Tibetan
རྒྱུད་ཀྱི་ལུང་དྲངས་པ་ལས། མཆོག་གསུམ་ཡོན་ཏན་རིག་པར་འགྱུར། །བདུད་རྩི་ཡིད་འོང་འཁོར་བས་བརྒལ། །འབྲས་བུ་ངེས་པར་ལེགས་པར་ཐོབ། །དེ་ཕྱིར་དམ་པའི་ཞལ་ལས་ནི། །གསུངས་པའི་བྱ་བ་སྡིག་ཀྱང་བྱ། །དམ་པའི་ཞལ་ལས་མ་གསུངས་པའི། །དགེ་བའང་མཁས་པས་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་སྦྱོང་ལས་ཀྱང་། དགེ་སློང་རང་གི་ཕ་རྒན་ལ། །མྱུར་འདོང་ཞེས་ནི་བསྐུལ་གྱུར་ནས། །འཕུལ་པས་དེ་ནི་ཤི་གྱུར་ཀྱང་། །མཚམས་མེད་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བསམ་པ་བཟང་པོས་མཆིལ་ལྷྭམ་གཉིས། །ཐུབ་པའི་དབུ་ལ་བཞག་པ་དང་། །དེ་ནི་གཞན་གྱིས་བསལ་བྱས་པ། །གཉིས་ཀས་རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་བསམ་པའི་རྩ་བ་ལ། །བསོད་ནམས་སྡིག་པ་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་དང་། མཁས་མཆོག་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཀྱང་། ལས་གྲུབ་པར། ལུས་ངག་གི་ལས་རྣམ་པ་རིག་བྱེད་དང་། རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གཟུགས་ཅན་ནི་དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བ་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་བོར་ནས་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། མི་འོང་བ་འགྲུབ་པ་དེ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཡིན་པར་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ནི་སེམས་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསླབ་བྱའི་གཙོ་བོ་འགོག་པའི་ལོག་རྟོག་བརྗོད། དེ་ཉིད་རིགས་པས་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་དགག བསླབ་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་བདག་གཞན་མཉམ་པ་དང་། བརྗེ་བ་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་གཉིས་གསུངས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདག་དང་གཞན་དུ་མཉམ་པ་ནི། །དང་པོ་ཉིད་དུ་འབད་དེ་བསྒོམ། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་མཉམ་པས་ན། །ཐམས་ཅད་བདག་བཞིན་བསྲུང་བར་བྱ། །ཞེས་དང་། གང་ཕྱིར་བདག་དང་གཞན་གཉིས་ཀ །མྱུར་དུ་སྐྱོབ་པར་འདོད་པ་དེས། །བདག་དང་གཞན་དུ་བརྗེ་བྱ་བ། །གསང་བའི་དམ་པ་སྤྱད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འབྲི་ཁུང་པ་ཁ་ཅིག དགོངས་གཅིག་ཏུ་རྡོ་རྗེའི་གསུང་། རང་གཞན་བརྗེས་པས། ཉེས་པར་འགྱུར་བའི་སྐབས་ཡོད་བྱ་བ་བཞུགས། དེས་ན་རང་གཞན་བརྗེ་བ་བླ་མ་དམ་པའི་ཐུགས་དགོངས་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་རྟག་པར་ཞབས་སྙུང་ཞིང་མི་བདེ་བ་ཅི་ལགས། ཞེས་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོས་ཞུས་པས། ཁོ་བོ་སྔོན་དད་པ་ནི་ཆེ་ཤེས་རབ་ནི་ཆུང་བས། རྟག་པར་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བདག་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེ་མཐའ་བཙན་པས་ད་ལྟ་རྟག་པར་ཞབས་སྙུང་བ་དེས་ལན།
Chinese
經續的引文中說：修持三寶的功德能通達一切，甘露妙欲能超越輪迴，必定能獲得殊勝的果報。因此，從聖者的口中說出的，即使是罪惡的行為也可以做；不是從聖者的口中說出的，即使是善行，智者也應當捨棄。這樣說過。在《淨除心之障礙》中也說：比丘對自己的老父親，催促說「快來」，推了他一下，結果他死了，這也不是無間罪。以善良的發心，將兩隻鞋子放在佛陀的頭上，之後被其他人拿走，這兩個人都能獲得王位。因此，在發心的根本上，善業和惡業是並存的。還有，大學者世親也說，在業的成就上，身語的業，無論是表色業還是非表色業，都不是善或非善的本質，因為捨棄身體後，在來世能成就悅意和不悅意的果報，這才是善和非善。業是心念的差別等等。第二部分有三點：闡述了否定修持主要內容的邪見，通過理智對此進行辨析並加以破斥，確立了修持主要內容的論證。第一點是，《菩提心》等三句偈頌。其中講述了在菩提心的修持中，修習自他平等和交換的兩種方式。《入行論》中說：首先應努力修習自他平等，因為苦樂相同，應像愛護自己一樣愛護一切眾生。又說：無論是為了迅速從輪迴中解救自己和他人，都應當實踐自他交換這種隱秘而殊勝的法門。這樣說過。其中，直貢巴的一些人認為，在《貢卻集》中有金剛語說，自他交換有時會導致過失。因此，自他交換並非上師的本意。請問，傑仁波切（宗喀巴）為何總是腿疼且身體不適？覺巴·吉天頌恭回答說：我以前的信心很大，但智慧不足，總是祈禱將他人的痛苦成熟在我身上，因為這種強烈的願力，現在總是腿疼。
English
From the quoted passages of the Tantras, it is said: 'The qualities of the Three Jewels become known. Nectar, desirable, transcends samsara. The fruit is certainly well obtained.' Therefore, from the mouth of the holy ones, even sinful actions that are spoken can be done. Good deeds not spoken from the mouth of the holy ones should be abandoned by the wise. It is said. Also, in 'Cleansing the Obscurations of the Mind,' it is said: 'A monk urges his own old father, saying, "Come quickly," and pushes him, and even if he dies, it is not an action of immediate retribution.' With a good intention, placing two shoes on the head of the Buddha, and then