Tibetan
དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་གསུངས་སོ། །རྗེ་བཙུན་གྱིས་གང་དུ་སྡོམ་པའི་གནས། གྲངས་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྡོམ་པ། སྤང་བྱ་གང་སྡོམ་པ། ཐབས་གང་གིས་སྡོམ་པ། སྡོམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་ལྔ་གསུངས་ཤིང་། རེ་རེ་ལ་ཡང་སོ་ཐར་དཔེར་བྱས་ནས་རྫོགས་རིམ་ལ་སྦྱར། སྤང་བྱ་གང་སྡོམ་གྱི་སྐབས་སུ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དཔེར་མཛད་དོ། །དེ་དག་གི་དོན་སོ་ཐར། བྱང་སེམས། བསྐྱེད་རིམ། རྫོགས་རིམ་གྱི་སྡོམ་པ་དང་བཞི་ཆར་ལ་སྦྱར་ན་གོང་དུ་སྡོམ་པའི་གནས་ནི་སོ་ཐར་ལ། ནཱ་ལེནྟྲ་ལ་སོགས་པ་སྡེ་པ་བཞི་པོ་འདུ་བའི་གནས། བྱང་སེམས་ལ། རྟེན་གྱི་ཡུལ་མཆོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་པ་ལྟར། གང་ཟག་རེ་རེ་ཡང་གང་དུ་བཞུགས་པའི་གནས། བསྐྱེད་རིམ་ལ། མཉམ་གཞག་ལྟར་ན་རང་སེམས། རྗེས་སྤྱོད་ལྟར་ན་སྣང་བའི་དངོས་པོ་གང་དུ་ཡོད་པ། རྫོགས་རིམ་ལ་རང་བྱིན་བརླབས་ལྟར་ན། སྤྱིར་རྩ་འཁོར་ལོ་ཐམས་ཅད་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ལྟེ་བའི་གནས། དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་ལྟར་ན་དབང་གི་གནས་སོ། །གྲངས་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྡོམ་པ་ནི་སོ་ཐར་ལ། ལུས་ངག་གི་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་རྣམས་ལྔ་དང་། བརྒྱད་དང་། བཅུ་དང་། ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་སོགས་སུ་སྡོམ། བྱང་སེམས་ལ། སེམས་ཀྱི་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་མམ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཏུ་སྡོམ། བསྐྱེད་རིམ་ལ་མཉམ་གཞག་ལྟར་ན་སྦྱང་གཞི་ཐམས་ཅད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་དེར་སྡོམ། རྗེས་སྤྱོད་ལྟར་ན་ལྷག་པའི་ལྷའམ། ལྷ་སོ་སོའི་ངོ་བོར་སྡོམ། རྫོགས་རིམ་ལ། ཕྱི་རོལ་དུ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནང་དུ་རྩ་འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་སོགས་པར་སྡོམ་མོ། །སྤང་བྱ་གང་སྡོམ་པ་ནི་སོ་ཐར་ལ་ལུས་ངག་གི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ། བྱང་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ། བསྐྱེད་རིམ་ལ་ཐ་མལ་གྱི་རྣམ་རྟོག རྫོགས་རིམ་ལ་གྱ་ནོམ་ལྷར་ཞེན་གྱི་རྣམ་རྟོག་སྡོམ་མོ། །ཐབས་གང་གིས་སྡོམ་པ་ནི་སོ་ཐར་ལ་གསོལ་བཞིའི་ལས་ལ་སོགས་པ་དང་། བྱང་སེམས་ལ་དབུ་སེམས་ཀྱི་ཆོ་ག་སོགས་དང་། བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ལ་དང་པོར་དབང་གི་ཆོ་ག་དང་། ཕྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་བསྐྱེད་རྫོགས་བསྒོམས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་སོ། །སྡོམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་སམ་པ་ར་ཞེས་པ་བདེ་བའི་མཆོག་ལ་འཇུག་པས། དེས་བདེ་བར་གྱུར་པས་ན་སྡོམ་པ་སྟེ། སོ་ཐར་ལ་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་བདེ་ཞེས་དང་། བྱང་སེམས་ལ། བདེ་བའི་འབྱུང་གནས་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། །ཞེས་དང་། བསྐྱེད་རིམ་ལ། ཐབས་ནི་བདེ
Chinese
并且，（佛）说菩萨的戒律也应当结合起来。至尊（宗喀巴）说了五点，即在何处受戒，受多少戒，断除什么而受戒，用什么方法受戒，戒律本身的体性。并且，每一项都以别解脱戒为例，结合到圆满次第。在断除什么而受戒的时候，也以菩萨的戒律为例。那些意义，如果结合到别解脱戒、菩萨戒、生起次第、圆满次第的戒律这四者，那么上面所说的受戒之处，对于别解脱戒来说，是那烂陀等四部聚集之处。对于菩萨戒来说，如“以所依之处作为应供养之处”那样，每个人所安住之处。对于生起次第来说，如果按照等持，则是自心；如果按照后得，则是显现的事物所在之处。对于圆满次第来说，如果按照自加持，一般是所有的脉轮，特别是脐轮之处；如果按照坛城轮，则是灌顶之处。受多少戒，对于别解脱戒来说，身语的应学之处有多少，都归纳为五戒、八戒、十戒、二百五十三戒等。对于菩萨戒来说，心的应学之处全部归纳为三种律仪或者六度。对于生起次第来说，如果按照等持，那么所有应净化的都归纳到坛城的轮中；如果按照后得，则归纳为本尊或者各个本尊的体性。对于圆满次第来说，外面有多少法，全部归纳到内部的四脉轮等处。断除什么而受戒，对于别解脱戒来说，是身语的过失；对于菩萨戒来说，是心的过失；对于生起次第来说，是庸常的分别念；对于圆满次第来说，是对于殊胜天慢的分别念。用什么方法受戒，对于别解脱戒来说，是四羯磨等；对于菩萨戒来说，是发心仪轨等；对于生起次第和圆满次第二者来说，首先是灌顶仪轨，之后显现出来，则是通过修学生起次第和圆满次第的方法。戒律本身的体性，梵语“三摩耶(藏文：སམ་པ་ར་，梵文：samvara，梵文罗马拟音：samvara，汉语字面意思：戒律)”是指趋向安乐之最胜，因此，由它而变得安乐，所以是戒律。对于别解脱戒来说，是与顺应者们的苦行安乐，对于菩萨戒来说，是“皈依于安乐之源”。对于生起次第来说，方法是安
