English
This is an instruction on the key points of the karmic results of the Great and Small Vehicles. The first part is, therefore, there are eleven aspects such as dedication, etc. The Dharmadhatu is neither good nor evil, which has been established by both reason and scripture, therefore, etc. As stated in the Ratnavali, desire, hatred, etc. The second part is divided into two aspects: brief instruction, detailed explanation. The first part is, the virtue of the Shravakas, etc., is one verse. The second part is, in many kalpas, etc., there are four verses. The meaning of the first verse is, as stated in the Samgraha Sutra, if one practices the ten virtuous paths for many kalpas, but generates the desire to become a Shravaka, Pratyekabuddha, or Bodhi, then that is a flaw in discipline, a broken discipline. Generating Bodhicitta is even heavier than a defeat. The meaning of the second verse is, as stated in the Samgraha Sutra, if a Bodhisattva enjoys the five desirable qualities, but takes refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha, and thinks of attaining Buddhahood, focusing on omniscience, the wise should know that this is abiding in the realm of discipline and Paramitas. For example, the Brahmin boy Star, who guarded celibacy for many years, but abandoned his vows due to love for a merchant's daughter, and lived as a householder for twelve years, causing the cycle of ninety thousand kalpas to regress. The meaning of the third verse is, as stated in the Upayakausalya Sutra, if a son of good family fully examines, even if an ordained Bodhisattva has transcended all four root downfalls, if he purifies with skillful means, I declare that this will not become a downfall for the Bodhisattva. The meaning of the fourth verse is, as stated in the Upalipariprccha Sutra, Upali, the practice of the Shravaka Vehicle practitioners is different, and their superior intention is also different. The practice of the Bodhisattvas who have entered the Mahayana is also different, and their superior intention is also different. Upali, the completely pure discipline of the Shravaka Vehicle practitioners is the impure discipline for the Bodhisattvas who have entered the Mahayana, and even a very immoral discipline. The completely pure discipline of the Bodhisattvas who have entered the Mahayana
Tibetan
པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ཉིད་དང་། ཤིན་ཏུ་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཉེ་བ་འཁོར་འདི་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ཉིད་དང་ཤིན་ཏུ་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བ་འཁོར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ཉིད་དང་ཤིན་ཏུ་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། ཉེ་བ་འཁོར་འདི་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པར་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལེན་ཀྱང་སེམས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་ཞིང་ཡིད་མི་ཞུམ་པ་དེ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ཉིད་དང་། ཤིན་ཏུ་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་དཀར་ནག་ཟང་ཐལ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དཀར་གནག་ཞེས་སོགས་གཉིས་ཏེ། འབྲི་ཁུང་པ་ཁ་ཅིག དཀར་ནག་ཟང་ཐལ་ཞེས་བྱ་བ། ནག་པོ་ཟང་ཐལ་གྱི་རྣམ་སྨིན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མྱོང་དགོས་ཏེ། དགོངས་གཅིག་ཏུ་རྡོ་རྗེའི་གསུང་ལས། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་ལྷ་བྱིན་གྱིས་སྒྱོགས་རྡོ་འཕང་པས་ཞབས་ལ་རྨ་བྱུང་སྟེ། ཞལ་སྔ་ནས། གང་དུ་གནས་ཀྱང་ལས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པའི། །ས་ཕྱོགས་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །བར་སྣང་ན་མེད་རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་ན་མེད། །རིའམ་ཕུག་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་འབྱུང་བས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདུལ་བ་ལུང་ལས། སྟོན་པ་ལ་ཡང་སྐུ་ཚེ་སྔ་མའི་ལས་ངན་སྨིན་པར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་དོན་ཡིན་པས། ལས་དཀར་གནག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་ཟང་ཐལ་དུ་འགྲོའོ། །ཞེས་པའི་ཆོས་སྐད་ངོ་མཚར་བ་གྲག་གོ །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དཀར་ནག་ཟང་ཐལ་དྲང་དོན་དུ་བསྒྲུབ་པ། ངེས་དོན་ཡིན་པ་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན་པ། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་རིགས་དང་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་དག་གིས་ནི་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་བཞི་སྟེ། སྟོན་པ་ལ་ལས་ངན་སྨིན་
