Tibetan
ང་། དམ་ཆོས་འདྲར་སྣང་གཉིས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡན་ལག་གི་ཉེས་བྱས་བཞི་བཅུ་ཞེ་དྲུག་ནི། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་དང་འགལ་བ་སོ་བཞི། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དང་འགལ་བ་བཅུ་གཉིས། དང་པོ་ལ་སྦྱིན་པ་དང་འགལ་བ་བདུན། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བ་དགུ། བཟོད་པ་དང་འགལ་བ་བཞི། བརྩོན་འགྲུས་དང་འགལ་བ་གསུམ། བསམ་གཏན་དང་འགལ་བ་གསུམ། ཤེས་རབ་དང་འགལ་བ་བརྒྱད་ལས། དང་པོ་ལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གསུམ་མི་མཆོད། །ཅེས་པ་ནི། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་དང་འགལ་བའོ། །འདོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འཇུག་ཅེས་པ་ནི་སེར་སྣའི་གཉེན་པོ་ལས་ཉམས་པའོ། །རྒན་པ་རྣམས་ལ་གུས་མི་བྱེད། །དྲིས་པ་ལ་ནི་ལན་མི་འདེབས། །ཞེས་པ་གཉིས་ནི་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པའི་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པའོ། །མགྲོན་པོས་བདག་གིར་མི་བྱེད་དང་། །གསེར་ལ་སོགས་པ་ལེན་མི་བྱེད། །ཅེས་པ་གཉིས་ནི་གཞན་གྱི་སྦྱིན་པའི་རྐྱེན་མི་བྱེད་པའོ། །ཆོས་འདོད་རྣམས་ལ་སྦྱིན་མི་བྱེད། །ཅེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་མི་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཡལ་བར་འདོར། །ཕ་རོལ་དད་ཕྱིར་སློབ་མི་བྱེད། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་བྱ་བ་ཆུང་། །སྙིང་རྗེར་བཅས་ན་མི་དགེ་མེད། །ཞེས་པ་བཞི་ནི་གཞན་དོན་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་དང་འགལ་བའོ། །འཚོ་བ་ལོག་པ་དང་དུ་ལེན། །འཕྱར་ནས་རབ་ཏུ་རྒོད་ལ་སོགས། །འཁོར་བ་གཅིག་ཏུ་བགྲོད་པར་སེམས། །ཞེས་པ་གསུམ་ནི་རང་དོན་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་དང་འགལ་བའོ། །གྲགས་པ་མ་ཡིན་མི་སྤོང་བ། །ཉོན་མོངས་བཅས་ཀྱང་འཆོས་མི་བྱེད། །ཅེས་པ་གཉིས་ནི་གཉིས་ཀ་མཉམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བའོ། །གསུམ་པ་གཤེ་ལ་ལན་དུ་གཤེ་ལ་སོགས། །ཁྲོས་པ་རྣམས་ནི་ཡལ་བར་འདོར། །ཕ་རོལ་ཤད་ཀྱིས་ཆགས་པ་སྦྱོང་། །ཁྲོས་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འཇུག །ཅེས་པའོ། །བཞི་པ་ནི་རྙེད་བཀུར་འདོད་ཕྱིར་འཁོར་རྣམས་བསྡུ། །ལེ་ལོ་ལ་སོགས་སེལ་མི་བྱེད། །ཆགས་པས་བྲེ་མོའི་གཏམ་ལ་བརྟེན། །ཞེས་པ་གསུམ་མོ། །ལྔ་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དོན་མི་ཚོལ། །བསམ་གཏན་སྒྲིབ་པ་སྤོང་མི་བྱེད། །བསམ་གཏན་རོ་ལ་ཡོན་ཏན་ལྟ། །ཞེས་པ་གསུམ་མོ། །དྲུག་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་སྤོང་བར་བྱེད། །རང་ཚུལ་ཡོད་བཞིན་དེ་ལ་བརྩོན། །བརྩོན་མིན་ཕྱི་རོལ་བསྟན་བཅོས་བརྩོན། །བརྩོན་པ་བྱས་ཀྱང་དེ་ལ་དགའ། །ཞེས་པ་བཞི་ནི་ཡུལ་དམན་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་བར་བྱེད། །བདག་ལ་བསྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་སྨོད། །ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་འགྲོ་མི་བྱེད། །དོན་ལ
Chinese
