Tibetan
་བློ་བརྟན་གྱིས། །བྱེ་བྲག་བཤད་པ་ལས་གསུངས་གང་། །བོད་ཀྱི་མཁས་པ་སྔ་མ་རྣམས། །སྤྱི་བོའི་ཐོད་བཞིན་ཁུར་བར་མཛད། །ལ་ལ་གཞན་གནོད་གཞི་དང་བཅས། །སྤོང་བ་དགེ་སློང་སྡོམ་པ་ཡི། །ངོ་བོ་ཡིན་གྱི་སོ་སོར་ཐར། །སྤྱི་ཡི་ངོ་བོ་མིན་ཞེས་སྨྲ། །ངེད་ཀྱི་ལུགས་འདི་བློ་བརྟན་དང་། །ས་སྐྱའི་རྗེ་བཙུན་ཡབ་སྲས་དང་། །དཔང་ལོ་མཆིམས་སྟོན་ནམ་མཁའ་གྲགས། །བུ་སྟོན་ཁ་ཆེ་ལ་སོགས་ཀྱིས། །མགྲིན་གཅིག་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན། །ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་འདི་ཁྱེད་ཉིད་ལས། །གཞན་པའི་རྒྱ་བོད་སུ་ཞིག་གིས། །བཤད་པ་ཡོད་ན་ཁུངས་སྟོན་ཅིག །འགའ་ཞིག་སྐྱེས་ཚོགས་ཁོ་ན་ཡིས། །དེང་སང་བུད་མེད་བསྙེན་རྫོགས་བྱེད། །དངོས་གཞི་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱི་ཚེ། །ཚོགས་གཉིས་ཕན་ཚུན་བསྣོར་བ་དང་། །ལས་ཚིགས་ཕན་ཚུན་བསྣོར་བས་ཀྱང་། །འཆགས་པར་ལས་གཞི་ཉིད་ལས་གསུངས། །འོན་ཀྱང་ད་ལྟའི་ཆོ་ག་ཡིས། །བུད་མེད་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ལ། །ཚངས་སྤྱོད་ཉེར་གནས་མ་སོང་བར། །བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། །ཚངས་སྤྱོད་ཉེར་གནས་མ་ཚོགས་ནི། །ཁོ་ནས་སྟེར་བར་གཞུང་ལས་གསུངས། །འདི་ལ་དམིགས་བསལ་མ་གསུངས་ཤིང་། །སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་ཡང་མེད་པས་ན། །འདི་འདྲའི་ཆོ་ག་བྱེད་པ་ནི། །བསྟན་པ་དཀྲུག་པའི་སྙད་ཀར་ཟད། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ཚིགས་སྔ་མ། །མེད་པར་སྐྱེ་ལ་ཉེས་བྱས་སུ། །གསུངས་པས་འདི་ཉིད་འགྲུབ་ཅེས་ཟེར། །ཚངས་སྤྱོད་ཉེར་གནས་བསླབ་ཚིགས་སུ། །འདོད་པ་མཁས་པའི་བཞད་གད་གནས། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་བུད་མེད་ལ། །དགེ་སློབ་མ་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །བསླབ་ཚིགས་ལྷག་པོ་མ་གསུངས་ཕྱིར། །བསླབ་ཚིགས་དོན་ཡང་མི་གནས་ཏེ། ཚངས་སྤྱོད་ཉེར་གནས་ཐོབ་ནས་ནི། །བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་མ་ཐོབ་པའི། །བར་དེར་བསླབ་མཚམས་མེད་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཁྱོད་ལས་མཁྱེན་བརྩེའི་ཚོགས། །ཆེ་བ་སྔོན་གྱི་ཞི་འཚོ་དང་། །བར་གྱི་བླ་ཆེན་མཁན་བརྒྱུད་དང་། །ཐ་མར་པཎ་ཆེན་ཤཱཀ་ཤྲཱི་སོགས། །བོད་ཡུལ་འདུལ་བའི་སྲོལ་འབྱེད་རྣམས། །ལྗོངས་འདིར་བུད་མེད་བསྙེན་པར་རྫོགས། །མཛད་པ་མེད་པ་འདི་ཉིད་ལ། །བསམས་ནས་བསྟན་པ་མ་དཀྲུགས་ཤིག །ལ་ལ་བསྙེན་རྫོགས་བསྒྲུབ་བྱ་ནི། །གསུམ་ལས་མང་བར་མི་རུང་ཡང་། །རབ་བྱུང་དགེ་ཚུལ་དག་ལ་ནི། །གསུམ་ལས་མང་བ་འཇུག་རུང་སྟེ། །ཚོགས་ཀྱིས་ཚོགས་ལ་མི་ཆགས་པར། །གསུངས་པ་ལས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་པོ། །ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ཕྱིར་དང་། །གཉིས་ལ་དེ་དག་མེད་ཅེས་ཟེར། །འོ་ན་དངོས་གཞི་གསོལ་བཞི་ལས། །མ་གཏོགས་བསྙེན་རྫོགས་
Chinese
由洛丹（བློ་བརྟན་）所说，从《分别说》（བྱེ་བྲག་བཤད་པ་）中所说的一切，西藏的早期学者们，都像顶上的头饰一样珍视。有些人说，断除以损害他人为基础的行为，是比丘戒的本质，而不是别解脱戒的共同本质。我们的观点与洛丹（བློ་བརྟན་）、萨迦的杰尊父子、邦洛钦敦南喀扎（དཔང་ལོ་མཆིམས་སྟོན་ནམ་མཁའ་གྲགས།）、布敦喀彻（བུ་སྟོན་ཁ་ཆེ་）等人一致。你的观点，除了你之外，还有哪个汉藏人士说过？如果有，请指出出处。有些人仅仅依靠僧团，现在就给女性授比丘尼戒。在实际的四羯磨仪式中，通过交替使用两个僧团，以及交替使用羯磨词句，根据羯磨仪轨本身，是可以成就的。然而，按照现在的仪轨，对于女性受比丘尼戒来说，如果没有受持式叉摩那戒，就不会成为比丘尼，而且必须由比丘尼僧团来授予式叉摩那戒。因为对此没有特别的说明，也没有其他的论证，所以进行这样的仪轨，只不过是扰乱佛法而已。有些人说，因为经文中说，没有之前的誓言，出生就会有过失，所以这样就能成就。认为式叉摩那戒是学处，这是智者的笑柄。为什么呢？因为对于女性来说，除了比丘尼戒之外，没有其他的学处。学处的意义也不存在，因为在获得式叉摩那戒之后，到没有获得比丘尼戒的这段时间里，没有学处。因此，比起你，智慧和慈悲更为广大的，如前代的寂护（ཞི་འཚོ་）和中代的喇嘛堪布传承，以及后代的班禅释迦室利（པཎ་ཆེན་ཤཱཀ་ཤྲཱི་）等，这些在藏地开创戒律的先驱们，都没有在这片土地上为女性授比丘尼戒。考虑到这一点，请不要扰乱佛法。有些人说，受比丘尼戒的作法，不能超过三位，但是对于沙弥和沙弥尼来说，可以超过三位，因为经文中说，僧团不会对僧团造成损害，所以仅仅允许一百零一位，并且说这两种情况不存在这种情况。那么，除了实际的四羯磨之外，比丘尼戒
