Tibetan
་རང་བཞིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཞིང་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཆོས་མཐུན་གྱིས་སངས་རྒྱས་སུ་བསྟན་པས་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ཏུ་བསྟན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། འདིའི་དོན་གང་དུ་སྡོམ་པ་དང་། གྲངས་ཇི་སྙེད་སྡོམ་པ་ལུས་གྲུབ་ཙམ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་ལ་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་དང་། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྡོམ་པ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་སྡོམ་པའི་ཆ་དང་། ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་སྡོམ་པའི་ཆ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱུའི་དུས་ནས་གནས། ཕྱི་མ་ནི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཐོབ་པའོ། །སྡོམ་པའི་ཐབས་ནི་ལམ་ཁོ་ན་ལ་འཇོག་དགོས་པས་ལྔ་ཆར་ཚང་བའི་སྡོམ་པ་ལམ་ནས་འཇོག་པའི་གནད་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ཡང་ལམ་མ་བསྒོམས་པའི་དུས་ན་རྒྱུ་རྒྱུད་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ལམ་ལ་ཞུགས་ནས་ཐབས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པས་མཚན་བཏགས་མ་ཕྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་རྒྱུད་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་ཐབས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་རྣམ་གཞག་འགྲུབ་ཅིང་འབྲས་རྒྱུད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་སྔར་དྲངས་པའི་ལུང་རྣམས་དང་། གཞན་ཡང་ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་དྲྭ་བའི་སྡོམ་པ་ཞེས་དང་། ཙཀྲ་སཾ་བ་རའི་དོན་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པར་བསྒྱུར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྟོན་ཏེ། སྡོམ་པའི་དོན་སྡོམ་པ་རྒྱུད་གསུམ་ཆར་ལ་སྒྲ་འཇུག་པ་རྒྱུད་དང་བླ་མ་གོང་མའི་གསུང་རབ་ལས་བཤད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་སོགས་དང་། དག་པ་གསུམ་དང་། སྡོམ་པ་རྣམས་རྒྱུད་གསུམ་ཆར་ལ་སྒྲ་བཤད་ན་རྒྱུད་གསུམ་ཆར་དེར་མཚན་ཉིད་པར་ཁས་ལེན་ནམ་འོན་ཏེ་མཚན་བཏགས་སོ་སོར་དབྱེ་བར་བྱར་ཡོད་ཅེ་ན། མཚན་བཏགས་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་གནད་དུ་གཅེས་ཏེ། མིང་བཏགས་པ་ཙམ་དེ་དང་དེར་ཁས་བླངས་ན་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འཆོལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་མཚན་ཉིད་པ་ནི་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ཡིན་ན་ཧེ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ། །བཛྲའང་ཤེས་རབ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་དངོས་བསྟན་ཡིན་དགོས་ཤིང་། གཞུང་དེ་ནི་འབྲས་རྒྱུད་སྟོན་པའི་སྐབས་ཡིན་པ་ལྟར་བླ་མ་གོང་མས་ཀྱང་འབྲས་རྒྱུད་ཁོ་ན་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་གུར་དང་། སཾ་བུ་ཊི་དང་། གསང་བ་འདུས་པ་སོགས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །དག་པ་གསུམ་ལ་ནི་རྒྱུད་གསུམ་ཆར་ཡང་མཚན་ཉིད་པ་སྟེ། འདི་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆ་ནས་གཞག་པ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་རྒྱུད་གསུམ་ཆར་ལ་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་རྒྱུ་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ཕུང་པོ་ལྔ་སངས་རྒྱས་ལྔའི་ངོ་བོར་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སོགས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་གཟུང་དགོས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་མ་དག་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་མ་དག་པར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་རྩ་ལྟུང་དགུ་པ་འབྱུང་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལྷའི་ངོ་བོར་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པས་ཐ་སྙད་དུ་ལྷ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་དབྱིངས་སུ་ཁས་བླངས་དགོས་པས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དོན་དམ་བདེན་པར་ཁས་བླང་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་འདི་ལ་ས་པཎ་གྱིས་གསུང་རབ་འཆད་པ་ལ་འཇུག་ཚུལ་ལ། ཐ་སྙད་ཁས་ནི་མ་བླང་བར། །ངེད་ཅག་འཆད་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཐ་སྙད་ཁས་བླངས་པ་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་གི་སྐབས་དང་། ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་རིགས་པའི་སྐབས་དང་། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པའི་སྐབས་གསུམ་གསུངས་པ་བླ་མེད་འཆད་ཚུལ་ལ་སྦྱར་ན། སྐབས་དང་པོའི་ཚེ་སྣང་བ་ལྷ་ཡིན་པ་ཁས་མི་བླང་སྟེ། འདི་ནི་སེམས་ཡིན། འདི་སངས་རྒྱས་ཡིན། འདི་ནི་བུམ་པ་ཡིན། འདི་ནི་སྣམ་བུ་ཡིན། ཞེས་སོགས་རྣམ་གཞག་སོ་སོར་ཕྱེ་བའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པའི་ཚེ་ཕུང་པོ་ལྔ་སངས་རྒྱས་ལྔ་ཡིན་པ་སོགས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལྷར་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྦྱང་གཞི་སྦྱོང་བྱེད་སྦྱར་བའི་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་ཚེ། ལྷ་མ་ཡིན་པའི་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པའི་ཚེ་ལྷ་ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པ་སོགས་མཐའ་གང་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མཚན་བཏགས་ཕྱེ་བ་རྣམས་ནི་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །སྡོམ་པ་ལ་རྒྱུ་རྒྱུད་ནི་བཏགས་པ་བ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་དབང་བསྐུར་མ་ཐོབ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྔགས་སྡོམ་རྒྱུད་ལྡན་དུ་ཁས་ལེན་དགོས་པས་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བ་དང་། གསང་སྒྲོགས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་གི་ཡུལ་མེད་པ་དང་། སྨིན་བྱེད་ལམ་དུས་ཀྱི་དབང་དུ་འགྱུར་བ་དང་། མངལ་སྐྱེས་ཐམས་ཅད་དགེ་སློང་དུ་འགྱུར་བ་དང་། སོ་སྐྱེ་དང་། ཐེག་དམན་ཐམས་ཅད་བྱང་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་སོགས་སྐྱོན་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་རྒྱུད་དང་འབྲས་རྒྱུད་གཉིས་ནི་མཚན་ཉིད་པ་སྟེ། སྔགས་སྡོམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་སྡོམ་པའི་གནས་སོགས་ལྔ་ཆར་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཐབས་གང་གིས་སྡོམ་པའི་མ་མཐའ་དབང་ནས་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་འགྲུབ་པ་སྟེ་ལེགས་པར་ད
Chinese
然性自性成佛，且由暂时的法性显现成佛，故示现为具足律仪之补特伽罗。如是说。此中之义，于何处具律仪？有多少律仪？仅以身体成就，自性即安住，律仪之体性，及与不合之方作防护，亦有自性律仪之分，及依方便而防护之分二者。初者，从因位即安住。后者，于道位获得。防护律仪之方便，唯于道上安立，故五者皆具足之律仪，从道上安立之要点亦为此，将于后述。一切有情皆为具律仪之补特伽罗，如是说者，亦于未修道之时，具因续之律仪，入道后，具方便之律仪，故就未分别名相之角度而言。如是，则因续之律仪与方便之律仪之差别成立，而果续之律仪，则如前所引之教证等。另如《嘿汝嘎金刚》、《空行母网之律仪》等，及将《胜乐轮》之义译为《轮律仪》等亦能显示。律仪之义，律仪之名于三续皆可安立，乃传承及上师之语教所说。三者，如是《嘿汝嘎金刚》等，及三清净，与律仪等，若于三续皆作解释，则三续皆承认为彼之体性，抑或可作名相之个别区分耶？名相之个别区分至关重要，若仅以命名即承认为彼者，则一切分别将成混乱之故。若如是，则应如何？《嘿汝嘎金刚》之体性唯是果续，若是，则“嘿者大悲，金刚亦应说为智慧”之直显即是必要，且此论典乃是宣说果续之时，如是上师亦唯于果续而作解释之故。《金刚幕续》、《桑布扎续》及《密集金刚》等亦如是。三清净则三续皆为体性，此乃从清净之分而安立，且此与三续皆无相违之故。譬如因续之
English
Naturally, it is Buddha by nature, and temporarily manifested as Buddha by Dharma, thus showing as a person who possesses vows. It is said like this. What does this mean? Where does one possess vows? How many vows are there? Merely by the accomplishment of the body, one naturally abides, the essence of vows, and also protects against incompatible aspects. There is also a part of natural vows and a part of protection based on methods. The former abides from the time of cause. The latter is obtained at the time of the path. The method of protecting vows must be established only on the path. Therefore, the key to establishing vows that are complete in all five aspects from the path is this, which will be explained later. It is also said that all sentient beings are persons who possess vows. This also means that at the time when the path has not been cultivated, one possesses the vows of the causal continuum, and after entering the path, one possesses the vows of method. Therefore, it is considered from the perspective of not distinguishing names. In this way, the distinction between the vows of the causal continuum and the vows of method is established, and the vows of the resultant continuum are like the previously cited scriptures. Furthermore, the "Vows of Hevajra" and the "Vows of the Net of Dakinis," and the translation of the meaning of Chakrasamvara as "Wheel Vows" also show this. The meaning of vows, the term "vows" can be applied to all three continuums, as explained in the scriptures of the lineage and the words of the upper lamas. Thirdly, if Hevajra and the like, as well as the Three Purities and the Vows, are all explained in the three continuums, then are all three continuums recognized as their nature, or can separate distinctions of names be