Tibetan
ཐད་དེ། འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་སྲེད་ལེན་སྲིད་པ་གསུམ་ལ་འཇོག་དགོས་པས། རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འཕེན་བྱེད་དང་རྫོགས་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་འཕེན་བྱེད་དང་། འཕེན་བྱེད་དང་འགྲུབ་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་འཕེན་པར་བྱེད་པ་དང་། བྱ་བའི་དུས་སུ་འཕེན་བྱེད་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་འཕེན་པར་བྱེད་པ་གསུམ་མ་འདྲེས་པར་སོ་སོར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་ནི། རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་ཙམ་གྱི་འཕེན་འགྲུབ་གཉིས་ཀ་དང་། གཉིས་པ་ནི། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་གསུམ་དང་། གསུམ་པ་ནི། རྒྱུ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༡༨༽ འདོད་པའི་རྟེན་ལ་དཀར་གནག་གི །ལས་གཉིས་འདྲེས་པར་འཇོག་པ་བཞིན། །རྣམ་པར་སྨིན་པའང་འདྲེས་སམ་ཅི། །དེ་ལྟར་ན་ནི་ངན་སོང་དང་། །མཐོ་རིས་གཉིས་ཀ་རྒྱུད་གཅིག་ལ། །སྲིད་པར་ཁས་ལེན་མི་དགོས་སམ། །ཞེས་པའི་ལན་ནི། ལས་དཀར་གནག་བཞིའི་ཁྱད་པར་སོ་སོར་བཤད་པ། མངོན་པ་འོག་མར་རྣམ་སྨིན་འདྲེས་པ་བཤད་པའི་ཚུལ། གོང་མར་རྣམ་སྨིན་འདྲེས་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཚུལ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དཀར་གནག་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བའི་ཚུལ་འདི་ལ་མི་འདྲ་བ་གསུམ་སྣང་སྟེ། མཛོད་ལས། གནག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གནག་པའི་ལས་ནི་མི་དགེ་བ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་ཅིང་རྣམ་སྨིན་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་འབྱིན་པའི་ཕྱིར། དཀར་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དཀར་བའི་ལས་ནི་གཟུགས་སུ་གཏོགས་པའི་དགེ་བ་སྟེ། མི་དགེ་བ་དང་མ་འདྲེས་ཤིང་རྣམ་སྨིན་ཡིད་དུ་འོང་བ་འབྱིན་པའི་ཕྱིར། ཅིའི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་དུ་གཏོགས་པའི་དགེ་བ་མ་བཤད་ཅེ་ན། རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྲིད་པ་བར་མ་དང་། སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་གཉིས་ཡོད་པ་དང་། ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ལས་གསུམ་ཆར་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལ་དེ་བཤད་དགོས་པས་གཟུགས་མེད་དུ་གཏོགས་པ་མ་བཤད་དོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་གྲགས་ལ། སློབ་དཔོན་གྱི་བཞེད་པ་ནི། མདོ་གཞན་ལས་དེའང་བཤད་པར་བཞེད་དོ། །དཀར་གནག་ཏུ་གྱུར་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དཀར་གནག་ཏུ་གྱུར་པའི་ལས་ནི་འདོད་པའི་དགེ་བ་སྟེ། རྒྱུད་མི་དགེ་བ་དང་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་འདྲེས་པའི་ཕྱིར། མི་དཀར་མི་གནག་ཅིང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་ལ་ལས་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ལས་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་ཏེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དཀར་པོ་ཉིད་མེད་པས་ན་མི་དཀར་བ་དང་།
Chinese
总的来说，成就之因必须安立在渴爱、取、有三者之上。因此，所有同类果都将成为烦恼性的同类果。因此，必须清楚地区分三种引发，即区分引发和圆满二者的引发，区分引发和成就二者的引发，以及区分在行为时与引发相符的引发。第一种是仅仅作为异熟因的引发和成就二者。第二种是十二缘起的最初三个。第三种是进入因时的意乐。 18）如欲界之身，黑白二业相杂而立。异熟亦相杂耶？若是如此，岂非于一相续中，须承认恶趣与善趣二者耶？此问之答复是：分别解说黑白四业之差别，下部对法中解说异熟相杂之理，上部中不生异熟相杂之理，共三者。初者是：黑白等之差别理，此中有三种不同之显现。如《俱舍论》云：黑业之异熟是黑业，即不善业，其自性是烦恼性的，因其产生不悦意之异熟。白业之异熟是白业，即属于色蕴之善业，因其不与不善业相杂，且产生悦意之异熟。为何不说属于无色蕴之善业耶？因异熟有中有之有和生有二者，且业之自性唯有身语意三业，故必须说彼，因此未说属于无色蕴者。此为分别说者所共称。然阿阇黎之观点是，认为其他经中亦有宣说。转为黑白之业，其异熟亦转为黑白之业，乃欲界之善业，因其与不善业相杂，且异熟亦相杂。非黑非白且无异熟，能令业灭尽之业，乃无漏业，因其无有白色之异熟，故非白色。
English
In general, the cause of accomplishment must be established on the three: craving, grasping, and existence. Therefore, all similar fruits will become afflicted similar fruits. Therefore, it is necessary to clearly distinguish the three kinds of origination: the origination that distinguishes between origination and completion, the origination that distinguishes between origination and accomplishment, and the origination that distinguishes between engaging in accordance with origination at the time of action. The first is both origination and accomplishment as merely the cause of maturation. The second is the first three of the twelve links. The third is because it enters into the intention at the time of the cause. 