someone else removing them, both will attain kingship. Therefore, at the root of intention, merit and sin exist distinctly. Also, the great scholar Vasubandhu said, regarding the accomplishment of karma: 'Actions of body and speech, whether manifest or non-manifest, are not characterized as virtuous or non-virtuous. Because after abandoning the body, in the next life, desirable and undesirable fruits are accomplished, that is what is explained as virtuous and non-virtuous.' Karma is the distinction of thought, and so on. The second part has three points: stating the wrong conceptions that obstruct the main practice, analyzing and refuting them with reason, and establishing the proof that it is the main practice. The first point is three verses beginning with 'Bodhi mind.' It explains that in the practice of Bodhi mind, there are two ways to cultivate equality of self and others and exchange. In 'Entering the Bodhisattva's Way of Life,' it says: 'First, strive to cultivate equality of self and others. Because happiness and suffering are equal, protect all beings as you would protect yourself.' And it says: 'Because one desires to quickly liberate oneself and others, one should practice the secret and sacred practice of exchanging self and others.' It is said. Some of the Drigungpas believe that in the 'Gong Chig,' there is a vajra speech that says that exchanging self and others sometimes leads to faults. Therefore, exchanging self and others is not the intention of the holy lama. When Jigten Sumgön asked, 'Why is Je Rinpoche (Tsongkhapa) always suffering from leg pain and discomfort?' He replied, 'In the past, my faith was great, but my wisdom was small. I always prayed that the suffering of others would ripen upon me. Because that aspiration was so strong, I now always suffer from leg pain.'
Tibetan
ཞེས་གསུང་། འོན་ཀྱང་བདག་ཅག་ལས་རྒྱུད་ཚོད་ཅུང་ཟད་མཐོ་བས་བཟོད་དམ་སྙམ་ན། འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ས་དྲུག་པ་བ་ཅིག་ཡིན་པ་ལ་དུས་ལ་མ་བབ་པར་མིག་སྦྱིན་པར་བཏང་བས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སར་ལྟུང་བའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་མི་རུང་ཞེས་སྨྲའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་དྲིས་པས་འདི་སྐད་ལོ་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པ། སྒྲུབ་བྱེད་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་དོན་འདི་ལྟར་ཞེས་སོགས་དགུའོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཞེས་སོགས་བཅུ་གསུམ་སྟེ། སྨོན་ལམ་ཐམས་ཅད་མཐའ་བཙན་པའི་གཏན་ཚིགས་མི་འགྲུབ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་སྦྱོང་བའི་སྨོན་ལམ་འགའ་ཞིག་མཐའ་མི་བཙན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བཙན་ན་དེད་དཔོན་མཛའ་བོའི་བུ་རྒྱུན་དུ་ཀླད་ནད་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཀླད་ནད་བདག་ལ་སྨིན་པར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མདོ་དྲིན་ལན་བསབ་པ་ལས། སྔོན་ཝཱ་ར་ནཱ་སཱིར་དེད་དཔོན་མཛའ་བོ་ཞེས་པའི་བུ་བྱུང་ངོ་ཅོག་ཤི་ནས་ཕྱིས་གཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་མཛའ་བོའི་བུ་མོར་མིང་བཏགས་ཏེ། ཕ་རྒྱ་མཚོར་ནོར་བུ་ལེན་དུ་ཕྱིན་པས་ཤི་ནས་ཆེར་སྐྱེས་པ་ན། ཕའི་ལས་གང་ཡིན་དྲིས་པ་ལས། དྲང་པོར་སྨྲས་ན་རྒྱ་མཚོར་ཤིར་དོགས་ནས་འབྲུ་འཚོང་བ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པས་ཀར་ཤ་པ་ཎི་བཞི་རྙེད། དེ་བཞིན་དུ་སྤོས་བཙོངས་པས་བརྒྱད་དང་། གོས་ཀྱིས་བཅུ་དྲུག་དང་། གསེར་དངུལ་བཙོངས་པས་སོ་གཉིས་རྙེད་པ་ཐམས་ཅད་མ་ལ་ཕུལ། དེ་ནས་ཚོང་པ་དེའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས། ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་རྒྱ་མཚོར་ནོར་བུ་ལེན་པའི་རིགས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པས། དྲིལ་བསྒྲགས་ཏེ་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་ཆས་པ་ལ། མས་མ་བཟོད་པར་སྒོ་འཕྲེད་ལ་གཅད་དེ་ཉལ་བས་མའི་མགོ་ལ་རྡོག་པས་བསྣུན་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་པས་གྲུ་བོ་ཆེ་ཆུ་སྲིན་ཉ་མིད་ཀྱིས་བཅོམ་ནས་ཞིག