Chinese
凡是属于声闻乘的戒律，都是不圆满的，甚至是极度破戒的。为什么呢？因为近侍，声闻乘的行者即使一刹那也不会在轮回中受生。这是声闻乘行者戒律圆满的体现。然而，对于已经真正进入大乘的人来说，这却是戒律不圆满，甚至是极度破戒的体现。近侍，已经真正进入大乘的菩萨，他们的戒律圆满体现在哪里呢？那就是，对于声闻乘来说，会变成戒律不圆满，甚至是极度破戒。近侍，已经真正进入大乘的菩萨，即使在无量无数劫中于轮回中受生，他们的心也不会厌倦，意志也不会消沉。这就是已经真正进入大乘的菩萨戒律圆满的体现，然而对于声闻乘来说，这却是戒律不圆满，甚至是极度破戒的体现。如是说。第二，驳斥善恶果报混淆不清的观点，分为两部分：陈述观点和驳斥观点。第一部分是：善恶等二者。有些竹孔巴（འབྲི་ཁུང་པ་，地名）说，所谓的善恶混淆，是指恶业的异熟果，即使是佛陀也必须承受。因为在《意合经》的金刚语中说，释迦牟尼佛被提婆达多投掷石块击伤脚部。佛陀亲口说：“无论身处何处，业力都无法逃脱。没有哪个地方可以逃避业力，不在虚空中，不在海洋深处，不在山中或洞穴中。”等等。同样，《律藏》中说，佛陀也必须承受前世的恶业果报，这些都是真实不虚的。因此，善恶业报会一直延续到佛陀的果位。这种说法真是令人惊叹。第二部分分为三点：论证善恶混淆是权宜之说，指出认为是究竟之说的过失，以及结合经论和理证。第一点是：他们认为等四句偈。佛陀承受恶业果报
English
Whatever constitutes the discipline of the Hearer Vehicle is itself the imperfection of the Hearer Vehicle's discipline, and indeed, the very essence of corrupted discipline. Why is this so? Because, attendant, a practitioner of the Hearer Vehicle does not even for a moment take rebirth in existence. This is the very perfection of the Hearer Vehicle practitioner's discipline. However, for one who has truly entered the Great Vehicle, it is the very imperfection of discipline and the very essence of corrupted discipline. Attendant, what constitutes the very perfection of the discipline of a Bodhisattva who has truly entered the Great Vehicle? What is it that transforms into the very imperfection of the Hearer Vehicle's discipline and the very essence of corrupted discipline? Attendant, that a Bodhisattva who has truly entered the Great Vehicle takes rebirth in existence for immeasurable, countless eons, yet his mind does not become weary and his spirit does not flag, is the very perfection of the discipline of a Bodhisattva who has truly entered the Great Vehicle, and it is the very imperfection of the Hearer Vehicle's discipline and the very essence of corrupted discipline. Thus it was said. Second, refuting the view that white and black results are completely mixed up, there are two parts: stating the position and refuting it. The first is: White and black, etc., two parts. Some Drikungpas (འབྲི་ཁུང་པ་, place name) say that the so-called mixing of white and black means that even the Buddha must experience the ripening of black karma. Because in the Vajra speech of the Single Intention, it says that Devadatta threw a stone at Shakyamuni Buddha, injuring his foot. The Buddha himself said: "Wherever one dwells, there is no place where karma cannot reach. There is no place to escape karma, not in the sky, not in the depths of the ocean, not in the mountains or caves." And so on. Similarly, in the Vinaya Sutra, it says that the Teacher also had to experience the ripening of bad karma from previous lives, and all of these are definitive meanings. Therefore, white and black karma will go all the way to the state of Buddhahood. This kind of Dharma language is said to be amazing. The second part has three points: proving that the mixing of white and black is provisional, showing the harm of considering it definitive, and combining it with scriptural reasoning. The first point is: They, etc., four verses. The Teacher experiencing bad karma
Tibetan
པར་འདོད་པའི་འབྲི་ཁུང་པ་དེ་དག་གིས་ནི། འདུལ་བ་ལུང་ལས་དྲང་དོན་དུ་གསུངས་པ་ལ་ངེས་པའི་དོན་དུ་འཁྲུལ་པར་ཟད་དོ། །ཇི་ལྟར་དྲང་དོན་ཡིན་སྙམ་ན་སེང་ལྡེང་ཚལ་པ་ཟུག་པ་དང་། ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཚིག་རྐང་ལྔ་པོ་རེ་རེ་ལ་ཐུབ་པའི་སྐུ་ཚེ་སྔ་མ་ཡི། ཞེས་སོགས་ཚིག་རྐང་བདུན་གསལ་བྱེད་དུ་སྦྱར་ནས་དོན་ཚན་ལྔར་བྱས་ཏེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། ལས་ངན་སྨིན་པར་གསུངས་ཚུལ། དེ་ཉིད་གསང་ཆེན་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མདོ་ལས། དྲང་དོན་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཚུལ་གཉིས་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། འདུལ་བ་ལུང་ལས། སྔོན་ཚོང་པ་ནོར་འདོད་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཞིག་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཞུགས་པ་ན་དེ་དག་གི་ནང་ནས་མི་སྡིག་པའི་ལས་བྱེད་པ་གཞན་གྱི་ནོར་འཕྲོག་པའི་ཆོམ་རྐུན་པ་ཞིག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཚོང་པ་འདི་ཐམས་ཅད་སྲོག་དང་ཕྲལ་ལ་རྫས་ཀྱི་རྣམ་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཁྱེར་ཏེ། འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེའི་ཚེ་ཚོང་པ་དེའི་དེད་དཔོན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ་རྒྱ་མཚོར་གནས་པའི་ལྷས་རྨི་ལམ་དུ་མི་ནག་པོས་ཇི་ལྟར་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ལུང་བསྟན་པ་དང་། དེད་དཔོན་གྱི་བསམ་པ་ལ་