Tibetan
ས་པར་འདུས་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན་འབྲས་ཡུམ་ལ་ཉེ་རིང་གི་སྒོ་ནས་བསྔགས་པ་ཡང་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་སྔགས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་གནས་སོ། །དེས་ན་འོད་ཕྲེང་འདི་ནས་བཤད་པའི་སྡོམ་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་ཕལ་ཆེ་བ་ནི་ལུང་དང་། རིགས་པ་དང་། ཉམས་ལེན་གྱི་ཚུལ་གང་དང་ཡང་མི་མཐུན་ཅིང་། ཁྱད་པར་རྗེ་བཙུན་ས་སྐྱ་པའི་ལུགས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མཐུན་པས་ན་ས་སྐྱ་པའི་ལུགས་ཀྱི་སྡོམ་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་འཆད་པར་རློམ་ཞིང་འདི་ནས་བཤད་པའི་ཉི་ཟླ་སྐར་གསུམ་གྱི་དཔེ་རང་ལུགས་སུ་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པའི་དར་ཟབ་ཀྱི་རེག་བྱ་སྤངས་ནས་དགྲ་བོའི་ལག་གི་མཚོན་ཆ་བླངས་ཏེ་རང་གི་ལུས་འདྲལ་བ་ལ་རེག་བྱ་འཇམ་པོ་འབྱུང་བར་འདོད་པ་དང་མཚུངས་སོ། །གཉིས་པ་རྒྱན་གྱི་དཔེས་དུས་མཉམ་རྫས་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཨ་བྷ་ཡ་ཀ་རས་དགོངས་རྒྱན་ལས། འོ་ན་གང་ཟག་ལ་ལ་གཅིག་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་གསུམ་དང་། དགེ་ཚུལ་དང་། དགེ་སློང་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བླངས་པ་ན་མེ་དང་བྲལ་ན་གྲང་བ་ལྟར་སྡོམ་པ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་དུས་སྔ་མ་འཇིག་གམ། ཡང་ན་སོ་ཐར་གྱི་སྤོང་བ་འཕེལ་བ་དང་ལྡན་པ་ལྟར་སྔ་ཕྱི་ལྷན་ཅིག་གམ། ཡང་ན་ཉིན་གཅིག་ལ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྒྱན་བཞིན་དུ་སོ་སོར་གནས་པར་བརྗོད་ཅེ་ན་སྡོམ་པ་ཉམས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསགས་པ་ཁོ་ན་ལ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འཇོག་པས་སྔ་མ་གཉིས་མིན་གྱི་སྡོམ་པ་གོང་མ་ཐམས་ཅད་བླངས་ནས་སྐྱེས་ཏེ་སོ་སོར་གནས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་དོན་ཡང་གཞན་ནི་གོ་སླ་ལ་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་གསུམ་ནི་སྣ་གཅིག་སྤྱོད་པ། སྣ་འགའ་སྤྱོད་པ། ཕལ་ཆེར་སྤྱོད་པ་གསུམ་ཡིན་ལ། འདོད་པ་དང་པོ་སྡོམ་པ་ཕྱི་མ་སྐྱེས་དུས་སྔ་མ་འཇིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་མ་སྔ་མ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་བ་གཉིས་པ་སྔ་ཕྱི་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་རྡུལ་ཕྲན་བསགས་པའི་གཟུགས་ཅན་ཁོ་ན་ལ་སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་ཐ་སྙད་འཇོག་པ་ཡིན་ཅིང་། གཟུགས་རྫས་གཞན་པ་གཉིས་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིའི་ལུགས་ནི་མཛོད་ལས། ཐ་དད་དེ་དག་འགལ་བ་མེད། །ཅེས་པ་ཤེས་བྱེད་དུ་མཛད་ནས་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་རྫས་ཐ་དད་པ་སྐྱེས་བུའི་རྒྱན་སྣ་ཚོགས་པ་བཞིན་དུ་གནས་པར་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་དགག
Chinese
因为包含在其中。否则，如果从亲疏的角度赞叹母果，就会有变成不是从果的角度赞叹的过失。因此，这部《光鬘》中所说的三律仪的安立，大多数与教证、理证和修行的道理都不相符。特别是与至尊萨迦派的宗规在任何方面都不相符，所以自诩要讲解萨迦派宗规的三律仪安立，并且把这里所说的日月星三者的比喻作为自己的宗规，那些就像抛弃了极其柔软的丝绸的触感，而拿起敌人的手中的武器来割裂自己的身体，却希望得到柔软的触感一样。第二，以饰品的比喻来否定认为同时存在不同实体的观点，分为两部分。第一，陈述这种观点，即学师阿巴亚嘎绕在《意庄严》中说：那么，如果某个人依次受持了三种居士戒、沙弥戒、比丘戒、菩萨戒和金刚萨埵戒，那么就像离开火就变冷一样，是后面的戒产生时前面的戒就消失了吗？还是像别解脱戒的舍弃增多一样，前后同时存在呢？或者像一天佩戴各种饰品一样，各自存在呢？回答说，因为不是戒律衰败的原因，而且没有相违，所以只是积累才安立这些名称，所以不是前面两种情况，而是受持了所有更高的戒律后产生，并且各自存在。他的意思也很容易理解，居士戒的三种是：使用一种、使用几种、大多使用三种。第一种观点，后面的戒产生时前面的戒不会消失，因为后面的戒不是前面的戒消失的原因。第二个问题，前后同时存在也不是，因为只有积累微尘的有色法才安立三种戒律的名称，而且两种不同的有色物质存在于同一个人的相续中没有相违。因此，此宗的观点是，以《俱舍论》中的“不同，这些没有相违”作为依据，认为戒律是有色法的不同实体，像男子佩戴各种饰品一样存在。第二，破斥它。
English
