Tibetan
ས་ལེན་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་གསུམ་ལྡན་གྱི་དགེ་སློང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ལ་གནས་པའི་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པའི་བག་ཆགས་དེ་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཡིན་ན་དགེ་སློང་དེ་ཤི་འཕོས་པའི་ཚེ་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པའི་བག་ཆགས་གཏོང་བར་ཐལ། དེའི་ཚེ་སོ་ཐར་གཏོང་བའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། འདོད་ན་དགེ་སློང་ཤི་འཕོས་པའི་རྗེས་སུ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་དགེ་སློང་གི་བག་ཆགས་མེད་པར་འགྱུར་ཅིང་། དེའང་འདོད་ན་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་སོགས་ལའང་མཚུངས་པས་གཞི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་ནས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་བྱེད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སྨྲས་ན་ཅང་མི་གསུང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་གི་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པའི་བག་ཆགས་དེ་ཉིད་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་ན་གང་ཟག་དེའི་རྒྱུད་ལ་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་གཏན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་བག་ཆགས་དེ་ལས་གཞན་པའི་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་གཞན་མེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉི་ཟླ་སྐར་གསུམ་གྱི་དཔེ་དང་སྦྱར་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ། རང་གི་རྟོག་པས་སྦྱར་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ལུང་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ནས་ཀྱང་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་སྡོམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གིས་གཞན་དོན་དུ་སྡོམ་པ་འོག་མ་ལེན་པ་དོན་ལ་གནས་ཀྱང་ཁྱེད་ལ་འགལ་ཏེ། སོ་ཐར་ལེན་པའི་བསམས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་རང་དོན་ཡིད་བྱེད་དགོས་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོང་མ་གནས་ཀྱི་བར་དུ་འོག་མའི་ལྟུང་བ་བྱུང་ཡང་རྣམ་སྨིན་གྱིས་མི་གོས་པར་འདོད་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྔགས་སྡོམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་ལྟོས་པའི་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཉམས་ལ་དེ་ཉམས་ན་འགྲོ་བ་ཀུན་བསླུས་པས་གནོད་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བ་དང་། རྒྱལ་དང་དེ་སྲས་ཐམས་ཅད་དང་། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱིས་ཤིན་ཏུ་ཁྲེལ། །ཕམ་པའི་ལྕི་ཡང་བྱེ་བྲག་གིས། །བསྐལ་པའི་གྲངས་བཞིན་དམྱལ་བར་གནས། །ཞེས་ཁས་བླངས་པ་དང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགལ། གལ་ཏེ་ཉེས་དམིགས་དེ་དག་ནི་སྡོམ་པ་རེ་རེ་དང་ལྡན་པ་ཉམས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱིས་གོང་མ་དང་ལྡན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་དེ་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། གོང་མ་དང་ལྡན་པའི་ཚེ་ཡང་སྡོམ་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་གཏོང་ཐོབ་གནས་པའི་ཚུལ་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་ཆོ་ག་བཞིན་གནས་པར་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གོང་མའི་ལྟུང་བ་བྱུང་ན་འོག་མ་གནས་ཀྱང་སྐྱོབ་མི་ནུས་པ་ལ་ཡང་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་སེམས་ལས་དང་པོ་པ་འགའ་ཞིག་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ
Chinese
将会需要重新受戒。另外，具足三戒的比丘的相续之阿赖耶识上所安住的比丘戒的习气，是别解脱戒吗？如果说是，那么比丘去世的时候，比丘戒的习气就会舍弃，因为那时要舍弃别解脱戒。承许这个宗和遍。如果承认，那么比丘去世之后，识相续上就没有比丘的习气了，如果也承认这个，那么闻思修等等也同样，因此从根本上安住在戒律上而闻思修三者就没有必要了。如果这样说，就会变得无话可说。如果阿赖耶识上的别解脱戒的习气不是别解脱戒，那么那个人的相续上就永远不会有别解脱戒了，因为已经承认除了那个习气之外没有其他的别解脱戒了。用日月星三者的比喻来比附也是不合理的，因为只是自己臆想的比附，而清净的教证从任何地方都没有宣说。安住在密咒戒律的补特伽罗为了利他而受下部的戒律，虽然在意义上成立，但是对你来说是相违的，因为已经承认在受别解脱戒的意乐支分中需要缘自己。对于认为安住于上部戒律期间，即使发生下部戒律的堕罪，也不会被异熟果所染污的观点，也应当驳斥：安住在密咒戒律的补特伽罗，如果相对于菩萨戒律产生了根本堕罪，那么菩萨戒律就会失坏，如果菩萨戒律失坏，那么欺骗一切有情众生，因此损害非常大，并且，诸佛和佛子们，一切有情众生都会非常惭愧。“失败的轻重差别，以劫数的数量安住在地狱中。”和已经承认的这些，为什么不相违？如果认为这些过失是安立在仅仅具有一个一个戒律而失坏的情况下，而不是安立在具有上部戒律的情况下，那么这非常不合理，因为在具有上部戒律的时候，也已经承认了三种戒律的一切舍、得、住的方式都如各自的仪轨一样安住。对于上部的堕罪产生时，下部戒律即使安住也无法救护的观点，也应当观察，有些最初的菩萨，菩萨的戒。
English