我。（这是）为了使正法相似法转变为二者（之一）。第二，支分的过失四十六种是：与善法摄相违三十四种，与利益有情相违十二种。初者中，与布施相违七种，与戒律相违九种，与忍辱相违四种，与精进相违三种，与静虑相违三种，与智慧相违八种。初者中，对三宝不供养三（种）。这指的是与财物布施相违。以贪欲之心随行，指的是从悭吝的对治中退失。对年长者不尊敬，对提问不回答。这二者是不随顺无畏布施。不把客人当成自己的，不接受黄金等。这二者是不作他人布施的助缘。不对希求佛法者布施。这指的是不作佛法布施。第二者中，舍弃破戒，不为他人信心而学习，为有情利益所作甚少，若具悲心则无不善。这四种是与以利他为主相违。接受邪命，炫耀且极度骄慢等，心想独自趋入轮回。这三种是与以自利为主相违。不舍弃恶名，即使具有烦恼也不调伏。这二者是与二者平等的戒律相违。第三，辱骂后以辱骂还击等，舍弃愤怒者，以鞭打调伏他人之贪欲，以愤怒之心随行。第四是，为了利养恭敬而聚集眷属，不遣除懈怠等，以贪欲而依赖戏笑之语。这三种。第五是，不寻求三摩地的意义，不遣除禅定的障碍，视禅定之味为功德。这三种。第六是，舍弃声闻乘，明明具有自宗却勤奋于此，不勤奋于自宗而勤奋于外道论典，即使勤奋也对此感到欢喜。这四种是与下劣境相关的过失。舍弃大乘，赞叹自己而诋毁他人，不为佛法之义而行，于义
English
I. (This is) in order to transform the semblance of the sacred Dharma into one of the two. Second, the forty-six kinds of faults of the limbs are: thirty-four that contradict the accumulation of virtue, and twelve that contradict benefiting sentient beings. In the first, there are seven that contradict generosity, nine that contradict ethics, four that contradict patience, three that contradict diligence, three that contradict meditative concentration, and eight that contradict wisdom. In the first, one does not make offerings to the Three Jewels in three ways. This refers to contradicting material generosity. To follow with a mind of desire refers to falling away from the antidote to miserliness. One does not respect the elderly, and one does not answer questions. These two are not in accordance with the giving of fearlessness. One does not treat guests as one's own, and one does not accept gold and so on. These two are not helping others' generosity. One does not give to those who desire the Dharma. This refers to not giving the Dharma. In the second, one abandons immoral conduct, does not study for the sake of others' faith, does little for the benefit of sentient beings, and if one has compassion, there is no non-virtue. These four contradict prioritizing the benefit of others. One accepts wrong livelihood, boasts and is extremely arrogant, and thinks of entering samsara alone. These three contradict prioritizing one's own benefit. One does not abandon a bad reputation, and even if one has afflictions, one does not tame them. These two contradict ethics that are equal to both. Third, retaliating with insults after being insulted, etc., abandoning those who are angry, taming others' greed with whipping, and following with a mind of anger. Fourth, gathering retinues for the sake of gain and respect, not eliminating laziness, etc., and relying on joking words with desire. These three. Fifth, one does not seek the meaning of samadhi, does not eliminate the obscurations of meditation, and sees the taste of meditation as a virtue. These three. Sixth, one abandons the Hearer Vehicle, and even though one has one's own tradition, one is diligent in it, one is not diligent in one's own tradition but is diligent in external treatises, and even if one is diligent, one is happy about it. These four are faults related to inferior objects. One abandons the Great Vehicle, praises oneself and slanders others, does not go for the sake of the Dharma, and in meaning
