Tibetan
་བློན་ལས་དང་པོ་པ་གསུམ་ཆར་ལ་ལྟུང་བར་འགྱུར་ན་ནི་སོ་སོར་བཅས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་ཅིང་གཅིག་ལ་བཅས་པ་གཞན་ལ་མི་འབྱུང་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྱང་སེམས་དབང་རྣོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། རེ་རེས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་བསྲུང་དགོས་མོད་ཀྱི་སོ་སོར་བཅས་པ་ནི་གང་ལ་འབྱུང་ཉེ་བ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། བསླབ་བཏུས་ལས། གལ་ཏེ་རྒྱལ་རིགས་ལ་སོགས་པ་བྱང་སེམས་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེ་དག་གི་ལྟུང་བ་ངེས་ཤིང་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན། ཅིས་ཏེ་དེ་དག་སྡོམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་ན་ནི་དེ་དག་གི་ལྟུང་བ་ཡང་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་བཞག་ཅིང་། སྡོམ་པ་ཅན་དེ་དག་གི་ཉེས་པས་ཟིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན་འདི་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གང་དུ་གང་ལ་མང་དུ་བྱུང་བ་དེ་ལ་དེ་རང་གི་མིང་ནས་སྨོས་ཏེ་བསྟན་པས་འཇིགས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་དུ་ལྟུང་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱའོ། །རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེ་བས་ན་གང་གིས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ན་ཡང་སྐལ་བ་མེད་པ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆད་པར་གྱུར་པ་དེས་སྡོམ་པ་ཅན་ལ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་དཔྱད་པས་ཆོག་གོ །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་དབང་པོ་འབྲིང་གི་བསླབ་བྱ་བཞིར་བསྟན་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མདོའི་དོན་བསླབ་བཏུས་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡོངས་འདོར་དང་། །ཆགས་དང་སེར་སྣ་མི་ཟད་པས། །སློང་ལ་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་དང་། །སྒྲིམས་དེ་དགའ་བར་བྱེད་པ་ན། །སེམས་ཅན་ལ་ནི་མི་བཟོད་པར། །ཁྲོས་པས་སེམས་ཅན་བརྡེག་པ་དང་། །ཉོན་མོངས་པ་དང་གནས་མཐུན་པས། །ཆོས་ལྟར་བཅོས་པ་སྟོན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་དབང་རྟུལ་གྱི་བསླབ་བྱ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི། སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བསླབ་པ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་མདོ་ལས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་བ་མང་བ་བྱེད་པ་མང་བ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་སྦྱིན་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་ལ་བསླབ་པར་མི་ནུས་ཀྱི། དེ་བས་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འདུན་པ་དང་། དད་པ་དང་། དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། སྨོན་པ་གསུམ་འགྲོ་ཡང་རུང་། འགྲེང་ཡང་རུང་། འདུག་ཀྱང་རུང་། ཉལ་ཡང་རུང་། སད་ཀྱང་རུང་། ཟ་ཡང་རུང་། འཐུང་ཡང་རུང་། རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་དྲན་པ་ཡིད་ལ་བཟུང་སྟེ་བསྒོམས་ཤིག གཞན་གྱི་དགེ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་གྱིས་ཤིག རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕུལ་གཅིག་ཕུལ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་གྱིས་ཤིག་དེ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་ཤིག རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་དེ་ལྟར་ན་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་བྱེད་ལ་རྒྱལ་པོའི་བྱ་བ་ཡང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ན་སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤོང་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་པོ་རྣོ་འབྲིང་རྟུལ་གསུམ་ཐམས་ཅད་ལ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡུད་པ་ལས། གལ་ཏེ་བསྐལ་པ་བྱེ་བར་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ། །སྤྱོད་ཀྱང་རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་ཉིད་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ན། །དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྐྱོན་བྱུང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་སྟེ། །སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ཕས་ཕམ་བས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ལྕི། །ཞེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །ལྟུང་བའི་ནང་ནས་ལྕི་བ་སྟེ། །འདི་ལྟར་དེ་ནི་བྱུང་གྱུར་ན། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་ལ་དམན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་སེམས་ཙམ་ལུགས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕམ་འདྲའི་ཉེས་བྱས་བཞི་སྤོང་བ་དང་། ཡན་ལག་གི་ཉེས་བྱས་བཞི་བཅུ་ཞེ་དྲུག་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་ཕམ་འདྲ་བཞི་ནི་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས། རྙེད་དང་བཀུར་སྟི་ཆགས་པ་ཡིས། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་། །སྡུག་བསྔལ་མགོན་མེད་གྱུར་པ་ལ། །སེར་སྣས་ཆོས་ནོར་མི་སྟེར་དང་། །གཞན་གྱིས་བཤགས་ཀྱང་མི་ཉན་པར། །ཁྲོས་པས་གཞན་ལ་འཚོག་པ་དང་། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་བྱེད་ཅིང་། །དམ་ཆོས་འདྲར་སྣང་སྟོན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ཁ་ཅིག་་་་་་ཙོང་ཁ་པ་འདིའི་ཡ་གྱལ་སོ་སོར་བགྲང་ནས་བརྒྱད་དུ་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་མ་མོ་དང་འགལ་ཏེ། བྱང་སར། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པའི་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་བཞི་ཡོད་དེ། བཞི་གང་ཞེ་ན་ཞེས་པ་དང་། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས། དེ་ཡི་ཉེས་པ་བཞི་པོ་ནི་ཞེས་པ་དང་། འགྲེལ་བའི་མཚམས་སྦྱོར་དུ་ཉེས་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་བཞིར་གསུངས་ཀྱི་བརྒྱད་དུ་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡ་གྱལ་སོ་སོར་འདྲེན་ན་དགུར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། རྙེད་པ་ལ་ཆགས་པས་བདག་བསྟོད་གཞན་སྨོད་གཉིས། བཀུར་སྟི་ལ་ཆགས་པས་བདག་བསྟོད་གཞན་སྨོད་གཉིས། སེར་སྣས་ཆོས་མི་སྟེར་བ་དང་ནོར་མི་སྟེར་བ་གཉིས། ཁྲོས་པས་འཚོག་པ་གཅིག ཐེག་ཆེན་སྤོང་བ་ད
Chinese
如果三位初学者菩萨都堕落，那么分别制定戒条就没有必要，如果为一位制定戒条而另一位不犯，那么一切都由利根菩萨掌控就相违背了。如果这样说，虽然每个人都必须守护一切，但分别制定戒条是针对容易发生的情况。如《学集论》中说：如果国王等是菩萨，那么如何确定他们的堕落，而其他人则不是？如果他们不是持戒者，那么又如何确定他们的堕落？持戒者又如何被罪过所染？答：这没有过失。在何处何者多发，就以其自身之名来说明，以此产生畏惧。一切人都应互相断除一切堕落。由于自性罪过重大，所以即使有人如法受持，也没有资格，善根断绝，对于持戒者来说更是如此。这样考察就足够了。第二，宣说中等根器的四种学处，即《善巧方便经》的意义，如《学集论》中说：舍弃菩提心，贪执和悭吝无尽，不向乞者布施，喜欢争端，对众生不能忍受，愤怒殴打众生，与烦恼相应，以伪装成佛法的方式来显示。以上所说都是。第三，宣说钝根器的一种学处，即修学发愿菩提心。如《教诫国王经》中说：大国王，您是这样事务繁多的人，不可能完全修学从布施到般若波罗蜜多的一切。因此，大国王，您应当对圆满菩提生起渴望、信心和精进，无论行走、站立、坐卧、醒来、吃饭、饮水，都要恒常忆念并观修，随喜他人的善根，随喜之后，也要供养一切佛、菩萨、声闻和独觉。
English
If all three novice Bodhisattvas fall, then there is no need to separately establish precepts. If a precept is established for one but does not apply to another, then it contradicts the idea that everything is controlled by sharp-witted Bodhisattvas. If you say this, although everyone must protect everything, the separate establishment of precepts is based on what is likely to occur. As it says in the Compendium of Trainings: If kings and others are Bodhisattvas, how are their downfalls determined, but not for others? If they are not holders of vows, then how are their downfalls determined? How are the vow holders tainted by faults? Answer: There is no fault in this. Wherever something occurs frequently, it is mentioned by its own name, in order to create fear. Everyone should mutually abandon all downfalls. Because the nature of transgression is great, even if someone properly takes it, they have no qualification, and the root of virtue is cut off, which is even more so for vow holders. Such examination is sufficient. Second, the four trainings for intermediate faculties are taught, which is the meaning of the Sutra of Skillful Means, as it says in the Compendium of Trainings: Abandoning the mind of enlightenment, attachment and endless miserliness, not giving to beggars, delighting in disputes, being intolerant of sentient beings, angrily beating sentient beings, being in harmony with afflictions, showing what is fabricated as Dharma. All of the above are what was said. Third, the one training for dull faculties is taught, which is training in the aspiration for the mind of enlightenment. As it says in the Sutra Admonishing the King: Great King, you are a person with many affairs, it is impossible to fully train in everything from generosity to prajnaparamita. Therefore, Great King, you should generate longing, faith, and diligence for perfect enlightenment, whether walking, standing, sitting, lying down, awake, eating, or drinking, always remember and meditate constantly, rejoice in the virtues of others, and after rejoicing, also offer to all Buddhas, Bodhisattvas, Shravakas, and Pratyekabuddhas.
