Tibetan
ན་ནི། མངོན་པ་གོང་མར་མི་དགེ་བ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་དགེ་བ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་འདྲ་བར་གསུངས་མོད། དེས་བསྟན་བཅོས་འདིའི་ཚིག་ཟིན་དོན་ཐོབ་གང་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ལེགས་པར་སྨྲོས་ཤིག བསྟན་བཅོས་འདིའི་དགོངས་པ་ནི་རྒྱུ་དུས་དང་དེ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གནག་ན་ལས་དེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་དང་། གཉིས་ཀ་དཀར་ན་ལས་དེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་དང་། འདྲེས་མ་ལ་ལས་དེ་འདྲེས་མར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ལུས་ངག་གི་སྦྱོར་བ་དཀར་བར་སྣང་བ་དང་། གནག་པར་སྣང་བ་ནི་དཀར་གནག་ཏུ་མིང་འདོགས་པའི་གཞི་ཙམ་ཡིན་གྱི། དེས་དཀར་གནག་གང་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་བའི་གནད་འདི་རྟོགས་ན་འདི་འདྲ་བའི་རྣམ་རྟོག་བན་བུན་སྐྱེ་བའི་གཞི་མེད་དོ། ། ༡༧༽ རྒྱུ་ཡི་ཀུན་སློང་འཕེན་བྱེད་ཀྱི། །གཙོ་བོ་ཡིན་ཕྱིར་འཕེན་བྱེད་རྒྱུ། །དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི། །གཙོ་བོ་ཡིན་ཕྱིར་འགྲུབ་བྱེད་རྒྱུར། །གོང་འོག་མཐུན་པར་གསུང་མིན་ནམ། །ཞེས་པའི་ལན་ནི། དྲི་བའི་གཞི་བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་མེད་པ་དང་། དྲིས་པའི་ཚིག་མངོན་པ་གོང་འོག་ལས་མི་འབྱུང་བ་དང་། དྲིས་པའི་དོན་ལ་རིགས་པའི་གནོད་བྱེད་འབབ་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། འདི་ལས་དཀར་རྣམ་སྨིན་གནག་པ་དང་། ལས་གནག་རྣམ་སྨིན་དཀར་བ་ལྟ་བུ་ལ་འདྲི་བ་ཡིན་ན་ནི། དེའི་དོན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་པས་དོགས་པ་འདི་སྐྱེ་བའི་གཞི་མེད་ཅིང་། གལ་ཏེ་འཕེན་རྫོགས་མུ་བཞི་ལ་འདྲི་བ་ཡིན་ན་ནི་འཕེན་རྫོགས་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་འཕེན་བྱེད་དེ་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་དང་། རྫོགས་བྱེད་དེ་དེ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ལ་ངོས་འཛིན་པ་གཏན་མི་འཐད་ཅིང་། སྐབས་དེའི་འཕེན་བྱེད་འཕེན་འགྲུབ་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་འཕེན་བྱེད་ཀྱང་མ་ཡིན། རྫོགས་བྱེད་དེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་འདི་འདྲི་བའི་གཞི་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གོང་འོག་མཐུན་པར་མི་འབྱུང་ངམ། །ཞེས་པའི་འུར་གདངས་འདི་འདྲའི་རང་བཞིན་དེ་དཔྱད་ན་སྤྲིན་བཞིན་དུ་དེངས་ཏེ། འདི་ལྟར་མངོན་པ་མཛོད་དུ། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ལ་འཕེན་གྲུབ་སྦྱར་བ་གཏན་མེད་ཅིང་། ཀུན་སློང་རྣམ་གཉིས་རྒྱུ་དང་ནི། །དེ་ཡི་དུས་ཀྱི་སློང་ཞེས་བྱ། །གཉིས་ལས་དང་པོ་རབ་འཇུག་བྱེད། །གཉིས་པ་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། རྒྱུའི་ཀུན་ནས་སློང་བ་ནི་འཕེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དུས་ཀྱི་ཀུན་ནས་སློང་བ་ནི་བྱ་བའི་དུས་སུ་མཐུན་པར་འཇུ
Chinese
那么，在《俱舍论》中说，不善业和与之相应的善业，就像寡妇的儿子一样。请详细说明这会对本论的词句和意义的获得造成什么损害。本论的观点是，如果因时和彼时的意乐是黑的，那么业就一定是黑的；如果两者都是白的，那么业就一定是白的；如果是混合的，那么业就会变成混合的。身体和语言的行为显现为白色和显现为黑色，仅仅是安立为白色或黑色的基础，但它不会变成白色或黑色。如果理解了这个要点，就不会有产生这种无意义分别念的基础。 17）因的意乐是投生之，/主要，因此是投生之因。/时的意乐是成办之，/主要，因此是成办之因。/上下不是一致地说的吗？/对于这个问题，回答是：提问的基础在本论中没有，提问的词句不是出自《俱舍论》的上下品，提问的意义会受到理证的损害，这三种情况。第一种情况是：如果从本论中提问黑业成熟为白果，或者黑业成熟为白果之类的问题，那么其意义如前所述，因此没有产生这种疑惑的基础。如果提问关于投生和圆满四句，那么将投生和圆满二者分开的投生之因是因时的意乐，以及将圆满之因认为是彼时的意乐，这完全不合理。当时所说的投生之因也不是投生和成办二者分开的投生之因，圆满之因也不是那二者分开的成办之因，因此没有提问的基础。第二种情况是：上下不是一致的吗？/这种叫喊声的自性如果加以分析，就会像云一样消散。像这样，在《俱舍论》中，将十二缘起与投生和成办结合起来是完全没有的。意乐有两种，即因和，/彼时的意乐。/二者中第一个是完全进入，/第二个是随之进入。/在注释中说：因的意乐是投生，因此是完全进入。彼时的意乐是在行为的时候一致地进
English
Now, in the Higher Abhidharma, it is said that non-virtuous deeds and the virtuous deeds associated with them are like the son of a widow. Please explain in detail what harm this does to the words and meanings of this treatise. The view of this treatise is that if the intention of the cause-time and that time is black, then the karma is definitely black; if both are white, then the karma is definitely white; and if it is mixed, then the karma becomes mixed. The actions of body and speech that appear white and appear black are merely the basis for naming them white or black, but it does not become white or black. If you understand this point, there will be no basis for generating such meaningless distinctions. 