Tibetan
འགོད་པ་ཡིན་སྨྲ་དགོས་སོ། །དེས་ན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས། གྲུབ་མཐའི་རྣམ་དབྱེ་མ་ཕྱེད་ཅིང་། །རྒྱུད་སྡེའི་རིམ་པ་མི་ཤེས་པར། །རྣམ་གཞག་ལེགས་ལེགས་འདྲ་ན་ཡང་། །ལྷྭམ་དཔེ་ཞྭ་ལ་བཀབ་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའང་འདི་འདྲའི་རིགས་ཅན་ལ་དགོངས་སོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས་གཞག་པ་ནི། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་ནི་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པས་རྐུན་ནས་བསླངས་ཏེ། གཞན་གནོད་གཞིར་བཅས་སྤོང་བའི་སེམས་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་མེད་པའི་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་སོགས་ནི་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕྱི་མ་ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྡོམ་པ་ནི་ལེགས་སྨོན་དང་། ཚེ་འདིར་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པས་འཇིགས་པ་དང་། ནད་གདོན་སོགས་ཀྱིས་འཇིགས་ནས་བསྲུང་བའི་སྡོམ་པ་ནི་འཇིགས་སྐྱོབ་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སོ་ཐར་དུ་འགྱུར་བ་ལ་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་ངེས་པར་དགོས་ཏེ། མདོ་རྩ་ལས། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཞེས་པ་དང་། སུམ་བརྒྱ་པ་ལས། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་། །ཞེས་དང་། མཛོད་འགྲེལ་ལས། ཅི་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མེད་དམ་ཞེ་ན། ཡོད་མོད་ཀྱི། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྲིད་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་གཏན་དུ་སྡིག་པ་ལས་སོ་སོར་ཐར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དམར་སྟོན་གྱིས་མདོ་རྩར། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཚིག་རྩོམ་པ་དང་ཞེས་པའི་དོན། རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ལས། སངས་རྒྱས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྟོན་པའི་སྟོན་པ། ཆོས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དངོས། དགེ་འདུན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྒྲུབ་པའི་ཟླ་གྲོགས་ཞུ་བའི་དོན་དུ་བཤད་པས། སྐྱབས་འགྲོ་ཡིན་ན་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པས་ཟིན་པས་ཁྱབ་པར་གྲུབ་ལ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་སོགས་རིས་བརྒྱད་ཆར་ལ་ཡང་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། སོ་ཐར་ཁོ་ན་ཡིན་པར་གྲུབ་བོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། མདོ་རྩར་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་རིས་བརྒྱད་ལ། སྤྱིར་འཇིགས་སྐྱོབ། ལེགས་སྨོན། ངེས་འབྱུང་གིས་ཟིན་པ་གསུམ་ཡོད་པ་ལས། འདིར་ནི་ཕྱི་མ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་པས་མདོ་རྩའི་དངོས་བསྟན་གྱི་རྩ་བ་སྐྱབས་འགྲོ་དང་། དེ་ཉིད་རྩ་བར་བྱས་པའི་རིས་བརྒྱད་ལ་སོ་ཐར་གྱིས་ཁྱབ་ཀྱང་། སྤྱིར་དེ་དག་ལ་སོ་ཐར་གྱི་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ཤ་པྲ་་་་་།ཁ་ཅིག་འདིའི་དོན་དུ་བསམ་ནས། སོ་ཐར་ལ་འཇིག་སྐྱོབ། ལེགས་སྨོན། ངེས་འབྱུང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དག་ནི་མཆུའི་རྣམ་འགྱུར་ཉུང་ན་ཁ་མཛེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ལ་གནོད་པ་ནི་ལུས་ངག་གི་མི་དགེ་བ་བདུན་དང་། གཞི་ནི་སྤྱིར་དོན་ལྔ་ལ་འཇུག་པ་ལས་འདིར་རྒྱུའི་དོན་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་མི་དགེ་བ་གསུམ་མོ། །བཅས་པ་ནི་ཕན་ཚུན་སྡུད་པ་སྟེ། མདོར་ན་སོ་ཐར་རིས་བདུན་ཆར་ཡང་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་དུ་གྲུབ་སྟེ། མདོ་ལས། དགེ་བསྙེན་སྟོན་པ་གཞན་ལ་མི་བརྟེན་པ། ཆོས་དགེ་བ་བཅུ་སྤྱོད་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ཡང་ཡིན་ལ། བརྟག་གཉིས་ལས། དེ་རྗེས་བསླབ་པའི་གནས་བཅུ་སྦྱིན། །ཞེས་པའི་དོན། གཏན་ཁྲིམས་བདུན་ཆར་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་དུ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྣ་གཅིག་སྤྱོད་པ་སོགས་ལ་མ་ཁྱབ་ཅིང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་མ་རྫོགས་པའི་སྡོམ་པའི་ཁྱད་པར་སྤོང་བདུན་དང་སྤོང་བཞི་ལ་འཇོག་པ་ཡང་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ། བདུན་ཆར་ཡང་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཏན་ཁྲིམས་བདུན་གྱི་དགེ་བསྙེན་ནི་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་ལ་འཇོག་པས་སྐྱོན་དང་པོ་མེད་ཅིང་། སྐྱོན་གཉིས་པ་ཡང་མེད་དེ། སྤོང་བདུན་དང་སྤོང་བཞི་ནི་སྤང་བྱ་ཅི་ཙམ་སྤོང་བའི་གྲངས་ཀྱིས་འཇོག་པ་མ་ཡིན་གྱི། དང་པོར་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཚེ་ལུས་ངག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་བདུན་ཆར་སྤོང་བ་དང་། བཞི་སྤོང་བ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་སྒོ་ནས་འཇོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། ལུས་དང་ངག་གི་ལས་སྤོང་བར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་ཡང་དག་པར་བླངས་པས་ནི་དགེ་སློང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །བླངས་པའི་ཚེ་ཡང་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་སྒོ་ནས་ནི་མི་འཇོག་སྟེ། གཞན་དུ་ན་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་སྤོང་ལྔ་དང་། བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྤོང་བརྒྱད་སོགས་སུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གནད་འདི་དག་མ་རྟོགས་པ་ཁ་ཅིག གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་སྤོང་བ་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པར་འདོད་པ་དང་། གཞིའི་དོན་གཞི་བསམ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་གི་ནང་ཚན་དུ་གྱུར་པའི་གཞི་ལ་འཆད་པ་ནི་རྣམ་པར་འཁྱམས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་སྤོང་བ་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལ་ལ་དག་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་སྤོང་བ་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པར་བཤད་པ་རྒྱ་གར་གྱི་གཞུང་འགྲེལ་གང་ན་ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་འཛེར་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ
Chinese
应当说要记录下来。因此大自在说：如果不能分辨宗派的差别，不了解续部的次第，即使形式上看起来很好，也像是把鞋子当帽子戴。这样说也是针对类似的情况。第二，确立自宗的观点：别解脱戒的自性，是以出离心为根本而生起的，是具有断除以损害他者为基础的意乐及其相应的心理活动。没有出离心的比丘戒等，不会成为别解脱戒，因为仅仅追求来世人天果位的戒律是希愿戒，因为害怕今生国王的惩罚，或者害怕疾病、邪魔等而守护的戒律是怖畏救护的戒律。因此，要成为别解脱戒，必须要有出离心。《律经根本》中说：以出离的戒律为主。《三百颂》中说：出离的戒律断除痛苦。 《俱舍论释》中说：难道外道没有如法受持的戒律吗？有是有的，但不是别解脱戒。为什么呢？因为那是依赖有为法的，所以不能永远从罪恶中解脱。玛尔顿在《律经根本》中说：发誓皈依的语句等。在《广大释》中说：佛是引导从痛苦中解脱的导师，法是从痛苦中解脱的真实道路，僧是请求帮助实现从痛苦中解脱的道友。因此，如果皈依，就必然具有出离心。由于这个原因，居士戒等八种戒律都必然具有出离心。因此，说仅仅是别解脱戒是不合理的。因为《律经根本》中说，以出离的戒律为主，对于八种戒律，一般有怖畏救护、希愿、出离三种。这里是指仅仅以后者为主而说的，因此《律经根本》的直接指示的根本是皈依，并且以其为根本的八种戒律是别解脱戒。
English
It should be said to record it. Therefore, the Great Lord said: If one cannot distinguish the differences between philosophical schools and does not understand the order of tantras, even if the form looks good, it is like putting shoes on one's head. This saying is also directed at similar situations. Second, establishing one's own system: The nature of the Pratimoksha vow is generated from the mind of renunciation, which is the intention to abandon the basis of harming others, along with its corresponding mental activities. The Bhikshu vow, etc., without the mind of renunciation, will not become the Pratimoksha vow, because the vows that only seek the status of gods and humans in the next life are vows of aspiration, and the vows that are protected out of fear of the king's punishment in this life, or out of fear of diseases, demons, etc., are vows of fear and protection. Therefore, to become a Pratimoksha vow, one must have the mind of renunciation. The Root Sutra says: Taking the discipline of renunciation as the main thing. The Three Hundred Verses say: The discipline of renunciation eliminates suffering. The Commentary on the Treasury says: Do non-Buddhists not have properly taken vows? They do, but they are not Pratimoksha vows. Why? Because they rely on existence, they cannot be permanently liberated from sin. Marton said in the Root Sutra: The words of taking refuge, etc. In the Extensive Commentary, it says: The Buddha is the teacher who guides the path of liberation from suffering, the Dharma is the real path of liberation from suffering, and the Sangha is the companion who asks for help in achieving the path of liberation from suffering. Therefore, if one takes refuge, one must have the mind of renunciation. For this reason, all eight types of vows, such as the Upasaka vow, must have the mind of renunciation. Therefore, it is unreasonable to say that it is only the Pratimoksha vow. Because the Root Sutra says that taking the discipline of renunciation as the main thing, there are generally three types of vows for the eight types of vows: fear and protection, aspiration, and renunciation. Here, it means that only the latter is taken as the main thing, so the root of the direct instruction of the Root Sutra is taking refuge, and the eight types of vows based on it are Pratimoksha vows.
