Tibetan
གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། གོང་དུ་རྒྱུ་དུས་དང་དེ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གཉིས་ཀ་དཀར་བ་ལ་བསམ་པ་དཀར་བར་མཛད་ཅིང་། འདིར་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ལ་བསམ་པ་དང་། དེ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ལ་སྦྱོར་བར་དགོངས་པས་མི་འགལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། འདི་འདྲའི་ཞེས་སོགས་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ལོག་རྟོག་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་ལ་བཞི་སྟེ། བསྔོ་བའི་གནད་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག་པ། འབྲས་བུ་དཀར་ནག་ཟང་ཐལ་དགག་པ། ཉམས་ལེན་ཡེ་བཀག་ཡེ་གནང་དགག་པ། འཕྲལ་གྱི་ལག་ལེན་འཁྲུལ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་རྩ་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག་པ། བསྔོ་ཚུལ་གྱི་ལག་ལེན་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག་པ། བསྔོ་བའི་འབྲས་བུ་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག་པ། དོན་བསྡུས་ཏེ་ལས་འབྲས་ཀྱི་གནད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ་ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་མུ་སྟེགས་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ། གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་ནི། ཤེས་བྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔར་གྲངས་ངེས་པར་འདོད་དེ། བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་མམ། རྡུལ་མུན་སྙིང་སྟོབས་གསུམ་ཆ་མཉམ་པའི་རྫས། རྟག་པ་གཅིག་པུ་གདོད་མ་ནས་གྲུབ་པ་ནི་གཙོ་བོ་དང་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ལས་རྣམ་འགྱུར་ཉེར་གསུམ་འབྱུང་ཚུལ་ནི། ཡོན་ཏན་གསུམ་མི་མཉམ་པའི་གནས་སྐབས་ནི་ཆེན་པོ་དང་བློ་ཞེས་བྱ། དེ་ལས་བདག་ཏུ་རློམ་པའི་ང་རྒྱལ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་རྡུལ་མུན་སྙིང་སྟོབས་ཤས་ཆེ་བའི་ང་རྒྱལ་རིགས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལས། མིག རྣ་བ། སྣ། ལྕེ། ལུས་ཏེ་བློའི་དབང་པོ་ལྔ་དང་། ཁ། ལག་པ། རྐང་པ། འདོམས། བཤང་ཁུང་སྟེ། ལས་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ་དང་། ཐུན་མོང་བ་ཡིད་དབང་དང་བཅུ་གཅིག་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ལས། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་འབྱུང་ཞིང་དེ་ལྔ་ལས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་མེ་ནམ་མཁའ་ས་ཆུ་རླུང་སྟེ། འབྱུང་བ་ལྔ་སྐྱེ་ལ། གསུམ་པས་ནི་དེ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་གྲོགས་བྱེད་ཀྱི། འབྲས་བུ་གུད་ན་མེད་དོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་དོན་དམ་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་འགྱུར་ཉེར་གསུམ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་ཅིང་། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བེམ་པོར་འདོད་དོ། །བདག་ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་ནི། རྟག་པ་གཅིག་བུ་རྣམ་འགྱུར་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ། བཅིངས་གྲོལ་གྱི་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། འཆིང་བའི་ཚུལ་ནི། བློ་མེ་ལོང་ངོས་གཉིས་པ་ལྟ་བུའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ། རྣམ་འགྱུར་ཉེར་གསུམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་ཞིང་། ཕྱོགས་གཅིག་ནས་ཤེས་རིག་གསལ་བར་ཤར་བ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ནས། ལོག་པར་བཟུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ནོ། །གྲོལ་བའི་ཚུལ་ནི། རྣམ་འགྱུར་ཉེར་གསུམ་གཙོ་བོས་སྤྲུལ་པར་ནམ་ཞིག་ཤེས་པའི་ཚེ། གཙོ་བོ་ངོ་ཚ་བར་གྱུར་ཏེ། མི་གསལ་བར་བསྡུས་པ་བདག་གཅིག་པུར་གནས་པའི་ཚེ་གྲོལ་བར་འདོད་དོ། །དེས་ན་དགེ་སྡིག་གཙོ་བོའི་གཤིས་ལ་ཡོད་ཅིང་། འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྒྱུ་དུས་ན་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་འདོད་དེ། གྲངས་ཅན་གྱི་གཞུང་དུ། དགེ་དང་སྡིག་པ་ཇི་སྙེད་དང་། །འཁོར་བ་དང་ནི་གྲོལ་བ་དག །གཙོ་བོའི་ནང་ན་གདོད་ནས་ཡོད། །འོན་ཀྱང་ཐབས་ཀྱིས་གསལ་བར་འབྱིན། །འོ་མའི་དུས་ན་ཞོ་གང་དང་། །ཞོ་ཡི་དུས་ན་མར་ཉིང་གང་། །དྲག་པོ་ལེན་གྱིས་བཤད་པ་སྟེ། །འབིགས་བྱེད་གནས་པའང་དེ་སྐད་སྨྲ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བོད་ཀྱི་ཞང་གཡུ་བྲག་པའི་ལམ་མཆོག་མཐར་ཐུག་ལས། པ་ན་སེ་ཡི་འབྲས་བུ་བཞིན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དུས་མཚུངས་ཡིན། །ལས་འཕྲོ་ཅན་གྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་རྒྱུའི་དུས་ན་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་འདོད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས་གསུངས་པའི། རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་བསྔོ་བའི་མདོ་དོན་འཆད་པ་ལ། གྲངས་ཅན་གཙོ་བོ་དང་རང་བཞིན་གཅིག་པའི་དགེ་བ་ཡོད་པར་འདོད་པ་བཞིན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དང་། ཞེས་པའི་དོན། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གདོད་མ་ནས་རང་བྱུང་དུ་ཡོད་པའི་དགེ་བར་འདོད་ཅིང་། དེ་ཉིད་བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་འབྲི་ཁུང་པ་ཡོད་པའི་དགེ་བ་དང་། རྒོད་ཚང་པ་གནས་པའི་དགེ་བ་དང་། སྟག་ལུང་པ་ལ་སོགས་པར་རང་བཞིན་གྱི་དགེ་བ་ཞེས་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། ཆོས་དབྱིངས་བསྔོ་རྒྱུའི་སྙིང་པོར་འདོད་པ་དགག་པ། ཆོས་དབྱིངས་ལས་གཞན་པའི་ཁམས་བསྔོ་རྒྱུའི་སྙིང་པོར་འདོད་པ་དགག་པ། ཆོས་དབྱིངས་ལ་བསྔོ་རྒྱུའི་སྙིང་པོ་ཡིན་མིན་གྱི་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་དགག་པ། དེས་ན་སྤྲོས་བྲལ་ལ་སྙིང་པོར་འཇོག་པའི་འཐད་པ། སྙིང་པོ་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོད་པ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལུང་རིགས་གཉིས་ཀྱིས་དགག དེའི་ཉེས་སྤོང་གི་ལན་དགག ལུང་ཚིགས་སྔ་ཕྱི་འགལ་བས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གྲངས་ཅན་ཞེས་སོགས་ཏེ། གྲངས་ཅན་གྱི་ལུགས་དང་མཚུངས་པའི་བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་བ་རྒྱུས་མ་བསྐྱེད་པར་དངོས་པོའི་གཤིས་ལ་ཡོད་པ་འདི་དགག་པར་བྱ། ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། ཁ་ཅིག་གྲངས་ཅན་འགོག་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི། སྐབས་ཀྱི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། གྲངས་ཅན་ལུང་གིས་དགག་མི་ནུས་ཤིང་། འོག་ཏུ་མུ་སྟེ
Chinese
如果认为与前面所说相违背，那么，前面是认为因时和那个时候的意乐二者都是清净的，而这里是认为因时的意乐和那个时候的意乐相结合，所以不相违背。第三，像这样的等共有四种。第二，具体驳斥邪见有四种：驳斥对于回向的要点产生错乱，驳斥果报善恶混淆，驳斥修行全部遮止和全部允许，驳斥暂时的实修产生错乱。第一种有四种：驳斥对于回向的善根产生错乱，驳斥对于回向方式的实修产生错乱，驳斥对于回向的果报产生错乱，总结要义而开示业果的要点。第一种有两种：陈述前方的观点，驳斥它。第一种是外道等三句偈颂。数论派认为，所知的事物确定为二十五种。乐、苦、舍三种，或者说， रजस्（藏文：རྡུལ་，梵文天城体：रजस्，梵文罗马拟音：rajas，汉语字面意思：尘）、 तमस्（藏文：མུན་，梵文天城体：तमस्，梵文罗马拟音：tamas，汉语字面意思：暗）、 सत्त्व（藏文：སྙིང་སྟོབས་，梵文天城体：सत्त्व，梵文罗马拟音：sattva，汉语字面意思：有情）三种成分相等的物质，常恒唯一的从原始就存在的，称为自性和主物。从它产生二十三种变化的方式是：三种 गुण（藏文：ཡོན་ཏན་，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण）不相等的状态称为大和智。从那里面产生执著自我的我慢。其中 रजस्（藏文：རྡུལ་，梵文天城体：रजस्，梵文罗马拟音：rajas，汉语字面意思：尘）、 तमस्（藏文：མུན་，梵文天城体：तमस्，梵文罗马拟音：tamas，汉语字面意思：暗）、 सत्त्व（藏文：སྙིང་སྟོབས་，梵文天城体：सत्त्व，梵文罗马拟音：sattva，汉语字面意思：有情）成分较多的我慢有三种，从第一种产生眼、耳、鼻、舌、身，这是五种智觉，以及口、手、足、生殖器、排泄器，这是五种作业，以及共同的意根等十一种。从第二种产生色、声、香、味、触，从这五种依次产生火、虚空、地、水、风，这是五大种。第三种是作为产生它们的助伴，但果报并不存在于其他地方。其中，自性是胜义谛，二十三种变化是世俗谛，并且所有这些都被认为是物质。作为觉识的主体，是常恒唯一的享受变化的，是束缚和解脱的基础。束缚的方式是：像镜子一样具有两面的智慧，一面显现二十三种变化的影像，一面清晰地显现觉识，二者混合在一起，以错误执著的方式在轮回中流转。解脱
English
If you think it contradicts what was said earlier, then earlier it was thought that both the cause and the intention at that time were pure, but here it is thought that the intention of the cause and the intention of that time are combined, so there is no contradiction. Third, there are four such things. Second, there are four ways to specifically refute wrong views: refuting the confusion about the key points of dedication, refuting the confusion of good and bad consequences, refuting the complete prohibition and complete permission of practice, and refuting the confusion of temporary practice. The first has four: refuting the confusion about the root of merit to be dedicated, refuting the confusion about the practice of how to dedicate, refuting the confusion about the result of dedication, and summarizing the main points to show the key points of karma and result. The first has two: stating the previous point of view and refuting it. The first is three verses of heretics, etc. The Samkhya school believes that the objects of knowledge are determined to be twenty-five kinds. The three of happiness, suffering, and equanimity, or the substance of the three equal parts of रजस् (Tibetan: རྡུལ་, Sanskrit Devanagari: रजस्, Sanskrit Romanization: rajas, Chinese literal meaning: dust), तमस् (Tibetan: མུན་, Sanskrit Devanagari: तमस्, Sanskrit Romanization: tamas, Chinese literal meaning: darkness), सत्त्व (Tibetan: སྙིང་སྟོབས་, Sanskrit Devanagari: सत्त्व, Sanskrit Romanization: sattva, Chinese literal meaning: sentient being), the constant and only one that has existed from the beginning is called nature and the main thing. The way in which twenty-three changes arise from it is: the state in which the three गुण (Tibetan: ཡོན་ཏན་, Sanskrit Devanagari: गुण, Sanskrit Romanization: guṇa, Chinese literal meaning: गुण) are not equal is called great and wise. From that arises the arrogance of clinging to self. Among them, there are three kinds of arrogance in which रजस् (Tibetan: རྡུལ་, Sanskrit Devanagari: रजस्, Sanskrit Romanization: rajas, Chinese literal meaning: dust), तमस् (Tibetan: མུན་, Sanskrit Devanagari: तमस्, Sanskrit Romanization: tamas, Chinese literal meaning: darkness), सत्त्व (Tibetan: སྙིང་སྟོབས་, Sanskrit Devanagari: सत्त्व, Sanskrit Romanization: sattva, Chinese literal meaning: sentient being) are more dominant. From the first arise the five senses of intelligence: eyes, ears, nose, tongue, and body, and the five actions: mouth, hands, feet, genitals, and excretory organs, and the eleven common mind roots. From the second arise form, sound, smell, taste, and touch, and from these five in order arise fire, space, earth, water, and wind, which are the five great elements. The third is to help produce them, but the result does not exist elsewhere. Among them, nature is the ultimate truth, and the twenty-three changes are the conventional truth, and all of these are considered to be matter. The subject of consciousness is the constant and only one who enjoys the changes, and is the basis of bondage and liberation. The way of bondage is: like a mirror with two sides, one side shows the image of twenty-three changes, and the other side clearly shows consciousness, and the two are mixed together, wandering in samsara in a way of wrong clinging. Liberation