English
Furthermore, it is said that the vows of a Bodhisattva should also be combined. The Venerable One (Tsongkhapa) spoke of five points: where to take the vows, how many vows to take, what to abandon in order to take the vows, by what means to take the vows, and the nature of the vows themselves. Moreover, each point is applied to the completion stage, using the Pratimoksha vows as an example. When discussing what to abandon in order to take the vows, the Bodhisattva vows are also used as an example. If those meanings are applied to all four vows—Pratimoksha, Bodhisattva, Generation Stage, and Completion Stage—then, as mentioned above, the place for taking vows, in terms of Pratimoksha, is the place where the four groups, such as Nalanda, gather. In terms of Bodhisattva vows, it is like saying, "To regard the place of support as the very place to be offered to." The place where each individual resides. In terms of the Generation Stage, if according to meditative equipoise, it is one's own mind; if according to subsequent attainment, it is where the objects of appearance are. In terms of the Completion Stage, if according to self-blessing, it is generally all the chakras, and especially the navel chakra; if according to the mandala wheel, it is the place of empowerment. How many vows to take, in terms of Pratimoksha, all the things to be trained in by body and speech are summarized into five, eight, ten, two hundred and fifty-three, etc. In terms of Bodhisattva vows, all the things to be trained in by mind are summarized into the three trainings or the six perfections. In terms of the Generation Stage, if according to meditative equipoise, then all that should be purified is summarized into the wheel of the mandala; if according to subsequent attainment, it is summarized into the deity or the nature of each deity. In terms of the Completion Stage, all the phenomena that exist externally are summarized internally into the four chakras, etc. What to abandon in order to take the vows, in terms of Pratimoksha, is the misconduct of body and speech; in terms of Bodhisattva vows, it is the misconduct of mind; in terms of the Generation Stage, it is ordinary conceptual thought; in terms of the Completion Stage, it is the conceptual thought of pride in extraordinary deities. By what means to take the vows, in terms of Pratimoksha, it is the four karmas, etc.; in terms of Bodhisattva vows, it is the ceremony of generating the mind, etc.; in terms of both the Generation and Completion Stages, it is first the empowerment ceremony, and later, what is