Tibetan
མེ་ཏོག་ཕུལ། བཟོད་པར་གསོལ་ལ་ལུང་རིགས་དང་མི་འགལ་བར་རྒྱ་གར་གྱི་ཆོས་ལུགས་བཞིན་གྱིས་ཤིག རྒྱ་ནག་མཁན་པོའི་ལུགས་བྱེད་ན་ཆད་པས་གཅད་དོ། །ཞེས་བཀའ་ནན་དྲག་ཏུ་མཛད་ནས་བཀའ་ཡིག་གསུམ་མཛད་ཅིང་། མདོ་ཁམས་དང་། བོད་དང་། དཀོར་མཛོད་དུ་བཞག་གོ །རྒྱ་ནག་ཧྭ་ཤང་གིས་ཐོག་མར་པཎྜི་ཏ་སྤྱན་འདྲེན་བཏང་བ་ཐོས་ནས། སློབ་མ་བསྡུས་ཏེ། ཤགས་འདེབས་པ་བསླབ་པའི་ཚེ། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་སེམས་པར་ཉལ་བས་ཆོག་གོ །ཞེས་པའི་བསྒོམ་ཡིག་བསམ་གཏན་ཉལ་ཆོག་གི་འཁོར་ལོ། དེའི་གནད་སྟོན་པ་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་ལོན། གེགས་སེལ་བ་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་ཡང་ལོན། རིགས་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་ལྟ་བའི་རྒྱབ་ཤ ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་ལ་མདོ་སྡེ་བརྒྱད་བཅུའི་ཁུངས་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་ལྔ་བརྩམས་སོ། །དེ་རྣམས་གཏེར་དུ་སྦས་པ་རིམ་གྱིས་མཆོད་པར་གྱུར་ཏེ། བོད་ཀྱི་མན་ངག་ཆོས་རྒྱུས་ཆུང་བས་རང་བཟོར་བྱས་པ་རྣམས་ལ་འདྲེས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱ་ནག་མཁན་པོའི་ལྷྭམ་རྩོད་པའི་གྲྭར་ལུས་པས་བོད་ཀྱི་བསྟན་པའི་མཇུག་ཏུ་ངའི་ཆོས་ལུགས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པ་དང་། རྒྱ་ནག་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཚེ་ལྷྭམ་ལུས་པ་དང་། ད་རུང་བོད་ཡུལ་དུ་ངའི་ཆོས་ལུགས་འབྱུང་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལྷ་བཙན་པོས་སློབ་དཔོན་ལ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཆོས་དེའི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟར་ཡིན་པའི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པར་ཞུས་པས། བསྒོམ་རིམ་དང་པོ་བརྩམས། སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་ཚུལ་ཞུས་པས། བསྒོམ་རིམ་བར་པ་མཛད། དེ་ལས་འབྲས་བུ་གང་འབྱུང་ཞུས་པས། བསྒོམ་རིམ་ཐ་མ་བརྩམས། དེ་ལ་རྒོལ་བ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། ལུང་དང་རིགས་པས་སྒྲུབ་པའི་དབུ་མ་སྣང་བ་བརྩམས་ཏེ་གནང་ངོ་། །དེ་ལྟར་རྒྱ་གར་གྱི་ལུགས་ཀྱི་རིམ་གྱིས་པའི་ཆོས་ལུགས་དར་བའི་ཚེ། རྒྱལ་པོ་གླང་དར་མ་བློན་པོ་ངན་པ་དང་གྲོས་ངན་བཤམས་ཏེ། མངའ་བདག་རལ་པ་ཅན་བཀྲོངས་ནས་བོད་ཡུལ་གྱི་ཆོས་ཁྲིམས་དང་། རྒྱལ་ཁྲིམས་གཉིས་ཀ་བཤིག གླང་དར་མའང་ལྷ་ལུང་དཔལ་གྱི་རྡོ་རྗེས་བསད། དེ་རྗེས་སུ་ཡུམ་བརྟན་དང་། འོད་སྲུང་འཁྲུགས་ནས་བོད་ཡུལ་ཕུང་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ཧྭ་ཤང་གི་ཆོས་ལུགས་ཡི་གེར་བཀོད་པ་གཏེར་ནས་འཐོན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། བླུན་པོ་ཆོས་དད་ཅན་གདམས་ངག་འབོགས་པ་ལ་སྤྲོ་བས་ཡས་འབབ་དང་ཅིག་ཅར་བའི་མིང་འདོགས་གསང་ནས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་མིང་བཏགས་ཏེ་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲོད། སེམས་ནམ་མཁར་ངོ་སྤྲོད། ནམ་མཁའ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་དུ་ངོ་སྤྲོད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ངོ་སྤྲོད་
Chinese
献上鲜花。请宽恕，不要违背经论和理性，按照印度的宗教行事。如果按照汉地和尚的规矩行事，将处以惩罚。这样严厉地命令后，写了三份诏书，分别放在多康（mdo khams）、吐蕃（bod）和库藏（dkor mdzod）。汉地和尚最初听说迎请班智达的消息后，召集学生，教导辩论时，说：“什么也不要想，睡觉就行了。”这样的禅修文书，名为“禅定安睡之轮”。阐释其要点的是“禅定的答复”，消除障碍的是“禅定的再答复”，用理证成立的是“见解的后盾”，用经论成立的是“八十部经的依据”，创作了这五部论著。这些论著被埋藏为伏藏，逐渐成为供养之处。由于吐蕃的口诀法门传承较短，因此与自创的法门混杂在一起。汉地和尚的鞋子遗留在辩论场，他说：“吐蕃佛教的末期，我的教法将会兴盛。”去汉地的时候，鞋子遗落了，还说：“我的教法仍然会在吐蕃兴盛。”拉赞普（lha btsan po）请问莲花生大师：“通过闻思确立的法，其真实状况是怎样的，请您撰写论著。”于是莲花生大师撰写了《修习次第初编》。又问：“如何在一个座垫上禅修？”于是莲花生大师撰写了《修习次第中编》。又问：“从中会产生什么果报？”于是莲花生大师撰写了《修习次第末编》。为了遣除对这些的辩驳，撰写了用经论和理证成立的《中观光明论》并赐予了他。这样，印度次第性的教法兴盛之时，国王朗达玛与邪恶大臣商议恶计，杀害了君主热巴巾（ral pa can），摧毁了吐蕃的宗教法律和国家法律。朗达玛也被拉隆贝吉多吉（lha lung dpal gyi rdo rjes）所杀。此后，云丹（yum brtan）和沃松（'od srung）发生争斗，吐蕃衰败之时，华桑的教法被写成文字，依靠从伏藏中取出，愚笨的信徒们乐于接受口诀，秘密地冠以“顿入”和“顿悟”之名，命名为“大手印”并进行讲解。其中又将一切法认知为心，将心认知为空性，将空性认知为一无所有的空性，这就是大手印的认知。
