Tibetan
འི་རབ་བྱེད་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད་མ་མཐོང་བར་ཟད་དོ། །དེས་ན་གཞུང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས། ས་སྐྱའི་རྗེ་བཙུན་གོང་མ། མཆིམས་ནམ་མཁའ་གྲགས། དཔངས་ལོ་ཆེན་པོ། བུ་སྟོན་ཁ་ཆེ་སོགས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་གསུངས་པ་འདི་ཉིད་བཟུང་ན་ལེགས་སོ། །སེམས་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའི་དོན་ནི། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཡོན་ཏན་དེ་དང་དེའི་སྐབས་སུ། སེམས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་སོགས་གང་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་དེ། ཡོན་ཏན་དེ་དང་དེར་སོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཚུངས་ལྡན་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་དེ་དང་དེར་སོང་བ་ལ་དགོངས་ནས་འདི་འདྲའི་རིགས་ཅན་མང་དུ་གསུངས་པ་ལས་འདིར་ནི་སེམས་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་རྣམས་ཀྱང་སྡོམ་པར་སོང་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་དགེ་སློང་གཉིད་མཐུག་པོ་ལོག་པའམ། ཞེ་སྡང་དྲག་པོ་སྐྱེས་པའི་སྐབས་དང་། འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་འདིའི་སྐྱོན་འབྱུང་བར་བསམ་ནས་གཟུགས་ཅན་དུ་འདོད་ལ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་དབང་ལྡན་གྱི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཉིད་འདིར་སྦྱར་ན་ཡང་རུང་མོད་ཀྱི། སྤྱིར་ནི་འཐོབ་རྒྱུས་འཐོབ་ཅིང་། གཏོང་རྒྱུས་མ་བཏང་བས་ད་ལྟ་མངོན་གྱུར་མེད་ཀྱང་ཡོད་ཅེས་པའི་ཐ་སྙད་འཐོབ་སྟེ། དཔེར་ན་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་སྐྱེད་དུ་བཏང་ཟིན་པས། ད་ལྟ་མེད་ཀྱང་ཡོད་ཅེས་པའི་ཐ་སྙད་འཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་དག་ནི་འོག་མ་དག་གི་སྐབས་སུ་ཡང་དྲན་པར་བྱའོ། །སོ་ཐར་ལ་དབྱེ་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སོ་ཐར་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སོ་ཐར་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རང་དོན་དུ་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་ཏེ་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་སྤོང་བའི་སེམས་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སོ་སོར་ཐར་པ་རིས་བརྒྱད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་ཏེ། གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་སྤོང་བའི་སེམས་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན་ཆོ་ག་ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སོ་ཐར། ཆོ་ག་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སོ་ཐར། ཆོ་ག་གོང་མ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སོ་ཐར་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བསམ་པ་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་ཆོ་ག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུགས་བཞིན་བྱས་པའི་སོ་ཐར་རིས་བརྒྱད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་སྔོན་གྱི་ཆོ་ག་ལས་ཐོབ་པ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་ཆོ་ག་ལས་ཐོབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱལ་སྲས་བྱམས་པ་དང་། འཇམ་དབྱངས་
Chinese
没有见到对于“分别”的解释，仅此而已。因此，依靠那部论典，萨迦的杰尊上师，钦·南喀扎，邦洛钦波，布顿·喀且等诸位智者一致宣说的这个观点，坚持它是很好的。具有相应心之义是指，在《摄类学》中说，在某个功德的场合，心、等持、智慧等哪个是主要的，凭借着趋向那个功德的力量，其他的相应者也趋向那个功德，考虑到这一点，像这样的种类说了许多，这里因为心是主要的，因此和它相应的那些也趋向于戒律之义。那么，如果比丘沉睡或生起强烈的嗔恨之时，以及入于灭尽定时，比丘的戒律就会消失吗？分别说者考虑到会产生这个过失，因此认为是色法。而《摄类学》中认为是以自在的方式存在，即使将此安立于此也可以。一般来说，能获得的因能获得，能舍弃的因没有舍弃，因此即使现在没有显现，也能获得“有”的名称。例如，因为已经放任某些事物产生，即使现在没有，也能获得“有”的名称。这些在下面的章节中也要记住。如果从别解脱来分，有声闻的别解脱和大乘的别解脱两种。第一种是，为了自身利益而缘于低劣的菩提，断除包括根本在内的损害他人的心及其相应者。如果对此进行分类，有声闻的八种别解脱戒。第二种是，为了所有众生的利益而缘于圆满的菩提，断除包括根本在内的损害他人的心及其相应者。如果对此进行分类，有仪轨与声闻共同的大乘别解脱，仪轨不共同的大乘别解脱，仪轨与上方共同的大乘别解脱三种。第一种是，以大乘发心从各方面发起，按照声闻的仪轨进行而获得的八种别解脱戒。第二种有从以前的仪轨中获得的，和从现在的仪轨中获得的两种。第一种是，圣者弥勒和文殊
English
