Tibetan
ང་པོ་ནི། འོན་ཀྱང་བྱ་བའི་ཞེས་སོགས་ཉེར་གཉིས་ཏེ། ལུང་སྦྱོར་ཡི་གེ་མང་གིས་དོགས་པས་བཞག་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་གུར་གྱི་འགྲེལ་པ་ལས། བྱ་བའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཕྱི་རོལ་རྔཾ་རྡུང་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྷར་དམིགས་པ་དང་། གཙང་སྦྲ་དང་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྷུར་ལེན་པའོ། །བྱ་བའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་དམིགས་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། དགྲ་ནག་གི་འགྲེལ་པ་ལས། བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལའང་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དུས་ཡུན་རིང་པོར་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་སྟེ་དེ་དག་ནི་བཏགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་ནི་འདི་ལྟར་རས་བྲིས་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པའི་ལྷའི་སྟོབས་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དུ་ནི་ཁྱད་པར་འདི་ཡོད་དེ། རང་གི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་རས་བྲིས་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པའི་ལྷ་ལ་དམིགས་ནས་མཐུན་པར་བསྒྲུབ་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། འོད་ཟེར་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ལས། བདག་ཉིད་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་གཟུགས་པདྨའི་ལྟེ་བར་སེངྒེའི་ཁྲི་ལ་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན། བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་བཞུགས་པ། རལ་པའི་དབུ་རྒྱན་འཆང་ཞིང་ཞི་བ། ཡི་གེ་མྃ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པའི་རྣམ་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་མདུན་དུ་ཟླ་བའི་གཟུགས་ལས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་ཅན་ནི། ཨོཾ་མ་རཱི་ཙྱཻ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བས་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་སྐུད་པ་དང་བཅས་པའི་ཁབ་འཛིན་པའི་ཕྱག་གིས་གདུག་པ་ཅན་གྱི་ཁ་དང་། མིག་ཡང་དག་པར་དྲུབས་པ་མདུན་དུ་རྣམ་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། དཱ་ན་ཤཱི་ལས། ལྷག་པའི་ལྷ་མཆོག་དེ་ཡི་མདུན་དུ་ཡང་། །བདག་ཉིད་ཇི་ལྟའི་ཁྲོ་རྒྱལ་བསམ་བྱ་སྟེ། །ཞེས་དང་། དེ་ཉིད་སྣང་བ་ལས། ཕྱག་རྒྱ་གང་དང་གང་ནས་འབྱུང་བ་དེ་དང་དེ་ཉིད་དུ་བཀྲོལ་ཏེ། ཡེ་ཤེས་པ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལོ། །གཞན་དུ་ན་ལྷ་ལ་བརྙས་པར་འགྱུར་ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དུ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དག་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང་། ལྷ་སོ་སོའི་དག་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལྷར་བསྒོམ་པ་དང་། རང་རིག་པའི་དག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བདེ་ཆེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྱུར་བ་སྟེ། དག་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་བཤད་དེ། ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ལས། ངེས་པར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བརྗོད། །ཕྱི་
Chinese
我者。然作之云云等二十二。以虑及经文连缀文字繁多故而止者。如《金刚帐》之释中云。何谓作业续。谓缘于外境之乐器等神，并重清洁与律仪等。何谓作业之结合。谓缘于自身之外境。如是说。又如《黑敌》之释中云。于作业及行续中，所应成办与成办之方便，不长时随逐，彼等乃是假立所生。以其如是，于如是画布等上，以了悟之神力，圆满成就悉地之故。于瑜伽续中，则有此差别。谓以自之神瑜伽，缘于画布等上所了悟之神，而修持顺合之悉地。如是说。又如《具光母》之分别中云。自身观想为毗卢遮那之形相，于莲花之中央，狮子之座上，以金刚跏趺坐姿安住，具金色。持菩提胜妙之手印，于禅定中安住。顶戴发髻之头饰，且寂静。观想以字（藏文：མྃ，梵文天城体：म，梵文罗马拟音：mam，汉语字面意思：嘛）本身所说之相。其后于前方，从月亮之形相中，由毗卢遮那所生之具光母。嗡 玛日支曳 梭哈。（藏文：ཨོཾ་མ་རཱི་ཙྱཻ་སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城体：ॐ मरीच्यै स्वाहा，梵文罗马拟音：oṃ marīcyai svāhā，汉语字面意思：嗡，具光母，梭哈。）以此观想为金色，以持线之针之手，将恶毒者之口与眼缝合，于前方观想。如是说。又如《达那希拉》中云。于殊胜之神尊彼之前。自身亦应观想如忿怒明王。如是说。又如彼之显现中云。从何手印中生起，即于彼处解开。迎请智慧尊返回。否则即成对神之不敬。如是等说。于大瑜伽续中。真如之清净，谓一切法自性为空性。诸神之清净，谓将一切世俗之显现观想为神。自明之清净，谓将彼一切转为大乐之智慧。如是宣说三种清净之自性。如《喜金刚》中云。定一切事物之。清净说为真如。外
English