Tibetan
་སྨོད་ཅིང་ཡི་གེ་སྟོན། །ཞེས་པ་བཞི་ནི་ཡུལ་དམ་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་པའོ། །གཉིས་པ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དང་འགལ་བ་བཅུ་གཉིས་ནི། དགོས་པའི་གྲོགས་སུ་འགྲོ་མི་བྱེད། །ནད་པའི་རིམ་གྲོ་བྱ་བ་སྤོང་། །སྡུག་བསྔལ་སེལ་བར་མི་བྱེད་དང་། །བག་མེད་རྣམས་ལ་རིག་མི་སྟོན། །ཞེས་པ་བཞི་ནི་དོན་བྱ་བའི་སྤྱི་དང་འབྲེལ་བའོ། །དོན་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་དང་འབྲེལ་བ་ལ་གཉིས་ལས། བྱས་ལ་ལན་དུ་ཕན་མི་འདོགས། །གཞན་གྱི་མྱ་ངན་སེལ་མི་བྱེད། །ནོར་འདོད་པ་ལ་སྦྱིན་མི་བྱེད། །འཁོར་རྣམས་ཀྱི་ནི་དོན་མི་བྱེད། །གཞན་གྱི་བློ་དང་མཐུན་མི་འཇུག །ཡོན་ཏན་སྔགས་པ་སྨྲ་མི་བྱེད། །ཅེས་པ་དྲུག་ནི་ཕན་མི་འདོགས་པའི་ཉེས་པའོ། །རྐྱེན་དུ་འཚམས་པར་ཚར་མི་གཅོད། །རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་སྡིག་མི་བྱེད། །ཅེས་པ་གཉིས་ནི་ཚར་མི་གཅོད་པའི་ཉེས་པའོ། །བཞི་བཅུ་ཞེ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ལ་བྱང་ས་ལས། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པ་དང་། ཉེས་པ་མེད་པ་གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ནས་གསུངས་ལ། འདིའི་འགྲེལ་པར་ཡང་། གལ་ཏེ་མ་གུས་པ་དང་སྙོམས་ལས་དང་། ལེ་ལོས་ཉེས་པ་བྱུང་ན་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བརྗེད་པས་ཉེས་པ་བྱུང་ན་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་འཁྲུགས་པ་ལ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་ནི་ལྟུང་བའི་རྐང་གྲངས་ཙམ་ཞིག་སྨྲོས་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་གཞག་རྒྱས་པར་ནི་འཁྲུལ་པ་ཟད་པའི་བླ་མ་རྗེ་བཙུན་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་མཛད་པའི་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པའི་འགྲེལ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་བས་སྡོམ་པ་གཏོང་མི་གཏོང་དཔྱད་པ་ནི། ཆགས་ལོའི་དྲིས་ལེན་ལས་སྡོམ་པ་གཏོང་བའི་ཚུལ་ཡང་སོ་སོར་ཐར་པ་ལའང་ལྟུང་བ་འབྱུང་བས་སྡོམ་པ་གཏོང་བ་དང་མི་གཏོང་བའི་ལུགས་གཉིས་གདའ། དེ་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་གཉིས་ཡོད་པའི་སེམས་ཙམ་པ་ལྟུང་བས་སྡོམ་པ་གཏོང་བའི་ལུགས་སུ་གསལ། དབུ་མ་པ་ལ་ལུགས་གཉིས་ཀ་གདའ། ངེད་ཅག་སྨོན་པའི་སེམས་མ་གཏང་ན་སྡོམ་པའི་རྩ་བ་མི་གཏོང་བའི་ལུགས་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ལགས། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དམ་བཅས་ནས། །ལས་ཀྱི་བསྒྲུབ་པར་མ་བྱས་ན། །སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀུན་བསླུས་པས། །བདག་གི་འགྲོ་བ་ཅི་འདྲར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡང་། སྨོན་པ་མ་ཉམས་པར་འཇུག་པ་འབའ་ཞིག་ལས་ཉམས་ན་ངན་སོང་དུ་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་བར་གསུངས་ཀྱི་མཐར་སངས་མི་རྒྱ་བའི་ལུགས་
Chinese
诋毁并泄露文字。（以上）这四条是与圣地相关的过失。第二，与利益有情相违背的十二条是：不去做需要的帮助者，舍弃照顾病人的事情，不去消除痛苦，不给放纵的人们展示智慧。（以上）这四条是与做事总的方面相关的。与做事特别的方面相关分二：对于已做的，不回报利益，不消除他人的悲伤，不布施给想要财富的人，不做眷属们的事情，不让他人的心意和谐，不说赞叹功德的语言。（以上）这六条是不回报利益的过失。对于成为因缘的，不加以制裁，不作弄神通等恶行。（以上）这两条是不制裁的过失。这四十六条，在《瑜伽师地论》中，分为烦恼的过失、非烦恼的过失和无过失三种来说明。对此的解释中也说：如果由于不恭敬、懈怠和懒惰而产生过失，那么就成为烦恼的过失。如果由于遗忘而产生过失，那么就成为非烦恼的过失。对于心烦意乱，就没有过失。这里只是说了堕罪的条数，详细的分类，应该在断除错误的喇嘛尊者扎巴坚赞所著的《二十颂律仪》的解释中了解。第二，对于产生根本堕罪是否舍弃律仪进行辨析：恰洛的问答中，舍弃律仪的方式，即使在别解脱戒中也有堕罪产生，因此有舍弃律仪和不舍弃律仪两种说法。同样，在大乘中也有两种，唯识宗认为由于堕罪而舍弃律仪的说法很明确。中观宗有两种说法。我们如果不舍弃愿心，就遵循不舍弃律仪根本的说法。在《入行论》中，如果这样发誓之后，没有做相应的行为，欺骗了那些有情，我的去处会变成什么样？等等的说法，也只是说不退失愿心，如果退失，会稍微堕入恶趣，但最终不会不成佛的说法。
