Tibetan
འི་མདོ་དང་ནི། །སྡེ་བདུན་ལ་སོགས་གཞུང་ལུགས་རྣམས། །དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ཡིན་ན། །འཕགས་པའི་ཡུལ་ནས་གངས་ཅན་འདིར། །སེམས་ཙམ་གཞུང་ལུགས་མ་འགྱུར་རམ། །འགྱུར་ན་གང་ཞིག་ཡིན་པར་སྨྲོས། །བདག་ནི་དཔལ་ལྡན་དུས་འཁོར་གྱི། །སྲོལ་འཛིན་ཉམས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི། །སྐྱེས་ཆེན་བརྒྱུད་པ་འདི་དག་ལ། །ཡིད་ནི་ཤིན་ཏུ་དད་མོད་ཀྱི། །འོན་ཀྱང་རྒྱ་བོད་ཀུན་མཐུན་པའི། །ལྟ་བ་སྤྲོས་བྲལ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །སྒྲོ་སྐུར་སྤངས་ནས་འདི་ཙམ་ཞིག །རྣམ་པར་དཔྱད་པ་དྲང་པོར་ཟུང་། །མདོར་ན་ཆོས་རྣམས་སེམས་སུ་འདུས། །སེམས་ཉིད་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་དང་བྲལ། །དེ་ཡང་གསལ་ལ་མ་འགགས་པའི། །བརྗོད་བྲལ་སྙིང་པོར་ཤེས་པར་གྱིས། །གཞིའི་སྐབས་ཏེ་དང་པོའོ།། ༈ །།ལམ་ལ་གྲུབ་མཐའ་རྣམ་བཞི་ཡི། །རང་རང་གཞུང་ལས་ཐེག་གསུམ་གྱི། །ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་བྱེད་མོད་ཀྱི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་བློ་ཁྱད་ཀྱིས། །གོང་མ་གོང་མས་གནོད་པའི་ཚེ། །དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་མ་རྟོགས་པར། །ཐེག་གསུམ་ལམ་ཉིད་ཚང་བར་ནི། །མེད་ཅེས་དབུ་མ་པ་རྣམས་བཞེད། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལས་ཆེས་འཕགས་པའི། །ཟབ་མོ་སྔགས་ཀྱི་སྒོར་ཞུགས་ཚེ། །སྡོམ་གསུམ་ལྡན་པས་འབྲས་བུ་མཆོག །སྒྲུབ་ཅིང་སྡོམ་གསུམ་དེ་ཉིད་ཀྱང་། །རང་རང་ཆོ་གས་རིམ་བཞིན་དུ། །བླངས་སམ་དབང་བསྐུར་ཆོ་ག་ལས། །གསུམ་ཆར་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱང་རུང་། །གསུམ་ལྡན་ཚེ་ན་ངོ་བོ་གཅིག །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་སོ་ཐར་གྱི། །སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་དུ་འདོད་ཅིང་། །གྲངས་ཀྱང་རིགས་བརྒྱད་ཁོ་ནར་ངེས། །འཆི་ཚེ་གཏོང་བས་ཁྱབ་པར་འདོད། །མདོ་རྒྱུད་གཞུང་མང་མ་མཐོང་བར། །བྱེ་སྨྲའི་འདུལ་མངོན་མཐོང་ཙམ་གྱིས། །ཁྲོན་པའི་སྦལ་ཆུང་ཇི་བཞིན་དུ། །རང་སྣང་ཙམ་གྱིས་ཚིམ་པར་ཟད། །བྱེ་སྨྲས་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་དུ། །འདོད་པ་མདོ་སྡེའི་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །བཀག་ན་དབུ་སེམས་གཞུང་བཟང་དང་། །ཟབ་མོའི་རྒྱུད་སྡེར་སྨོས་ཅི་དགོས། །གཞན་དུ་རྒྱུད་རྒྱས་འབུམ་པ་ལས། །རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་བསླབ་པ་ཡང་། །དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདིར་ཞུགས་ན། །རིག་འཛིན་སྡོམ་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི། །ལུང་གིས་དངོས་སུ་གནོད་པ་སྟེ། །བེམ་པོ་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ནི། །རྒྱང་འཕེན་པ་ཡི་ལུགས་ཡིན་གྱི། །སངས་རྒྱས་གཞུང་ལས་མི་སྲིད་ཕྱིར། །རིགས་བརྒྱད་ཁོ་ནར་ངེས་ན་ནི། །ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་དང་། །བྱང་སེམས་སོ་སོར་ཐར་པ་དང་། །ཆོས་བཞི་བསྟན་པའི་མདོ་རྣམས་ལས། །གསུངས་པའི་སོ་སོར་ཐར་པ་རྣམས། །བརྒྱད་པོ་གང་དུ་འདོད་པ་སྨྲོ
Chinese
还有经部和，七部论等所有论典，如果都是中观大宗的观点，那么圣地（印度）的心识论典籍，就没有翻译到雪域（西藏）来吗？如果翻译过，请说是什么？我对于具德时轮的，传承持有者，证悟达到究竟的，这些大德传承，内心非常地信仰，然而为了汉藏共同的，离戏论见修行，舍弃增损，作如是之，如理如实的辨析。总而言之，诸法都包含于心，心性远离四边戏论，要知道，那也是光明而不间断的，不可言说的精华。这是基础之第一品。༈ 在道方面，四宗各自，从各自的论典中，安立三乘道，瑜伽士也由于智慧的差别，当上面的道损害下面的道时，中观的论典没有证悟之前，三乘道不可能圆满，中观师们是这样认为的。进入比到波罗蜜多更高的，甚深密咒之门的时候，具有三律仪能成就殊胜的果位，而这三律仪本身，也通过各自的仪轨次第，受持或者从灌顶仪轨中，三者全部获得也可以。具有三律仪的时候，本体是一。对此，有些人认为别解脱的，律仪是有色法，数量也决定是八种，认为死亡时普遍舍弃。没有见到众多经续论典，仅仅见到俱舍论的戒论，如同井底之蛙一般，仅仅以自己的所见而满足。小乘部派认为律仪是有色法，如果被经部的智者们遮破，那么还需要说中观和唯识的殊胜论典以及，甚深的密续部类吗？此外，在《续广百部》中，三种姓的学处也说，进入此大坛城后，就成为持明律仪，这样的教证直接相违背。如果说物质能成为智慧，那是顺世外道的观点，在佛经中是不可能出现的。如果决定只有八种别解脱戒，那么近事问经和，菩萨别解脱经和，四法经等经典中，所说的别解脱戒，你认为属于八种中的哪一种？请说。
English
And also the Sutras and, all the treatises such as the Seven Sections, if they are all according to the Great Madhyamaka school, then, have the Mind-Only treatises from the Noble Land (India) not been translated to this Land of Snows (Tibet)? If they have been translated, please say what they are. I, regarding the glorious Kalachakra, the lineage holders, those who have perfected their experience and realization, these great beings of the lineage, my mind has great faith, however, for the sake of the view and practice of freedom from elaboration that is common to both China and Tibet, abandoning exaggeration and denigration, just this much, let's have a fair and impartial analysis. In short, all phenomena are contained within the mind, the nature of mind is free from the elaborations of the four extremes, know that it is also the clear and uninterrupted, inexpressible essence. This is the first chapter of the basis. ༈ On the path, each of the four schools, from their respective treatises, establishes the three vehicles of the path, Yogis also due to the difference in intelligence, when the higher path harms the lower path, without realizing the Madhyamaka treatises, the three vehicles of the path cannot be complete, the Madhyamikas think so. When entering the door of profound mantra, which is more superior than the Paramita, having the three vows can accomplish the supreme fruit, and these three vows themselves, also through their respective rituals in sequence, are taken or from the initiation ritual, it is also possible to obtain all three. When having the three vows, the essence is one. Regarding this, some people think that the Pratimoksha, the vows are form, the number is also determined to be only eight kinds, and they think that they are universally abandoned at the time of death. Without seeing many Sutra and Tantra treatises, only seeing the Abhidharma of the Vaibhashika, like a frog in a well, they are only satisfied with their own appearance. The Vaibhashika school thinks that the vows are form, if they are refuted by the wise ones of the Sutra school, then is there any need to mention the excellent treatises of Madhyamaka and Mind-Only, and the profound Tantra categories? Furthermore, in the "Extensive Hundred Thousand Tantra", the precepts of the three lineages also say, after entering this great mandala, one becomes a Vidyadhara vow, such a quote directly contradicts it. If it is said that matter can become wisdom, that is the view of the Lokayata, it is impossible to appear in the Buddhist scriptures. If it is determined that there are only eight Pratimoksha vows, then the Pratimoksha vows mentioned in the Upalipariprccha Sutra and, the Bodhisattva Pratimoksha Sutra and, the Four Dharmas Sutra, which of the eight do you think they belong to? Please say.
