Tibetan
ན་ནས་གསུངས་པའི་སྦྱོར་ཚུལ་མ་ཡིན་པར་སྣང་སྟེ། མཛོད་རྩ་འགྲེལ་ནས་ཅི་ལྟར་ཐོན་པ་ཙམ་ཞིག་སྟོན་པའི་སྐབས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་མེད་ཀྱི་ངོས་འཛིན་ལ་དང་ཞེས་པ་ལྷག་པར་སྣང་ཡང་དྲུག་ཅེས་པ་ལྷག་མ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་སུ་གྱུར་པའི་ཟག་མེད་ཐམས་ཅད་ལམ་བདེན་ཞེས་པས་བསྟན་ཟིན་ནས། འདུས་མ་བྱས་སུ་གྱུར་པའི་ཟག་མེད་ལ། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་འདུས་མ་བྱས་གསུམ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་འདུས་མ་བྱས་གསུམ་དང་དྲུག་ཅེས་གནང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་བ་གཉིས་པ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཀྱི་བཟོད་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་དེར། རྗེས་བཟོད་རྗེས་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་ངོས་འཛིན་མངོན་པ་གོང་མ་དང་མཐུན་པར་བྱུང་བ་དེ་སྐབས་དེར་ཕྲེང་གཉིས་ཙམ་ཆད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་པའི་ལན་ནི། དེ་ལྟར་གཉིས་པོ་དེ་འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུར་ཤེས་པས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ། དེ་ངེས་པར་འཛིན་པ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ་ཞེས་པ་འདིས་རྗེས་བཟོད་རྗེས་ཤེས་གཉིས་པོ་ངོས་འཛིན་ཚུལ་མངོན་པ་གོང་མ་དང་འདྲ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ཞེས་པའི་དོན་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་ལྷག་མ་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མི་རྟག་སོགས་ཤེས་པ་དང་དེ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཞེས་པའི་དོན་རྗེས་བཟོད་དེ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཞེས་མི་སྦྱར་བར་དེའི་ཡུལ་ཁམས་གོང་གི་བདེན་པའི་གནས་ཚུལ་དེ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཞེས་སྦྱར་ན་མཛོད་དང་མཐུན་པའི་བཤད་པ་ཡང་རུང་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྐབས་དེར་རྗེས་བཟོད་རྗེས་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་ངོས་འཛིན་ཕྲེང་ཆད་བྱུང་བ་གཞན་ཞིག་གིས་མངོན་པ་གོང་མ་དང་མཐུན་པའི་ངོ་འཛིན་བསྣན་པ་ཡིན་པ་འདྲ་སྟེ། དེ་གཉིས་འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུར་ཤེས་པས་ཞེས་པ་མཛོད་རྩ་འགྲེལ་ནས་མི་འབྱུང་ཞིང་། ལྗོན་ཤིང་འདིར། འོག་ཏུ་ཤེས་པ་བཅུའི་སྐབས་སུ་ཆོས་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་མཛོད་དང་མཐུན་པར་དགོངས་པ་ཡིན་པར་གདོན་མི་ཟའོ། །དྲི་བ་གསུམ་པ། ཤེས་པ་ལྡན་ཚུལ་གྱི་སྐབས་སུ། མཛོད་ལས། ཟག་མེད་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ། །ཆགས་ཅན་ཤེས་པ་གཅིག་དང་ལྡན། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ཡན་ཆད་ནི། །བཞི་ལ་རེ་རེ་འཕེལ་དང་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ལྡན་ཚུལ་དང་མ་མཐུན་པས་ཅི་ལྟར་ཡིན
Chinese
從那裡所說的結合方式看來並非如此，因為這似乎只是在顯示《俱舍論》根本頌和注釋中如何出現而已。對於無漏的認識，雖然「和」這個詞特別明顯，但「六」這個詞是多餘的，因為所有成為有為法的無漏都已經被「道諦」所指示。對於成為無為法的無漏，給予了「法處的一部分，三個無為法，以及法界的一部分，三個無為法，總共六個」的說法。第二個問題：在分別說部關於忍智的章節中，後忍和後智的認識與上部論典一致，是否意味著當時遺漏了兩行左右？回答是：像這樣，由於知道這兩者是聖法的因，因此其餘的也像這樣知道，這就是後知忍。確定地把握它就是後知。這段話似乎表明後忍和後智的認識方式與上部論典相似，但「其餘的也像這樣知道」的意思是，想要知道欲界的苦諦的其餘部分，以及上二界的苦諦的無常等，並且確定地把握它。如果將「後忍確定地把握它」不與之結合，而是與其對境，即上界的諦的狀態確定地把握它結合，那麼這也是符合《俱舍論》的解釋。然而，當時後忍和後智的認識出現了遺漏，似乎是其他人添加了與上部論典一致的認識，因為「由於知道這兩者是聖法的因」這句話並沒有出現在《俱舍論》根本頌和注釋中。在這棵樹（指《俱舍論》的注釋）中，在下面關於十智的章節中說：「所謂的法智，就是知道欲界中所行的苦等四諦。所謂的類智，就是知道色界和無色界中所行的四諦。」因此毫無疑問，他的意圖是符合《俱舍論》的。第三個問題：在關於具有智慧的方式的章節中，《俱舍論》中說：「無漏第一剎那，與有染智慧一俱。第二剎那有三以上，第四剎那一一增。」由於與所說的具有方式不一致，那是怎麼回事？
