Tibetan
།དང་པོ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ལ་ནི་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་ལ། ཉན་ཐོས་པའི་ལུགས་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་ཀྱི་ལུང་ནས་བཤད་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་སེམས་ཀྱི་གཞུང་ནས་བཤད་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་ནས་བཤད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་ཡང་། ཐོབ་བྱ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་དང་། རང་རྒྱལ་དང་། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། ཁ་ཅིག་ནི་ཉན་ཐོས་སུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རང་རྒྱལ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །འོན་ཀྱང་གསུམ་པོ་དེ་དག་གི་ཆོ་ག་སྤྱོད་པ་དེང་སང་ཉུང་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསྟན་པ་འབྲས་བུའི་དུས་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཕྲག་གསུམ། སྒྲུབ་པའི་དུས་ལྔ་བརྒྱ་བ་ཕྲག་གསུམ་ནུབ་ནས། ལུང་གི་དུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་སྟོན་པ་འདས་ནས་ལོ་དགུ་བརྒྱ་ལོན་པ་ན་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་བྱུང་བའི་དུས་སུ་ཡང་མཛོད་ལས་དེ་ལྟར་ཐུབ་པ་དག་གི་བསྟན་པ་ནི། ལྐོག་མར་སྲོག་ཕྱིན་འདྲ་དག་ཞེས་ཉམས་པར་བཤད་ན་དེང་སང་སྐྱོན་མེད་ཉམས་པ་སྨོས་ཅི་དགོས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། དེའི་དུས་སུ་འབྲས་བུའི་དུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒྲུབ་པའི་དུས་ཉམས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཆེད་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་མི་བསྟེན་པ་ལ་དགོངས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་དབུ་མ་ལུགས་དང་སེམས་ཙམ་ལུགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་ཅིང་། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། བྱང་ཆུབ་གསུམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ནི་མེད་དོ། །དེ་གཉིས་ལ། མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག་ཡང་ཐ་དད་དུ་ཡོད་དེ། སྦྱོར་བའི་སྐབས་སུ་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡན་ལག་བདུན་པ་ཚང་བར་མཛད། སེམས་ཙམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། མཆོད་པ་འབུལ་བ་གཅིག་ཙམ་མཛད། གཞན་ཡང་དབུ་མ་པས་བར་ཆད་དྲི་བ་མི་མཛད། སེམས་ཙམ་པས་བར་ཆད་དྲི་བ་མཛད། དངོས་གཞིའི་སྐབས་སུ་དབུ་མ་པས་སྨོན་འཇུག་གཉིས་པོ་སྟབས་གཅིག་ཏུ་སློབ་དཔོན་གྱི་རྗེས་ཟློས་ལན་གསུམ་བྱས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལེན། སེམས་ཙམ་པས་ཐོག་མར་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་ལེན། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་བསླབས་ནས་བསླབ་བྱ་རྣམས་ཉམས་འོག་ཏུ་ཚུད་པར་བྱས་ཏེ། དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ལེན། ཆོ་གའི་ཚིག་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱིས་བརྗོད་པ་སློབ་མས་ཉན་པ་ཡིན་གྱི་རྗེས་ཟློས་མི་བྱེད། མཇུག་གི་ཆོ་ག་ལ་དབུ་མ་པས་རང་དགའ་བ་བསྒོམས་པ་དང་། གཞན་དགའ་བ་བསྒོམ་དུ་གཞུག་པ་གཉིས་མཛད། སེམས་ཙམ་པས་མཁྱེན་པར་གསོལ་བ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཡང་ཐ་དད་དུ་ཡོད་དེ། དབུ་མ་པས་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར། རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་དང་། སེམས་ཙམ་པས་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལྟར་རྩ་ལྟུང་བཞི་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་བཅོས་ཀྱི་ཚུལ་ཡང་སོ་སོར་ཡོད་དེ། དབུ་མ་པས་སྐྱ་རེངས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་རྨི་ལམ་དུ་བྱུང་བ་ལ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཤགས། སེམས་ཙམ་པས་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པར། སྡོམ་པ་སླར་ཡང་བླང་བར་བྱ། །ཟག་པ་འབྲིང་ནི་གསུམ་ལ་བཤགས། །གཅིག་གི་མདུན་དུ་ལྷག་མ་རྣམས། །ཉོན་མོངས་མི་མོངས་བདག་སེམས་བཞིན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསླབ་པར་བྱ་བའང་སོ་སོར་ཡོད་དེ། དབུ་མ་པས་སྤྱོད་འཇུག་ལས། རྐང་པ་སྐྱོང་སྟེ་མི་འདུག་ཅིང་། །ཅེས་སོགས་བཤད་ལ། སེམས་ཙམ་པས་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལྟར། ཉེས་བྱས་བཞི་བཅུ་ཞེ་གཉིསཾ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཆོ་ག་ནས་བསླབ་བྱའི་བར་ཐ་དད་པ་དེ་ཡང་། དབུ་སེམས་གཉིས་པོ་ལྟ་བ་མཐོ་དམན་ཐ་དད་པས་ལྟ་བ་དེ་དང་འཚམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ལུགས་གཉིས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། རྗེས་འཇུག་གི་གདུལ་བྱས་གཉིས་ཀ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ། དཔེར་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་རིས་བདུན་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག་སོགས་སོ་སོར་གསུངས་ཀྱང་། གང་ཟག་གཅིག་གིས་གཉིས་ཀ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ནི་གཞུང་གི་འབྲུ་གནོན་པ་ཙམ་ཞིག་བྲིས་པ་ཡིན་ལ། འདི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་ཞིབ་པར་ཁོ་བོའི་སྤྱི་དོན་དུ་ལྟ་བར་བྱ་ཞིང་། ཆོ་ག་ནི་དབུ་མ་ལུགས་ཆོས་རྗེ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་དང་། སེམས་ཙམ་ལུགས་རྗེ་བཙུན་ཆེན་པོའི་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པའི་ཌཱི་ཀར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བའི་བསླབ་བྱ། དེ་དག་དང་འབྲེལ་བའི་ཐབས་ལམ་རྣམ་དག་ཏུ་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བའི་ཆོ་ག་བཤད། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཆོ་གས་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ལུགས་གཉིས་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་ལུ
Chinese
第一，关于“发心”等三句偈颂。仅仅是发起菩提心的发心，有声闻乘的规矩和，大乘的规矩两种。因为有从声闻二部的律藏中所说，和大乘中观、唯识的论典中所说这两种。声闻乘的论典中所说的发心也有，从所要获得的菩提的角度来说有三种，因为有发心成为声闻阿罗汉，缘觉，和圆满正等觉佛这三种。如《律藏》中所说：“有些人发心成为声闻，有些人发心成为缘觉，有些人发心成为佛。”然而这三种的仪轨和行持现在很少，因为声闻的教法果时五百年乘以三，修行时五百年乘以三已经衰败，现在是教法的时代。有些人说，释迦牟尼佛逝世后九百年，世亲论师出现的时候，《俱舍论》中也说，如此这般佛陀的教法，如同秘密中生命逝去一般衰败，那么现在毫无损伤的衰败更不用说了，这种说法是不合理的，因为那个时候是果时。因此，修行时代已经衰败，为了修行的缘故，不依仗发心的仪轨是有原因的。大乘的发心有中观宗和唯识宗两种，这两种都是仅仅发起无上菩提心，没有发心成为三种菩提的情况。这两种，对于没有获得的，为了获得，仪轨也有差别。在加行的时候，中观宗的人们完整地做七支供。唯识宗的人们仅仅做顶礼和供养。此外，中观宗不提问障碍，唯识宗提问障碍。在正行的时候，中观宗将愿菩提心和行菩提心一起，以重复三次上师的言语的方式接受。唯识宗首先接受愿菩提心，然后学习菩萨藏，使所学的内容进入实修，之后再
English
Firstly, regarding the three verses beginning with "Generating the mind..." There are two systems of generating the mind of enlightenment, namely, the Śrāvakayāna system and the Mahāyāna system. This is because there are two types of explanations: those from the Vinaya Pitaka of the two Śrāvaka schools and those from the treatises of the Mahāyāna Madhyamaka and Cittamātra schools. Even within the mind generation explained in the Śrāvakayāna treatises, there are three types from the perspective of the enlightenment to be attained, because there are three types of mind generation: to become a Śrāvaka Arhat, a Pratyekabuddha, and a fully enlightened Buddha. As stated in the Vinaya Sutra: "Some generate the mind to become Śrāvakas, some generate the mind to become Pratyekabuddhas, and some generate the mind to become Buddhas." However, the rituals and practices of these three are rare nowadays because the Śrāvakayāna teachings have declined, with the three sets of five hundred years of the fruitional period and the three sets of five hundred years of the practice period having passed, and now it is the period of scriptural study. Some say that even in the time when Master Vasubandhu appeared, nine hundred years after the passing of the Buddha, the Abhidharmakośa stated that the teachings of the Buddhas were declining, like a life secretly passing away, so there is no need to mention the faultless decline nowadays, but this is unreasonable because that time was the fruitional period. Therefore, the practice period has declined, and there is a reason for not relying on the mind generation ritual for the sake of practice. There are two types of Mahāyāna mind generation: the Madhyamaka system and the Cittamātra system, and both of these only generate the mind for unsurpassed enlightenment, there is no way to generate the mind for the three enlightenments. For these two, there are also different rituals for attaining what has