made? Separate distinctions of names are crucial. If one merely accepts something as it is named, then all distinctions will become confused. If so, then how should it be? The nature of Hevajra is only the resultant continuum. If so, then the direct statement that "He is great compassion, and Vajra should also be spoken of as wisdom" is necessary, and this treatise is the time for explaining the resultant continuum, as the upper lamas also explain only the resultant continuum. The Vajra Tent, Sambhuta, and Guhyasamaja, etc., are also the same. The Three Purities are the nature of all three continuums. This is established from the aspect of purity, and this is not contradictory to all three continuums. For example, the causal continuum
Chinese
所有诸法，在本性上以如是之体性而完全清净，五蕴在本性上以五佛之体性而完全清净等等，必须如字面意义般理解。否则，对于它们的体性是否本性清净产生怀疑，或者完全执着于本性不清净，据说会产生第九条根本堕罪。如果因为诸佛的体性本性清净，而在名言上承认是佛，那么在名言上就必须承认一切法都是法界，因此就必须承认世俗谛是胜义谛。然而，对于这一点，萨迦班智达（萨班）关于如何进入讲解经文的方式说：“不承认名言，我们就不进行讲解。”就像这样，将承认名言的情况、辨析名言的理性和辨析胜义的理性这三种情况，应用于无上瑜伽的讲解方式。在第一种情况下，不承认显现是佛，因为这是区分“这是心”、“这是佛”、“这是瓶子”、“这是毡子”等等各种名相的情况。在第二种情况下，必须承认五蕴是五佛等等，一切显现都是佛，因为在以生起次第的所净、能净相结合的理智进行分析时，没有任何不是佛的显现。在第三种情况下，不承认是佛或不是佛等等任何一边，因为远离一切戏论。这里所区分的名相，是就第一种情况而言的。对于律仪，因续是假立的，否则，就必须承认所有未获得灌顶的有情都具有密咒律仪，因此会毫不费力地解脱，没有隐瞒秘密的根本堕罪的对象，成熟道会受到时间的支配，所有胎生者都会变成比丘，所有异生和所有小乘都会变成菩萨等等，会有无尽的过失。方便续和果续两者都是真实的，因为在密咒律仪的范畴内，五种律仪处等都齐全。也就是说，无论以何种方便，只要从灌顶开始持有律仪的最低限度，就能成就这一点，即很好地
English
All phenomena are completely pure in their nature as suchness, and the five aggregates are completely pure in their nature as the five Buddhas, etc. It is necessary to understand them literally as they are. Otherwise, doubting whether their nature is inherently pure or not, or clinging exclusively to their inherent impurity, it is said that the ninth root downfall will occur. If, because the nature of the deities is inherently pure, one acknowledges them as deities in conventional terms, then one must acknowledge all phenomena as the Dharmadhatu in conventional terms, and thus one would have to acknowledge conventional truth as ultimate truth. However, regarding this, Sakya Pandita (Sa-pan) said about how to approach explaining scriptures: "Without acknowledging conventional terms, we do not explain." Like this, applying the three situations of acknowledging conventional terms, reasoning that analyzes conventional terms, and reasoning that analyzes ultimate truth, to the way of explaining Anuttarayoga, in the first situation, one does not acknowledge appearances as deities, because this is the situation of distinguishing various designations such as "This is mind," "This is Buddha," "This is a pot," "This is felt," etc. In the second situation, one must acknowledge all appearances as deities, such as the five aggregates being the five Buddhas, because when analyzing with the reasoning of combining the object to be purified and the means of purification in the generation stage, there is no appearance that is not a deity. In the third situation, one does not acknowledge any extreme, such as being a deity or not being a deity, because it is free from all elaboration. Here, the distinctions of designations are made in terms of the first situation. Regarding vows, the cause lineage is imputed, otherwise, one would have to acknowledge all sentient beings who have not received empowerment as having mantra vows, and thus they would be liberated effortlessly, there would be no object of the root downfall of concealing secrets, the maturing path would be subject to time, all womb-born beings would become monks, all ordinary beings and all Hinayana practitioners would become Bodhisattvas, etc., there would be endless faults. The skillful means lineage and the result lineage are both characterized by having all five places of vows, etc., complete within the scope of mantra vows. That is, by whatever skillful means, this is accomplished by holding the minimum of vows from the empowerment itself, that is, well