Tibetan
།དང་པོ་ནི་མ་ཡིན་འདི་ལ་ཞེས་སོགས་དྲུག་སྟེ། ཆོས་དབྱིངས་བློས་དགེ་རྩར་བསྒྱུར་ན་དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་མ་བཀག་ན་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་མེད་ལ། དེ་བཀག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་དམིགས་ན། དམིགས་མེད་དམིགས་པར་བཟུང་བ་ཡིན་པས། འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་རྩ་བསྔོས་པའི་བསྔོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེས་དྲི་མ་ཅན་ཏུ་བསྒྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཁྲོན་པའི་ནང་གི་སྦལ་པ་གཅིག་ལ་རྨ་བྱུང་ན་དེའི་རྨ་རུལ་བས་སྦལ་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་རུལ་བར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་ཞེས་སོགས་ལྔ་སྟེ། ཚིག་རྐང་དང་པོས་བསྔོ་བའི་རྣམ་པ་བསྟན། གཉིས་པས་བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་རྩ་བསྟན། གསུམ་པ་དང་བཞི་པས་དགོས་ཆེད་བསྟན། ཁྱད་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་ནི་བསྔོ་བ་རྣམ་དག་གོ །བསྔོ་བའི་ཚིག་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདིས། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་མཆོད་ཅིང་བཤགས་པ་དང་། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བསྐུལ་ཞིང་གསོལ་བ་འདེབས། །སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི། །བདག་དང་གཞན་གྱི་དགེ་བ་ཅི་མཆིས་པ། །འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཡོད་མེད་ལ་སོགས་དམིགས་པའི་དུག་སྤངས་ནས། །འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་ལ་མི་སྨོན་པར། །འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་མྱུར་ཐོབ་ཤོག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་བསྔོ་རྒྱུར་ཞེས་སོགས་བཅུ་བདུན་ཏེ། མདོ་སྡུད་པར། གལ་ཏེ་མཚན་མར་བྱེད་ན་དེ་ནི་བསྔོ་མ་ཡིན། །ཅི་སྟེ་མཚན་མ་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་བསྔོ་བ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་དུག་དང་འདྲེས་པའི་ཁ་ཟས་བཟང་ཟ་བ། །དཀར་པོའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའང་དེ་འདྲ་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་དང་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། ཉན་རང་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཅན་གྱི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་མི་དམིགས་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པར་གསུངས་ཤིང་། བརྒྱད་སྟོང་པར་དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དམིགས་པ་ནི་དུག་དང་བཅས་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། རྒྱུད་ལས། རྣམ་རྟོག་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བྱེད་ཡིན། །མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་ན། །མཁའ་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་བསྔོ་བ་རྣམ་དག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ལུང་དུ་མཐུན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། གང་དག་དམིགས་པ་ཞེས་སོགས་བདུན་ནོ། །གསུམ་པ་ལུང་ཚིག་སྔ་ཕྱི་འགལ་བས་དགག
Chinese
第一是“非此”等六句。若以心将法界转为善根，则成为有执著之念者。若不遮止四边的戏论，则法界便无意义。若想遮止它成为菩提之因，则成为以执著来执著无执著。因此，所有以有为之善根所作的回向，都因此而变得有染污。譬如，井中的一只青蛙受伤，其伤口腐烂，也会使其他青蛙腐烂一样。第二是“法性离戏”等五句。第一句偈颂显示回向的方式，第二句显示回向的善根，第三句和第四句显示目的。具有如此特点的回向才是清净的回向。回向的语句是：以此大士，顶礼、供养、忏悔，随喜、劝请、祈祷，皈依、发起菩提心，我与他人之善根，以三轮清净之智慧，舍弃有无等执著之毒，不希求轮回与涅槃，为利有情愿速得佛。应如是说。第三是“法性回向”等十七句。《摄颂》中说：若作意于相，则非回向。若无相，则是菩提回向。如食掺杂毒药之美食，执著于白法亦如是，佛如是说。以及《现观庄严论》中也说：从声闻、独觉中超胜出来的回向，具有不执著、不颠倒、自性成办这三种特征。以及《八千颂》中说：对于有执著之念者，没有回向。为何如此？因为执著是带毒的。以及经续中说：分别念是巨大的无明，是堕入轮回大海的原因。若安住于无分别的禅定，则如虚空般无垢。所有这些都一致表明，带有执著的回向是不清净的。第四是“凡诸执著”等七句。第三，由于前后引用的经文相矛盾，故驳斥。
English