Chinese
献上，与所有众生共同拥有，然后将所有众生圆满成佛之法，如同一日般回向于无上菩提。大国王，您若如此，既能治理国政，国王的事务也不会衰退，菩提之资粮也能圆满。如是说。那么，舍弃发愿菩提心，对于上中下三种根器的菩萨来说，都是极其严重的根本堕罪。如《摄颂》中所说：若于亿劫行持十善业道，却发心成为独觉或阿罗汉，此乃戒律之过失，戒律之毁坏，此发心比他胜罪还重。又如《入行论》中所说：此乃菩萨之重罪，于堕罪中最为重，若此罪已生起，则于众生之利益退减。如是说。第二，唯识宗的发心学处有二：舍弃相似他胜罪之四种罪行，以及舍弃四十六种支分罪行。第一，四种相似他胜罪，如《二十誓句》中所说：因贪执利养与恭敬，自赞毁他；于痛苦无依者，悭吝不施法财；他人忏悔亦不听，嗔怒而与他争斗；舍弃大乘，宣说相似正法。如是说。有些……宗喀巴将此中的支分分别计数，成为八种，这与菩萨藏的根本相违。如《菩萨地》中说：如是菩萨安住于戒律之誓句，有四种如似他胜之处。何为四？如是说。又如《二十誓句》中说：彼之四种罪过是。以及在注释的连接中说：那四种罪过又是什么呢？如是说了四种，而没有说八种的缘故。若分别列举支分，则会变成九种，即：贪执利养而自赞毁他二者，贪执恭敬而自赞毁他二者，悭吝不施法与不施财二者，因嗔怒而争斗一种，舍弃大乘
English
Offer it, share it with all sentient beings, and then dedicate all the Buddha's teachings that will perfect all sentient beings, like a single day, to unsurpassed Bodhi. Great King, if you do so, you will both govern the kingdom and the affairs of the king will not decline, and the accumulation of Bodhi will be perfected. Thus it was said. So, abandoning the aspiration Bodhicitta is an extremely serious root downfall for all three types of Bodhisattvas, sharp, medium, and dull. As it is said in the Compendium of Sutras: If one practices the ten virtuous paths of action for hundreds of millions of kalpas, but generates the mind to become a solitary realizer or an Arhat, this is a fault of discipline, a destruction of discipline, this generation of mind is even heavier than a defeat. And as it is said in the Bodhisattvacharyavatara: This is the heaviest of the downfalls for a Bodhisattva, and if this fault arises, the benefit of all sentient beings will diminish. Thus it is said. Secondly, the precepts of mind generation in the Mind-Only school are two: abandoning the four faults similar to defeats, and abandoning the forty-six branch faults. First, the four similar defeats are as stated in the Twenty Verses: By attachment to gain and respect, praising oneself and disparaging others; to the suffering and helpless, being stingy and not giving Dharma and wealth; not listening even when others confess, fighting with others in anger; abandoning the Great Vehicle, teaching what appears to be similar to the true Dharma. Thus it is said. Some... Tsongkhapa counts each of these branches separately, making eight, which contradicts the root of the Bodhisattva Pitaka. As it says in the Bodhisattva Bhumi: Thus, a Bodhisattva abiding in the vows of discipline has four things that are like places of defeat. What are the four? Thus it says. And as it says in the Twenty Verses: These are the four faults of it. And in the connection of the commentary it says: What are those four faults? Thus four are said, but not eight. If the branches are listed separately, it will become nine, namely: attachment to gain, praising oneself and disparaging others, two; attachment to respect, praising oneself and disparaging others, two; being stingy and not giving Dharma and not giving wealth, two; fighting in anger, one; abandoning the Great Vehicle