Because it is included therein. Otherwise, if praising the mother fruit from the perspective of closeness and distance, there would be the fault of it becoming not praising from the perspective of the fruit. Therefore, most of the establishment of the three vows spoken of in this Garland of Light do not agree with scripture, reason, or the manner of practice. In particular, it does not agree in any way with the Sakya tradition, so those who claim to explain the establishment of the three vows of the Sakya tradition, and who take the example of the sun, moon, and stars spoken of here as their own tradition, are like abandoning the touch of extremely soft silk and taking up the weapon in the enemy's hand to cut their own body, yet hoping to obtain a soft touch. Second, refuting the view that different substances exist simultaneously by means of the example of ornaments, there are two parts. First, stating the view, the teacher Abhayakara says in the Ornament of Thought: "So, when a certain person takes the three vows of a layperson, a novice, a monk, a bodhisattva, and a vajrasattva in sequence, does the former vow perish when the latter vow arises, like cold when separated from fire? Or do they exist together, like the increasing abandonment of individual liberation? Or do they remain separately, like various ornaments on one day?" He answers, "Because it is not the cause of the vows decaying, and because there is no contradiction, these terms are applied only to accumulation, so it is not the first two cases, but all the higher vows are taken and arise, and exist separately." The meaning of this is also easy to understand, the three lay vows are: using one, using several, and mostly using three. The first view, the former vow does not perish when the latter vow arises, because the latter is not the cause of the former vow perishing. The second question, it is also not that the former and latter exist together, because the name of the three vows is only applied to the form that accumulates particles, and there is no contradiction in two different form substances existing in the continuum of one person. Therefore, the view of this school is that, based on "Different, these are not contradictory" in the Treasury of Knowledge, the vows are different substances of form, existing like various ornaments worn by a man. Second, refuting it.
Tibetan
་པ་ནི་སྤྱིར་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་དུ་འདོད་པའི་ཚུལ་ནི་བཀག་ཟིན་ཅིང་ཁྱད་པར་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་དུ་འདོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྤོང་བའི་སེམས་ནི་ཐོབ་པ་ལས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་བཤད། །ཅེས་སྤོང་སེམས་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་གཟུགས་ཅན་དུ་འདོད་ན་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་གཟུགས་ཅན་དུ་འདོད་དགོས་ཤིང་། འདོད་ན་སྨོན་སེམས་ཀྱང་གཟུགས་ཅན་དུ་ཐལ་བ་སོགས་ཧ་ཅང་ཐལ་ཞིང་། སྔགས་སྡོམ་གཟུགས་ཅན་དུ་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། སྔགས་སྡོམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ས་བོན་བཏབ་ནས་རྒྱུ་འབྲས་ལྷུན་འགྲུབ་ཏུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ནི་རྡུལ་ཕྲན་བསགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་སོ་ཐར་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གིས་སྡོམ་པ་གོང་མ་གཉིས་རིམ་ཅན་དུ་བླངས་པའི་ཚེ་གསུམ་ཀ་ཡང་སྐྱེས་བུའི་རྒྱན་བཞིན་དུ་རྫས་སོ་སོར་གནས་པར་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེའི་ཚེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སོ་ཐར་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སོ་ཐར་དུ་འགྱུར་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པར་འགྱུར་བ་ཡང་བཟློག་ཏུ་མེད་ཅིང་གལ་ཏེ་མི་འགྱུར་ན་གང་ཟག་དེའི་རྒྱུད་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སོ་ཐར་གཉིས་ཀ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སོ་ཐར་གཏོང་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་བྱུང་ཞིང་ཐེག་ཆེན་གྱི་སོ་ཐར་དུ་གནས་འགྱུར་བ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་མི་འཐད་དེ། ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཉེ་བར་འཁོར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡང་གཞན་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཡང་གཞན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡང་གཞན་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཡང་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་འཁོར་དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ཡིན་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་སྤྲོ་ནའང་ཉེས་པ་ཡིན་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་འཁོར་བར་གནས་པ་ལ་མི་སྐྱོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཆུ་གཞོང་དུ་ནོར་བུ་བཞག་པའི་དཔེས་རྟེན་དང
