Tibetan
ང་བ་དགོས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པ་ལ་སྤྲུལ་པ་པོ་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་འདི་ཡི་ལུང་དང་ཞེས་སོགས་གསུམ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་ལས་ངན་སྨིན་པར་གསུངས་པ་དྲང་དོན་ཡིན་པ་དང་། དྲང་དོན་གྱི་མདོ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་དུ་མི་རུང་བ་འདི་ཡི་ལུང་དང་རིགས་པ་རྣམས་དབྱིག་གཉེན་གྱི་རྣམ་བཤད་རིགས་པ་དང་། ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་གེ་འབར་བ་སོགས་མཁས་པའི་གཞུང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་བཤད་རིགས་པ་ལས་ཀུན་ཏུ་སྣང་བའི་མདོ་ལས་ཀྱང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་འཛིན་ན་ཉེས་པ་ལྔ་ཡོད་དེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། མི་མོས་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་དང་། རྩ་བ་ཉམས་པའི་ཉེས་པ་དང་། གཞན་ལ་བསླུ་བར་བྱེད་པའི་ཉེས་པ་དང་། སྟོན་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཉེས་པ་དང་། ཆོས་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཉེས་པའོ། །ཞེས་རང་གི་སྒྲས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། ཚིག་ལྷུག་པར་འབྱུང་བ་ཚིགས་བཅད་དུ་བསྡེབས་པ་ནི། ཞིང་འདིར་ཐུབ་པའི་མཛད་པ་དག །གལ་ཏེ་སྤྲུལ་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། །མདོ་སོགས་སྒྲ་ནི་ཇི་བཞིན་དུ། །ཁས་ལེན་པ་ལ་འགལ་བ་ནི། །རྒྱལ་སྲས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ། །འདོད་པ་བསྟེན་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ། །དེས་ན་སྦྱིན་པ་སོགས་ཀྱང་མེད། །ཅེས་པ་དང་། གནས་བརྟན་ཆེན་པོ་བ་ཀུ་ལས། །ཁོ་བོ་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ། །བརྒྱད་ཅུ་ལོན་ཡང་མགོ་བོ་ཙམ། །ན་བར་མི་དྲན་གང་ཡིན་པ། །ཨ་རུ་ར་གཅིག་ནད་པ་ལ། །སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་ན། །སངས་རྒྱས་སྦྱིན་པའི་མཐར་སོན་པ། །སྐུ་ལ་ལས་ངན་ལས་བྱུང་བའི། །སྙུན་གྱིས་བཏབ་པའང་ཤིན་ཏུ་འགལ། །ཞེས་དང་། གཞུང་དེ་གཉིས་ཀ་ལས། དགའ་ལྡན་གནས་ནས་འཕོ་བ་ན། །ལྷ་རིས་དྲུག་ལ་བཀའ་བསྩལ་ནས། །ཉོན་མོངས་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་དང་། །སྙོམས་འཇུག་དག་ལ་དབང་ཐོབ་འགལ། །རྒ་ནད་འཆི་བ་མ་མཁྱེན་དང་། །མུ་སྟེགས་བྱེད་ལས་ཐར་ལམ་ཚོལ། །དཀའ་ཐུབ་དྲག་པོས་གདུང་བྱེད་པ། །ཇི་ལྟ་བུར་ནི་འགལ་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཡོངས་རྟོག་ན། །བདག་ཉིད་སྙེམས་ཤིང་བློ་ཉམས་འགྱུར། །ལེགས་པར་གསུངས་པའང་སྤངས་པས་ན། །བརླག་འགྱུར་ཆོས་ལ་ཁོང་ཁྲོས་སྒྲིབ། །ཞེས་དང་། དཀོན་བརྩེགས་ཀྱི་ཆོས་བཅུ་པའི་ལེའུ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ད
Chinese
意思是说需要有“我”。例如，就像魔术师变魔术时，需要从变魔术者那里产生变出来的东西一样。第三是“此之教证”等三点，即佛陀示现遭受恶业果报是不了义，以及不了义的经典不能按字面意思接受，这些的教证和理证要像无著的《释量论》和乐音的《正理之光》等智者的论典那样理解。在《释量论》中，《普现经》也说如果按字面意思理解，会有五种过失。哪五种呢？即会变成不信服之处的过失，根本衰败的过失，欺骗他人的过失，诽谤导师的过失，以及舍弃正法的过失。说这是用自己的语言表示的。在《正理之光》中，将散文形式出现的语句归纳为偈颂是：如果说此地的能仁（释迦牟尼佛）的事业不是幻化，并且按字面意思接受经典等，那么就会有矛盾：如果是王子最后的有，如果耽著欲望，就会违犯戒律，因此布施等也不存在。还有，大德薄拘罗说：我受比丘戒后，八十年里连头痛都没想过，这是为什么呢？仅仅是因为给病人施舍了一颗阿如拉果的果报。佛陀是布施的圆满者，如果他的身体被恶业所生的疾病侵袭，那是非常矛盾的。这两部论典都说：从兜率天降临，向六道众生宣说，与烦恼的控制下产生，以及获得等持的自在相违背。如果不了解衰老、疾病和死亡，从外道那里寻找解脱之道，用严酷的苦行来折磨自己，怎么会不矛盾呢？《经庄严论》中说：如果完全按字面意思理解意义，就会变得自负，智慧也会衰退。因为舍弃了善说，就会毁灭，被对法的愤怒所蒙蔽。在《宝积经》的《十法品》中说：善男子，怎样菩萨才能善于理解如来所说的意图呢？善男子，菩萨于如来所
English
It means that there needs to be an "I." For example, just as when a magician performs a magic trick, it is necessary for the illusion to arise from the magician. The third is "this proof" and so on, three points, namely, the Buddha showing the ripening of bad karma is provisional meaning, and the provisional meaning scriptures cannot be accepted literally, the proofs and reasons for these should be understood like the treatises of wise men such as Asanga's Commentary on Valid Cognition and Lekdenjé's Blaze of Reasoning. In the Commentary on Valid Cognition, the Sutra of Universal Appearance also says that if one takes it literally, there are five faults. What are the five? Namely, the fault of becoming a place of disbelief, the fault of the root decaying, the fault of deceiving others, the fault