Chinese
如果仅仅遮止心中不显现，却想要显现成为所缘，那么在《口诀释》中说：“以加持菩提心的咒语，将如同在外的外境自性空掉，因为在那里不作意显现。”这与上述说法相违背。第二，如果那时心中不消除显现，那么瑜伽士住在小小的房间里，观修具有所依和能依的广大坛城轮时，那个小小的房间是在宫殿之外还是之内？自己的坐垫是在莲花月亮等坐垫之上还是之下？穿在身上的衣服，对于观修众多面和手的本尊来说，是像披在外面一样，还是缠绕在身上？请好好思考后再说。如果认为那时不作意小房间等，那么其他人又如何能完全不做意其他事物，请平心静气地思考后再说。第三，您自己在修持聚集圣法的智慧地基时，说器情世界连同守护轮都融入光明空性之中，并且在剩余融入光明时，所有剩余的本尊都融入主尊的身体，主尊的身体也逐渐融入不显现，以及主尊融入光明时也同样承认，这与上述说法相违背。如果那样显现清晰，那就是诽谤世俗谛的罪过，是众生堕入地狱之因，不能成为修持智慧地基等的基础，并且会成为智慧地基等显现之毁灭之因，为什么不相同呢？对于这个问题的回答，不公正的辩论者说：我们那时只是让那些显现暂时在心中不显现而已，并没有完全消除。是您完全消除的。对于这个回答，虽然在忆念存在的基础上已经说过了，但现在不与疯子争论。第二部分分为两点：在印度如何产生辩论和立宗的方式，以及驳斥在西藏产生的突发性邪见。第一点是：寂天等承认唯识宗的咒师们。
English
If you merely block non-appearance in the mind, but want appearance to be the object of focus, then in the commentary on the "Oral Instructions," it says, "With the mantra that blesses the mind of enlightenment, the external nature, as if it were separate, is emptied, because there, appearance is not taken to mind." This contradicts the above statement. Second, if at that time appearance is not eliminated in the mind, then when a yogi dwells in a small room and meditates on the vast mandala wheel with supports and supported, is that small room outside or inside the palace? Is one's own seat on top of or below the lotus moon seat, etc.? Is the garment worn on the body like being draped on the outside of the deity with many faces and hands, or is it wrapped around? Please think carefully and then speak. If you think that at that time you do not take the small room etc. into mind, then how can others completely not take other things into mind? Please think calmly and then speak. Third, when you yourself cultivate the ground of wisdom of the gathering of noble ones, you say that the vessel and essence, together with the wheel of protection, dissolve into clear light emptiness, and when the remainder dissolves into clear light, all the remaining deities dissolve into the body of the main deity. The body of the main deity also gradually dissolves into non-appearance, and when the main deity dissolves into clear light, you also admit the same, which contradicts the above statement. If such appearances are clear, then it is a fault of slandering conventional truth, which is the cause of sentient beings falling into hell, and it cannot be the basis for cultivating the ground of wisdom, etc., and it will be the cause of the destruction of the appearances of the ground of wisdom, etc. Why is it not the same? In response to this question, the unfair debater says: At that time, we only let those appearances temporarily not appear in the mind, but we did not completely eliminate them. You are the one who completely eliminates them. Regarding this answer, although it has already been said on the basis of the existence of mindfulness, now I will not argue with a madman. The second part is divided into two points: how debates and assertions arose in India, and refuting the sudden wrong views that arose in Tibet. The first point is: Śāntipa and other mantra practitioners who accepted the Mind-Only school.