As for me. However, there are twenty-two items such as "action". The reason for stopping due to the fear of too many words in the scriptures is as follows. In the commentary of the Vajra Tent, it says: What is called the Action Tantra? It means focusing on the deities of external instruments and diligently taking up cleanliness and vows. What is called the combination of actions? It means focusing on the external from oneself. It is said. Also, in the commentary of the Black Enemy, it says: In the Action and Conduct Tantras, the object to be accomplished and the means of accomplishment are not followed for a long time, because they are born from imputation. Because of this, on such painted cloths, the power of the enlightened deity completely accomplishes the siddhi. In the Yoga Tantra, there is this difference: with the yoga of one's own deity, one focuses on the deity realized on painted cloths and accomplishes the siddhi that is in accordance with it. It is said. Also, in the contemplation of the Radiant One, it says: One should contemplate oneself as the form of Vairochana, seated in the vajra posture on a lion throne in the center of a lotus, golden in color. Holding the supreme mudra of enlightenment, abiding in meditative equipoise. Wearing a crown of matted hair and peaceful. One should contemplate the form expressed by the letter (Tibetan: མྃ，Sanskrit Devanagari: म，Sanskrit Romanization: mam, Chinese literal meaning: ma) itself. Then, in front, from the form of the moon, the Radiant One born from Vairochana. Om Marichyai Svaha. (Tibetan: ཨོཾ་མ་རཱི་ཙྱཻ་སྭཱ་ཧཱ།, Sanskrit Devanagari: ॐ मरीच्यै स्वाहा, Sanskrit Romanization: oṃ marīcyai svāhā, Chinese literal meaning: Om, Marichi, Svaha.) With this, one should contemplate in front, golden in color, with the hand holding a needle with thread, sewing up the mouth and eyes of the wicked one. It is said. Also, in Dana Shila, it says: In front of that supreme deity. One should also contemplate oneself as the wrathful king. It is said. Also, in the appearance of that, it says: From whichever mudra it arises, untie it at that very place. Invite the wisdom being to return. Otherwise, it will become disrespect to the deity. It is said and so on. In the Great Yoga Tantra. The purity of suchness is that all dharmas are empty of their own nature. The purity of the deities is that all conventional appearances are contemplated as deities. The purity of self-awareness is that all of that is transformed into the wisdom of great bliss. Thus, the nature of the three purities is explained. As it is said in Hevajra: Surely, of all things. Purity is said to be suchness. Outer
Tibetan
ནས་རེ་རེའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། རང་རིག་བདག་ཉིད་དག་པ་ཉིད། དག་པ་གཞན་གྱིས་རྣམ་གྲོལ་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མར་ཀུན་རྫོབ་ལྷར་མི་བསྒོམ་པ། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོར་ཀུན་རྫོབ་ལྷར་བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བྱ་བའི་ཞེས་སོགས་ཉེར་གཉིས་ཏེ། བྱ་རྒྱུད་ཀྱི་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ལྷ་རུ་གནས་ན། ཟས་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་དཀའ་ཐུབ་དང་། ཁྲུས་ལ་སོགས་པའི་གཙང་སྦྲ་ག་ལ་འཐད་དེ། ལྷ་ལ་གཙང་དང་སོགས་སོ། །ཁ་ཅིག་སྤྱོད་རྒྱུད་ཀྱི་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ལྟ་བ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དང་མཐུན་པས་རིགས་ལྔ་ཡིན་ཅིང་། སྤྱོད་པ་བྱ་བའི་རྒྱུད་བཞིན་དུ་གཙང་སྦྲ་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཟེར་བ་འདི་ཡང་དེ་ལྟར་ངེས་པ་མེད་དེ། སྤྱོད་རྒྱུད་འདི་ནི་ཕྱིའི་བྱ་བ་དང་། ནང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཀ་སྟོན་པའི་རྒྱུད་ཡིན་པས། ལས་ཚོགས་བསྒྲུབ་པ་སོགས་གཙང་སྦྲ་སྤྱོད་མོད་ཀྱི། ཕལ་ཆེར་བདག་ཉིད་ལྷར་བསྒོམས་ནས། རང་ཉིད་ཅི་བདེར་སྤྱོད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ལྷར་བསྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་ཅིང་། བསྒོམ་བྱའི་ལྷ་ལ་རིགས་ལྔའི་དོན་གྲུབ་ཡང་ཐ་སྙད་མེད་ལ། ཕྱག་རྒྱ་དང་། སྐུ་མདོག་དང་། ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་སྦྱར་བའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་བཞིན་དུ་དེར་མ་གསུངས་པས་རིགས་ལྔ་མེད་དོ། །འདིའི་མཚན་གཞི་ནི་ཨ་ར་པ་ཙ་ན་ལྷ་ལྔ་མ་དང་། མི་འཁྲུགས་པ་ལྷ་དགུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་སེམས་སོ། །ཁ་ཅིག་སྦྱོང་རྒྱུད་ལ་སྤྱོད་རྒྱུད་དུ་བྱས་ནས་རིགས་ལྔའི་ཐ་སྙད་མེད་པ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། སྐུ་མདོག་དང་། རྣམ་གཞག་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་བཞིན་མ་གསུངས་པ་ནི་སྦྱོང་རྒྱལ་དང་། རྒྱ་མཆོག་རིན་ཆེན་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དང་། སྦྱོང་རྒྱལ་དཀར་པོ་སོགས་ཀྱི་ཁ་དོག་དང་། རྒྱལ་མཆོག་རིན་ཆེན་མཆོག་སྦྱིན་དང་། ས་གནོན་སོགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མཛད་པ་ལ་འཆད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། རྗེ་བཙུན་གྱིས་གཞན་ཕན་སྤྱི་ཆིངས་སུ་སྦྱོང་རྒྱུད་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུད་ཉིད་ལས་ཀྱང་། ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿཐུགས་རྗེའི་བདག །ཚུར་གཤེགས་ཞེས་ནི་བརྗོད་ནས་ཀྱང་། །གསང་བའི་བཅིང་བ་བཅིངས་ནས་ནི། །མཛུབ་གཉིས་ལྕགས་ཀྱུའི་ཚུལ་དུ་བྱ། །ཞེས་སོགས་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱལ་མཆོག་རིན་ཆེན་སོགས་ཀྱི་སྐུ་མདོག་དང་ཕྱག་རྒྱ་སྦྱོང་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་བསྟན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ད
Chinese
从各自的差别中，诸神述说。如是说。自性觉悟即是清净，清净非由他者解脱。如是说。第二分为二：下部续不观修世俗神，大瑜伽观修世俗神。第一，如果行部等二十二，如果行部的也安住于世俗神，那么断食等的苦行和沐浴等的洁净又怎么合理呢？因为神有洁净等等。有些说行部的世俗见解也与瑜伽部相符，所以是五部，行为如行部一样进行洁净。这样说也不一定，因为行部是既宣说外在行为，又宣说内在禅定的续部，所以虽然有进行事业等洁净的行为，但大多观修自身为神，因此说自己怎么舒适就怎么做。行部的续部中也没有观修世俗神，观修之神也没有五部的意义，也没有名称，手印和身色以及与五智相结合的分类，因为没有像瑜伽部那样进行归纳，所以没有五部。我认为这方面的例子是阿惹巴匝那五尊和不动佛九尊等。有些将修部作为行部，因为没有五部的名称，手印和身色以及分类没有像瑜伽部那样宣说，所以就用修王和胜乐金刚等的名称，以及修王白色等的颜色，以及胜乐金刚最胜布施和触地等的印契来解释，这是不合理的，因为至尊在《利他总纲》中说修部是瑜伽部，而且续部本身也说： ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是慈悲之主，说了“请降临”，然后，系上秘密的束缚，两指做成铁钩的形状。等等，因为说了迎请智慧尊，而且胜乐金刚等的身色和手印在修部的直接开示中没有。
English
From each of the distinctions, the gods speak. Thus it is said. Self-awareness is purity itself, purity is not liberation by another. Thus it is said. The second has two parts: not contemplating the conventional deity in the lower tantras, and contemplating the conventional deity in the great yoga. The first is: if the action, etc., twenty-two, if the action tantra also abides in the conventional deity, then how is asceticism such as fasting and cleanliness such as bathing reasonable? Because the deity has cleanliness, etc. Some say that the conventional view of the conduct tantra also agrees with the yoga tantra, so it is five families, and the conduct is like the action tantra, performing cleanliness. This is also not necessarily so, because the conduct tantra is a tantra that teaches both external actions and internal samadhi, so although there are clean actions such as performing activities, mostly one contemplates oneself as a deity, therefore it is said to do as one pleases. There is also no contemplation of the conventional deity in the conduct tantra, and there is no term for the accomplishment of the five families in the deity to be contemplated, and the classification of hand gestures, body color, and combination with the five wisdoms, because it is not summarized there like the yoga tantra, so there are no five families. I think the examples of this are like the five deities of Arapacana and the nine deities of Akshobhya. Some make the practice tantra into the conduct tantra, because there is no term for the five families, and the hand gestures, body color, and classification are not taught like the yoga tantra, so they explain it with the names of practice king and supreme vajra, etc., and the color of white practice king, etc., and the mudras of supreme vajra bestowing the best and touching the earth, etc., which is not reasonable, because the venerable one said in the General Pledge of Benefiting Others that the practice tantra is the yoga tantra, and also from the tantra itself: ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿ (Tibetan, Devanagari, Dzah Hum Vam Hoh, Lord of compassion) is the lord of compassion, having said "Please come down," then, having tied the secret bond, the two fingers are made into the shape of an iron hook. Etc., because it is said to invite the wisdom being, and the body color and hand gestures of Supreme Vajra, etc., are not in the direct teaching of the practice tantra.