English
As said by Lodan, whatever was said in the Vibhāṣā, the early Tibetan scholars cherished it like a crest jewel on their heads. Some say that abandoning actions that harm others is the essence of the Bhikṣu vows, not the common essence of Prātimokṣa. Our view is consistent with Lodan, the Sakya Jetsun father and sons, Phanglo Chhimton Namkha Drak, Buton Khache, and others. Your view, besides yourself, which Chinese or Tibetan person has stated it? If there is, please provide the source. Some people, relying solely on the Saṅgha, now give Bhikṣuṇī ordination to women. In the actual four Karmic actions, by alternating the two Saṅghas and alternating the Karmic phrases, it can be accomplished according to the Karmic procedure itself. However, according to the current ritual, for a woman to receive Bhikṣuṇī ordination, without having taken the Śikṣamāṇā vows, she will not become a Bhikṣuṇī, and the Śikṣamāṇā vows must be given by the Bhikṣuṇī Saṅgha. Because there is no special explanation for this, and there is no other proof, performing such a ritual is merely a pretext for disrupting the Dharma. Some say that because the scriptures say that without the previous vows, birth will be a fault, therefore this will be accomplished. Considering the Śikṣamāṇā vows as a set of precepts is a laughing matter for the wise. Why? Because for women, there are no other precepts besides the Bhikṣuṇī vows. The meaning of the precepts also does not exist, because after obtaining the Śikṣamāṇā vows, until the time when the Bhikṣuṇī vows are not obtained, there are no precepts. Therefore, those who have greater wisdom and compassion than you, such as Śāntarakṣita in the past, the Lama Khenpo lineage in the middle, and Paṇchen Śākyaśrī in the end, these pioneers who established the Vinaya in Tibet, have not given Bhikṣuṇī ordination to women in this land. Considering this, please do not disrupt the Dharma. Some say that the procedure for Bhikṣuṇī ordination cannot exceed three, but for Śrāmaṇeras and Śrāmaṇerīs, it can exceed three, because the scriptures say that the Saṅgha will not cause harm to the Saṅgha, so only one hundred and one are allowed, and it is said that these two situations do not exist. Then, besides the actual four Karmas, Bhikṣuṇī ordination
Tibetan
