Tibetan
འོང་གཉིས་ཀ་ལྡན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོའི་རྣམ་སྨིན་རྟེན་གཅིག་ལ་འདྲེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དགེ་བའི་རྣམ་སྨིན་ཡིན་ན། བདེ་འགྲོའི་རྟེན་དང་། མི་དགེ་བའི་རྣམ་སྨིན་ཡིན་ན། ངན་འགྲོའི་རྟེན་ལ་སྨིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དཔྱིས་ཕྱིན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། མངོན་པ་གོང་མའི་ལུགས་ལ་དཀར་གནག་འདྲེས་པའི་དོན་ནི། སྔར་བཤད་ཟིན་ཅིང་། རྣམ་སྨིན་འདྲེས་པའི་དོན་རྒྱུ་མཐུན་དང་བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ལ་རྣམ་སྨིན་གྱི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི། རྣམ་སྨིན་མཚན་ཉིད་པ་རྟེན་གཅིག་ལ་འདྲེས་པ་མི་སྲིད་དེ། རྣམ་སྨིན་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་ཀུན་གཞིའི་འཁོར་གྱི་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཡིན་ཅིང་། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཀུན་གཞི་འཁོར་བཅས་རྣམ་སྨིན་མཚན་ཉིད་པར་སོང་བ་ཡིན་ལ། ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་ལ་རྣམ་སྨིན་དུ་བཤད་པ་ནི་རྣམ་སྨིན་གྱི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཡིན་པས། དེ་རྒྱུད་གཅིག་ལ་འདྲེས་པ་ལ་རྣམ་སྨིན་འདྲེས་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་འགྲོ་དང་། ངན་འགྲོའི་ཀུན་གཞིའི་རྒྱུད་གཅིག་ལ་ཅིག་ཆར་དུ་འབྱུང་བ་ནི་མི་སྲིད་དེ། ལུགས་འདི་ལ་དེ་དང་དེའི་ཀུན་གཞི་གྲུབ་པ་ལ་དེ་དང་དེའི་སྐྱེ་བ་བླང་བར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་གནད་འདི་དག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པ་ལ་གྲུབ་མཐའ་གོང་འོག་གི་རྣམ་དབྱེ་རྒྱ་ཆེ་ལ་ཞིབ་པར་ཤེས་པ་ཅིག་དགོས་པར་སྣང་ངོ་། ། ༡༩༽ ཆོས་དབྱིངས་དགེ་བ་མ་ཡིན་ན། །མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དང་རྒྱུད་བླ་དང་། །དབུས་རྣམ་འབྱེད་པར་བཤད་དེ་ཅི། །ཞེས་པའི་ལན་ནི་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ཆོས་དབྱིངས་དགེ་བར་བཤད་པ་གཏན་མི་སྣང་ལ། ཐེག་ཆེན་བསྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་ཕྱི་མ་བརྒྱད་པོ་དགེ་བ་ཡིན་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་ཞིང་རྒྱུད་བླར། དགེ་དང་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། །ཞེས་དང་། དབུས་མཐར། དགེ་གཉིས་ཐོབ་པར་བྱ་ཕྱིར་དང་། །ཞེས་དགེ་བའི་མིང་གིས་གསུངས་པ་ཡོད་མོད། ཆོས་དབྱིངས་ལ་དགེ་བར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདིས་དགེ་བ་བཏགས་པ་བར་གཏན་ལ་ཕབ་བཞིན་དུ་སླར་ཡང་འདི་འདྲི་བ་ནི་ཐུག་མེད་ཀྱི་དྲི་བ་སྟེ། དཔེར་ན་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་བཏགས་པར་བཤད་ཟིན་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ། ཤེར་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྡུད་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཅི་ལ་དགོངས་ཞེས་འདྲི་བ་དང་འདྲའོ། ། ༢༠༽ སྡིག་པ་མེད་ཙམ་ལ་དགོངས་ན། །མ་སྒྲིབ་ལུང་མ་བསྟན་ཀུན་ཅི། །ཞེས་པའི་ལན་ནི། ཆོས་དབྱིངས་ལ་དགེ་བར་འདོགས་
Chinese
因为具有二者。然而，善趣和恶趣的异熟不会混合在一个所依上，因为如果是善的异熟，则遍及于善趣的所依，如果是不善的异熟，则遍及于恶趣的所依。这是究竟的。第三，对于上部阿毗达磨的观点来说，黑白混杂的意义，之前已经说过了，异熟混杂的意义，是将等流果和增上果以异熟之名来称呼，但异熟自性在一个所依上混合是不可能的，因为异熟的主要因素是阿赖耶识之轮的舍受，以其力量，阿赖耶识及其眷属成为了异熟自性，而说苦乐感受为异熟，是以异熟之名来称呼，因此，在同一个相续中混合，就安立为异熟混合。善趣和恶趣的阿赖耶识相续不可能同时出现，因为对于这个宗派来说，成立了那个的阿赖耶识，就安立为取那个的生。然而，要如实地理解这些要点，似乎需要广泛而详细地了解上下部宗派的区别。19）如果法界不是善的，那么《现观庄严论》和《宝性论》以及《辨中边论》中所说的是什么？这个问题的回答是，在《现观庄严论》中，根本没有说法界是善的。如果大乘修行的后八种所缘是善的，那就太过分了，而且在《宝性论》中说：“善和完全清净”，以及在《辨中边论》中说：“为了获得二善”，虽然有以善之名宣说的情况，但所有说法界是善的，都被这位大士确定为是假立的善，却又再次提问这个问题，这是无意义的提问。例如，就像已经说过了经典是假立为般若波罗蜜多，之后又问：“《八千颂般若波罗蜜多》和《般若波罗蜜多摄颂》中说的是什么意思？”一样。20）如果仅仅是指没有罪恶，那么无覆无记又是什么？这个问题的回答是，将法界安立为善