Tibetan
ས། །སྔགས་སྡོམ་བྱང་སེམས་སྡོམ་པ་ཡི། །བྱེ་བྲག་ཡིན་ཞིང་དེ་ཉིད་ཀྱང་། །གཞན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ། །གཞན་ལ་གནོད་པ་སྤོང་བ་ཡིས། །ཁྱབ་ཕྱིར་སོ་སོར་ཐར་པ་ཡི། །དོན་ཚང་གཉིས་པོ་གང་དུ་འདུས། །འོན་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། །གསུངས་པའི་ཁྱིམ་པའི་སྡོམ་པ་དང་། །སྟ་གོན་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་སུ། །ཐུན་མོང་མིན་པའི་སྐྱབས་འགྲོ་ལས། །ཐོབ་པའི་སོ་ཐར་སྡོམ་པ་རྣམས། །དགེ་བསྙེན་སྡོམ་པར་བླ་མ་བཞེད། །འདི་ལ་འཐད་པ་མང་ཡོད་ཀྱང་། །གཞུང་མང་དོགས་པས་རེ་ཞིག་བཞག །དེས་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཡི། །སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་རྣམས། །བྱང་ཆུབ་བར་དུ་བླངས་པའི་ཕྱིར། །ཤི་འཕོས་ཚེ་ན་ཇི་ལྟར་གཏོང་། །ལ་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་ལ། །འཇིགས་སྐྱོབ་ལེགས་སྨོན་ངེས་འབྱུང་གི །ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་དུ་དབྱེ་བར་འདོད། རྒྱུ་ཡི་་་་་་ཀླུ་སྒྲུབ་ངག་དབང་ཆོས་གྲགས། །ཆོས་རྣམ་པ་སོགས་ཀྱི་བཞེད་པས། །དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་མྱང་འདས་ཀྱི། །ཞེས་དང་། རྒྱུ་ཡི་ཀུན་སློང་སྒོ་ནས་ནི། །ཞེས་ཚིག་བསྒྱུར་དགོས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མཛད་ཀྱང་ཁ་སྐོང་གི་དཔེ་ཕལ་ཆེར་ན་གོང་བཞིན་ཡོད། ཀུན་སློང་མྱང་འདས་ཀྱི། །བསམ་པས་ཟིན་པས་གསུམ་ཆར་ནི། །སོ་སོར་ཐར་པ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། །དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་སྒོ་ནས་ནི། །གསུམ་པོ་སོ་སོར་དབྱེ་ཞེས་ཟེར། །འོ་ན་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ལ། །འཇིགས་སྐྱོབ་ལེགས་སྨོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །སོ་ཐར་སྡོམ་པ་ཡོད་པར་འགྱུར། །འདོད་ན་ཕྱི་རོལ་པ་དག་ལ། །ཡང་དག་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། །ཡོད་ཀྱང་སྲིད་པ་ལ་བརྟེན་ཕྱིར། །སོ་སོར་ཐར་པ་མེད་དོ་ཞེས། །མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་པར་གསུངས་དང་འགལ། །འཇིགས་སྐྱོབ་དང་ནི་ལེགས་སྨོན་གཉིས། །སོ་སོར་ཐར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྲིད་པ་ལ་བརྟེན་ཕྱིར་ཞེས་པའི། །སྐྱོན་ཡང་ལུང་དེས་གསལ་བར་བསྟན། །དེས་ན་ངེས་འབྱུང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །སོ་ཐར་དོན་གཅིག་འདུལ་བའི་ལུགས། །གལ་ཏེ་སྐྱབས་འགྲོའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། །ངེས་འབྱུང་བསམ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་པོའང་སོ་ཐར་ཡིན་སྙམ་ན། །དེ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་ཏེ། །སྐྱབས་འགྲོ་ཉིད་ལ་འཇིགས་སྐྱོབ་དང་། །ལེགས་སྨོན་སྐྱབས་འགྲོ་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་འདི་ལ་ལུང་རིགས་ཀྱི། །གནོད་བྱེད་ཆར་ལྟར་འབབ་ན་ཡང་། །ཀུན་གྱིས་ནོར་བར་གོ་བའི་ཕྱིར། །འདིར་ནི་རེ་ཞིག་མི་སྤྲོའོ། །ཁ་ཅིག་སོ་ཐར་སྡོམ་པ་ཡི། །ངོ་བོ་གཞན་གནོད་གཞི་དང་བཅས། །སྤོང་བར་འཕགས་ཡུལ་གཞུང་འགྲེལ་ལས། །བཤད་པ་མེད་ཅེས་སྒྲོག་པ་ཐོས། །དཔལ་ལྡན་ཁ་ཆེ
Chinese
萨。 密咒律仪菩萨律仪之，差别即是彼本身，成办利他之事时，以断除损他而遍及，因此别解脱之，意义圆满二者何处集？ 然从金刚顶中所，说在家之律仪与，预备进入之阶段，不共之皈依处所，获得之别解脱律仪等，上师认为是近事律仪。 此有诸多合理处，然以经论繁多故暂且搁置。 因此如是所说之，别解脱之律仪等，为至菩提间受持故，死殁之时如何舍？ 有者于别解脱，分为怖畏救护善愿与，出离三种戒律。 原因云云龙树语自在法称，法类等之见解，时间之意乐涅槃之，说云云。 从原因之意乐门中，说需要改变词句之立宗，然补充之例子多数如上。 意乐涅槃之，以意念所摄持故三者皆，别解脱无有差别然，从时间之意乐门中，说三者各自区分。 若是外道徒众们，由于具有怖畏救护善愿故，应成具有别解脱律仪。 若许此外道徒众们，虽有如法受持之戒律，然以依赖有为故，无有别解脱如是说，与俱舍释相违。 怖畏救护与善愿二者，非为别解脱是因，依赖有为之故说之，过失亦由彼教证明显显示。 因此出离戒律与，别解脱意义相同调伏之宗规。 若于皈依之时，以出离之心所遍及之故，心想二者亦是别解脱，此亦与所立相同是因，皈依本身具有怖畏救护与，善愿皈依之故也。 此外于此以教理之，损害如雨般降临然，以众人皆误解之故，于此处暂且不广说。 有些人说别解脱律仪之，自性断除他害及其根本，于圣地之经论注释中，未曾宣说如是宣扬听闻到。 具德喀且