I have not seen the explanation of "differentiation," that's all. Therefore, relying on that treatise, it is good to uphold this very view that the Sakya Jetsun Lamas, Chim Namkha Drak, Phang Lotsawa Chenpo, Buton Khache, and other scholars have unanimously declared. The meaning of having a corresponding mind is: In the Compendium of Topics, it says that in the case of a certain quality, whichever of mind, samadhi, wisdom, etc., is the main one, by the power of going to that quality, the other corresponding ones also go to that quality. Considering this, many of this kind are spoken of. Here, because mind is the main one, therefore those corresponding to it also go to the meaning of discipline. So, if a monk falls into deep sleep or arises with strong anger, and when entering cessation, does the monk's discipline disappear? The Vaibhashikas, thinking that this fault would arise, therefore consider it to be form. However, the Compendium of Topics considers it to exist in a free way, and it would be fine to apply this here as well. Generally, what can be obtained is obtained by the cause of obtaining, and what can be abandoned is not abandoned by the cause of abandoning, so even if it is not manifest now, the name of "existing" can be obtained. For example, because some things have already been allowed to arise, even if they do not exist now, the name of "existing" can be obtained. These should also be remembered in the following sections. If we divide according to individual liberation, there are the individual liberation of the Hearers and the individual liberation of the Great Vehicle. The first is the mind and its corresponding factors that aim at the inferior Bodhi for one's own benefit, abandoning the harm to others along with its basis. If we divide it, there are eight kinds of individual liberation of the Hearers. The second is the mind and its corresponding factors that aim at the perfect Bodhi for the benefit of all sentient beings, abandoning the harm to others along with its basis. If we divide it, there are three kinds: the Great Vehicle individual liberation that is common with the Hearers' ritual, the Great Vehicle individual liberation that is not common with the ritual, and the Great Vehicle individual liberation that is common with the higher ritual. The first is the eight kinds of individual liberation that are aroused from all aspects by the Great Vehicle's thought of Bodhicitta and performed according to the Hearers' ritual. The second has two kinds: those obtained from the previous ritual and those obtained from the current ritual. The first is the Bodhisattva Maitreya and Manjushri.
Tibetan
སོགས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་མང་པོ་ལ་བསྙེན་རྫོགས་བྱས་པར་བཤད་པའི་སྡོམ་པ་རྣམས་དང་། ཙནྡན་སྤོས་ཀྱི་ངད་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། དོན་ཡོད་ཞགས་པ་ལས་བཤད་པའི་གསོ་སྦྱོང་གི་སྡོམ་པ་དང་། མཎྜལ་ཚོམ་བུ་ལྔ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་གའི་སྔོན་འགྲོའི་སྐྱབས་འགྲོའི་སྡོམ་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་གའི་སྨོན་སེམས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཐོབ་པའི་སོ་ཐར་དང་། དབང་བསྐུར་གྱི་ཆོ་གའི་སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་སུ་ཐོབ་པའི་སྡོམ་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་སྡོམ་པ་གསུམ་ཀ་ལ་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པས་ཁྱབ་པ་འདི་ནི་རྗེ་བཙུན་ས་སྐྱ་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། རྗེ་བླ་མ་མུས་པ་ཆེན་པོའི་ཞལ་ལས་ཁོ་བོས་རྙེད་པའོ། །གསུམ་པ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ནི། དེ་ལྟར་སྡོམ་པ་གསུམ་ཀ་ལ་སོ་ཐར་གྱིས་ཁྱབ་ན། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ཤི་འཕོས་ནས་ཀྱང་རྗེས་སུ་འབྲངས་བར་ཐལ། སྡོམ་པ་གོང་མ་གཉིས་ཤི་འཕོས་ནས་ཀྱང་རྗེས་སུ་འབྲངས་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་མཛོད་ལས། བསླབ་པ་ཕུལ་དང་ཤི་འཕོས་དང་། །ཞེས་དང་། ཇི་སྲིད་འཚོ་དང་ཉིན་ཞག་ཏུ། །སྡོམ་པ་ཡང་དག་བླང་བར་བྱ། །ཞེས་དང་ནི། གཞུང་ལས། ཤི་བའི་ཚེ་ན་སྡོམ་པ་གཏོང་། །ཞེས་དང་། དེས་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་ཡི། །སྡོམ་པ་ཤི་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས། །སྨྲ་བའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་ནི། །སྡེ་སྣོད་རྣམ་དབྱེ་མེད་པར་ཟད། །ཅེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་དག་ནི་ཆོ་ག་ཐུན་མོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། ཆོ་ག་ཐུན་མོང་བའི་རིས་བདུན་ནི་ཤི་འཕོས་ནས་གཏོང་བ་ཁོ་བོ་ཡང་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་ནི། ཆོས་རྗེ་ས་པཎ་གྱིས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་ལས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་བརྡའ་ལས་བྱུང་བའི་ཀུན་རྫོབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་འདི་ལ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོང་བའི་སེམས་པ་རྒྱུན་ཆགས། ཡོད་ན་སྡོམ་པར་འགྱུར་བས་དེ་བཤད་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང་། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། བསླབ་པར་བྱ་བ་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཁྱད་པར་བ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོང་བའི་སེམས་དཔའ་རྒྱུན་ཆགས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་སྨོན་འཇུག་གཉིས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་སེམས་སྨོན་པ་ཡིན་ལ། ས་ཐོབ་པ་ཡན་ཆད་འཇུག་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ལུང་ཆོས་ལ་འདྲིས་ཆུང་བར་ཟད་དེ། བསླབ་བཏུས་སུ་འཇུག་པའི་སྡོམ་པ་སོ་སྐྱེ་ཉིད
Chinese
等等，據說對許多眾生進行了近圓戒的律儀，以及具有旃檀香氣的比丘相續的律儀等。第二種是，出自《不空罥索經》中所說的布薩律儀，以及依賴五堆壇城的發心儀軌的前行皈依律儀等。第三種是，在發心儀軌的願心中所獲得的別解脫，以及在灌頂儀軌的準備階段所獲得的律儀等。因此，三種律儀全部被別解脫律儀所涵蓋，這是薩迦派父子的無上見解，是我從穆斯巴大喇嘛處獲得的。第三，破除爭論：如果這樣三種律儀全部被別解脫所涵蓋，那麼別解脫律儀在死後也會跟隨，因為上面的兩種律儀在死後也會跟隨。如果承認，那麼《俱舍論》中說：「捨學及死歿」，以及「盡壽及日夜，應當受持戒」，以及經論中說：「死亡之時捨律儀」，以及「因此別解脫，律儀死猶有，若有士夫言，彼無部類別」等所說相違。如果這樣說，沒有過失，因為這些是就共同儀軌而言的，而共同儀軌的七種次第，我方也承認在死後捨棄。第二，菩薩律儀的體性：法主薩迦班智達從發心儀軌中如實領受，從表相產生的世俗發心，如果具有捨棄相違品的相續心，就會成為律儀，因此如果宣說它，就必須通過菩薩律儀的一般特徵、詳細分類和應學之處這三方面來確定。第一是，圓滿菩提的殊勝修持，是捨棄相違品的相續勇士。第二是願心和行心兩種。這兩者的特徵是，世俗的心是願心，從獲得初地到以上是行心。這樣說只是因為對經論不熟悉而已，因為在《學集論》中，行律儀本身就是凡夫。
English
Etc., the vows said to have been conferred on many beings, as well as the vows of the lineage of monks with the fragrance of sandalwood incense. The second is, the Uposatha vows spoken of in the Amoghapasha, and the preliminary refuge vows of the generation of bodhicitta ritual based on the five-pile mandala, etc. The third is, the Pratimoksha obtained during the aspiration phase of the bodhicitta ritual, and the vows obtained during the preparatory phase of the empowerment ritual, etc. Therefore, the fact that all three vows are encompassed by the Pratimoksha vow is the unsurpassed view of the Sakya father and sons, which I obtained from the mouth of the great Lama Muspa. Third, refuting the argument: If all three vows are encompassed by the Pratimoksha, then the Pratimoksha vow should follow even after death, because the two higher vows also follow after death. If you accept this, then it contradicts what is said in the Abhidharmakosha, "Giving up learning and dying," and "As long as life lasts and day and night, one should properly take vows," and in the scriptures, "At the time of death, one gives up the vows," and "Therefore, the Pratimoksha, the vows still exist even after death, if a person says this, he is devoid of the divisions of the Pitakas." If you say this, there is no fault, because these are made in terms of common rituals, and I also admit that the seven classes of common rituals are abandoned after death. Second, the nature of the Bodhisattva vow: The relative bodhicitta that arises from signs, which was properly received by Dharma Lord Sakya Pandita from the bodhicitta ritual, if it has a continuous mind that abandons opposing factors, it will become a vow, so if it is explained, it must be determined by the general characteristics of the Bodhisattva vow, its detailed divisions, and the three things to be learned. The first is, the special practice of complete enlightenment, is the continuous hero who abandons opposing factors. The second is the two, aspiration and engagement. The characteristics of these two are that the worldly mind is aspiration, and from obtaining the first ground onwards is engagement. Saying this is only because one is not familiar with the scriptures, because in the Compendium of Trainings, the engagement vow itself is an ordinary being.