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་པ་ལས་མི་འདིས་བསད་པར་གྱུར་ན། དེའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་ཡུན་རིང་དུ་བསྲེག་པར་འགྱུར་བས། ཚོང་པ་འདི་དག་བསད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། མི་འདི་ཡང་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཐབས་ཅི་ཡོད་སྙམ་དུ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་སེམས་སོ། །དེ་ནས་ཐབས་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་སྟེ། ཆོམ་རྐུན་པ་དེ་ལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་མདུང་བསྣུན་ཏེ། སྲོག་དང་ཕྲལ་ནས་མགྲོན་པོ་ཐམས་ཅད་དོན་གྲུབ་ཅིང་རང་རང་གི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་དུས་ཀྱི་དེད་དཔོན་ནི་སྟོན་པ་རང་ཉིད་ཡིན་ཅིང་། ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་ནི་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ལ་འཚང་རྒྱ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་བརྒྱ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཆོམ་རྐུན་པ་བསད་པའི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞབས་ལ་སེང་ལྡེང་གི་ཚལ་པ་ཟུག་སྟེ། ཁྲག་གི་རྒྱུན་བབས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མདོ་ལས། དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞབས་ལ་སེང་ལྡེང་གི་ཚལ་པ་ཟུག་པ་དེ་ཡང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡངས་ཅན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་འདི་ཉིད་ན་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་མི་ཉི་ཤུ་དང་། དེ་དག་གི་ད
Chinese
那些想要刊印的人，完全是把《律经》里说的需要解释的话，误解为确定的意义了。如果想知道如何是需要解释的话，就像“旃檀树刺入了”等等的五句偈颂，每一句都配上“往昔能仁的生命中”等等的七句解释，分成五个要点。从《律经》中，讲述了恶业成熟的方式。同样地，从伟大的秘密方便之经中，将从需要解释的角度来确定的方式，从这两个角度来讲述。首先是，《律经》中说：过去大约有五百个贪图财富的商人进入大海，其中有一个作恶的、抢夺他人财物的盗贼，他这样想：我要把这些商人全部杀死，夺走他们所有的财物，然后前往阎浮提洲。当时，商人的领队，一个具有大慈悲心的人，海中的神灵在梦中预言了那个黑人的所有想法。领队心想，这五百个商人都是不会从菩提道上退转的人，如果被这个人杀死，那么他的业障将会使众生在地狱中长期燃烧。因此，不能让这些商人被杀，也不能让这个人堕入大地狱，有什么办法呢？他这样思考了七天。然后他想，这个办法最好，于是自己用矛刺杀了那个盗贼，使他丧命，所有的客人都成功地到达了各自的城市。当时的领队就是导师本人，而那五百个商人，就是在这个贤劫中成佛的五百位菩萨。就这样，由于杀害盗贼的罪业，如来佛的脚被旃檀树的刺刺伤，流出了鲜血。同样地，在《方便善巧经》中，从需要解释的角度显示：如来佛的脚被旃檀树的刺刺伤，这也是圆满佛陀的善巧方便，就像在这个广严城（Vaisali）中，有二十个最后有者，以及他们的
English
Those who wish to print this are completely mistaken in taking what is said in the Vinaya Sutra as requiring interpretation, as having a definite meaning. If you wonder how it needs interpretation, like the five verses beginning with "a splinter of sandalwood pierced," each verse is paired with seven explanatory verses beginning with "In the previous life of the capable one," dividing them into five points. From the Vinaya Sutra, the manner in which evil deeds ripen is explained. Similarly, from the Great Secret Skillful Means Sutra, the manner of establishing it from the perspective of what needs interpretation will be explained from these two perspectives. First, in the Vinaya Sutra, it says: In the past, about five hundred merchants desiring wealth entered the great ocean. Among them, there was a wicked person, a thief who stole the wealth of others, who thought to himself: I will kill all these merchants, take all their possessions, and then go to Jambudvipa. At that time, the leader of the merchants, who possessed great compassion, was foretold in a dream by a deity dwelling in the ocean about all the thoughts of the black man. The leader thought to himself, these five hundred merchants are all non-returning from the path to enlightenment. If they are killed by this person, then the obscuration of his karma will cause beings to be burned in the hells for a long time. Therefore, these merchants must not be killed, and this person must not go to the great hells. What means are there? He thought in this way for seven days. Then he thought, this is the best way, and so he himself stabbed the thief with a spear, causing him to die, and all the guests successfully reached their respective cities. The leader at that time was the Teacher himself, and the five hundred merchants were the five hundred Bodhisattvas who will attain enlightenment in this Fortunate Aeon. Thus, due to the karmic consequence of killing the thief, a splinter of sandalwood pierced the foot of the Thus-Gone One, and it is said that a stream of blood flowed. Similarly, in the Skillful Means Sutra, showing it from the perspective of what needs interpretation: the splinter of sandalwood piercing the foot of the Thus-Gone One is also the skillful means of the perfect Buddha, just as in this great city of Vaishali, there are twenty final existence beings, and their