17) The intention of the cause is the projector,/ It is the main one, therefore it is the cause of projection./ The intention of the time is the accomplisher,/ It is the main one, therefore it is the cause of accomplishment./ Are the above and below not spoken of in agreement?/ The answer to this question is: the basis of the question is not in this treatise, the words of the question do not come from the upper and lower sections of the Abhidharma, and the meaning of the question is subject to logical harm. The first case is: if you ask from this treatise about black karma maturing into white fruit, or black karma maturing into white fruit, then its meaning is as explained before, so there is no basis for generating this doubt. If you ask about the fourfold division of projection and completion, then it is completely unreasonable to identify the projector that separates the two, projection and completion, as the intention of the cause-time, and to consider the accomplisher as the intention of that time. The projector at that time is not the projector that separates the two, projection and accomplishment, and the accomplisher is not the accomplisher that separates the two, so there is no basis for asking this question. The second case is: are the above and below not consistent?/ If the nature of this kind of shouting is analyzed, it will dissipate like a cloud. Like this, in the Abhidharma Treasury, there is absolutely no connection between the twelve links of dependent origination and projection and completion. There are two kinds of intention, namely cause and,/ The intention of that time./ The first of the two is complete entry,/ The second is subsequent entry./ In the commentary it says: The intention of the cause is projection, therefore it is complete entry. The intention of that time is to enter consistently at the time of action.
Tibetan
ག་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་བྱ་བ་དེ་ལ་དེའི་ནུས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། འཕངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་མེད་ན་ཤི་བའི་བཞིན་དུ་དེ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ལ་འཁྲུལ་པ་མིན་མཆི། དེ་ལྟར་ན་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་འཕེན་བྱེད་དུ་གསུངས་པ་ནི་འཕེན་འགྲུབ་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་འཕེན་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡིན་ན་རྣམ་སྨིན་གྱི་ངོ་བོ་འཕེན་བྱེད་ཡིན་དགོས་པ་གང་ཞིག འདིའི་འཕེན་བྱེད་ནི་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་འཕེན་པ་ལ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་འགྲུབ་བྱེད་ལ་གསུངས་པ་གཏན་མི་སྣང་ལ་གལ་ཏེ་འགྲུབ་བྱེད་དུ་འདོད་ན་འཕེན་བྱེད་ཀྱིས་འཕངས་ནས་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱིས་གསོས་མ་བཏབ་པའི་གོང་དུ་ལས་དེ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དེ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་མེད་ན་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཡོད་ཀྱང་ལས་དེ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་བར་དངོས་སུ་གསུང་འདུག་པའི་ཕྱིར། ལེགས་པར་དཔྱོད་ཅིག མངོན་པ་གོང་མར་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་འཕེན་བྱེད་དང་། དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་འགྲུབ་བྱེད་དུ་སྨྲ་བ་འདི་ལ་ཆོས་མངོན་པ་ཤེས་པའམ་དེ་ཙམ་མི་ཤེས་ཀྱང་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་འཕེན་འགྲུབ་རྩི་མྱོང་བ་དག་གིས་ལེགས་པར་དཔྱོད་ཅིག ཁོ་བོ་ནི་མང་པོ་མི་སྨྲ། མ་རིགས་པ་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་གསུམ་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་དང་། སྲེད་ལེན་སྲིད་པ་གསུམ་དེ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་དུ་འདོད་པ་འདི་ལ་ཧ་ཧ་ཧེ་ཧེ་འདི་ཙམ་ཞིག་སྨྲའོ། །གསུམ་པ་ནི་མངོན་པ་གོང་མའི་ལུགས་ལ། སྲོག་གཅོད་ལྟ་བུའི་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་སྐྱེད་ཟིན་ནས་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་མ་སྐྱེད་པའི་གོང་དུ་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་ལས་དེ་རྫོགས་པར་བྱས་པར་ཐལ། སྲོག་གཅོད་ལྟ་བུའི་འཕེན་བྱེད་རྫོགས་པར་བྱས་པའི་ཚེ་སྲོག་གཅོད་ལྟ་བུའི་ལས་དེ་རྫོགས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཨེ་སོང་། འདོད་ན་