མཛའ་བོའི་བུ་མོས་གྲུའི་ཤིང་ཚལ་ལ་འཇུས་ནས་མཐར་གྱིས་ཕྱིན་པས། གྲོང་ཁྱེར་མྱོས་བྱེད་དུ་ལྷའི་བུ་མོ་བཞི་དང་། རྟག་མྱོས་སུ་བརྒྱད། དགའ་བྱེད་དུ་བཅུ་དྲུག ཚངས་པའི་བླ་མར་སོ་གཉིས་དང་ཕྲད་དེ། ལོ་གྲངས་དུ་མར་དགའ་བདེ་མྱོང་ངོ་། །ཡང་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་སོང་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱི་ཁང་པ་ཆེན་པོ་ཞིག་མཐོང་སྟེ། འགྲོ་འདོད་པར་གྱུར་ནས་ནང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་སྒོ་རང་འགྲིག་ཏུ་སོང་ངོ་། །ནང་ན་མི་ཞིག་ལྕགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མེ་འབར་བ་མགོ་ལ་འཁོར
Chinese
如是说。然而我等之传承稍高，是否能忍受呢？圣者舍利子乃六地菩萨，然于时机未成熟时，施舍眼睛，故成堕入声闻地的因缘。因此，不可修持自他交换之菩提心，如是说。询问其理由，答曰如此等等。第二有二，就所证而破斥，就能证而破斥。第一，彼义如此等等，共有九。第二，菩提萨埵云云，共有十三。谓一切愿皆为极端之宗义不成，以菩提萨埵修心之愿有些并非极端故。若为极端，则商主友之子恒常变为脑病者，以曾发愿一切有情之脑病皆成熟于我故。彼亦出自《报恩经》。昔日于波罗奈斯，商主友之子出生，然皆死，后生一子，名之为友之女。父往海中取宝而死，长大后，问父之事业为何。答以若直言，则恐死于海中，故为贩卖谷物者，得迦尔沙巴尼四。如是，贩卖香料得八，衣物得十六，金银得三十二，皆献于母。其后，彼商人之同族之人云：“汝父乃往海中取宝之人。”如是宣告，与五百商人一同出发。母不堪忍，横卧门前阻拦，以足踢母头而去。其后入海，大船为摩羯鱼所毁。友之女抓住船之木片，最终到达迷醉城，与四天女，常醉八女，欢喜十六女，梵天之主三十二女相遇，于多年中享受安乐。又往南方，见一大铁屋，欲入，入内后门自闭。内有一人，铁轮火燃于头上旋转。
English
Thus he spoke. However, I wonder if we can bear it, since our lineage is slightly higher? The noble Shariputra was a bodhisattva of the sixth ground, but because he gave his eyes as alms before the time was ripe, it became a cause for falling into the Hearer's ground. Therefore, it is said that one should not cultivate the mind of exchanging self and others. When asked for the reason, he said, "It is like this, etc." The second has two parts: refuting based on what is to be proven, and refuting based on what proves it. The first is: "The meaning is like this, etc.," there are nine in total. The second is: "Bodhisattva, etc.," there are thirteen in total. It is said that the reason why all aspirations are extreme is not established, because some of the aspirations of bodhisattvas who train their minds are not extreme. If it were extreme, then the son of the merchant friend would always become a brain-diseased person, because he had made the aspiration that all sentient beings' brain diseases would ripen on me. This also comes from the Sutra of Repaying Kindness. Once in Varanasi, the sons of a merchant friend were born, but they all died. Later, a son was born, and he was named the daughter of a friend. The father went to the sea to collect jewels and died. When she grew up, she asked what her father's business was. She replied that if she spoke frankly, she was afraid of dying in the sea, so she was a seller of grain, and she obtained four karshapanas. Similarly, selling spices yielded eight, clothing yielded sixteen, and selling gold and silver yielded thirty-two, all of which were offered to the mother. After that, people of the same clan as that merchant said, "Your father is the kind of person who goes to the sea to collect jewels." As he proclaimed this, he set off with five hundred merchants. The mother could not bear it, so she lay across the door to block him, and he kicked her head and left. After that, when they entered the sea, the great ship was destroyed by makara fish. The daughter of the friend grabbed a piece of wood from the ship and eventually reached the city of Intoxication, where she met four daughters of gods, eight daughters of constant intoxication, sixteen daughters of joy, and thirty-two masters of Brahma, and enjoyed happiness for many years. Again, when they went south, they saw a large iron house. They wanted to enter, and when they went inside, the door closed by itself. Inside, there was a man with a burning iron wheel spinning on his head.