Tibetan
ཡེ་ཤེས་ཚོགས་བསག་གི་སྔགས་དོན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་ངའོ་ཞེས་པའི་དོན་ལ། ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྒྱུ་དང་། འབྲས་བུ་དང་བྲལ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་རོ་གཅིག་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་ཤིགས་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་དང་། རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པས་རང་བཞིན་དང་། བདེན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་བདག་ཉིད་དེ། དེ་ལ་ང་རྒྱལ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲའོ། །ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པ་སོགས་དབུ་མའི་སྐྱེས་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལ་སྐྱོན་འདི་ལྟར་བརྗོད་དེ། དེ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དགོས་པས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་དུ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་དེའང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་ང་སྨྲའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ཡང་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གམ། རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་ཅི་ཡང་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཡང་དག་མཐའ་ལ་སོགས་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་ལུང་དང་འགལ་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད། །ལྟ་ཀུན་ངེས་པར་འབྱུང་བར་གསུངས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་ནི་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་རྣམས་ཕུང་བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སྦྲུལ་ལ་བཟུང་ཉེས་དང་། །རིག་སྔགས་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཞན་ཡང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པར་ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་བྱེད་ན། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དང་། དེའི་སྟོང་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཞིག་གམ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་རུང་སྟེ། དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་སྟོང་པར་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པའི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པའི་རིཾམ་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་བྱེད་
Chinese
积聚智慧的咒语之义，空性智慧是金刚自性之本体，其意义为：以遍计所摄的一切法之自性，远离因和果即是空性，而其智慧是三解脱门一体之心，此乃其义。其本身因不被相违品所摧毁故为金刚，以自之体性而存在故为自性，具有真实之本体故为本体，于此安立我慢。如是说。语自在称等中观派的大德们对此如是宣说此过失：若如是，则佛陀之智慧必须自性存在，故有不具足无自性支分之过失。佛陀之智慧乃是自性不存在，因为空于一和多等自性之故。如是《般若经》中云：佛亦如幻，如梦。涅槃亦如幻，如梦。若有比涅槃更为殊胜之法，彼亦如幻，如梦。我如是说。如是宣说故。无自性亦非如虚空之花或兔角般一无所有，而是具有如是性、真实边际等名称之圆满一切功德之空性。若彼自性成立，则与经相违，如云：诸佛说空性，是为出一切见之方便，若复执空性，是亦不可治。于空性观看不善巧，则小慧者将遭毁灭，犹如捉蛇不善或修持邪咒一般。如是宣说故。此外，若空性之义并非以自之体性不空，而是以他法空，则佛等事物与其空性是异体或非异体？若是前者，则事物不可能成为空性，因为与事物相异之空性无法使事物变为空性之故。若以观修异体之空性次第使一切事物变空
English
The meaning of the mantra for accumulating wisdom is that emptiness wisdom is the essence of vajra nature, and its meaning is: the nature of all dharmas included in the completely imputed, being separated from cause and effect, is emptiness, and its wisdom is the mind of oneness of the three doors of liberation, this is its meaning. That itself is vajra because it is indestructible by opposing factors, it is self-nature because it exists by its own nature, and it is self-essence because it possesses the nature of truth. It is in this that pride is established. Thus it is said. The great Madhyamika beings such as Ngagi Wangchuk Drakpa and others have stated this fault in this way: If it is like that, then the wisdom of the Buddha must exist by its own nature, so there is the fault of not having the complete limb of no self-nature. The wisdom of the Buddha is non-existent by its own nature, because it is empty of self-nature such as one and many. As it is said in the Perfection of Wisdom Sutra: The Buddha is also like an illusion, like a dream. Nirvana is also like an illusion, like a dream. If there is a dharma that is even more excellent than Nirvana, that is also like an illusion, like a dream. I say so. As it is said. That which is without self-nature is not like a flower in the sky or a rabbit's horn, which is nothing at all, but is the emptiness that possesses all the supreme qualities with names such as suchness and ultimate reality. If that itself were established by its own nature, it would contradict the scriptures, as it is said: The Buddhas have said that emptiness is the means of emerging from all views. But if one clings to emptiness, that is incurable. If one views emptiness improperly, then those of small wisdom will be destroyed, just like grasping a snake improperly or practicing a wrong mantra. As it is said. Furthermore, if the meaning of emptiness is not empty by its own nature, but empty by another dharma, then are things like the Buddha and their emptiness different or non-different? If it is the former, then things cannot become emptiness, because emptiness that is different from things cannot make things empty. If all things become empty by the gradual process of meditating on different emptiness