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་དེ་ལས་དེ་རྫོགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྱུར་བར་ཐལ་ཞིང་། མ་གྲུབ་ན། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ཚན་དུ་གྱུར་པའི་འདུ་བྱེད་རྫོགས་པའི་ཚེ་ན་ལས་དེ་མ་རྫོགས་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་གནས་སོ། །གཞན་ཡང་དེ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་འགྲུབ་བྱེད་ཡིན་ན། ལས་ཡིན་ན་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། ལས་ཡིན་ན་དེ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་དང་བཅས་པ་ཡིན་དགོས་པས་སོ། །འདོད་ན་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ཚན་དུ་གྱུར་པའི་འདུ་བྱེད་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་དགོས་པ་ཡང་ཤིན་ཏུ་མི་འ
Chinese
因为在哪里才去跟随呢？现在对于那个行为，它有什么样的能力呢？即使已经投掷出去，如果没有它，就像死了一样，它也不会存在啊。这样说并没有错谬吧。如果那样，那么所说的因的意乐是投掷者，就不是投掷和完成二者区分开来的投掷者了。如果是那样，那么成熟的自性就必须是投掷者，这是为什么呢？这里的投掷者，是指对于业的自性投掷而说的缘故。这里完全没有提到时间的意乐是完成者，如果认为它是完成者，那么就会出现这样的结果：投掷者投掷之后，在完成者没有滋养之前，那个业不会存在。因为如果那个时间的意乐不存在，即使因的时间的意乐存在，那个业也不会存在，这是直接说的。好好思考一下。在上部《俱舍论》中，说因的意乐是投掷者，时间的意乐是完成者，对于这个说法，无论是了解《俱舍论》或者不了解，只要是计算过十二缘起的投掷和完成的人，都请好好思考一下。我不多说。不合理啊，行、识这三个是因的时间的意乐，贪、取、有这三个是时间的意乐，对于这种观点，我就说这些“哈哈嘿嘿”吧。第三个是，按照上部《俱舍论》的观点，像杀生这样的因的意乐已经产生，在时间的意乐没有产生之前，杀生的业就已经完成了，这是不对的。因为当像杀生这样的投掷者完成的时候，像杀生这样的业就已经完成了。这个遍（周遍性）成立吗？如果承认，那么时间的意乐就会变成在那个业完成之后才出现，这是不对的。如果不成立，那么就会出现这样的过失：作为十二缘起之一的行完成的时候，那个业还没有完成。另外，如果那个时间的意乐是完成者，那么如果是业，就必须是完成者的业，这是不对的。因为如果是业，就必须是与那个时间的意乐一起存在的。如果承认，那么作为十二缘起之一的行，就具有这样的性质。因此，如果是完成者的因，就必须是同类因，这也是非常不
English
Why would one follow because of where it is? Now, what kind of power does that action have? Even if it has been thrown, if it doesn't have it, it won't exist like a dead thing. There's no mistake in saying that, is there? If that's the case, then the intention of the cause that is said to be the thrower is not the thrower that is separated from the two, throwing and completing. If that's the case, then the nature of maturation must be the thrower, why is that? The thrower here is said to be throwing the nature of karma. Here, it is not at all apparent that the intention of time is said to be the completer, and if it is considered to be the completer, then it follows that the karma will not exist before the thrower throws it and the completer does not nourish it. Because if that intention of time does not exist, even if the intention of the cause of time exists, that karma will not exist, this is directly stated. Think carefully. In the upper Abhidharma, it is said that the intention of the cause is the thrower and the intention of time is the completer. For this statement, whether you know the Abhidharma or not, please think carefully if you have ever calculated the throwing and completing of the twelve links. I don't say much. It's unreasonable, the three, action, consciousness, and name, are the intention of the cause of time, and the three, craving, grasping, and existence, are the intention of time. For this view, I will just say these "haha hehe". The third is, according to the view of the upper Abhidharma, after the intention of the cause, such as killing, has arisen, before the intention of time has arisen, the karma of killing has already been completed, which is not right. Because when the thrower of killing is completed, the karma of killing is completed. Is this pervasion established? If you admit it, then the intention of time will become after that karma is completed, which is not right. If it is not established, then there will be this fault: when the action, which is one of the twelve links, is completed, that karma is not completed. Also, if that intention of time is the completer, then if it is karma, it must be the karma of the completer, which is not right. Because if it is karma, it must exist together with that intention of time. If you admit it, then the action, which is one of the twelve links, has this nature. Therefore, if it is the cause of the completer, it must be the homogeneous cause, which is also very un-