18) Just as in the realm of desire, black and white deeds are mixed together. Are the results also mixed? If so, wouldn't it be necessary to admit that both the lower realms and the higher realms exist in one continuum? The answer to this question is: separately explaining the differences between the four black and white deeds, the way in which the lower Abhidharma explains the mixing of results, and the way in which the mixing of results does not occur in the upper realms, there are three. The first is: the way of distinguishing between black and white, etc., there are three different appearances in this. As the Treasury says: The result of black is black karma, which is non-virtuous, its nature is afflicted, because it produces unpleasant results. The result of white is white karma, which is virtuous belonging to the form aggregate, because it is not mixed with non-virtuous karma and produces pleasant results. Why not explain the virtue belonging to the formless aggregate? Because there are two results, the intermediate existence and the existence of birth, and the nature of karma is only the three karmas of body, speech, and mind, so it must be said that the one belonging to the formless aggregate is not said. This is common to those who speak separately. However, the teacher's view is that it is also explained in other sutras. Karma that turns into black and white, its result also turns into black and white, is the virtue of the desire realm, because it is mixed with non-virtuous karma, and the result is also mixed. Karma that is neither black nor white and has no result, the karma that exhausts karma, is unwholesome karma, because it has no white result, so it is not white.
Tibetan
རྣམ་སྨིན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་ལ། ངོ་བོ་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པས་མི་གནག་པ་དང་། སྔར་གྱི་ལས་གསུམ་པོ་དེ་ཟད་པར་བྱེད་པས་ན་ལས་ཟད་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་དཀར་ཞེས་པ་དགོངས་པ་ཅན་དུ་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུང་གཉིས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་སྟེ། སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མངོན་པ་གོང་མར་ནི་བཞི་པོ་རིམ་པ་ལྟར་མི་དགེ་བ་དང་། ཁམས་གསུམ་པའི་དགེ་བ་དང་། འདོད་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་འདྲེན་མ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་རྣམས་ལ་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་དང་བཞི་ལ་བཤད་ཅིང་། འདོད་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་འདྲེས་མའི་དོན་ཡང་བསམ་སྦྱོར་གང་རུང་གནག་ནས་གང་རུང་དཀར་བ་ལ་བཤད་དོ། །འདིའི་བསམ་སྦྱོར་ནི་རྒྱུ་དུས་དང་། དེ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གཉིས་ལ་འཇོག་པ་ནི་གནད་ཀྱི་དོན་ཏོ། །བཞི་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མི་གནག་ཅིང་། དཀར་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འབྱུང་ཞིང་། ལས་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཛོད་ལས། མི་དཀར་ཞེས་པ་དགོངས་པ་ཅན་དུ་སྒྲུབ་པས་དོན་ལ་གནད་གཅིག་པར་སྣང་ངོ་། །དེ་དག་ནི་བཞིར་དབྱེ་བའི་ལུགས་ཡིན་ལ། ཡང་མདོ་ལས་གཅིག་ཏུ་དཀར་བའི་ལས་ནི་གཅིག་ཏུ་དཀར་བར་འགྱུར་རོ། །གཅིག་ཏུ་གནག་པའི་ལས་ནི་གཅིག་ཏུ་གནག་པར་འགྱུར་རོ། །འདྲེས་མའི་ལས་ཀྱང་འདྲེས་མར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུམ་དུ་གསུངས་ཤིང་། བསྟན་བཅོས་འདི་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །མདོ་ལས་གསུངས་པའི་འདྲེས་མའི་དོན་ལ། མངོན་པ་གོང་འོག་གཉིས་ཀྱིས་དགོངས་པ་འགྲེལ་ཚུལ་གཉིས་བྱུང་ཡང་འདིར་ནི་གོང་མ་ལྟར་བཞེད་པར་གསལ་ཏེ། འདོད་པའི་དགེ་བ་ཡང་རྒྱུ་དུས་དང་། དེ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གཉིས་ཀ་དཀར་ན་རྣམ་སྨིན་དཀར་པོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་མཛོད་ཀྱི་ལུགས་ལ། འདོད་པའི་དགེ་བ་དཀར་ནག་འདྲེས་པའི་དོན་རྒྱུད་འདྲེས་པ་ཡིན་གྱི། ངོ་བོ་འདྲེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་དགེ་བ་ཡིན་ན། མི་དགེ་བ་དང་འདྲེས་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་སྨིན་འདྲེས་པའི་དོན་ཡང་རྒྱུད་འདྲེས་པ་ཡིན་གྱི་ངོ་བོ་འདྲེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་འདོད་པའི་མི་དགེ་བ་ཡང་དགེ་བ་དང་འདྲེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཀར་གནག་འདྲེས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདོད་པའི་ཁམས་ན་མི་དགེ་བ་ནི་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་དགེ་བ་དང་འདྲེས་པ་མ་ཡིན་ལ། དགེ་བ་ནི་སྟོབས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་མི་དགེ་བ་དང་འདྲེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །མདོར་ན་ལུགས་འདི་ལ་རྒྱུད་གཅིག་ལ་དགེ་མི་དགེའི་རྣམ་སྨིན་འདྲེས་པ་ཡོད་དེ། རྒྱུད་གཅིག་ལ་རྣམ་སྨིན་ཡིད་དུ་འོང་མི་
Chinese
被称为“无异熟”，因为其自性非烦恼性，故不黑；又因为能使先前的三种业灭尽，所以被称为“业尽”。所谓“非白”，可以通过经和论两种教证来成立其具有意图，前面已经说过了。在上品俱舍中，这四种业依次被解释为不善业、三界之善业、与欲界相应的混合业（牵引业和加行业）、以及无间道等四种无漏道。与欲界相应的混合业的含义也被解释为，思和业中的任何一个黑，任何一个白。这里的思和业是指因时和彼时的意乐，将这两者作为判定的标准是关键所在。第四种业的名称也叫不黑且白，不生异熟，能使业尽之业。如《俱舍论》中所说，通过具有意图来成立“非白”，因此在意义上看来关键是一致的。这些是四分法的观点。此外，经中还说：“纯白的业将导致纯白的结果，纯黑的业将导致纯黑的结果，混合的业也将导致混合的结果。”这部论典也是如此。关于经中所说的混合业的含义，上下部俱舍有两种解释方法，但此处显然是按照上品俱舍的观点，因为他们认为，如果欲界的善业在因时和彼时的意乐都是白色的，那么其异熟就纯粹是白色的。第二种是《俱舍论》的观点，认为欲界的善业中，黑白混合的含义是指相续混合，而不是自性混合，因为如果自性是善的，那么与不善混合是相违的。异熟混合的含义也是相续混合，而不是自性混合。那么，如果欲界的不善业也与善业混合，难道不是黑白混合吗？答：在欲界，不善业具有力量，所以不与善业混合；而善业力量弱小，所以与不善业混合。总之，按照这种观点，一个相续中存在善与不善的异熟混合，因为一个相续中存在悦意与不
English
It is called "without maturation" because its nature is not afflicted, therefore it is not black; and because it can exhaust the previous three karmas, it is called "karma exhaustion." The so-called "non-white" can be established as having intention through the two scriptural authorities of sutra and shastra, as has been said before. In the Higher Abhidharma, these four are explained in order as unwholesome karma, wholesome karma of the three realms, mixed karma associated with desire (attracting karma and applying karma), and the four uncontaminated paths such as the immediate path. The meaning of mixed karma associated with desire is also explained as either thought or action being black and the other being white. Here, thought and action refer to the time of cause and the intention at that time, and taking these two as the criteria for judgment is the key point. The name of the fourth karma is also called non-black and white, does not produce maturation, and is the karma that leads to the exhaustion of karma. As stated in the Treasury of Knowledge, "non-white" is established through having intention, so it seems that the key is consistent in meaning. These are the views of the fourfold division. Furthermore, the sutra also says: "Pure white karma will lead to pure white results, pure black karma will lead to pure black results, and mixed karma will also lead to mixed results." This treatise is also the same. Regarding the meaning of mixed karma mentioned in the sutra, there are two ways of explaining the intention by the Higher and Lower Abhidharma, but here it is clear that it is in accordance with the view of the Higher Abhidharma, because they believe that if the wholesome karma of the desire realm is white in both the time of cause and the intention at that time, then its maturation is purely white. The second is the view of the Treasury of Knowledge, which holds that in the wholesome karma of the desire realm, the meaning of black and white mixture refers to the mixture of continuity, not the mixture of nature, because if the nature is wholesome, then mixing with unwholesome is contradictory. The meaning of mixed maturation is also the mixture of continuity, not the mixture of nature. Then, if the unwholesome karma of the desire realm is also mixed with wholesome karma, isn't it a mixture of black and white? Answer: In the desire realm, unwholesome karma has power, so it does not mix with wholesome karma; while wholesome karma is weak, so it mixes with unwholesome karma. In short, according to this view, there is a mixture of wholesome and unwholesome maturation in one continuity, because there is pleasant and un-