Chinese
总的来说，认为戒律是有形体的观点已经被驳斥，特别是认为菩萨的戒律是有形体的观点是非常不合理的。如《入行论》中说：“舍弃之心胜于得，是说彼为戒度圆。”因为是对舍弃之心而说的。如果认为菩萨的三种戒律是有形体的，那么就必须认为入行发心是有形体的。如果这样认为，那么愿心也成了有形体的，等等，这太过分了。认为密咒戒律是有形体的也是不合理的。密咒戒律的自性，是将平凡的身体、语言、意念三种，种下金刚持的身体、语言、意念的种子，从而以因果任运成就的方式来享用，这是一种特殊的方便法，而对于此，并不需要积累微尘的有形体。如果具有声闻的别解脱戒的人，次第受持了上面的两种戒律，认为三种戒律也如男人的装饰品一样，各自作为实体而存在，这也是不合理的。因为那样的话，声闻的别解脱戒如果变成了大乘的别解脱戒，那么变成菩萨的戒律也是不可避免的。如果不变，那么那个人的相续中就会有菩萨的戒律和声闻的别解脱戒两种，因为声闻的别解脱戒的舍弃之因没有出现，也没有转变成大乘的别解脱戒。如果这样认为，那是不合理的。如《近事问经》中说：“近事，声闻乘行者的行为也不同，殊胜的意乐也不同，进入大乘者们的行为也不同，殊胜的意乐也不同。近事，对于声闻乘行者来说，清净的戒律，对于菩萨来说是不清净的，而对于菩萨来说清净的戒律，对于声闻来说是不清净的。为什么呢？因为声闻乘行者即使是刹那间也乐于在轮回中受生也是一种过失，而菩萨为了利益众生，即使在轮回中住无数劫也不厌倦。”因此这样说。第三，以水盆中放置宝珠的比喻来说明所依和
English
In general, the view that vows are corporeal has been refuted, and in particular, the view that the vows of Bodhisattvas are corporeal is highly unreasonable. As it says in the Bodhisattvacaryāvatāra: "The mind of renunciation is said to be the perfection of discipline, superior to attainment." Because it is spoken of in relation to the mind of renunciation. If the three types of Bodhisattva's discipline are considered corporeal, then the entering mind of enlightenment must also be considered corporeal. If so, then the aspirational mind also becomes corporeal, and so on, which is too extreme. It is also unreasonable to consider mantra vows as corporeal. The nature of mantra vows is to plant the seeds of the body, speech, and mind of Vajradhara in the ordinary body, speech, and mind, and to enjoy them in a way that spontaneously accomplishes cause and effect. For this, there is no need for a corporeal form composed of accumulated particles. If a person with the Prātimokṣa vow of a Śrāvaka takes the two higher vows in sequence, it is also unreasonable to think that all three vows remain as separate entities, like ornaments on a man. Because in that case, if the Prātimokṣa vow of a Śrāvaka becomes the Prātimokṣa vow of the Mahāyāna, then it is inevitable that it will become the vow of a Bodhisattva. If it does not change, then the continuum of that person will have both the vow of a Bodhisattva and the Prātimokṣa vow of a Śrāvaka, because the cause of abandoning the Prātimokṣa vow of a Śrāvaka has not arisen, and it has not been transformed into the Prātimokṣa vow of the Mahāyāna. If you think so, it is unreasonable. As it says in the Upāliparipṛcchā Sūtra: "Upāli, the actions of the Śrāvakayāna practitioners are different, and their superior intentions are also different. The actions of those who have entered the Mahāyāna are also different, and their superior intentions are also different. Upāli, the pure discipline of the Śrāvakayāna practitioner is impure for the Bodhisattva, and the pure discipline of the Bodhisattva is impure for the Śrāvaka. Why is that? Because for the Śrāvakayāna practitioner, even being pleased to take birth in Saṃsāra for a moment is a fault, while the Bodhisattva is not weary of abiding in Saṃsāra for countless eons for the sake of sentient beings." Therefore, it is said. Third, using the example of placing a jewel in a water basin to illustrate the basis and