It will be necessary to take vows again. Furthermore, is the habit of the Bhikshu's vows that abides on the Alaya-vijnana of a Bhikshu who possesses the three vows, the Pratimoksha vow or not? If it is, then when that Bhikshu dies, the habit of the Bhikshu's vows will be abandoned, because at that time the Pratimoksha vow will be abandoned. The sign and pervasion are accepted. If you assert that, then after the Bhikshu dies, there will be no habit of the Bhikshu in the mind-stream. If you also assert that, then it is the same for hearing, thinking, and meditating, etc. Therefore, there is no need to hear, think, and meditate on the basis of abiding in the discipline. If you say so, you will become speechless. If the habit of the Pratimoksha vow on the Alaya-vijnana is not the Pratimoksha vow, then that person's mind-stream will never have the Pratimoksha vow, because it has been admitted that there is no other Pratimoksha vow other than that habit. It is also unreasonable to compare it to the example of the sun, moon, and stars, because it is only a comparison made by one's own imagination, and pure scriptural authority has not been taught from anywhere. It is contradictory to you that a person who abides in the mantra vow takes the lower vow for the benefit of others, although it is established in meaning, because it has been admitted that it is necessary to focus on oneself as a branch of the intention to take the Pratimoksha vow. It should also be refuted that even if a transgression of the lower vow occurs while abiding in the upper vow, it is not tainted by the ripening result: If a person who abides in the mantra vow commits a root transgression in relation to the Bodhisattva vow, then the Bodhisattva vow will be broken, and if that is broken, then deceiving all sentient beings will cause great harm, and all the Buddhas and Bodhisattvas, and all sentient beings will be very ashamed. "The difference between the weight of defeat, one will abide in hell for as many kalpas." Why is it not contradictory to what has been admitted? If you think that these faults are established in the case of breaking each vow individually, and not in the case of having the upper vow, then that is very unreasonable, because even when having the upper vow, it has been admitted that all the ways of abandoning, obtaining, and abiding of the three vows abide according to their respective rituals. It should also be examined that even if the lower vow remains, it cannot save when the upper vow is transgressed. Some initial Bodhisattvas, the Bodhisattva's vow.
Tibetan
་པ་བཏང་ནས་སོ་ཐར་ལ་གནས་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་མེད་པར་ཐལ། གོང་མའི་ལྟུང་བ་བྱུང་ན་འོག་མས་སྐྱོབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་བྱང་སེམས་རིགས་མ་ངེས་པ་རྣམས་ཐེག་དམན་དུ་འཇུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་དཔེ་དང་བསྒྲིགས་པ་ལྟར་ན་སྔགས་སྡོམ་ལ་ལྟོས་པའི་རྩ་ལྟུང་བྱུང་བའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པས་སྐྱོབ་མི་ནུས་པ་ལྟར་སྔགས་སྡོམ་མ་བླངས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པས་ཀྱང་སྐྱོབ་མི་ནུས་པར་ཐལ། ཉི་མ་ནུབ་ན་ཟླ་སྐར་གནས་ཀྱང་མུན་པའི་བག་ཡིན་པ་ལྟར་ཉི་མ་མ་ཤར་ན་ཟླ་སྐར་གནས་ཀྱང་མུན་པའི་བག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་སོ། །འདོད་ན་བྱང་སེམས་སྡོམ་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། །གནས་སྐབས་བདེ་མང་མཐར་ཐུག་ནི། །རིང་མོ་ཞིག་ནས་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཞེས་བཤད་པ་དང་དངོས་སུ་འགལ་ལོ། །གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩིའི་དཔེས་གསུངས་པའི་དོན་གོང་མས་འོག་མ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གསེར་འགྱུར་རྩི་ཡི་དངོས་པོ་ཡིས། །ཀུན་ཀྱང་གསེར་དུ་འགྱུར་བ་ལྟར། །ཞེས་པས་སྡོམ་པ་འོག་མ་གོང་མར་འགྱུར་བ་ལ་བཤད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལུགས་ཀྱི་གསུམ་ལྡན་དགག་པ་ལའང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀྱིས་སྡོམ་པ་འོག་མ་གཉིས་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་གསུངས་པ་དེ་ཁྱེད་རང་གིས་ཀྱང་ཁས་ལེན་ནམ་མི་ལེན། མི་ལེན་ན་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་ཡིན་པའི་རྟགས་ཀྱིས་གཞན་གྱིས་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་འདོད་པ་དགག་མི་ནུས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གང་གིས་ཀྱང་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཁས་ལེན་ན་སྡོམ་པ་གཉིས་པོ་རྫས་གཅིག་ཏུ་ཐལ། ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཁོར་གསུམ་ཁས་བླངས་སོ། །རིག་འཛིན་གྱི་སྡོམ་པ་ཁོ་ན་ལ་གསུམ་ལྡན་སྦྱོར་ན་འོག་མ་གཉིས་ཆོ་ག་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་ཡང་གྱི་ན་སྟེ། འོ་ན་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་རིགས་འོག་མ་གཉིས་སྒོམ་མི་དགོས་པར་སྐྱེ་བར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་གཅིག་པུ་ལ་རྟོགས་རིགས་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་བསྒོམས་པས་རྟོགས་རིགས་གསུམ་ཀ་སྐྱེའོ་སྙམ་ན་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། རྟོགས་རིགས་གསུམ་ཐུན་མོང་དུ་སྒོམ་པའི་ཐབས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་ཆར་ཁས་བླངས་སོ། སྔགས་སྡོམ་གཅིག་པུ་ལ་གསུམ་ལྡན་བསྔགས་པ་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་ཡིན་ཀྱང་། འབྲས་བུ་ལ་མཆོག་དམན་ཡོད་མི་དགོས་ཏེ། འབྲས་བུ་མཐའ་དག་ཉེ་རིང་གི་སྒོ་ནས་བསྔགས་པ་ཡང་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་བསྔག
Chinese
因此，如果放弃别解脱戒而安住，则无法获得声闻的菩提。因为上者的堕落，下者无法救护。如果承认，那么菩萨种姓不确定者就不会进入小乘了。另外，按照比喻和类比，就像依赖密咒律仪而产生的根本堕落，菩萨的律仪无法救护一样，没有受持密咒律仪的菩萨律仪也无法救护。就像太阳落山，即使月亮和星星存在，也是黑暗的习气一样，太阳不升起，即使月亮和星星存在，也是黑暗的习气。普遍承认这个说法。如果承认，那么菩萨律仪的利益是：暂时获得众多安乐，最终获得圆满正等觉。这样说就直接矛盾了。用金汁的比喻所说的意义，即认为上者压倒下者也是不合理的。因为“就像金汁的物质，一切都变成黄金一样”，所以必须解释为下方的律仪转变成上方。对于驳斥他人宗义的三重圆满也应当说明：两位论师所说的下方两种律仪是周遍和被周遍，你们自己也承认还是不承认？如果不承认，那么以是周遍和被周遍的理由，无法驳斥他人认为是能依和所依，因为论式是敌方和对方都没有承认的。如果承认，那么两种律仪就成了一个实体。因为是周遍和被周遍。三轮都承认了。如果仅仅在持明者的律仪上应用三重圆满，那么下方的两种律仪就会不依赖仪轨而产生。这样说也是不行的。那么，三种乘的证悟种类，下方的两种就不需要修习而产生了。因为大乘的见道一个就具备了三种证悟种类。如果认为修习了大乘的加行道，三种证悟种类都会产生，那么这样说是不合理的。因为佛陀没有说过共同修习三种证悟种类的方法。三者都承认了。仅仅赞叹密咒律仪具备三重圆满是从果的角度来说的，但是果不需要有优劣。因为一切果从远近的角度来赞叹也是从果的角度来赞叹。
English
Therefore, if one abandons the Pratimoksha vow and abides, one will not be able to attain the Bodhi of the Shravakas. Because if the higher one falls, the lower one cannot protect. If you admit that, then those Bodhisattvas whose lineage is uncertain will not enter the Hinayana. Furthermore, according to the analogy and comparison, just as the Bodhisattva's vow cannot protect from the root downfall that depends on the mantra vow, so too the Bodhisattva's vow that has not taken the mantra vow cannot protect. Just as when the sun sets, even if the moon and stars exist, it is the habit of darkness, so too if the sun does not rise, even if the moon and stars exist, it is the habit of darkness. The pervasion is admitted. If you admit that, then the benefits of the Bodhisattva vow are: temporarily obtaining much happiness, and ultimately attaining perfect and complete enlightenment. This directly contradicts what is said. The meaning of the example of the gold-transforming elixir, which is said to be that the higher one subdues the lower one, is also unreasonable. Because "just as the substance of the gold-transforming elixir transforms everything into gold," it must be explained that the lower vow transforms into the higher one. It should also be stated regarding the refutation of the other's system of the threefold completeness: Do you yourself admit or not admit that the two lower vows stated by the two teachers are the pervader and the pervaded? If you do not admit it, then with the reason that they are the pervader and the pervaded, you cannot refute the other's assertion that they are the support and the supported, because the reasoning is not admitted by either the opponent or the proponent. If you admit it, then the two vows become one entity. Because they are the pervader and the pervaded. All three wheels are admitted. If you apply the threefold completeness only to the Vidyadhara's vow, then the two lower vows will arise without depending on the ritual. Saying this is also not acceptable. Then, the three vehicles' types of realization, the two lower ones, will arise without needing to be cultivated. Because the Great Vehicle's path of seeing alone possesses all three types of realization. If you think that by cultivating the Great Vehicle's path of joining, all three types of realization will arise, then that is unreasonable. Because the Buddha has not spoken of a method for cultivating the three types of realization in common. All three are admitted. Praising the mantra vow alone as possessing the threefold completeness is from the perspective of the result, but the result does not need to have superiority or inferiority. Because praising all results from the perspective of nearness and distance is also praising from the perspective of the result.