English
It does not seem to be the way of combining as stated there, because it seems to be just showing how it appears in the root verses and commentary of the Abhidharmakośa. Regarding the recognition of the uncontaminated, although the word "and" seems particularly prominent, the word "six" is redundant, because all uncontaminated things that have become conditioned have already been indicated by the "Truth of the Path." For the uncontaminated that has become unconditioned, it is given as "one aspect of the sphere of dharmas, three unconditioned things, and one aspect of the realm of dharmas, three unconditioned things, totaling six." Second question: In the chapter on forbearance and knowledge in the Vaibhāṣika school, does the recognition of subsequent forbearance and subsequent knowledge being consistent with the higher Abhidharma mean that about two lines were missing at that time? The answer is: Like this, because knowing these two as the cause of the noble Dharma, the rest are also known in this way, which is subsequent knowledge of forbearance. To grasp it definitively is subsequent knowledge. This passage seems to indicate that the way of recognizing subsequent forbearance and subsequent knowledge is similar to the higher Abhidharma, but the meaning of "the rest are also known in this way" is wanting to know the rest of the Truth of Suffering in the desire realm, and the impermanence etc. of the Truth of Suffering in the two upper realms, and to grasp it definitively. If "subsequent forbearance definitively grasps it" is not combined with it, but is combined with its object, that is, definitively grasping the state of the Truths of the upper realms, then this is also an explanation consistent with the Abhidharmakośa. However, at that time, the recognition of subsequent forbearance and subsequent knowledge was missing, and it seems that someone else added a recognition consistent with the higher Abhidharma, because the phrase "because knowing these two as the cause of the noble Dharma" does not appear in the root verses and commentary of the Abhidharmakośa. In this tree (referring to the commentary on the Abhidharmakośa), in the section below on the ten knowledges, it says: "The so-called Dharma-knowledge is knowing the four Truths, such as suffering, etc., that are practiced in the desire realm. The so-called subsequent knowledge is knowing the four Truths that are practiced in the form and formless realms." Therefore, there is no doubt that his intention is consistent with the Abhidharmakośa. Third question: In the chapter on the manner of possessing knowledge, the Abhidharmakośa says: "In the first moment of the uncontaminated, one is possessed of knowledge with attachment. In the second moment, there are three or more. In the fourth, each increases by one." Since it is inconsistent with the stated manner of possessing, what is the reason?