manifested is through the method of practicing the Generation and Completion Stages. The nature of the vows themselves, the Sanskrit word "Samvara (藏文：སམ་པ་ར་，梵文：samvara，梵文罗马拟音：samvara，汉语字面意思：戒律)" refers to tending towards the supreme bliss, therefore, because one becomes blissful through it, it is the vow. In terms of Pratimoksha, it is said that the asceticism of those who are in harmony is bliss; in terms of Bodhisattva vows, it is "I take refuge in that source of bliss." In terms of the Generation Stage, the method is comf
Tibetan
་བའི་སྡོམ་པ་སྟེ། །ཞེས་དང་། རྫོགས་རིམ་ལ། རང་རིག་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད། །ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྐབས་འདིའི་བདེ་བ་ནི་ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་སོགས་མ་ཡིན་གྱི། རང་རང་གི་སྤང་བྱ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྡོམ་པས་བདེ་བའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལེན་པའི་ཆོ་ག བླང་བའི་ཡུལ། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གོ །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་སོ་ཐར་གྱི་ཆོ་ག་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སོ་ཐར་གྱི་ཆོ་ག་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སོ་ཐར་གྱི་ཆོ་གའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསྙེན་གནས་ལེན་པའི་ཆོ་ག སྐྱེས་པའི་བསླབ་ཚིགས་གསུམ་ལེན་པའི་ཆོ་ག དེ་བུད་མེད་ཀྱི་བསླབ་ཚིགས་བཞི་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། མཛོད་ལས། དམའ་བར་འདུག་སྨྲས་བཟླས་པ་ཡིས། །མི་བརྒྱན་ནམ་ནི་ནང་བར་དུ། །བསྙེན་གནས་ཡན་ལག་ཚང་བར་ནི། །ནང་པར་གཞན་ལས་ནོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ཀརྨ་ཤ་ཏཾ་ལས། སྔོན་དང་དགེ་བསྙེན་བསླབ་པ་དང་། །ཞུ་དང་མཁན་པོ་དང་པོ་དང་། །རབ་བྱུང་དགེ་ཚུལ་གྲིབ་ཚོད་དང་། །བསླབ་པ་བརྗོད་པ་ཐ་མ་ཡིན། །དང་པོར་བྱ་དང་མཁན་པོ་དང་། །ཆོས་གོས་གཉིས་དང་ལྷུང་བཟེད་གཉིས། །སྤྲོ་བྱ་གསོལ་བ་གསང་སྟོན་དང་། །ཞུ་དང་གསོལ་དང་གསོལ་བ་དང་། །དྲི་དང་ལས་དང་གྲིབ་ཚོད་དང་། །ཉིན་མཚན་དུས་ཚོད་གནས་རྣམས་དང་། །ལྟུང་དང་དགེ་སྦྱོང་མཆོག་འདོད་དང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་མཉམ་དང་ཚུལ་འབྲེལ་དང་། །དུལ་དང་དགོས་དང་མ་བརྗོད་དང་། །གུས་པ་དང་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་བ། །མུ་སྟེགས་གནས་པ་སྦྱིན་པ་ཡི། །སྡེ་ཚན་ཡང་དག་བསྡུས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བཤད་ན་སྔོན་དང་ཞེས་པས་ནི་གསོལ་བ་བཏབ་པ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་ཅིག་ཆར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་རྫོགས་བྱེད་པའི་སྔོན་གྱི་ཆོ་ག་བསྟན་ནོ། །དགེ་བསྙེན་ཞེས་པས་ནི་བར་ཆད་དྲི་བ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་རྩོམ་བྱེད་དུ་བྱས་ཏེ་དགེ་བསྙེན་དུ་བསྒྲུབ་པའོ། །བསླབ་པ་ཅེས་པས་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་བསྙེན་གྱི་བསླབ་པ་བརྗོད་པའོ། །ཞུ་དང་ཞེས་པས་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་རབ་བྱུང་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཞུ་བའི་དགེ་སློང་ལ་གཏད་ནས་དེས་ཀྱང་དགེ་འདུན་ལ་ཞུ་བའོ། །མཁན་པོ་ཞེས་པ་ནི་མཁན་པོར་གསོལ་བ་གདབ་པའོ། །དང་པོ་ཞེས་པ་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་གིས་གཙུག་ཕུད་བྲེགས་ཏེ་ཁྲུས་བྱས། མཁན་པོར་འོས་པ་དེས་ཡོ་བྱད་ལྔ་བྱིན་ནས་མཚན་བཏགས་པའོ། །རབ་བྱུང་ཞེས་པ་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་བར་མ་རབ་བྱུང་ཏུ་
