Chinese
虽然有这样的说法，但那不是那二者的任何一种动机。如果因时的动机是无明，那么那个业必定是不善的，这在《俱舍论》中已经说过。如果因时的动机和那时的动机都是无明，那么必定是不善的。如果二者中任何一个是无明，另一个是善，那么那个业就会变成混合的，这在《发智论》中已经说过。总之，在“无明缘行”的情况下，如果承认无明是行的两种动机，即“动机有两种，因和那时之动机”，那么就无法对之前的提问给出能在智者面前站得住脚的回答。在《发智论》和《缘起经释》中也说：“以何牵引？无明和行二者。如何牵引？为识熏习习气。何所牵引？从名色到受之间。”因此，无明和行二者都被说成是牵引者，但没有说是动机和有动机者。第三，那么，行缘无明和动机的无明二者有什么区别呢？请竖起耳朵仔细听，我将要解说。总而言之，缘起的无明是依于五蕴而执着为我的俱生我执所摄的无明。而动机的无明是生于三根本烦恼之中的无明。详细区分，对于无明的最初，有两种观点：毗婆沙师和经部师认为俱生的我见和实体各异的心所愚痴是一种。前者认为坏聚见是心所的十大地法之一的智慧，而无明是烦恼的六大地法之一的愚痴，因此二者认为是实体各异的。后者认为无明是恶慧，而恶慧是见，无明与之相应，智慧是被无明所染污的，因此无明
English
Although there is such a saying, it is not any of those two motivations. If the motivation of the causal time is ignorance, then that action must be unwholesome, as stated in the Lower Treatise (Abhidharmakosha). If both the motivation of the causal time and the motivation of that time are ignorance, then it must be unwholesome. If either of the two is ignorance and the other is wholesome, then that action will become mixed, as stated in the Upper Treatise (Jnanaprasthana). In short, in the case of "ignorance conditioning formations," if ignorance is acknowledged as either of the two motivations of formations, such as "there are two motivations, the cause and the motivation of that time," then it is impossible to give an answer to the previous question that can stand in the presence of the wise. In the Upper Treatise (Jnanaprasthana) and the commentary on the Sutra of Dependent Origination, it is also said: "What propels? Ignorance and formations, the two. How does it propel? By imbuing consciousness with predispositions. What is propelled? From name and form to feeling." Therefore, both ignorance and formations are said to be propellants, but they are not said to be motivation and the one with motivation. Third, then, what is the difference between ignorance as a condition for formations and ignorance as a motivation? Please prick up your ears and listen carefully, I will explain it. In short, the ignorance of condition is the ignorance included in the innate self-grasping that clings to the five aggregates as "I." And the ignorance of motivation is the ignorance that is one of the three roots born from the three roots of action. To differentiate in detail, there seem to be two views on the first of ignorance: the Vaibhashikas and the Sutrantikas who speak of Abhidharma consider the innate view of self and the mental factor of delusion, which are different entities, as one. The former considers the view of the collection of destructibles as wisdom, which is one of the ten great mental factors, and ignorance as delusion, which is one of the six great mental factors of affliction, so they consider the two as different entities. The latter considers ignorance as bad wisdom, and bad wisdom is a view, and ignorance is concordant with it, and wisdom is to be afflicted by ignorance, so ignorance
Tibetan
ཤེས་རབ་ངན་པར་མི་འཐད་ཅེས་པའི་དགག་པ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་སྨྲ་བའི་མདོ་སྡེ་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ཟླ་བས་ནི་འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཉིད་ལ་འདོད་དེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། བྱམས་སོགས་རྨོངས་དང་འགལ་མེད་ཕྱིར། །ཤིན་ཏུ་ཉེས་པ་ཚར་གཅོད་མིན། །ཉེས་ཀུན་དེ་ཡི་རྩ་བ་ཅན། །དེ་ཡང་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་ཡིན། །ཞེས་དང་། འཇིག་ལྟ་ཉེས་པའི་རྩ་བར་འགྱུར་ཚུལ་ཡང་། གང་ཞིག་བདག་མཐོང་དེ་ལ་ནི། །ང་ཞེས་རྟག་ཏུ་ཞེན་འགྱུར་ཏེ། །ཞེན་པས་བདེ་ལ་སྲེད་འགྱུར་ཞིང་། །སྲེད་པས་སྐྱོན་རྣམས་སྒྲིབ་པར་བྱེད། །ཅེས་སོགས་དང་། འཇུག་པར། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་འཇིག་ཚོགས་ལ། །ལྟ་ལས་བྱུང་བ་བློ་ཡིས་མཐོང་འགྱུར་ཞིང་། །བདག་ནི་འདི་ཡི་ཡུལ་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བདག་ནི་འགོག་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་ཤིང་། དེ་ཉིད་ཀྱང་དབུ་མ་རྩ་བར། མ་རིག་འགགས་པར་གྱུར་པ་ལས། །འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་རྣམས་མི་འབྱུང་། །མ་རིག་འགགས་པར་གྱུར་པ་ནི། །ཤེས་པས་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པས་སོ། །ཞེས་པའི་དོན་དུ་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་དོན་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས་ངའོ་སྙམ་པའི་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཡོད་ན། དེའི་དབང་གིས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་དང་། མི་གཡོ་བའི་ལས་བསགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བ་དང་། འཁོར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