English
Because it possesses both. However, the maturation of happiness and suffering will not mix on one basis, because if it is the maturation of virtue, it pervades the basis of happiness, and if it is the maturation of non-virtue, it pervades the basis of suffering. This is definitive. Third, according to the system of the higher Abhidharma, the meaning of the mixture of black and white has already been explained, and the meaning of the mixture of maturation is that the results of cause and effect and dominance are labeled with the name of maturation. However, it is impossible for the characteristic of maturation to be mixed on one basis, because the main factor of maturation is the neutral feeling of the wheel of the all-ground consciousness, and by its power, the all-ground consciousness and its retinue become the characteristic of maturation. The explanation of happiness and suffering as maturation is labeled with the name of maturation, so the mixture in one continuum is established as the mixture of maturation. It is impossible for the continuum of the all-ground consciousness of happiness and suffering to occur simultaneously, because in this system, the establishment of the all-ground consciousness of that and that is established as taking the birth of that and that. However, to understand these points as they are, it seems necessary to know the differences between the upper and lower schools extensively and in detail. 19) If the dharmadhatu is not virtuous, then what is explained in the Ornament for Clear Realization, the Uttaratantra, and the Distinguishing the Middle from the Extremes? The answer to this question is that there is no mention of the dharmadhatu being virtuous in the Ornament for Clear Realization. If the latter eight objects of meditation for accomplishing the Great Vehicle are virtuous, then it is too extreme, and in the Uttaratantra it says, "Virtue and complete purity," and in the Distinguishing the Middle from the Extremes it says, "For the sake of obtaining two virtues," although there are cases where it is spoken of with the name of virtue, all the statements that the dharmadhatu is virtuous have been determined by this great being to be labeled as virtuous, but asking this question again is a meaningless question. For example, it is like asking, "What is the meaning of saying 'The Eight Thousand Verses of the Perfection of Wisdom' and 'The Condensed Verses of the Perfection of Wisdom' after it has already been said that the scriptures are labeled as the Perfection of Wisdom?" 20) If it only refers to the absence of sin, then what about the unlabelled and unspecified? The answer to this question is that the establishment of the dharmadhatu as virtuous