English
Sa. The vows of mantra and the vows of Bodhisattva, Their distinction is that they themselves, When accomplishing the benefit of others, By abandoning harm to others, They are all-encompassing, so where do the two complete meanings of individual liberation converge? However, from the Vajra Peak Sutra, The vows of householders spoken of, And at the time of entering preparation, From the uncommon refuge, All the vows of individual liberation obtained, Lamas consider them as vows of lay devotees. Although there are many valid points to this, It is temporarily put aside due to the fear of many scriptures. Therefore, as it has been said, All the vows of individual liberation, Since they are taken until enlightenment, How are they relinquished at the time of death? Some divide individual liberation, Into three kinds of morality: fear protection, good wishes, and renunciation. The reason is... Nagarjuna, Ngawang Chodrak, The views of Dharma types and others, The intention of the time is Nirvana, It is said. From the door of the intention of the cause, It is said that the words need to be changed, but most of the supplementary examples are as above. The intention of Nirvana, Since all three are encompassed by intention, Individual liberation is no different, But from the door of the intention of time, It is said that the three are distinguished separately. If that is the case, then for the outsiders, Since they have fear protection and good wishes, It would follow that they have vows of individual liberation. If you accept that, then for the outsiders, Although there is morality that is properly taken, Since it relies on existence, There is no individual liberation, as it is said, It contradicts the commentary on the Treasury of Knowledge. Fear protection and good wishes, Are not individual liberation, Because they rely on existence, The fault of saying that is also clearly shown by that scripture. Therefore, the morality of renunciation and, Individual liberation have the same meaning, the tradition of discipline. If at the time of taking refuge, Since it is pervaded by the thought of renunciation, If you think that both are also individual liberation, That is also the same as what is to be proven, Because refuge itself has fear protection and, Good wishes for refuge. Furthermore, although harms of scripture and reason fall like rain on this, Since everyone misunderstands it, I will not elaborate here for now. Some say that the nature of individual liberation vows, Abandoning harm to others and its root, In the scriptures and commentaries of the holy land, It is heard that it has not been taught as such. Glorious Kashmiri