, rebirth will occur again." Also, as it is said in the Seventy Stanzas on Emptiness: "Whatever truly conceives of things born from causes and conditions, that is said by the Teacher to be ignorance, from which the twelve branches arise." Because all sentient beings initially establish self-grasping towards objects as truly existent. Secondly, in the Root Treatise in Two Sections, the Oral Instructions of Manjushri, and the Essence of Wisdom Collected from All, when establishing the tenets of the four Buddhist schools, namely the Vaibhashika, Sautrantika, Yogachara, and Madhyamaka, is the third one the Mind-Only school? It is the Madhyamaka school. If it is as the former says, then the non-dual wisdom, self-aware and self-illuminating, is truly established, which contradicts the tenet of the Madhyamaka school, because the third one asserts it in this way, and the fourth one, the Madhyamaka school, refutes it. As it is said in the Oral Instructions: "Great wisdom that has abandoned the grasped and the grasper, the ultimate is pure like crystal, the Yogachara thoroughly understands. All doctrines that appear separately, are not the ultimate, because they are devoid of the nature of one and many. Like a lotus in the sky, neither non-dual nor non-non-dual, like extremely pure space, the wise Madhyamaka understands." Also, in its commentary, it says: "The Yogachara thoroughly understands the consciousness that is empty of the two, like pure crystal, thinking it is the ultimate reality itself." And so on. The phrase "all doctrines that appear separately" refers to the self, the grasped and the grasper, and things that are completely imputed. These are also not the ultimate, why? Because they are devoid of the nature of one and many. For example, like a lotus in the sky, all doctrines are abandoned. Also, in the Essence of Wisdom Collected from All, it says: "The consciousness that is liberated from the grasped and the grasper, is the ultimate. By the perfection of wisdom, the other shore of the ocean of wisdom, it is proclaimed as the doctrine of the Yogachara. The consciousness that possesses the meaning of the ultimate, that is also not desired by the steadfast ones, because it is devoid of the nature of one and many, like a lotus in the sky." Thus it is said.