Tibetan
ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བའི་བསླབ་བྱ། ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཚུལ། སྡོམ་པ་གནས་གཏོང་གི་ཚུལ་དཔྱད་པ། གསུམ་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་གིས་སྡོམ་གསུམ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྡོམ་གསུམ་སོ་སོའི་ངོ་བོ། རེ་རེ་ཡང་ལྔ་ལྔས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་སོ་ཐར་ལ། གཞན་ལུགས་དགག རང་ལུགས་བཞག རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ནི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་། རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ། གང་ཟག་དང་ཐོབ་པ་ཐག་པ་ལྟ་བུས་སྦྲེལ་བ། དུས་ཇི་སྲིད་འཚོ་དང་། ཉིན་ཞག་གི་མཐའ་ཅན་དུ་འདོད་དེ། མཛོད་ལས། རྣམ་རིག་མིན་རྣམ་གསུམ་ཞེས་བྱ། །སྡོམ་དང་སྡོམ་པ་མིན་དང་གཞན། །སྡོམ་པ་སོ་སོ་ཐར་ཞེས་བྱ། །ཞེས་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་། དང་པོའི་རྣམ་རིག་རྣམ་རིག་མིན། །སོ་སོར་ཐར་དང་ཞེས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱང་གསུངས་པ་དང་། ཇི་སྲིད་འཚོ་དང་ཉིན་ཞག་ཏུ། །སྡོམ་པ་ཡང་དག་བླང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དགའ་གདོང་པ།་་་་་བོད་ཁ་ཅིག་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྐབས་སུ་ཡང་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སོ་ཐར་རིས་བརྒྱད་པོ་གཟུགས་ཅན་དུ་འདོད་དེ། སྒྲུབ་བྱེད་ནི་རང་གི་ཉེར་ལེན་ལུས་ངག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་གཞུང་ལས་བཤད་པའི་ཆོ་གས་ལེན་དགོས་ཤིང་དེ་ལས་གཟུགས་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོ་ག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུགས་བཞིན་དུ་བྱས་པའི་ཐེག་ཆེན་སོ་སོར་ཐར་པ་ཡང་གཟུགས་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཆོ་ག་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་སེམས་སུ་ཁས་བླངས་ན། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ནི། །སེམས་ལས་སྐྱེས་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་མིན། །དེས་ན་ཇི་སྲིད་སེམས་མ་ཉམས། །དེ་ཡི་བར་དུ་སྡོམ་པ་ཡོད། །ཅེས་པ་ཡང་རང་ལ་མཚུངས་པར་འགྱུར་ཏེ། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་སེམས་སུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་ན། གཟུགས་ཅན་ཡིན་པས་ཁྱབ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་ན་སེམས་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཅེས་སྨྲའོ། །འདི་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ཉེར་ལེན་ལུས་ངག་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་སུ་འདོད་པ་དང་འགལ་ཏེ། ལུས་ངག་ནི་འབྱུང་འགྱུར་ཡིན་ལ། རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ནི་རང་གི་ཉེར་ལེན་འབྱུང་བ་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྱུང་བ་ཆེ་རྣམས་རྒྱུར་བྱས་པ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཙམ་ལུགས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལས་སྐྱེས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དེ་བདེན་གྲུབ་དུ་ཐལ། དེ་སེམས་ཙམ་ལུགས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལས་སྐྱེ་ཤིང་། ཆོ་ག་དེ་ལས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བདེན་གྲུབ་སྐྱེ་བར་སེམས་ཙམ་པ་འདོད་པའི་ཕྱིར། བྱང་སའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུར་བཤད་པའི་སོ་ཐར་རིགས་བདུན་པོ་དེ་ཡང་གཟུགས་ཅན་དུ་ཐལ། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ནས་བཤད་པའི་ཉེས་སྤྱོད་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཡང་གཟུགས་ཅན་དུ་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུ་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་རིགས་བདུན་པོ། དགེ་སློང་དང་། དགེ་སློང་མ་དང་། དགེ་སློབ་མ་དང་། དགེ་ཚུལ་དང་། དགེ་ཚུལ་མ་དང་། དགེ་བསྙེན་དང་། དགེ་བསྙེན་མའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གོང་དུ་འདོད་ན། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་དང་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་གཟུགས་ཅན་དུ་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་སེམས་སུ་ཐལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་སོ། །སེམས་ལས་སྐྱེས་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་མིན། །ཞེས་སོགས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་ན། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ནི། །སེམས་ལས་སྐྱེས་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་མིན། །དེས་ན་ཇི་སྲིད་སེམས་མ་ཉམས། །དེ་ཡི་བར་དུ་སྒྲིབ་པ་ཡོད། །ཅེས་པའང་རང་ལ་མཚུངས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲིབ་གཉིས་སེམས་ཀྱི་སྟེང་ནས་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་ན་ལན་ཅི་ཡོད། འོ་ན་དེའི་དོན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་སེམས་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་བར་དུ་ཁས་བླངས་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། སེམས་མ་ཉམས་པ་དེ་སྲིད་དུ་སྡོམ་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་སྡོམ་པ་ཡིན་ན་གཟུགས་ཅན་ཡིན་དགོས་པས། ལུས་ཞིག་པའི་ཚེ་གཏོང་ངོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཅན་དུ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྐབས་སུ་སྡོམ་པ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ཡིན་པ་ལྟ་ཞོག རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་ཁས་བླངས་ན། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས། རྣམ་གསུམ་དྲི་མེད་གཟུགས་གསུངས་དང་། །འཕེལ་དང་མ་བྱས་ལམ་སོགས་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྣམས་སུའི་ངོར་
Chinese
获得获得的仪轨，守护不退失所获之教诲，退失后恢复之方式，安住与舍弃律仪之方式，具三者之人修持三律仪之方式。第一者有二：三律仪各自之体性，各自以五五而决断之方式。第一者有三：首先别解脱，破他宗，立自宗，息诤论。第一者是：依分别说部之宗义，别解脱之律仪，其自性为表色与非表色之色所摄，以士夫与获得如绳索般连接，时间为尽寿与有日夜之边际。如《俱舍论》云：“名表无表三，律及非律余，律仪别解脱。”此说非表色，又说最初之表色、无表色，“别解脱”亦说为表色。又云：“尽寿及昼夜，应正受律仪。”如是说。噶当派，某些藏人于大乘之时，亦如分别说部之观点般，认为别解脱八种属于色法，立宗之理由是，从自己之近取身语所生故，且需以分别说部之论典中所说之仪轨而受，且分别说部认为从彼生者为色法故。如是，依声闻之宗义所作之仪轨而受之大乘别解脱亦为色法，从彼仪轨所生故。若承许别解脱之律仪为心，则“别解脱之律仪，从心所生故，非为色法，故尽心未坏，其间有律仪”之说，亦同样适用于自己，因已承许别解脱之律仪为心故。是故，若为别解脱之律仪，则周遍是色法，若为菩萨之律仪，则周遍是心，如是说。此非为真实，因别解脱之律仪从近取身语所生，与承许为非表色之色相违，因身语为变化之法，而非表色之色，则承许从自己之近取四大所生故，四大
English
The ritual for obtaining what is to be obtained, the instruction for guarding against losing what has been obtained, the manner of restoring what has been lost, the manner of abiding and relinquishing vows, and the manner in which a person with three qualities practices the three vows. The first has two parts: the nature of each of the three vows, and the manner of establishing each one with five aspects. The first has three parts: first, the Pratimoksha, refuting other systems, establishing one's own system, and abandoning disputes. The first is: According to the Vaibhashika school, the Pratimoksha vow is by nature included in form that is revealing and non-revealing, connected like a rope to a person and their attainment, and is considered to last as long as life and have a limit of day and night. As the Treasury states: "Named revealing, non-revealing, three, vow, non-vow, and other, the vow is called Pratimoksha." This speaks of non-revealing form, and also speaks of the initial revealing and non-revealing form, "Pratimoksha" is also said to be revealing. It also says: "For as long as life and day and night, one should properly take the vow." So it is said. The Kadampa school, some Tibetans, even in the context of the Mahayana, also consider the eight classes of Pratimoksha to be form, like the Vaibhashikas. The reason for this is that it arises from one's own immediate body and speech, and one must take it with the ritual described in the Vaibhashika scriptures, and the Vaibhashikas believe that what arises from that is form. Similarly, the Mahayana Pratimoksha taken according to the Sravaka school's ritual is also form, because it arises from that ritual. If one accepts the Pratimoksha vow as mind, then the statement that "the Pratimoksha vow, because it arises from mind, is not form, therefore as long as the mind is not destroyed, there is a vow" would also apply to oneself, because one has accepted the Pratimoksha vow as mind. Therefore, if it is a Pratimoksha vow, it is necessarily form. If it is a Bodhisattva vow, it is necessarily mind, so it is said. This is not correct, because the Pratimoksha vow arising from the immediate body and speech contradicts the acceptance of it as non-revealing form, because body and speech are changing phenomena, and non-revealing form is accepted as arising from one's own immediate elements, the four great elements.