ཆོ་གའི་སྐབས། །གཞན་ལའང་དེ་དག་རུང་འགྱུར་ཏེ། །རྒྱུ་མཚན་ཀུན་ཏུ་མཚུངས་ཕྱིར་རོ། །འདུལ་བར་གསུངས་པའི་ལས་ལ་ནི། །བརྒྱ་རྩ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་ཏེ། །རབ་བྱུང་ཞུ་བ་ལ་སོགས་ལའང་། །ལས་སུ་གཞུང་ལས་གསུངས་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་རྗེ་བཙུན་རྩེ་མོ་དང་། །དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏས། །ཉན་ཐོས་བསྟན་པ་ནུབ་གྱུར་ཀྱང་། །གཟུགས་བརྙན་ཙམ་ཞིག་སྣང་བའི་དཔེར། །རབ་བྱུང་གང་ཟག་གསུམ་ལས་ནི། །མང་བ་མི་འཇུག་བཀོད་གྱུར་ཀྱང་། །ང་ནི་འདི་ལའང་བརྒལ་བར་སྣང་། །ཀྱེ་མ་བསྟན་པ་འདི་ལྟར་གྱུར། །དེས་ན་བྱང་ཆུབ་རྒྱུར་འགྱུར་བའི། །སོ་ཐར་ཉམས་སུ་ལེན་འདོད་ན། །ཡང་ན་ཉན་ཐོས་འདུལ་བ་ལས། །ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་ཉམས་སུ་ལོངས། །འདི་ཉིད་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས། །ཟིན་ན་བྱང་སེམས་སྡོམ་པར་འགྱུར། །ཡང་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས། །བྱུང་བའི་སྐྱབས་འགྲོའི་སྡོམ་པ་ལ། །བྱང་ཆུབ་བར་དུ་བསླབ་པའི་གཞི། །ལྔ་ཆར་འཛིན་པ་ཐོབ་པའམ། །དོན་ཞགས་རྟོག་པ་ནས་བཤད་པའི། །ཉིན་ཞག་གསོ་སྦྱོང་ཉམས་སུ་ལོངས། །སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པའི་སྐབས་ཏེ་གཉིས་པའོ།། ༈ །།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ནི། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་དབུ་སེམས་ཀྱི། །སྲོལ་ཆེན་གཉིས་ལས་ཐོབ་པའམ། །གསང་སྔགས་རྒྱུད་སྡེ་ལས་གསུངས་པའི། །ཆོ་ག་དག་ལས་ཐོབ་ཀྱང་རུང་། །སྨོན་འཇུག་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་ནས་ནི། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ། །བསྲུང་བ་ཉམས་ལེན་དངོས་གཞི་ཡིན། །དེ་ཡི་གཙོ་བོ་སྤྱོད་པའི་ཆ། །བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་བྱང་སེམས་དང་། །ལྟ་བ་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་གཉིས། །ཟུང་འཇུག་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡིན། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་བརྗེ་བའི་དོན། །གཅེས་འཛིན་བརྗེ་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི། །དགེ་སྡིག་བདེ་སྡུག་བརྗེ་མིན་ཏེ། །བརྗེ་བར་མི་ནུས་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར། །འོ་ན་གཅེས་འཛིན་བརྗེ་བ་ཡང་། །བརྗེ་བའི་དོན་ཉིད་མིན་འགྱུར་ཏེ། །བརྗེ་བར་མི་ནུས་མཚུངས་ཕྱིར་རོ། །དངོས་སུ་བརྗེ་བར་མི་ནུས་ཀྱང་། །བློ་ཡི་སྟེང་དུ་སྦྱོར་ཞེ་ན། །དེ་ནི་ཅིག་ཤོས་ལ་མཚུངས་ཏེ། །རང་གཞན་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་གཉིས། །དངོས་སུ་བརྗེ་བར་སུ་ཡིས་ནུས། །བློ་ལ་བདེ་སྡུག་མི་བརྗེ་ན། །གཅེས་འཛིན་བརྗེ་བ་འགལ་བ་སྟེ། །ཁ་ཟས་གཞན་ལ་མ་བྱིན་པར། །རང་གིས་ཟོས་པ་ཇི་བཞིན་ནོ། །དགེ་སྡིག་བརྗེ་བ་བཀག་པ་ནི། །སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། །བདག་ལ་དེ་དག་སྡིག་སྨིན་ཅིང་། །བདག་དགེ་མ་ལུས་དེར་སྨིན་ཤོག །ཅེས་གསུངས་པ་དང་ཅིས་མི་འགལ། །བདེ་སྡུག་བརྗེ་བ་བཀག་པ་ནི། །བྱ
Chinese
仪轨之时，对其他人也同样适用，因为理由完全相同。 律藏中所说的业事，不一定非要一百零一种，剃度等也，经论中说是业事。 这是至尊胜幡和，吉祥萨迦班智达，说小乘教法即使隐没，也如仅有影像显现的比喻。 虽说出家者三人以上，不许更多，但我觉得这方面也已超越了。 唉呀！教法竟变成这样。 因此如果想要修持，能成为菩提之因的，别解脱戒，或者就按小乘律藏中，所说的那样去修持。 如果以大乘发心来摄持此戒，就会成为菩萨戒。 或者从大乘，所出的皈依戒中，直到菩提之间的学处，获得全部五种受持，或者修持《义网续》中所说的，昼夜布萨。 别解脱戒的章节，第二（完）。 菩萨戒是，从波罗蜜多的甚深见和广大行，这两大传统中获得，或者从密咒续部中所说的，仪轨中获得也可以。 获得愿心和行心发心后，守护三种律仪学处，是修持的正行。 其中最主要的是行持方面，自他交换的菩提心和，见解离四边的戏论这二者，是双运修持。 其中有些人说交换的意义，只是交换我执，不是交换善恶苦乐，因为不能交换。 那么交换我执也，会不是交换的意义，因为同样不能交换。 虽然实际上不能交换，但如果说是在心上串习，那这和另一种情况也相同，自己和他人的安乐和痛苦这二者，谁能真正地交换呢？ 如果不在心上交换苦乐，那么交换我执就相违了，如同食物不给别人，自己吃掉一样。 禁止交换善恶，那和第二佛陀龙树，所说的“愿我之恶皆于彼成熟，我之善皆于彼成熟”，有什么不相违背呢？ 禁止交换苦乐是，
