Tibetan
མ་བསྒོམས་པ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ནི། །དགེ་འདུན་གྱི་ཡང་བསྟན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་སྦྱོང་ལས། དངུལ་ཆུས་རེག་པའི་ཟངས་ལ་ནི། །ཇི་ལྟར་སྐྱོན་མེད་གསེར་དུ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །སྦྱངས་པས་ཉོན་མོངས་ཟད་པར་བྱེད། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། ལུང་ལས་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཚུལ། དེའི་དགོངས་པ་བཤད་པ། དེ་ཉིད་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པ། གཞན་དུ་རྟོགས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ། ཞར་ལ་གཤིས་ཀྱི་དགེ་བ་གཞན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། མངོན་པའི་གཞུང་ལས་ཞེས་སོགས་དགུ་སྟེ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དགེ་བ་གང་ཞེ་ན་དད་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་བཅུ་གཅིག་གོ །ཞེས་དང་། དོན་དམ་པའི་དགེ་བ་གང་ཞེ་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་དང་། དོན་དམ་པར་མི་དགེ་བ་གང་ཞེ་ན་འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་དང་། དོན་དམ་པར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་གང་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་དང་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པས་འགོག་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་ཀུན་ལས་བཏུས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཞུང་དུ་མཛད་པ་ནི། མངོན་རྟོགས་ལྗོན་ཤིང་ལས། མདོ་སྡེ་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྟོན་བྱེད་ཡིན་པར་བཤད་པ་ལྟར་བཞེད་པ་ཡིན་གྱི། མཛོད་ལ་འཁྲུལ་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེར་དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་གི་ཐ་སྙད་མ་གསུངས་ཤིང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དགེ་བ་ནི། དགེ་བའི་རྩ་བ་གསུམ་དང་། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་གཉིས་ལ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཅེས་སོགས་བཅུ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དགེ་བའི་མིང་གིས་གསུངས་པ་བཏགས་པ་བར་འཆད་པ་སྟེ་གོ་སླའོ། །གསུམ་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཞེས་སོགས་དགུ་སྟེ། ཀུན་བཏུས་སུ། ཟས་ཀྱིས་འགྲངས་ནས་རེ་ཞིག་ཟས་ལ་མི་འཕྲོད་པར་འཛིན་པ། ཉེ་བར་བརྟེན་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། འཁྲིག་པ་སྤྱད་གྲགས་ནས་རེ་ཤིག་མི་འཕྲོད་པར་འཛིན་པ། གནོད་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སོགས་གསུངས་ཀྱང་། ཆགས་བྲལ་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སོགས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཅི་ནས་ཞེས་སོགས་བདུན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། ལ་ལ་བྱམས་དང་ཞེས་སོགས་བདུན་ཏེ། བཀའ་གདམས་པ་ལ་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཡང་། ཐབས་མཁས་ལ་མ་ལྟོས་པར་གཤིས་ཀྱི་དགེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ཡང་དེ་ལྟར་མ་ངེས་ཏེ། མཛངས་བླུན་ལས། ཞལ་ཏ་བས་དགེ་འདུན་དབྱར་གནས་པའི་མཐུན་རྐྱེན་གྱི་རིན་པོ་ཆེ་མང་པོ་སྦྱིན་བདག་གིས་ཕུལ་བ་རྣམས། རང་གི་ཉེ་དུ་དང་། ཡིད་མཐུན་པ་རྣམས་ལ་ཕན
Chinese
未曾修习者，此乃佛陀之教法，亦是僧伽之所诠。如是说。又于心之净障中云：如以水银触碰之铜，如何无瑕转为金？如是正见之智慧，经由修习能使烦恼尽。如是说。第二者有五：经由教证如何宣说之理，彼之密意解释，彼者经由譬喻而成立，若作他解则太过分，顺便遮止其余自性之善。第一者：经由俱舍之论典等九者。于《摄类学》中云：何为自性之善？谓信等心所法之十一者。如是云。何为胜义之善？谓真如是。如是云。何为胜义之不善？谓轮回一切是。如是云。何为胜义中未曾开示者？谓虚空与非择灭是。如是说。此处《摄类学》造为声闻之论典者，如《现观庄严论·树》中云：谓是经部宗之宗义宣说者，如是认为，然于《俱舍论》不应错乱，于彼处未曾宣说十一善之名相，自性之善者，谓善之根本三者，与知惭有愧二者之故。第二者：于真如等十三者。于《摄类学》中云：于真如以善之名而宣说者，谓假立而解释，易于理解。第三者：复次等九者。于《摄类学》中：谓饱食之后暂时执持不适于食物，谓依近而远离贪欲，谓行淫之后暂时执持不适，谓损害而远离贪欲等虽有宣说，然非离贪之体性者，如是法界等亦然。第四者：何故等七者。第五者：有者慈爱等七者。谓噶当巴有者，慈爱与悲悯亦不待方便，而是自性之善如是说。然彼亦非如是决定，于《贤愚经》中，膳食者对于僧众安居之顺缘，施主所供养之众多珍宝，利益自己之亲属与，意气相投者。
English
