Tibetan
ལ་ལྡན་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏས། རྟོག་ལྡན་གྱི་དོགས་པ་བསུས་ཏེ། དབྱེ་བ་དེ་ལྟར་ཡོད་ན། བཀོད་ཚོད་དེ་ལྟར་བཀོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། ལན་དུ། རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་རྟགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་ན་ཡོད་པའམ་བྱས་པ་གང་བཀོད་ཀྱང་རུང་མོད། འོན་ཀྱང་འགའ་ཞིག་རྡུལ་ཕྲན་དང་། བདག་དང་། དབང་ཕྱུག་དང་། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པར་མི་འདོད་པས། ཁོའི་བློ་ངོར་རྟགས་མ་གྲུབ་ཀྱི་དོགས་ནས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་དེ་དེ་དག་ཡོད་པར་ཁོས་ཀྱང་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཡོད་པ་དེ་ཡང་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཕྱིས་བྱས་པ་ཉིད་དུ་ཁོའི་བློ་ངོར་གྲུབ་ན། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་ལས་གྲུབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཆད་ཚུལ་འདི་ནི་ལུགས་འདི་ལ་དད་མོས་ཡོད་པའི་དེང་སང་གི་རིགས་པ་སྨྲ་བ་ཀུན་ལ་སྐྱེས་སུ་འབུལ་ལོ། ། ༢༢༽ ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ནི་དབུ་མ་ལས། དངོས་པོ་མེད་ལའང་འདུས་བྱས་ཀྱིས། །ཁྱབ་པར་གསུངས་པ་མིན་ནམ་ཅི། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །འདུས་བྱས་ཡིན་པར་མི་ཐལ་ལམ། །ཞེས་པའི་ལན་ནི། ཆོས་དབྱིངས་ཆོས་ཅན། འདུས་བྱས་ཡིན་པར་ཐལ། དངོས་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོང་ཟེར་བ་ཡིན་མཆི། གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནམ། བསྟན་བཅོས་འདིའི་ལུགས་ལ་སོང་བ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། གསུམ་ཆར་དངོས་འགལ་དུ་ཨེ་སོང་ལེགས་པར་སོམས་ཤིག ཕྱི་མ་ལྟར་ན་བསྟན་བཅོས་འདིར། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ཁམས་དངོས་དང་། །དངོས་མེད་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར། །སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་ན་སྔར་བཤད་པའི། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་འདའ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པས་གཏན་ཚིགས་འདི་ཅི་ལྟར་འགྲོ་བ་ཡིན། དགག་སྒྲུབ་འདི་འདྲའི་རིགས་ཅན་གང་ཡིན་མི་ཤེས་པར་འདུག ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུང་གི་དོན་དངོས་མེད་ཡིན་ན། འདུས་བྱས་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ན། ཆོས་དབྱིངས་ལས་རི་བོང་རྭ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ནས་སྐྱོན་མི་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན། དེས་ན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་གི་དགོངས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་རང་གི་ངོ་བོ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཡང་ཡིན་ཅིང་། སྤང་བྱ་སྔར་ཡོད་གཉེན་པོས་གསར་དུ་བཅོམ་པ་ལས་བྱུང་བས་སྤང་བྱའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་པ་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གཉིས་ཀ་ཡང་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པའི་
Chinese
拉丹萨迦班智达驳斥了有怀疑者的疑问，如果区分是那样的话，像那样安排布置的原因是什么呢？回答说，《理智宝藏自释》中说，关于理智的意义有四点，第一，确定了作为理由的自性，那么安排存在或者所作都可以。然而，有些人不认为微尘、我、自在天、吠陀的声音等等是所作的，因为担心在他的认知中理由不成立，所以安排了存在，因为他也认为那些是存在的。而且，存在也不是不可能不是由因缘所作的，所以在他的认知中后来成立是所作的，从安排所作的缘故而成立。这样说的。这种解释方式，献给所有对这个宗派有信仰的当今的理智论者作为礼物。 22）龙树在《中论》中说，对于非事物也以有为法遍布，难道不是这样说的吗？如果是那样，那么法界不是成了有为法了吗？对于这个问题的回答是：法界，作为所立，成了有为法，因为是非事物。遍布已经到了龙树那里，是这样说的吧。是理智本身承诺的呢？还是到了这个论典的宗派呢？如果是前者，那么，那个作为所立，在那里成了有为法，因为那个原因。这三者是否都成了自相矛盾，好好思考一下。如果是后者，那么在这个论典中说：如果众生界既不是事物，也不是非事物，而是离戏论，那么就不会超出之前所说的法界。这样说了，这个理智如何成立呢？不知道这种反驳和成立属于哪一类。如果龙树的经文的意义是非事物，那么，以有为法遍布，从法界中把兔角作为所立来抓住，不责难的原因是什么呢？因此，龙树的论典的意图是，分别说者认为的灭尽定，各自的断灭，自己的体性是实有的事物，而且，所断是先前存在的，由对治新摧毁而产生的，所以也是所断的事物不存在。这样认为是不对的，像那样的事物和非事物两者也依赖于因缘的
English