Chinese
其方式是：当知晓二十三种变化由主物所化现之时，主物便会感到羞愧，变得不明显而收缩，当独自存在之时，便希望获得解脱。因此，善恶存在于主物的本性之中，并且所有果实都认为只有在因的时节存在才能产生。数论的论典中说：善与恶有多少，轮回与解脱，都在主物之中原本就存在，然而通过方法才能显现。牛奶的时期有什么？酸奶的时期有什么？强力者莲（梵文：Kamala）所说，穿透者住处也如是说。如是说。同样，藏族香玉扎巴的极终殊胜道中说：如同波罗奈斯果，因和果同时存在，有缘者才能证悟。认为果在因的时节存在。在《华严经》中所说的，解释金刚幢的迴向的经文意义时，如同数论主物和自性一体的善有多少，这句话的意思是，认为众生原本就自然存在的善，那也就是如来藏。如是说。同样，直贡巴存在的善，热琼巴安住的善，以及达隆巴等等所说的自性之善。第二部分有五点：破斥认为法界是迴向的精华；破斥认为法界之外的界是迴向的精华；破斥认为法界有是否是迴向精华的区分；因此，安立无戏论为精华的合理性；以成就精华的方式存在，是引导意义的显示。第一部分有三点：以教证和理证两种方式破斥；破斥其避免过失的回答；以教证前后矛盾的方式破斥。第一部分有三点：总说；广说；总结意义。第一点是：数论等，如同数论的宗义，这种不通过因产生的迴向之善，存在于事物本性之中，这要破斥。这是它的意思。有些人将它与破斥数论联系起来，这不是当下的意义，因为数论无法通过教证来破斥，而且下面
English
The way is as follows: When one knows that the twenty-three transformations are manifested by the Pradhana (chief principle), the Pradhana becomes ashamed, becomes indistinct and contracts, and when it exists alone, it wishes to be liberated. Therefore, good and evil exist in the nature of the Pradhana, and all fruits are believed to arise only when they exist in the time of the cause. In the Samkhya scriptures, it says: "How much good and evil, samsara and liberation, are originally present in the Pradhana, but they are revealed by means. What is in the time of milk? What is in the time of yogurt?" The powerful Kamala said, and the Abhiktri (piercer) also said the same. It is said. Similarly, in the ultimate supreme path of the Tibetan Zhang Yudrakpa, it says: "Like the fruit of Panasa, cause and effect exist simultaneously, and those with karmic connections will realize it." It is believed that the fruit exists in the time of the cause. In the explanation of the meaning of the dedication sutra of Vajradhvaja, which is mentioned in the Avatamsaka Sutra, like the Samkhya Pradhana and the nature of the one-in-one virtue, how much is there? The meaning of this is that sentient beings are believed to have naturally occurring virtues from the beginning, and that is also the Tathagatagarbha. It is said. Similarly, the virtue of the Drikungpa, the virtue of the Rgodtshangpa, and the nature of the virtue of Staglungpa and others are explained. The second part has five points: refuting the idea that Dharmadhatu is the essence of dedication; refuting the idea that the realm other than Dharmadhatu is the essence of dedication; refuting the idea that there is a distinction between whether Dharmadhatu is the essence of dedication or not; therefore, the rationality of establishing non-elaboration as the essence; the way of accomplishing the essence is shown as the provisional meaning. The first part has three points: refutation by both scripture and reason; refutation of the answer to avoid its faults; refutation by the contradiction between the previous and subsequent verses of the scripture. The first part has three points: brief statement; detailed explanation; summary of meaning. The first point is: Samkhya, etc., like the Samkhya doctrine, this virtue of dedication that is not produced by cause, exists in the nature of things, this is to be refuted. This is its meaning. Some people associate it with refuting Samkhya, but this is not the meaning of the present situation, because Samkhya cannot be refuted by scripture, and below