Tibetan
པའི་རྒྱུ་མཚན་སྡིག་པ་མེད་པ་ཙམ་ལ་དགོངས་བྱས་པ་ལ། མ་སྒྲིབ་ལུང་མ་བསྟན་ཆོས་ཅན། དགེ་བ་ཡིན་པར་ཐལ། སྡིག་པ་མེད་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བརྗོད་པར་སྣང་བས་འདི་འདྲའི་སྟོན་པ་བཟང་ལུགས་ལ་བལྟས་ན་མཐའ་ཡས་འདུག གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་ལ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མིང་གིས་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཤེར་ཕྱིན་བརྗོད་བྱར་སྟོན་པ་ལ་དགོངས་ཞེས་པ་ལ། བུམ་པ་བརྗོད་བྱར་སྟོན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་ཡིན་པར་ཐལ། བུམ་པ་བརྗོད་བྱར་སྟོན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས་པར་འདུག་པས་ནན་ཏར་བཞེད་པར་འདུག་གོ །གལ་ཏེ་མ་སྒྲིབ་ལུང་མ་བསྟན་ལ་དགེ་བའི་མིང་གིས་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཚང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ན་དེ་ནི་འདོད་པ་ཡིན་མོད་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཚང་ཡང་བཏགས་པའི་དགོས་པ་མེད་ན་མིང་དེ་མི་འདོགས་པ་ནི་རྟོག་ལྡན་གྱི་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༢༡༽ ཡོད་པ་ཉིད་ལ་མི་རྟག་པས། །ཁྱབ་པར་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་གསུངས། །ཡོད་པ་ཙམ་ལ་དེས་ཁྱབ་པ། །རིག་པའི་གཞུང་ལུགས་གང་གིས་སྟོན། །ཞེས་པའི་ལན་ནི། རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཙམ་དང་། །འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཡང་། །ཞེས་པ་འདི་ཡང་དེ་སྟོན་པའི་ལུང་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ལ་ཡང་མེད་མི་འབྱུང་། །ཡོད་པ་ཙམ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་འདི་ཡང་དེ་སྟོན་པའི་ལུང་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་བཟུང་མེད་པར། །དངོས་པོ་ཙམ་ནི་བསྒྲུབ་པ་ན། །དེ་ཙམ་ཁྱབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་ཡི། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉམས་པ་མེད། །ཅེས་པ་ཡང་དེ་སྟོན་པའི་ལུང་ཡིན་ཏེ། ཡོད་ཉིད་ཅེས་པ་ལས་འཕྲོས་ནས། གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཡོད་རང་བཞིན། །ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་བྱ་མིན། །ཞེས་རྩོད་པའི་ལན་སྟོན་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཇིག་པ་ཡོད་ཙམ་འབྲེལ་པ་ཅན། །ཉིད་ཕྱིར་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་ཉིད། །ཅེས་པ་འདི་ཡང་དེ་སྟོན་པའི་ལུང་ཡིན་ནོ། །འཇིགས་པ་དངོས་པོ་ཙམ་དང་ནི། །རྗེས་འབྲེལ་ཕྱིར་ན་རྟག་ཉིད་མིན། །ཞེས་པ་འདི་ཡང་དེ་སྟོན་པའི་ལུང་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཡོད་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་རིག་གཞུང་། འཇིག་ལ་འབྲས་དང་ཡོད་ཉིད་བཞིན། །ཞེས་པ་འདི་གཅིག་པུ་ཡིན་སྙམ་ནས་དྲིས་པར་སྣང་ཡང་། གཞུང་ལས། བྷ་ཝ་ཞེས་པའི་ཚིག་གཅིག་ཉིད། ཡོད་པ་དང་དངོས་པོ་གང་བདེར་བསྒྱུར་ཏེ། སྒྲ་མི་རྟག་བསྒྲུབ་པ་ལ་འདི་གཉིས་བཀོད་ཅིང་། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་འཆད་པའི་ཚེ། འཇིག་ལ་འབྲས་དང་ཡོད་ཉིད་བཞིན། །ཞེས་འབྲས་བུ་སྟེ་བྱས་པ་དང་། ཡོད་པ་སྟེ་དངོས་པོ་བཀོད་པ་གཉིས་གསུངས་པ་ལ། དཔ
Chinese