་འབའ་ཞིག་སྟེ། དཔེར་ན་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དབང་གིས་འདོད་ལྷར་སྐྱེ་བར་འདོད་ནས་གསོ་སྦྱོང་ལེན་པ་དང་། ཁམས་གོང་དུ་སྐྱེ་བར་འདོད་ནས་སྙོམས་འཇུག་བསྒོམ་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ནི་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་མ་ཡིན་ཏེ། གསོ་སྦྱོང་ལེན་པར་བྱའོ། །སྙོམས་འཇུག་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སྙམ་པའི་ཐོག་མའི་ཕན་སེམས་ཉིད་ཡིན་པས་དགེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནད་འདི་ལེགས་པར་གོ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ཀུན་སློང་གི་མ་རིག་པ་ནི། སྦྱོར་བ་རྩ་བ་གསུམ་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། སྲོག་གཅོད་གཏི་མུག་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་རྣམས་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཆོས་འདོན་པ་ཚད་མར་བྱས་ནས་ཆོས་ཀྱི་བློ་གསོད་པ་དག་དང་། སྤར་སིག་རྣམས་ཕ་མ་རྒས་སམ་ནད་ཚབས་ཆེན་པོས་ཐེབས་ན་གསད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟ་བུ་དང་། མ་བྱིན་ལེན་གཏི་མུག་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱལ་པོའི་ཆོས་འདོན་པ་ཚད་མར་བྱས་ནས་མི་བགྲུངས་པ་ཆད་པས་བཅད་པའི་ཕྱིར་འཕྲོག་པ་ལྟ་བུ་དང་། བྲམ་ཟེ་རྣམས་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་ཚངས་པས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་བྱིན་པ་
Chinese
因为要作遮止说不应理于恶慧之故。正量部的经部师和。导师月称则许俱生之坏聚见本身，如《释量论》中说：慈等与愚昧，无有相违故，不能断除极重罪，一切罪之根本，彼即坏聚见。又说坏聚见成为罪之根本的方式是：何者见有我，则彼恒常执著我，由执著而贪著安乐，由贪著而遮蔽诸过失。等等，以及《入行论》中说：烦恼诸过失，无余坏聚中，由见所生者，以慧能得见，瑜伽行者已了知，我为此之境，故而遮止我。如是宣说，彼亦于《中观根本慧论》中：无明灭尽故，行等皆不生，无明灭尽者，由慧修习彼。认为是此之义故。彼等之义是，若有依于五蕴而生起我之傲慢执著，则由彼之力量，所积聚之所有福德之业和，不动之业，也仅仅是具有漏洞之善，和成为轮回之因，譬如由俱生傲慢执著之力量，想要生为欲天而受持斋戒，和想要生于更高之界而修习等持等。彼时，因位之发心也不是俱生之傲慢执著，而是应当受持斋戒啊！应当修习等持啊！因为是如此之最初的利他心本身，所以是有善的。此要点须善为了解。第二，发心之无明是，生于三根本之行为。于释文中，杀生生于愚昧是如此，祭祀者们和，以国王之法律为准则而杀害有法之智慧者等，以及斯巴锡人等说父母年老或为重病所缠则应当杀害等，以及不与取生于愚昧是如此，以国王之法律为准则，因为以刑罚断绝不应杀者之故而抢夺等，以及婆罗门们说此一切是梵天给予婆罗门们
English
It is because of refuting that it is not reasonable to have bad wisdom. The Sutra masters of the Valid Cognition school and the teacher Chandrakirti accept the innate view of the perishable aggregate itself. As it is said in the Commentary on Valid Cognition: Since love and so on are not contradictory to ignorance, they do not cut off the extremely grave sins. All sins have that as their root, and that is the view of the perishable aggregate. And the way in which the view of the perishable aggregate becomes the root of sins is also: Whoever sees a self, for him, there is always attachment to "I." From attachment, there is craving for happiness, and from craving, he obscures all faults. And so on. And in the Engaging in the Bodhisattva Deeds it says: All afflictions and faults, without exception, in the perishable aggregate, those born from views, are seen by the mind. The yogi, having realized that the self is the object of this, therefore prevents the self. It is said, and that itself, in the Root Wisdom, says: When ignorance ceases, activities and so on do not arise. When ignorance ceases, it is by meditating on that with wisdom. It is because they consider it to be the meaning of. The meaning of those is also, if there is an innate clinging to "I" based on the five aggregates, then by the power of that, all the meritorious actions and the unwavering actions that are accumulated are merely virtuous with outflows and become the cause of samsara. For example, by the power of innate clinging to "I," wanting to be born as a desire god, one takes vows, and wanting to be born in a higher realm, one meditates on meditative absorptions. At that time, the motivation at the time of the cause is not innate clinging to "I," but rather, "I shall take vows! I shall meditate on meditative absorptions!" Because it is the very first altruistic intention, it is virtuous. This key point must be well understood. Secondly, the ignorance of motivation is, born from the three root actions. In the commentary, killing born from delusion is like this: those who perform sacrifices, and those who kill the wise who have the Dharma mind by taking the king's laws as the standard, and the Sparsiks and others say that if parents are old or afflicted with serious illness, they should be killed, and so on. And taking what is not given born from delusion is like this: taking the king's laws as the standard, robbing because of cutting off those who should not be killed by punishment, and so on. And the Brahmins say that all of this was given to the Brahmins by Brahma.