The first is six lines, starting with "not this." If the Dharmadhatu is transformed into virtue by the mind, it becomes one with clinging thoughts. If the elaborations of the four extremes are not stopped, then the Dharmadhatu is meaningless. If one aims to stop it from becoming a cause for enlightenment, then it is grasping at non-grasping. Therefore, all dedications made with conditioned virtue are tainted by this. For example, if one frog in a well is injured, its rotting wound will cause the other frogs to rot as well. The second is five lines, starting with "Dharmata, free from elaboration." The first verse shows the manner of dedication, the second shows the virtue to be dedicated, and the third and fourth show the purpose. A dedication with such characteristics is a pure dedication. The words of dedication are: By this great being, I prostrate, offer, and confess. I rejoice, urge, and pray. I take refuge and generate the mind of enlightenment. Whatever virtue I and others have, with the wisdom of the three circles completely pure, abandoning the poison of clinging to existence and non-existence, without desiring samsara or nirvana, may I quickly attain Buddhahood for the benefit of beings. It should be said as such. The third is seventeen lines, starting with "Dharmata, the object of dedication." In the Condensed Sutra, it says: If one focuses on signs, it is not dedication. If there are no signs, it is dedication to enlightenment. Like eating good food mixed with poison, clinging to white dharma is also like that, as the Buddha said. And in the Ornament of Clear Realization, it is also said: The dedication that surpasses the Shravakas and Pratyekabuddhas has three characteristics: non-clinging, non-perversion, and accomplishing the purpose of its own nature. And in the Eight Thousand Verses, it says: For those with clinging thoughts, there is no dedication. Why is that? Because clinging is accompanied by poison. And in the Tantra, it says: Conceptual thought is great ignorance, it is the cause of falling into the ocean of samsara. If one abides in non-conceptual samadhi, then one becomes stainless like the sky. All of these unanimously indicate that dedication with clinging is not pure. The fourth is seven lines, starting with "Those who cling." Third, because the previously quoted scriptures contradict each other, it is refuted.
Tibetan
་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཞེས་སོགས་ལྔ་སྟེ། མདོ་དེ་ཉིད་དུ་ཆོས་ཉིད་མི་འགྱུར་བདེན་པའི་བྱིན་རླབས་དང་། ཞེས་ཆོས་ཉིད་མི་འགྱུར་བར་བཤད་པ་དང་། ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་དེ་བསྔོ་བས་བསྒྱུར་བ། འགྲོ་ཀུན་དགེ་བ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དང་། །ཞེས་པའི་ལུང་གི་དོན་དུ་འདོད་པས་གོང་འོག་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ཆོས་དབྱིངས་ལས་གཞན་པའི་ཁམས་བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་བར་འདོད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རྣམ་བཞག་གཏན་ལ་དབབ་པ། གཞུང་གི་འབྲུ་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ལས་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཚུལ། བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོ་རང་གི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ། དེ་ཉིད་གྲུབ་མཐའི་རིམ་པ་དང་སྦྱར་བ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྤྱིར་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་རྣམས་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁམས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ། རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས། ཞེས་འབྱུང་བ་རྣམས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་དབྱེར་མེད་པ་ལ་བཤད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། མདོ་ལས་ཤཱ་རིའི་བུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །ཞེས་པ་དང་། ཤཱ་རིའི་བུ་དེའི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱང་གཞན་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་གཞན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཏེ། འདི་ནི་དོན་གྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་ཡི་གེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང་། རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པས། དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ཐམས་ཅད་ལ། །ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་དག་གྱུར་པ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ཉིད་དེ་ཡི་ཕྱིར། །འགྲོ་ཀུན་དེ་ཡི་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བཤད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ལས། ནམ་མཁའ་ལ་བྱའི་རྗེས་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚིག་གི་དོན་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་དེའི་དོན་མགོན་པོ་བྱམས་པས། སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་། གང་ཞིག་ཀུན་ཏུ་མ་ཤེས་པས། །སྲིད་པ་གསུམ་ན་རྣམ་འཁོར་ཞིང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ངེ
Chinese
那是。另外，法性等共有五种。在那部经中说，法性不变是真实的加持。你用法性回向来改变它。所有众生的所有功德。因为你认为这是经文的含义，所以上下相违背。第二，驳斥认为将法界之外的界回向为功德，这有两点：确定如来藏的体性，并将经文的要点结合起来。第一点有四方面：从佛经和论典中如何阐述，确定如来藏自身的体性，将其与宗派的次第结合起来，以及分析大自在的意图。第一，一般来说，从诸佛的经典中，众生界、佛界、佛种性、如来藏、自性住种性等，这些都是名称的不同说法。在某些情况下，也说众生的法界和佛的法界没有区别。如经中说：舍利子，所谓的众生界，就是如来藏的另一种说法。舍利子，所谓的如来，就是法身的另一种说法。又说：舍利子，因此，众生界不是其他，法身也不是其他，众生界就是法身，法身就是众生界，这是意义上无二，只是文字不同。弥勒菩萨说：如是性在一切中，虽无差别然已清净，如来即是彼之故，一切众生皆具彼之藏。又说，法界就是如是性。如《般若经》中说：如虚空中无鸟迹，不可见。同样，菩萨的语言没有意义，不可见。经中这样说，弥勒菩萨说：成为修持之所依，法界之自性。龙树菩萨也说：由于不知一切，所以在三有中流转，对于众生
English
That is. Furthermore, there are five things such as Dharmata. In that very Sutra, it says that the blessing of the unchanging Dharmata is true. You transform that Dharmata by dedicating it. All the merits of all beings. Because you consider this to be the meaning of the scripture, it becomes contradictory from top to bottom. Secondly, there are two points to refute the idea of dedicating the realm other than Dharmadhatu as merit: establishing the nature of the Tathagatagarbha and combining it with the essentials of the scripture. The first point has four aspects: how it is explained in the scriptures and treatises, identifying the nature of the Tathagatagarbha itself, combining it with the order of philosophical schools, and analyzing the intention of the great self. First, in general, from the scriptures of the Sugatas, the realm of sentient beings, the realm of Buddhas, the lineage of Buddhas, the Tathagatagarbha, the naturally abiding lineage, etc., these are all different names. In some cases, it is also said that there is no difference between the Dharmadhatu of sentient beings and the Dharmadhatu of Buddhas. As it says in the Sutra: Shariputra, the so-called realm of sentient beings is another expression for the Tathagatagarbha. Shariputra, the so-called Tathagata is another expression for the Dharmakaya. It also says: Shariputra, therefore, the realm of sentient beings is not other, and the Dharmakaya is not other, the realm of sentient beings is the Dharmakaya, and the Dharmakaya is the realm of sentient beings, this is non-dual in meaning, only the words are different. Maitreya Bodhisattva said: Suchness is in all things, although there is no difference, it is already pure, because the Tathagata is that, all beings have that essence. It is also said that Dharmadhatu is suchness. As it says in the Prajnaparamita Sutra: Like there are no bird tracks in the sky, invisible. Similarly, the words of the Bodhisattva have no meaning, invisible. The Sutra says this, Maitreya Bodhisattva said: Becoming the basis of practice, the nature of Dharmadhatu. Nagarjuna Bodhisattva also said: Because of not knowing everything, wandering in the three existences, for sentient beings