Chinese
的律仪等。如《圆满次第》中说：“自明大乐性。”等。这里的乐不是指感受上的乐，也不是指极度调柔的乐等，而是各自所断的相异之处的总和，成为乐中之最。第二，分三：受戒之仪轨，所受之境，所依之补特伽罗。第一，分三，其中第一，别解脱之仪轨，分二：声闻之别解脱仪轨，大乘之别解脱仪轨。第一，分三：受持斋戒之仪轨，受持男众三学之仪轨，以及比照用于女众四学之仪轨。第一种是，如《俱舍论》中所说：“卑下而坐语念诵，不以庄严或于晨，具足斋戒之支分，于晨从他而领受。”第二种是，如《业百法》中所说：“先与居士学处，请与亲教师最初，出家沙弥影时量，学处说为最后边。最初作与亲教师，法衣二与钵二个，陈设祈请秘密说，请与祈请及祈请，问与业和影时量，昼夜时分处所等，堕罪善行胜欲求，戒律相同戒相关，调伏需要未曾说，恭敬以及所成办，外道住处布施之，部类如实已摄略。”如是解说，先与，是指祈请在前，以四羯磨一时出家和圆满比丘戒的前行仪轨。居士，是指障碍询问在前，以皈依作为开端，成为居士。学处，是指其后宣说居士的学处。请与，是指将所度化者交付给请求出家的比丘，再由他向僧团请求。亲教师，是指祈请亲教师。最初，是指其后由其他比丘剃除头发，沐浴。堪为亲教师者给予五种资具并命名。出家，是指其后成为中间出家者。
English
The vows of, etc. As it says in the Completion Stage, "The very nature of self-awareness is great bliss." and so on. The bliss here is not the bliss of feeling, nor the bliss of extreme pliancy, etc., but the sum of the different aspects to be abandoned by each, becoming the supreme of bliss. Second, there are three: the ritual of taking vows, the object to be taken, and the person who is the basis. First, there are three, of which the first, the ritual of individual liberation, is divided into two: the ritual of individual liberation of the Hearers, and the ritual of individual liberation of the Great Vehicle. First, there are three: the ritual of taking the upavāsa vows, the ritual of taking the three trainings for men, and the ritual applied to the four trainings for women. The first is, as stated in the Treasury, "Sitting low, speaking recitations, not with adornments or in the morning, complete with the limbs of the upavāsa, in the morning, one should receive it from another." The second is, as stated in the Karmaśata, "First with the lay vows, request with the preceptor initially, novice shadow time, the training is said to be the last. Initially do with the preceptor, two Dharma robes and two bowls, arrangement request secret saying, request and request and request, question and action and shadow time, day and night time places, downfall and virtuous conduct supreme desire, discipline same discipline related, subdue need unspoken, respect and what is accomplished, heretic dwelling giving, categories truly summarized." As explained, "first with" refers to the preliminary ritual of requesting in advance, with the four karmas, ordaining simultaneously and the preliminary ritual of full ordination. "Lay" refers to asking about obstacles in advance, with refuge as the beginning, becoming a layperson. "Training" refers to the subsequent declaration of the layperson's training. "Request with" refers to entrusting the one to be tamed to the bhikṣu who requests ordination, and then by him requesting the sangha. "Preceptor" refers to requesting the preceptor. "Initially" refers to the subsequent shaving of the hair and bathing by another bhikṣu. The one fit to be the preceptor gives the five implements and names him. "Ordination" refers to the subsequent becoming an intermediate renunciate.