English
Flowers are offered. Please forgive, and without contradicting scripture and reason, act according to the Indian religion. If you act according to the ways of the Chinese monks, you will be punished. After giving such a stern command, he wrote three edicts, which were placed in Do Kham, Tibet, and the treasury. When the Chinese Heshang first heard the news of inviting a Pandit, he gathered his students and, when teaching debate, said, "It is enough to sleep without thinking of anything." Such a meditation text is called "The Wheel of Contemplative Sleep." Explaining its essence is "The Reply of Contemplation," removing obstacles is "The Further Reply of Contemplation," establishing it with reason is "The Support of View," and establishing it with scripture is "The Source of Eighty Sutras." He composed these five treatises. These were hidden as treasures and gradually became objects of offering. Because the oral instruction lineages of Tibet were short, they were mixed with self-created methods. The Chinese monk's shoe was left in the debating hall, and he said, "At the end of the Tibetan Buddhist teachings, my doctrine will flourish." When going to China, he left his shoe behind and said, "My doctrine will still flourish in Tibet." Lhatsenpo asked the master to compose a treatise on the nature of the Dharma established through study and reflection. So, Padmasambhava composed the First Stage of Meditation. When asked how to meditate on a single seat, Padmasambhava composed the Middle Stage of Meditation. When asked what results would arise from it, Padmasambhava composed the Final Stage of Meditation. To refute those who opposed these, he composed the Madhyamaka Illumination, established by scripture and reason, and bestowed it upon him. Thus, when the gradual Dharma of the Indian tradition flourished, King Langdarma conspired with evil ministers and plotted evil schemes, assassinating the ruler Relpachen and destroying both the religious and state laws of Tibet. Langdarma was also killed by Lhalung Pelgyi Dorje. After that, Yumten and Wosung fought, and when Tibet was ruined, the teachings of the Chinese Heshang were written down. Relying on their emergence from treasures, foolish and devout people were eager to receive oral instructions, secretly giving them the names "Sudden Entry" and "Sudden Enlightenment," naming them "Mahamudra" and explaining them. In this, all phenomena are recognized as mind, mind is recognized as space, and space is recognized as emptiness, which is nothing at all. This is the recognition of Mahamudra.