Those who have not cultivated, this is the teaching of the Buddha, and also what the Sangha teaches. So it is said. Furthermore, in the purification of the mind's obscurations, it says: How does copper touched by mercury transform into flawless gold? Likewise, the wisdom of correct view, through cultivation, can exhaust afflictions. So it is said. The second has five parts: how it is explained in the scriptures, explaining its intention, establishing it through examples, it would be too extreme to understand it otherwise, and incidentally refuting other inherent virtues. The first is: from the Abhidharma texts, etc., there are nine. From the Compendium of Topics (Abhidharmasamuccaya): What is the virtue of intrinsic nature? It is the eleven mental factors such as faith. So it says. What is the ultimate virtue? It is suchness. So it says. What is the ultimate non-virtue? It is all of samsara. So it says. What is not taught in the ultimate sense? It is space and cessation that is not analytical. So it is said. Here, the Compendium of Topics is made into a Hearer's text, as it is said in the Ornament of Realization Tree: It is said to be a proponent of the Sautrantika school, so it is considered, but it should not be confused with the Treasury (Abhidharmakosa), because the term eleven virtues is not mentioned there, and the virtue of intrinsic nature is said to be the three roots of virtue, and the two of conscientiousness and shame. The second is: in suchness, etc., there are thirteen. In the Compendium of Topics: It is easy to understand that suchness is explained as being named as virtue, which is imputed. The third is: furthermore, etc., there are nine. In the Compendium: After being full of food, one temporarily holds that it is not suitable for food, and by relying on it, one is separated from desire, and after engaging in sexual intercourse, one temporarily holds that it is not suitable, and by harming, one is separated from desire, etc., although it is said, those who are not characterized by separation from desire are the same as the dharmadhatu, etc. The fourth is: why, etc., there are seven. The fifth is: some, love, etc., there are seven. Some Kadampas say that love and compassion are also inherent virtues without relying on skillful means. However, it is not so certain, in the Wise and Foolish Sutra, the provider offered many precious things as conducive conditions for the Sangha's summer retreat, benefiting his relatives and those who are like-minded.
Tibetan
་འདོགས་པའི་བློས་བྱིན་པས། ཞལ་ཏ་བ་ནི་ལྗོན་ཤིང་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་གྱུར་ཏོ། །གཞན་རྣམས་ཤིང་གི་སྲིན་འབུར་གྱུར་ནས་ཟ་ཞིང་ཐམས་ཅད་དམྱལ་བའི་མེས་བསྲེག་པར་གྱུར་པར་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཆད་ཚུལ་མདོར་བསྟན། གཞན་གྱི་འཆད་ཚུལ་དགག རང་ཉིད་ཇི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་བསྔོ་བས་མི་འགྱུར་བར་བསྒྲུབས་ཟིན་པ་དེས་ན་འགྲོ་བ་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གོ །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར། །འགྲོ་ཀུན་དགེ་བ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དང་། །ཞེས་པའི་དོན། ཆོས་དབྱིངས་ཡིན་ན་ཞེས་སོགས་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཇི་སྙེད་ཀྱི་སྒྲ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ། ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ། འགྲོ་ཀུན་གྱི་སྒྲ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི་དེ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་བ་དེ་ལ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་སྒྲ་མི་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྙེད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་མང་པོའི་སྒྲ་ཡིན་ཅིང་། ཆོས་དབྱིངས་ལ་མང་ཉུང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མང་ཉུང་གི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་ཡོད་པའང་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་བརྒྱད་དེ། ཆོས་དབྱིངས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་ཙམ་ལ་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པར་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། འཇིག་ལ་འབྲས་དང་ཡོད་ཉིད་བཞིན། །ཅེས་དང་། འཇིག་པ་ཡོད་ཙམ་འབྲེལ་པ་ཅན། །ཉིད་ཕྱིར་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལུང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ཡོད་པ་དང་དངོས་པོ་དོན་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས། དེ་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱིས་ཁྱབ་པས་ན། ཆོས་དབྱིངས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་སྤྱིར་ཡོད་པ་ལ་ཆོས་གཞན་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