Tibetan
ས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཉིད་ཉན་ཐོས་རྣམས་བསྒོམ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་འདུལ་བ་ལུང་དང་། མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་པ་དང་། གང་པོའི་རྟོགས་བརྗོད་ལས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའི་ཚེ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་མཉམ་པ་དང་། གསེར་དང་བོང་བར་མཚུངས་པ་སོགས་ཆོས་ཀུན་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཆོས་ཀུན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། འདི་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་དང་། གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་དང་། འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་གིས་སྟོང་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་གསུམ་ལས། དང་པོ་གཉིས་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རིམ་པ་བཞིན་རྟོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པར་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས་བཤད་དེ། དེ་ནས་གསུངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ནི་འཁོར་འདས་ལ་བླང་དོར་གྱི་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང་། ཕུང་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་དང་། དུས་གསུམ་གྱི་ཆོས་ལ་དེར་འཛིན་པ་དང་། བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ལ་ཐར་ལམ་དུ་འཛིན་པ་དང་། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་གནས་སུ་འཛིན་པ་སོགས་བླང་དོར་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དུ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་སྤོང་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་དག་ནི་འཁོར་བ་ལ་སྤང་བྱ་དང་། མྱང་འདས་ལ་བླང་བྱར་བྱས་ནས་ལམ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོ་ཐར་པའི་མདོ་བཞིན་དུ་བསྔོ་བ་ཉན་ཐོས་རྣམ་ཀྱང་བྱེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི། ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་གྱི་སྐྱེས་རབས་ལས། །བདག་གིས་བྲམ་ཟེ་འདོད་པ་ལ། །ཞེས་སོགས་དང་། དཔལ་གྱི་སྡེའི་རྟོགས་བརྗོད་ལས། བྲམ་ཟེ་དམ་པ་གཟུགས་བཟང་བ། །སྡུག་པའི་ཆུང་མ་འདི་ལོང་ཤིག །སྦྱིན་པ་འདི་ཡིས་མྱུར་དུ་ནི། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་མ་གསུངས་པས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། མདོ་སྡུད་པ་ལས། ཐབས་མེད་ཤེས་རབ་བྲལ་བས་ཉན་ཐོས་ཉིད་དུ་ལྟུང་། །ཞེས་དང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དེ་ལས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་དང་། །སྤྱོད་པ་ཡོངས་བསྔོ་མ་བཤད་དེས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་ཐབས་མཁས་ཞེས་སོགས་གཉིས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་གནད་འཆུགས་ན་སངས་མི་རྒྱ་བ་དེའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་པ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ།
Chinese
因为地的缘故。声闻们修习空性的论证是《律藏》和《经部》中所说的，以及《贤愚经》中说，声闻阿罗汉获得时，证悟空性、无生、与虚空和手掌相同、黄金与粪土相等，等等，一切法平等性。那么，证悟一切法平等性不是圆满佛陀的不共道吗？如果这样想，这里有三种空性平等性，即人我空、所取法我空、能取法我空。其中前两种，声闻和独觉次第证悟，这是在《现观庄严论》中说的。之后所说的法我执，是对轮回和涅槃执著取舍之相，对蕴执著为空性，对三时之法执著于此，对三十七道品执著为解脱道，对圆满佛执著为皈依处等等，是执著取舍不同的微细贪著。而这些在声闻道中丝毫也不能舍弃，因为他们是将轮回作为舍弃的对象，涅槃作为获取的对象来修道的缘故。如同别解脱经一样，声闻们也做回向的论证是，《一切施舍本生传》中说：“我于婆罗门所欲。”等等。以及《功德宝传》中说：“婆罗门贤善相貌者，可憎之妻此盲目，以此布施速疾地，获得殊胜菩提果。”这样说了。然而，因为没有说一些善巧方便的差别，所以不能成就圆满菩提，如《集经》中说：“无方便智慧，堕入声闻地。”以及《宝鬘论》中说：“声闻乘中未曾说，菩萨发心与行愿，彼岂能成菩萨耶？”这样说了。第四是，因此善巧方便等二句，如果菩提心的要点出错，就不能成佛，因此世俗菩提心的善巧方便，和远离戏论证悟的智慧，是成佛之因的主要因素。
English