Chinese
虽然遍及，但总的来说，这些并不遍及别解脱。夏帕……有些人这样认为，说别解脱有寂静、善愿、出离三种戒律，这些人少动嘴唇才好看。损害他人是身语的七种不善业，基础一般有五种含义，这里是原因的意思，即意的三种不善业。包括是互相包含的意思。总之，别解脱七众都成为断除十不善业，经中说，居士导师不依赖他人，行持十善法，这也是经文的密意。胜观二中说，之后给予十学处。这也是说七种永恒戒律都说断除十不善业的密意。那么，如果不能遍及享用单一物品等，并且比丘戒和非比丘戒的区别在于断七和断四也不合理，因为七众都同样是断除十不善业。如果这样说，那么七种永恒戒律中的居士戒是指圆满的居士戒，所以第一个过失没有，第二个过失也没有，断七和断四不是以断除多少来安立的，而是在最初如理受戒时，安立断除身语的自性罪七种，以及断除四种，因为俱舍释中说，以如理受持断除一切身语之业，就是比丘。所以在受戒时，不是以制定的罪来安立的，否则会过分地成为居士戒断五种，近住戒断八种等。有些人不明白这些要点，认为断除损他、基础等是比丘戒，并且将基础的含义解释为基础思维行为最终成为基础的一部分，这是错误的，因为如果那样，断除损他、基础等是不可能的。有些人说断除损他、基础等是别解脱戒，这在印度的论典和注释中都没有。
English
Although pervasive, in general, these are not pervasive of Pratimoksha. Shapa... Some people think this way, saying that Pratimoksha has three kinds of discipline: tranquility, good wishes, and renunciation. It is better for these people to move their lips less. Harming others is the seven non-virtuous deeds of body and speech, and the basis generally has five meanings. Here it means the cause, that is, the three non-virtuous deeds of mind. Including means mutual inclusion. In short, all seven Pratimoksha assemblies become the abandonment of the ten non-virtuous deeds. The sutra says that the lay mentor does not rely on others and practices the ten virtuous deeds, which is also the secret meaning of the sutra. The second contemplation says, "Then give the ten training places." This also means that the secret meaning of saying that all seven eternal precepts say to abandon the ten non-virtuous deeds. So, if it cannot pervade enjoying single items, etc., and the difference between Bhikshu vows and non-Bhikshu vows lies in abandoning seven and abandoning four is also unreasonable, because all seven assemblies are the same in abandoning the ten non-virtuous deeds. If you say so, then the lay vows of the seven eternal precepts refer to the complete lay vows, so the first fault is not there, and the second fault is not there. Abandoning seven and abandoning four are not established by the number of abandonments, but when you first take the vows correctly, you establish the abandonment of the seven natural sins of body and speech, and the abandonment of four, because the Kosha commentary says, "By correctly taking the vows to abandon all the deeds of body and speech, one is a Bhikshu." So when taking vows, it is not established by the prescribed sins, otherwise it will be too much to become a lay vow to abandon five kinds, a close dwelling vow to abandon eight kinds, etc. Some people do not understand these points, and think that abandoning harming others, the basis, etc. is the Bhikshu vow, and explain the meaning of the basis as the basis thinking behavior that eventually becomes part of the basis, which is wrong, because if so, it is impossible to abandon harming others, the basis, etc. Some people say that abandoning harming others, the basis, etc. is the Pratimoksha vow, which is not found in any Indian treatises and commentaries.