因为考虑到仅仅是没有罪过的原因，无记法（既非善亦非恶）是有功德的，因为仅仅是没有罪过。 这样说似乎是这样，如果看这种好的教导方式，那是无边无际的。经论中，以般若波罗蜜多的名称来称呼般若波罗蜜多，是因为考虑到般若波罗蜜多是所诠释的内容。如同佛经中说瓶子是所诠释的内容，那么瓶子就是瓶子，因为它诠释了瓶子。 这样说来，似乎是非常强调的。如果说，对无记法赋予功德的名称，理由就完整了。 如果是这个意思，那也是可以接受的，虽然赋予名称的理由完整，但是如果没有命名的必要，那么不命名是智者的做法。 21）存在本身即是无常，法称如是说。仅仅是存在就遍及一切，是哪种理性的论典所阐述的呢？ 对此的回答是： 自性存在本身，以及具有关联性的事物。 这也是阐述这个道理的教证。 自性中也不会没有产生，它与存在本身相关联。 这也是阐述这个道理的教证。 如果没有抓住它的差别，仅仅是论证事物的时候，仅仅是那个遍及的所证，随之而行也不会消失。 这也是阐述这个道理的教证，从“存在本身”引申开来。 如果理由是存在的自性，那么存在怎么不是所证呢？ 这是为了阐述辩论的答案。 毁灭仅仅是存在，具有关联性，因此声音是无常的。 这也是阐述这个道理的教证。 毁灭仅仅是事物，随之关联，因此不是常有的。 这也是阐述这个道理的教证。 因此，如果存在就遍及无常，阐述这个道理的理智之学，如同毁灭、结果和存在本身一样。 似乎有人认为只有这一个而提问。 但是，经论中说：“bha va（梵文天城体：भव，梵文罗马拟音：bhava，汉语字面意思：有）”这个词本身，可以随意翻译成存在和事物，在论证声音无常的时候，就使用了这两个词，在讲解理由的分类时，如同毁灭、结果和存在本身一样。 这样说了结果，也就是造作，以及存在，也就是事物，说了这两个。
English
Because it is considered that the reason is only the absence of sin, the unspecified and unindicated phenomena are virtuous, because it is only the absence of sin. It seems that it is said like this, if you look at this kind of good teaching method, it is boundless. In the scriptures, the reason for calling Prajnaparamita by the name of Prajnaparamita is that it is considered that Prajnaparamita is the content to be expressed. Just as the Buddha's teachings that say the vase is the content to be expressed, then the vase is the vase, because it explains the vase. It seems that it is very emphasized. If it is said that the reason for giving the name of virtue to the unspecified and unindicated is complete. If that is the meaning, then it is acceptable, but although the reason for giving the name is complete, if there is no need to name it, then not naming it is the practice of the wise. 21) Existence itself is impermanent, as Dharmakirti said. What kind of rational treatise explains that mere existence pervades everything? The answer to this is: The very nature of existence itself, and the nature of things that are related. This is also a teaching that explains this principle. There will be no non-arising in nature, it is related to existence itself. This is also a teaching that explains this principle. If its difference is not grasped, when only proving things, only that pervasive proof, following it will not disappear. This is also a teaching that explains this principle, derived from "existence itself". If the reason is the nature of existence, then how is existence not the proof? This is to explain the answer to the debate. Destruction is only existence, with relevance, therefore sound is impermanent. This is also a teaching that explains this principle. Destruction is only a thing, following the connection, therefore it is not permanent. This is also a teaching that explains this principle. Therefore, if existence pervades impermanence, the intellectual study that explains this principle, is like destruction, result, and existence itself. It seems that someone asked thinking that there is only this one. However, the scriptures say: "The word 'bhava' itself can be freely translated as existence and things. When proving the impermanence of sound, these two words are used. When explaining the classification of reasons, it is like destruction, result, and existence itself." In this way, the result, that is, the fabricated, and existence, that is, things, are said to be two.