Because of the ground. The proofs for the Shravakas' meditation on emptiness are what is said in the Vinaya Pitaka and the Sutras, and in the Damamūka Nidāna, it is said that when a Shravaka Arhat attains it, he realizes emptiness, non-arising, equality with space and the palm of the hand, equality between gold and dung, and so on, the equality of all dharmas. So, is the realization of the equality of all dharmas not the unique path of the complete Buddha? If you think so, here there are three kinds of equality of emptiness: the emptiness of the self of the person, the emptiness of the object of grasping, and the emptiness of the subject of grasping. The first two are realized by the Shravakas and Pratyekabuddhas in sequence, as explained in the Abhisamayalankara. Then, the clinging to the dharma-self that is spoken of is the clinging to the characteristics of acceptance and rejection in samsara and nirvana, the clinging to the aggregates as emptiness, the clinging to the dharmas of the three times as such, the clinging to the thirty-seven factors of enlightenment as the path to liberation, the clinging to the complete Buddha as a refuge, and so on, which are subtle attachments to the acceptance and rejection of differences. These cannot be abandoned even slightly on the Shravaka path, because they cultivate the path by making samsara the object of abandonment and nirvana the object of attainment. The proof that Shravakas also make dedications, just like the Pratimoksha Sutra, is in the Jataka of Giving All, which says, "I desire the Brahmin." And in the Garland of Glory Nidāna, it says, "O Brahmin, with a good appearance, may this hateful wife be blind, and by this generosity, may he quickly attain the supreme enlightenment." However, because some differences in skillful means are not mentioned, complete enlightenment cannot be achieved, as it says in the Condensed Sutra: "Without skillful means and devoid of wisdom, one falls into the Shravaka ground." And in the Precious Garland, it says, "In the Shravaka vehicle, the aspiration and conduct of the Bodhisattva are not explained, how can one become a Bodhisattva?" The fourth is, therefore, the two phrases "skillful means" and so on. If the key point of the mind of enlightenment is mistaken, one cannot become a Buddha. Therefore, the skillful means of conventional Bodhicitta and the wisdom of realizing freedom from elaboration are the main causes of Buddhahood.
Tibetan
ལི་ཙ་བྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་དག་གི །ཡབ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། །ཡུམ་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་ཐབས་ལམ་རྣམ་དག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤང་བྱ་མ་དག་པའི་ལྟ་སྤྱོད་ངོས་བཟུང་། དེ་ཤེས་ནས་སྤོང་བར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གོ །གཉིས་པ་ལ་བཅུ་གཅིག་ལས། དང་པོ་མ་དག་པའི་སྦྱིན་པ་ནི། ཆང་དང་དུག་དང་ཞེས་སོགས་དྲུག་སྟེ། སྟེར་སོགས་ཞེས་པའི་སོགས་ཀྱི་སྒྲས་བསྡུས་པའི་སྦྱིན་པ་རྣམས་ནི། དྲང་སྲོང་རྒྱས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོ་ཐར་པ་ཆོས་བཞི་བསྒྲུབ་པའི་མདོ་ལས་བཀག་པ་རྣམས་མ་དག་པའི་སྦྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་དང་པོ་ལས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་གསུངས་པ། ཐུབ་པ་དགོངས་གསལ་ལས། སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི། ལོག་ལྟ་མ་དད་ཕན་གདགས་ལན། །མེ་ཆུ་རྒྱལ་སྟེར་འཕགས་ཕྱིར་སྟེར། །དུག་མཚོན་བསད་ཤ་བག་མེད་ཆང་། །བསྡུ་ཕྱིར་སྟོང་ཕྱིར་རོལ་མོ་མཁན། །སྐར་མཁན་གཞན་ནོར་མཛའ་ལ་སྟེར། །གཞན་གྱི་འབྲུ་སྙོང་བཟོ་བོ་དང་། །ནོར་ཕྱིར་སྨན་པ་བཅོས་ནས་སྟེར། །རྣམ་སྨིན་ཐེ་ཚོམ་བྱིན་རྗེས་འགྱོད། །འདི་ཡིས་ཕྱི་མར་བདག་ལ་སྦྱིན། །རྣམ་སྨིན་རང་ཉིད་ལང་ཚོ་རྒས། །ན་དང་འཆི་ཚེ་བསྐུལ་ནས་མཆོད། །ཡུལ་གཞན་གྲགས་ཕྱིར་ཕོད་བསྟན་ཕྱིར། །བུད་མེད་ཕྱིར་སྟེར་བུད་མེད་ཕྱིར། །ཕྱི་མ་རྙེད་ཕྱིར་དམན་པ་རྣམས། །བོར་ནས་ཕྱུག་པོ་རྣམས་ལ་སྟེར། །མ་དག་སྦྱིན་པ་སུམ་ཅུ་གཉིས། །རྒྱས་པ་མདོ་ལས་གསུངས་ཕྱིར་སྤང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་མ་དག་ཞེ་ན། དང་པོ་དྲུག་དང་བཅུ་གསུམ་པ། །བཅུ་བཞི་པ་དང་བཅོ་ལྔ་པ། །བཅུ་བདུན་པ་དང་བཅོ་བརྒྱད་པ། །ཐ་མ་གཅིག་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པོ། །ཞིང་ནི་མ་དག་པ་ཡིན་ནོ། །བདུན་པ་བརྒྱད་པ་དགུ་པ་དང་། །བཅུ་པ་དང་ནི་བཅུ་དྲུག་པ། །ལྔ་ནི་དངོས་པོ་མ་དག་པའོ། །བསམ་པ་མ་དག་ལྷག་བཅོ་ལྔ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མདོ་གཉིས་པ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་གང་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་པས་སྨད་པའི་སྦྱིན་པ་འདི་རྣམས་ལས་རབ་ཏུ་བཟློག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དུས་སུ་ལེན་པའི་སྦྱིན་པ་དང་། ཆང་གི་སྦྱིན་པ་དང་། དུག་གི་སྦྱིན་པ་དང་། གནོད་པའི་སྦྱིན་པ་དང་། འགྱོད་པའི་སྦྱིན་པ་དང་། མཚོན་ཆའི་སྦྱིན་པ་དང་། འཕྲོག་པའི་སྦྱིན་པ་དང་། བརྙས་པའི་སྦྱིན་པ་ད
Chinese
在《离垢施经》中说：清净菩萨的，父亲是善巧方便，母亲是般若波罗蜜多，引导者皆由此而生。如是说。第三，与此相关的清净方便道修持，有二：认识应断除的不净见行，认识到此并劝诫断除。第一，有教说二者，第一是：如“佛陀密意”等一颂。第二，有十一，第一是不净布施：如酒和毒等六者，以“施等”等字所包括的布施等，在《长者请问经》和《菩萨别解脱经》中，所禁止的那些是不净布施。第一部经中说了三十二种，在《能仁密意显明》中，总结的偈颂是：邪见不信饶益答，火水国王施为圣，毒箭杀肉无节酒，为聚为空艺人施，星算他财友施与，他人谷秕工匠和，为财医生医后施，异熟犹豫施后悔，以此来世施于我，异熟自身韶华老，病与死时催而供，他乡名声炫耀故，为女而施为女故，来世得故舍劣者，施与富人诸士夫，不净布施三十二，广大经中说故断。如是说。如何是不净之理呢？最初的六个和第十三个，第十四个和第十五个，第十七个和第十八个，最后一个即第十二个，田是不净的。第七个第八个第九个和，第十个和第十六个，五个是事物不净的。想法不净剩余十五个，应当如是了知。第二部经中说：舍利子，任何菩萨以智慧应远离这些被呵责的布施，即：不如时之布施，酒之布施，毒之布施，损害之布施，后悔之布施，武器之布施，抢夺之布施，轻蔑之布施。
English
In the Sutra Requested by Licchavi it says: The pure Bodhisattva's, father is skillful means, mother is Prajñāpāramitā, the guides are born from this. Thus it is said. Third, regarding the practice of pure means related to this, there are two: Recognizing the impure views and conduct to be abandoned, recognizing this and advising to abandon it. First, there are teaching and explanation, the first is: such as "Buddha's Intent" etc., one verse. Second, there are eleven, the first is impure giving: such as wine and poison etc., six, the giving etc. included by the word "giving etc." are those prohibited in the Sutra Requested by the Elder and the Sutra on Accomplishing the Four Dharmas of the Bodhisattva's Prātimokṣa, these are impure giving. The first sutra speaks of thirty-two, in the Clear Intent of the Sage, the summarizing verses are: Wrong view, disbelief, benefit, answer, fire, water, king, giving for the sake of the noble, poison, weapon, killing, meat, unrestrained wine, giving for gathering, giving for emptiness, giving to performers, astrologers, others' wealth, giving to friends, others' grain, stingy artisans, giving after healing for wealth, giving with doubt about the result, regretting after giving, giving this to me in the next life, the result, oneself, youth, old age, urging and offering at the time of sickness and death, for the sake of fame in other lands, for the sake of showing off, giving for the sake of women, for the sake of women, for the sake of gaining in the next life, abandoning the inferior, giving to the wealthy, thirty-two impure givings, abandon because it is said in the extensive sutra. Thus it is said. How is it impure? The first six and the thirteenth, the fourteenth and the fifteenth, the seventeenth and the eighteenth, the last one, the twelfth, the field is impure. The seventh, eighth, ninth, and tenth, and the sixteenth, five are impure objects. The intention is impure, the remaining fifteen, should be understood as such. The second sutra says: Shariputra, any Bodhisattva should completely avoid these blameworthy givings with wisdom, namely: giving out of season, giving of alcohol, giving of poison, giving of harm, giving of regret, giving of weapons, giving of robbery, giving of contempt.