Laden Sakya Pandita refuted the doubts of those with doubts, saying, "If the distinctions are like that, what is the reason for arranging and setting it up in that way?" In response, the 'Self-Commentary on the Treasury of Reasoning' states, "Regarding the meaning of reasoning, there are four points. First, if the nature of the sign is identified, it is acceptable to state either 'existent' or 'created.' However, some do not consider atoms, the self, Ishvara, the sounds of the Vedas, etc., to be created. Because of the fear that the sign will not be established in their minds, it is stated as 'existent,' since they also accept that those exist. Moreover, it is impossible for that which exists not to be created by causes and conditions. Therefore, later, when it is established in their minds that it is created, it is established by stating 'because it is created.'" This is what was said. This way of explaining is offered as a gift to all contemporary logicians who have faith in this system. 22) Nagarjuna, in the Madhyamaka, says, "Isn't it said that even non-entities are pervaded by conditioned phenomena? If that is the case, then doesn't that imply that the Dharmadhatu is conditioned?" The answer to this is: The Dharmadhatu, as the subject, is implied to be conditioned, because it is a non-entity. It is said that the pervasion has gone to Nagarjuna. Is it asserted by reason itself? Or has it gone to the system of this treatise? If it is the former, then, that, as the subject, is implied to be there, because of that. Consider well whether all three have become contradictory. If it is the latter, then in this treatise it is said: 'If the realm of beings is neither entity nor non-entity, but free from elaboration, then it does not go beyond the Dharmadhatu previously explained.' Thus it is said, how does this reason proceed? It is not known to which category this kind of refutation and establishment belongs. If the meaning of Nagarjuna's scripture is a non-entity, then, is it pervaded by being conditioned? What is the reason for not criticizing it by taking a rabbit's horn as the subject from the Dharmadhatu? Therefore, the intention of Nagarjuna's treatise is not what the Vaibhashikas believe, that cessation through analysis, each individual cessation, its own nature is a substantially existent entity, and also, that which is to be abandoned is previously existent, arising from being newly destroyed by an antidote, so the entity to be abandoned also does not exist. It is not like that, both such entities and non-entities also depend on causes and conditions.
Tibetan
འདུས་བྱས་སུ་འདོད་དགོས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི། འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། དངོས་མེད་ཡིན་ན་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྐུར་པ་མ་འདེབས་ཤིག ། ༢༣༽ རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར་གསུངས་པ་ཡི། །ཟབ་མོ་བཀྲོལ་བ་ཅི་ལ་ཟེར། །ཞེས་པའི་ལན་ནི། འདི་ལ་མི་ཕམ་བཤེས་གཉེན་གྱི་འགྲེལ་པ་ལས་གཞན་པའི་འགྲེལ་པ་ནི་མེད་ཅིང་དེར་ནི་གསལ་ཁ་མ་བྱུང་ལ། རྒྱུད་བླར། རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་ནི། །དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ན། སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་ཐོས་བསམ་ཙམ་གྱིས་བཀྲོལ་བའི་དོན་དང་ལྡན་ཞེས་པའི་དོན་དུ་མངོན་ནོ། །ཡང་གཞུང་ཁ་ཅིག་ལས། ཟབ་མོ་བཀོལ་བའི་དོན་དང་ལྡན་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ན། གཞུང་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ནི། །བསྟན་པ་འཆི་མེད་ཡོད་མེད་ལས། །འདས་པ་ཟབ་མོ་ཞེས་བཤད་པ། །ཆོས་ཀྱི་ཁུད་པ་ཡིན་ཤེས་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་པར་མངོན་ནོ། ། ༢༤༽ སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་ན། །རྒྱས་འགྱུར་རིགས་ལ་བདེ་གཤེགས་ཀྱི། །སྙིང་པོར་གསུངས་པ་དེ་ཅི་ཞིག །ཅེས་པ་གོང་དུ་འོང་རྒྱུར་འདུག་ནའང་འདིར་བྲིས་འདུག་པའི་ལན་ནི། རྒྱས་འགྱུར་གྱི་རིགས་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་གང་དུ་གསུངས་ཞེས་དྲིས་ཏེ། ལན་བཏབ་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུད་བླར་ལུས་ཅན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་བ་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་པ་དང་། །རིགས་ཡོད་པ་གསུམ་བཀོད་ཅིང་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་འོག་ཏུ། རིགས་དེ་རྣམ་གཉིས་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཐོག་མེད་རང་བཞིན་གནས་པ་དང་། །ཡང་དག་བླངས་པ་མཆོག་ཉིད་དོ། །རིགས་འདི་གཉིས་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་སྟེ། །དང་པོས་སྐུ་ནི་དང་པོ་སྟེ། །གཉིས་པ་ཡིས་ནི་ཕྱི་མ་གཉིས། །ཞེས་རིགས་ལ་ལྔར་ཕྱེ་བ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ནོ་སྙམ་ན། འོ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ལྔར་ཕྱེ་བའི་ཡ་གྱལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཟབ་མོ་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་དང་། བརྗོད་བྱ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་དེར་འགྱུར་ཏེ། རྫོགས་སངས་སྐུ་འཕྲོ་བ་ལ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་ཡ་གྱལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་རིགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་ལ་རིགས་ཡིན་ན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡིན
Chinese
必须承认有为法，而涅槃是无为法，这才是（此句）的意义。不要强加说，如果某事物不存在，那么它一定是因缘和合而成的，这是龙树菩萨的观点。 23）《宝鬘论》中所说的：“何谓甚深之开显？”的回答是：对此，除了弥庞贤友的注释之外，没有其他的注释，而且在那里也没有明确说明。如《宝性论》所说：“自生者之胜义谛，唯以信心可证得。”按照这样说，似乎是指普通人仅凭听闻和思考就能理解其意义。另外，有些经文中说：“具有甚深开掘之意义”，按照该经文所说：“是故诸佛之教法，超越不死有与无，所说甚深即是此，当知乃是佛法精髓。”似乎与此相符。 24）如果空性和慈悲的精华不是如来藏，那么在增长之种姓中，所说的如来藏是什么？这句话本应在前面出现，但这里也写了，回答是：应该反问在何处说过增长之种姓是如来藏，然后给予回答。如果认为在《宝性论》中，为了证明有情众生具有如来藏，列举了圆满佛身之化现、如是性无别以及具有种姓这三者，并且种姓的分类在下面说：“当知彼种有二种，无始自性安住者，以及如实获得最胜者。从这二种种姓中，欲得佛之三身者，初者乃是第一身，二者获得后二身。”认为这正是通过将种姓分为五类来表示的。那么，佛的两个色身也将成为如来藏，因为它们是五分类中的一部分。阐述甚深空性的经典和阐述各种所诠释的经典也将成为如来藏，因为它们是圆满佛身之化现中分为三类的其中之一。因此，作为如来藏存在的论据，如果列举了“因为具有种姓”，那么如果具有种姓就是如来藏。
English
It must be admitted that conditioned phenomena exist, and that Nirvana is unconditioned; this is the meaning (of the sentence). Do not impose the idea that if something does not exist, then it must be compounded by causes and conditions, as this is Nagarjuna's view. 23) What is meant by "the unfolding of the profound" as stated in the Ratnavali? The answer is: There is no commentary on this other than that of Mipham the Spiritual Friend, and there it is not clearly explained. According to the Uttaratantra, "The ultimate meaning of the self-arisen, is to be realized only through faith." According to this, it seems to mean that ordinary people can understand its meaning simply by hearing and thinking about it. Also, according to some texts that say, "having the meaning of profound excavation," as stated in that text, "Therefore, the teachings of the Buddhas, transcend immortality, existence, and non-existence, what is said to be profound is this, know that it is the essence of the Dharma." It seems to be in accordance with this. 24) If the essence of emptiness and compassion is not the Tathagatagarbha, then what is the Tathagatagarbha said to be in the lineage of growth? This question should have appeared earlier, but it is written here as well. The answer is: One should ask where it is said that the lineage of growth is the Tathagatagarbha, and then give an answer. If it is thought that in the Uttaratantra, in order to prove that sentient beings have the Tathagatagarbha, it lists the emanation of the complete Buddha's body, the inseparability of Suchness, and having lineage, and the division of lineage is stated below: "Know that there are two kinds of lineage, the beginningless, naturally abiding one, and the perfectly attained, supreme one. From these two lineages, it is desired to obtain the three bodies of the Buddha, the first is the first body, and the second obtains the latter two bodies." It is thought that this is exactly what is shown by dividing the lineage into five categories. Then, the two form bodies of the Buddha will also become the Tathagatagarbha, because they are part of the five categories. The scriptures that explain the profound emptiness and the scriptures that explain various objects of expression will also become the Tathagatagarbha, because they are one of the three categories divided in the emanation of the complete Buddha's body. Therefore, as an argument for the existence of the Tathagatagarbha, if it is listed as "because it has lineage," then if it has lineage, it is the Tathagatagarbha.