English
At the time of rituals, these are also applicable to others, because the reasons are completely the same. The activities mentioned in the Vinaya are not necessarily limited to one hundred and one; even ordination and the like are mentioned as activities in the scriptures. This is like the example of Jetsun Tsemoche and Palden Sakya Pandita, who said that even if the Shravaka teachings disappear, only a mere image will appear. Although it is stated that no more than three ordained individuals are allowed, I think this has already been surpassed. Alas! The teachings have become like this. Therefore, if you want to practice the Pratimoksha vows, which become the cause of Bodhi, then practice as it is said in the Shravaka Vinaya. If this is taken with the Mahayana Bodhicitta, it will become the Bodhisattva vows. Or, from the refuge vows that arise from the Mahayana, until the basis of training for enlightenment, obtain all five holdings, or practice the day and night Uposatha as explained in the Donzhag Tantra. The chapter on the Pratimoksha vows, the second (end). The Bodhisattva vows are obtained from the two great traditions of profound view and vast mind of the Paramitas, or from the rituals mentioned in the secret mantra tantras. After obtaining the aspiration and action Bodhicitta, guarding the three trainings of discipline is the actual practice. The main part of that is the aspect of conduct, the Bodhicitta of exchanging self and others, and the view of freedom from the four extremes of elaboration, are the practice of union. Some say that the meaning of exchange is only the exchange of self-cherishing, not the exchange of good and evil, happiness and suffering, because it cannot be exchanged. Then the exchange of self-cherishing will also not be the meaning of exchange, because it is the same in that it cannot be exchanged. Although it cannot be actually exchanged, if it is said to be practiced in the mind, then that is the same as the other, who can actually exchange the happiness and suffering of oneself and others? If happiness and suffering are not exchanged in the mind, then the exchange of self-cherishing is contradictory, just like eating food yourself without giving it to others. The prohibition of exchanging good and evil, how does it not contradict what the second Buddha Nagarjuna said, "May all my evils ripen on them, and may all my virtues ripen there"? The prohibition of exchanging happiness and suffering is,