not been attained. During the preparatory stage, the Madhyamikas fully perform the seven-branch practice, while the Cittamātrins only perform prostration and offering. Furthermore, the Madhyamikas do not ask about obstacles, while the Cittamātrins do ask about obstacles. During the main practice, the Madhyamikas take both the aspiration and application mind of enlightenment together, by repeating the teacher's words three times. The Cittamātrins first take the aspiration mind of enlightenment, then study the Bodhisattva Pitaka, and bring the subjects to be learned into practice, and then
Chinese
受菩提心仪轨。仪轨的词句也由导师念诵，弟子听闻，不做复诵。最后的仪轨中，中观派作自利欢喜的修习，以及令他人生欢喜的修习两种。唯识派为了祈请知晓而作。根本堕罪也有不同，中观派如虚空藏经所说，有十四条根本堕，唯识派如二十戒经所说，说了四条根本堕。还净之法也各自不同，中观派向黎明祈请后，虚空藏在梦中显现，忏悔根本堕。唯识派在二十戒经中说：应再次受持戒律，中等罪向三人忏悔，其余的在一个人的面前，如烦恼与非烦恼的自心。如是行持。应学之处也各自不同，中观派在《入行论》中说：不应伸直脚坐等等。唯识派如二十戒经所说，说了四十二条恶作罪。如是，从仪轨到应学之处的这些不同，也是因为中观和唯识二者见解高低不同，为了与那见解相符，圆满的佛陀说了两种菩提心的方式。后学的所化，修持二者没有相违，譬如声闻有七种别解脱戒，大乘有为了使未得菩提心戒者获得而说的仪轨等等，虽然分别说了，但一个人修持二者没有相违一样。这里只是写了经文的字面意思，这二者的详细差别，应看我的总义，仪轨应看中观派法主的菩提心仪轨，唯识派应看至尊大德的二十戒经的释论。第二有三：使未得者得的仪轨，守护已得不退失的学处，与这些相关的方便道如理修持。第一有二：说生起世俗菩提心的仪轨，以仪轨破斥生起胜义菩提心。第一有四：二宗所依的差别
English
Taking the Bodhicitta Vows. The words of the ritual are recited by the teacher and listened to by the disciples, without repeating. In the final ritual, the Madhyamikas practice cultivating joy for their own benefit and causing others to cultivate joy. The Yogācāras do so to request knowledge. The root downfalls are also different. According to the Madhyamikas, as stated in the Ākāśagarbha Sūtra, there are fourteen root downfalls. According to the Yogācāras, as stated in the Twenty Verses, four root downfalls are mentioned. The methods of restoration are also different. The Madhyamikas, after praying to the dawn, confess their root downfalls when Ākāśagarbha appears in a dream. The Yogācāras state in the Twenty Verses: "The vows should be taken again. Medium transgressions are confessed to three. The remaining ones are before one person, like the mind with and without afflictions." They act accordingly. What should be learned is also different. The Madhyamikas say in the Bodhicaryāvatāra: "One should not sit with legs extended," and so on. The Yogācāras, as stated in the Twenty Verses, mention forty-two misdeeds. Thus, the differences from the ritual to what should be learned are because the views of the Madhyamikas and Yogācāras are different in terms of high and low. To be in accordance with that view, the complete Buddha spoke of two ways of Bodhicitta. There is no contradiction for later disciples to practice both. For example, the Śrāvakas have seven types of Prātimokṣa vows, and the Mahāyāna has rituals for those who have not obtained the Bodhicitta vows to obtain them, and so on. Although they are spoken of separately, there is no contradiction for one person to practice both, just as in the example. Here, only the literal meaning of the text is written. The detailed differences between these two should be looked at in my general meaning. The ritual should be looked at in the Bodhicitta ritual of the Madhyamika tradition's Dharma Lord, and the Yogācāra tradition should be looked at in the commentary on the Twenty Verses of the Great Venerable One. The second has three parts: the ritual for obtaining what has not been obtained, the precepts for guarding what has been obtained from degenerating, and the means related to these for accomplishing the path purely. The first has two parts: explaining the ritual for generating conventional Bodhicitta, and refuting the generation of ultimate Bodhicitta through ritual. The first has four parts: the difference in the basis of the two systems.