of slandering the teacher, and the fault of abandoning the Dharma. It says that this is expressed in one's own language. In the Blaze of Reasoning, summarizing the statements that appear in prose into verses is: If the deeds of the Sage (Shakyamuni Buddha) in this realm are not emanations, and if one accepts the scriptures etc. literally, then there will be contradictions: If he is the last prince, if he indulges in desires, he will violate the precepts, therefore generosity etc. will not exist. Also, the great elder Bakula said: After I took the Bhikshu vows, for eighty years I have not even thought of a headache, why is that? It is only because of the result of giving a single Arura fruit to a sick person. The Buddha is the perfection of generosity, if his body is afflicted by diseases born of bad karma, that is very contradictory. Both of these treatises say: Descending from Tushita heaven, proclaiming to the six realms, is contrary to arising under the control of afflictions, and obtaining mastery of samadhi. If one does not understand old age, sickness and death, seeks the path of liberation from the heretics, and tortures oneself with severe asceticism, how can it not be contradictory? In the Ornament of the Sutras it says: If one completely understands the meaning literally, one will become arrogant and one's wisdom will decline. Because one abandons the well-spoken, one will be destroyed, obscured by anger towards the Dharma. In the Tenth Dharma Chapter of the Jewel Heap Sutra it says: Good son, how can a Bodhisattva be skilled in understanding the intention of the Tathagata? Good son, the Bodhisattva to the Tathagata
Tibetan
གོངས་ཏེ་གསུངས་པའི་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཁོ་ནར་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དེ་བས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཉན་ཐོས་རྣམས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དེ་ལྟར་མི་ལྟའོ། །ཀུན་དགའ་བོ་ང་ནི་རོ་རྒྱབ་ནའོ་གསུངས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་མི་ལྟའོ། །ང་ནི་རྒས་འཁོགས་པ་ཡིན་གྱི་ངའི་བསྙེན་བཀུར་བ་ཚོལ་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་མི་ལྟའོ། །མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཁྱོད་སོང་ལ་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་འཚོ་བྱེད་ཀྱི་གན་ནས་སྨན་ལོང་ཞིག་དང་། བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་མི་ལྟའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚིག་གིས་རྩོད་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་མི་ལྟའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞབས་ལ་སེང་ལྡེང་གི་ཚལ་པ་ཟུག་གོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་མི་ལྟའོ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མིན་པ་ལྷས་བྱིན་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཤེད་མ་དང་གཅུགས་ཅན་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དགྲ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་མི་ལྟའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེའི་གྲོང་སཱ་ལ་ཅན་དུ་ཇི་ལྟར་ལྷུང་བཟེད་བཀྲུས་པས་ཞུགས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱིར་ཕྱུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་མི་ལྟའོ། །བྲམ་ཟེའི་བུ་མོ་དྲེགས་མས་ཤིང་གི་གཞོང་བུ་ལྟོ་བར་བཅིངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་བོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་མི་ལྟའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉོན་མོངས་མེད་ཀྱི་ལྗོངས་སུ་དབྱར་གནས་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ན་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་རྟ་ཆས་ཀྱི་ནས་གསོལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་མི་ལྟའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ཉམས་ལེན་ཡེ་བཀག་ཡེ་གནང་ཡིན་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འབྲི་ཁུང་པ་ཁ་ཅིག ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་བསླབ་བྱ་ལ་གཅིག་ལ་བཀག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ནས་བཀག་པ་ཡིན་ཅིང་། གཅིག་ལ་གནང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ནས་གནང་བ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། དགོངས་གཅིག་ཏུ་རྡོ་རྗེའི་གསུང་སྤྱིར་བཀག་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་བཀག གནང་བ་ཐམས་ཅད་ཡེ་གནང་བྱ་བ་འདི་བཞུགས་དེ་ལ་བོད་རྒན་རྣམས་ནད་པ་ལ་ཆང་མ་གཏོགས་པ་བཅས་པ་མཐའ་དག་གིས་སྐྱོང་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། བུད་མེད་ལ་རེག་པ་བཀག་པ་ལ་བུད་མེད་ཆུས་ཁྱེར་བ་ན་བོང་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་རེག་པས་དག་པར་གསུངས་པ
Chinese
对于那些被认为需要特别理解的深奥经文，不应仅仅执着于字面意思。那么，哪些是需要特别理解的呢？例如，如来曾预言声闻弟子将证得无上正等菩提。这样的话不能照字面理解。阿难，我说我已经老了，这样的话也不能照字面理解。我说我已经老朽了，去找我的侍者吧，这样的话也不能照字面理解。目犍连之子，你去从医王耆婆那里取些药来，我们要吃，这样的话也不能照字面理解。如来与外道遍行者一起进行辩论，这样的话也不能照字面理解。如来的脚被刺槐的刺扎了，这样的话也不能照字面理解。恶人提婆达多长期以来都是如来的杀手、仇敌、反对者和敌人，这样的话也不能照字面理解。如来为了乞食，在婆罗门村萨拉迦那，就像用洗过的钵盛东西一样，又倒了出来，这样的话也不能照字面理解。婆罗门女子骄慢地用木盆绑在肚子上，诽谤如来，这样的话也不能照字面理解。如来在无恼国承诺安居，三个月都吃马料大麦，这样的话也不能照字面理解。如是说。第三，驳斥认为修行方面要么全盘禁止，要么全盘允许的观点，这又分为两部分：陈述这种观点和驳斥这种观点。第一部分是：有些直贡巴派的人认为，大小乘的戒律中，对一种行为的禁止意味着对所有行为的彻底禁止，对一种行为的允许意味着对所有行为的彻底允许。他们认为在《一念》中，金刚语普遍禁止的一切都应彻底禁止，允许的一切都应彻底允许。他们说：“这就像西藏老人用除了酒以外的所有东西来照顾病人一样。”并且，对于禁止接触女性，他们说，如果女性被水冲走，以竹竿的观念去接触她，就能得到净化。
English
Those profound sutras that are considered to require special understanding should not be adhered to merely in their literal sense. So, what are those that need to be understood with special consideration? For example, the Tathagata prophesied that the Shravakas would attain unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. This should not be taken literally. Ananda, I said that I am old, this should also not be taken literally. I said that I am old and frail, find my attendant, this should also not be taken literally. Son of Maudgalyayana, go and get some medicine from the physician king Jivaka, we will eat it, this should also not be taken literally. The Tathagata engages in debate with other heretical wanderers, this should also not be taken literally. The Tathagata's foot was pierced by a thorn of the acacia tree, this should also not be taken literally. The wicked Devadatta has long been the Tathagata's killer, enemy, opponent, and foe, this should also not be taken literally. The Tathagata, for the sake of alms, in the Brahmin village of Salakana, just as one would pour out something from a washed bowl, poured it back out, this should also not be taken literally. The Brahmin girl, out of arrogance, tied a wooden bowl to her stomach and slandered the Tathagata, this should also not be taken literally. The Tathagata, having promised to reside in the land of Anotatta during the summer retreat, ate horse feed barley for three months, this should also not be taken literally. Thus it was said. Third, refuting the view that in practice, everything is either completely prohibited or completely allowed, which is divided into two parts: stating the view and refuting it. The first part is: Some Drikungpa people believe that in the precepts of the Mahayana and Hinayana, the prohibition of one action means the complete prohibition of all actions, and the permission of one action means the complete permission of all actions. They believe that in the "One Thought," everything that the Vajra speech universally prohibits should be completely prohibited, and everything that is permitted should be completely permitted. They say, "It's like Tibetan elders taking care of patients with everything except alcohol." And, regarding the prohibition of touching women, they say that if a woman is being carried away by water, touching her with the perception of a bamboo pole will purify you.