Chinese
因为已经说了“转变”。因此，由唯识宗的仪轨所生的菩萨戒，应成为实有。因为它是从唯识宗的仪轨所生，并且唯识宗认为菩萨戒是从该仪轨中实有产生的。在《菩萨地戒品》中所说的七种别解脱戒也应成为色法，因为它们是别解脱戒。如果承认，那么从那里所说的断除恶行的戒律也应成为色法。因此，这是周遍的。如《戒品》中所说：戒律简而言之有三种，即：律仪戒，摄善法戒，饶益有情戒。其中，菩萨的律仪戒是七种如法受持的别解脱戒，即比丘，比丘尼，式叉摩那，沙弥，沙弥尼，近事男，近事女的戒律。如是说。如果承认以上，那么摄善法戒和饶益有情戒也应成为色法，因为你承认。如果承认，那么应成为心，因为是菩萨戒。周遍已被承认。如果如字面意思般承认“从心所生故，非色法”，那么“烦恼所知二障，从心所生故，非色法。因此，只要心未坏，其间障即有”也同样适用于你，因为二障是从心上安立的。如果这样说，有什么回答呢？那么它的意义是什么呢？菩萨戒是从心存在期间所作的承诺中产生的，因此，只要心不坏，戒律就存在。对此，有部宗认为，如果是戒律，就必须是色法，因此身体坏灭时就舍弃了。不是的，因为不承认是色法。在大乘的场合，姑且不论戒律是否为非表色，如果连非表色本身都承认，那么有部宗所说的“说三种无垢色，增长与无作道等故”的论证是为了谁呢？
English
Because it has been said "transformed." Therefore, the Bodhisattva vows arising from the Yogacara school's ritual should become truly existent. Because it arises from the Yogacara school's ritual, and the Yogacara school believes that the Bodhisattva vows arise as truly existent from that ritual. The seven types of Pratimoksha vows mentioned in the chapter on Bodhisattva's Ethics should also become form, because they are Pratimoksha vows. If you accept that, then the ethics of abandoning misconduct mentioned therein should also become form. Therefore, this is pervasive. As stated in the chapter on Ethics: Ethics, in brief, is of three types: the ethics of discipline, the ethics of gathering virtuous dharmas, and the ethics of benefiting sentient beings. Among these, the Bodhisattva's ethics of discipline are the seven types of Pratimoksha vows that are properly taken, namely the ethics of Bhikshu, Bhikshuni, Shikshamana, Shramanera, Shramanerika, Upasaka, and Upasika. Thus it is said. If you accept the above, then the ethics of gathering virtuous dharmas and benefiting sentient beings should also become form, because you accept it. If you accept that, then it should become mind, because it is a Bodhisattva vow. The pervasiveness has been accepted. If you accept "Because it arises from mind, it is not form" literally, then "The two obscurations of affliction and knowledge, because they arise from mind, are not form. Therefore, as long as the mind is not destroyed, the obscurations exist" will also apply to you, because the two obscurations are established on the mind. If you say that, what is the answer? What is its meaning then? The Bodhisattva vows arise from the commitment made as long as the mind exists, therefore, as long as the mind is not destroyed, the vows exist. To this, the Vaibhashika school believes that if it is a vow, it must be form, therefore it is abandoned when the body is destroyed. No, because it is not accepted as form. In the context of the Mahayana, let alone whether the vows are non-revealing form, if even non-revealing form itself is accepted, then for whom is the Vaibhashika's argument "Saying the three immaculate forms, because of growth and unmade paths, etc."