་ཡོད་པར་བློས་འཇོག་པ་གཞན་སེལ་གྱི་ཡོད་པ་དང་། ཆོས་གཞན་བསལ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་གཉིས་ལས། ཕྱི་མ་ལ་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་ནི། མདོ་སྡེ་པས་ཀྱང་འདོད་དེ། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། མདོ་སྡེ་པའི་གྲུབ་མཐའ་འཆད་པའི་སྐབས་སུ། ནམ་མཁའ་མོ་གཤམ་བུ་འདྲ་ལ། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། འདུས་མ་བྱས་བཏགས་པའི་ཡོད་པར་བསྟན་ཏེ། བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ནི་མིང་ཙམ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུང་ཕྱི་མ་གསུམ་གྱིས་ནི། ཆོས་དབྱིངས་ཡོད་མེད་སོགས་མཐའ་བཞི་གང་དུ་བཟུང་ན་ཡང་། མཐར་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ལས
Chinese
以贪执之心布施，导致面塔巴变成了如树木般的有情地狱众生。其他众生则变成了树木的蛀虫，啃食树木，并且全部被地狱之火焚烧。第三部分有三点：简要说明讲述的方式，驳斥其他人的讲述方式，以及自己如何讲述的方式。第一点：法界已经通过回向被证实不会改变，因此“众生”等是一个偈颂。第二部分有两点：简要说明和详细解释。第一点：“如果不是那样，所有众生的所有功德”的意义，如果法界是……等，共有三句。第二部分有三点：对“所有”这个词不合理的反驳，对“有”这个词不合理的反驳，以及对“所有众生”这个词不合理的反驳。第一点是“其原因是”等一个偈颂，因为回向的善根不适用“所有”这个词，因为“所有”这个词是多数的意思，而法界没有多少之分，因为它远离了多少的戏论。第二点是“法界存在也是”等八个偈颂，法界自身的体性也不存在，因为法的法称（Dharmakīrti）说过，仅仅存在自体就被无常所遍及。在《释量论》中说：“坏灭与果和存在一样。”以及“坏灭仅仅与存在相关联，因为这个原因，声音就是无常的。”在《根本慧论》的四个引证中，第一个是：将存在和事物视为同一，因此，它被有为法所遍及，所以法界不是存在的。一般来说，对于存在，有两种方式来确定存在：通过排除其他法来确定存在的“排除他者之存在”，以及不依赖于排除其他法而存在的“自体存在”。后者被无常所遍及，这也是经部宗所承认的。在《集学论》中，在解释经部宗的宗义时说：“虚空如同女性的阴部。”以及在它的注释中说：“显示了非复合的假立存在，假立存在仅仅是名称。”后面的三个引证是：无论将法界视为存在、不存在等四边中的哪一边，都只会导致执着的戏论。
English
By giving with a mind of attachment, Zaltawa became a sentient being in hell like a tree. The others became woodworms, eating the trees, and all were said to be burned by the fires of hell. The third part has three points: a brief explanation of the way of explaining, refuting the ways of explaining of others, and how one explains oneself. The first point: Since the Dharmadhatu has been proven to be immutable through dedication, "sentient beings" etc. is one verse. The second part has two points: a brief explanation and a detailed explanation. The first point: the meaning of "If it is not so, all the merits of all beings," if the Dharmadhatu is... etc., there are three sentences in total. The second part has three points: the unreasonable refutation of the word "all," the unreasonable refutation of the word "exists," and the unreasonable refutation of the word "all beings." The first point is "the reason for this" etc. one verse, because the root of good to be dedicated does not apply to the word "all," because the word "all" means many, and the Dharmadhatu has no distinction of many or few, because it is free from the elaboration of many or few. The second point is "the existence of the Dharmadhatu is also" etc. eight verses, the nature of the Dharmadhatu itself does not exist either, because Dharmakīrti said that merely existing in itself is pervaded by impermanence. In the Pramāṇavārttika it says: "Destruction is like a result and existence." and "Destruction is only related to existence, for this reason, sound is impermanent." In the four quotations from the Root Wisdom Treatise, the first is: Considering existence and things to be the same, therefore, it is pervaded by conditioned phenomena, so the Dharmadhatu is not existent. In general, for existence, there are two ways to determine existence: "existence by excluding others," which determines existence by excluding other phenomena, and "self-existence," which exists without relying on excluding other phenomena. The latter is pervaded by impermanence, which is also accepted by the Sautrāntikas. In the Compendium of Knowledge, when explaining the tenets of the Sautrāntikas, it says: "The sky is like a woman's vulva." and in its commentary it says: "It shows the imputed existence of the unconditioned, imputed existence is merely a name." The latter three quotations are: No matter which of the four extremes, existence, non-existence, etc., the Dharmadhatu is taken to be, it will only lead to the elaboration of clinging.