English
Defaming and revealing letters. (Above) These four are the faults related to the sacred place. Second, the twelve that contradict benefiting sentient beings are: Not being a helpful friend when needed, abandoning the task of caring for the sick, not eliminating suffering, and not showing wisdom to the undisciplined. (Above) These four are related to the general aspect of doing things. Regarding the specific aspect of doing things, there are two: Not repaying benefits for what has been done, not eliminating the sorrows of others, not giving to those who desire wealth, not doing things for one's retinue, not harmonizing with the minds of others, and not speaking words of praise for virtues. (Above) These six are the faults of not repaying benefits. Not restraining those who are suitable as conditions, and not committing evil deeds such as performing miracles. (Above) These two are the faults of not restraining. These forty-six, in the *Yogācārabhūmi-śāstra*, are divided into three types: faults of affliction, faults of non-affliction, and no faults. In the commentary on this, it is also said: If faults arise due to disrespect, negligence, and laziness, then they become faults of affliction. If faults arise due to forgetfulness, then they become faults of non-affliction. For mental confusion, there is no fault. Here, only the number of transgressions is mentioned, and the detailed classification should be understood in the commentary on the *Twenty Verses on Discipline* composed by the venerable Drakpa Gyaltsen, the lama who has exhausted errors. Second, examining whether the vows are abandoned due to the occurrence of root downfalls: In the questions and answers of Chaklo, the manner of abandoning the vows is that even in individual liberation vows, downfalls occur, so there are two systems of abandoning and not abandoning the vows. Similarly, in the Great Vehicle, there are also two, and it is clear that the Mind-Only school holds that the vows are abandoned due to downfalls. The Madhyamaka school has both systems. We follow the system of not abandoning the root of the vows if we do not abandon the aspiration mind. In the *Bodhicaryāvatāra*, "If, having made such a vow, one does not act accordingly, having deceived all those sentient beings, what will my destiny become?" etc., is also said to mean only that one does not lose the aspiration mind, and if one loses it, it is said that one will be born in a lower realm for a short time, but ultimately will not fail to attain Buddhahood.