Tibetan
གས་བྱེད་ཀྱི་ལུགས་འདིར་མི་འགོག་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་གིས་དགག་པ། དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་དབྱིངས་བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་བར་མི་འཐད་པའི་ལུང་དྲངས་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དགེ་བར་གསུངས་པའི་ལུང་དོན་བཤད་པ། འཁྲུལ་གཞིའི་ལུང་དོན་ཇི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་དབྱིངས་བསྔོ་བས་མི་འགྱུར་བའི་ལུང་། ཆོས་དབྱིངས་ལ་དགེ་སྡིག་མེད་པའི་ལུང་། ཞར་ལ་སྙིང་པོའི་སྦྱོང་བྱེད་སྙིང་པོར་འདོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཞེས་སོགས་བཅུ་བདུན་ཏེ། གཞུང་ཁ་ཅིག་ལས། བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ། །ཆོས་དབྱིངས་འགྱུར་མེད་ཉིད་ལ་གསུངས། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྒྱུད་བླ་ལས། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ན། རང་བྱུང་དུ་གྲུབ་པའི་བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་རྩ་དེ་བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོར་མི་འཐད་དེ། བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་གསུངས་ཤིང་། དེ་ནི་བསྔོ་བས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུད་བླ་དང་། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོ་དང་། རྩ་བ་ཤེས་རབ་དང་། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་བཞི་ལས། དེ་ལྟར་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་དང་པོ་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འགྱུར་མེད་དེ། །ཡང་དག་མིན་རྟོག་ལས་བྱུང་འདོད་ཆགས་སོགས། །གློ་བུར་དྲི་མས་དེ་ཉོན་མོངས་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ལུང་གཉིས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་ནི། སྐྱེ་བའམ་འགུམ་པའམ་འཕོ་བའམ། འབྱུང་བ་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་རྟག་པ་དང་། བརྟན་པ་དང་། ཐེར་ཟུག་པ་ལགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུང་གསུམ་པའི་དོན་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཉིད་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ན་ཡང་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བས་ཆོས་དབྱིངས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བར་གྲུབ་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླར། ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་ནོ། །ལུང་བཞི་པ་ནི། བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདས་པ་ཡང་མ་ཡིན་མ་འོངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན། གང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དུས་གསུམ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །གང་དུས་གསུམ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་མི་ནུས་ཤིང་། དེ་བཞིན་དམིགས་པ་དང་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་ཞེས་སོགས་བཅུ་དགུ་སྟེ། ཆོས་དབྱིངས་རང་གི་ངོ་བོ་དགེ་སྡིག་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། སམྦུ་ཊ་དང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར་དེ་ལྟར་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་དང་པོའི་དོན་ནི། སྡིག་པ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཆ་གཉིས་སྤྲོས་པའི་རྣམ་རྟོག་ལས་མ་འདས་པས། མཁས་པས་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་བསྒོམ་པའི་ཚེ། སྤྲོས་པའི་མཐའ་འདི་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསང་འདུས་རྩ་རྒྱུད་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་ཏུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནས། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་མ་ཡིན། ཆོས་མ་ཡིན། ཆོས་མིན་པའང་མིན། ཞེས་པ་དང་། ཀྱེ་རྡོ་རྗེར། བསྒོམ་མེད་སྒོམ་པ་པོ་ཡང་མེད། །ལྷ་མེད་སྔགས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས། ཡོད་ཅེས་བྱ་བའམ་མེད་ཅེས་བྱ་བའམ་བསོད་ནམས་ཞེས་བྱ་བའམ། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའམ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའམ་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུང་གཉིས་པའི་དོན་ནི། ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྡིག་པ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་བྱ་བ་ལས་འདས་ཤིང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་ཚིག་ཙམ་གྱིས་བགྲོལ་བའི་དོན་དང་ལྡན་ཞིང་། གཞན་མུ་སྟེགས་བྱེད་དང་། རང་ཉིད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་སྐྲག་པའི་སྒོ་ནས་མྱངས་པའི་གནས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་དང་། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་པས་ཡོད་འཛིན་དང་མེད་འཛིན་ཞི་བའི་ཕྱིར་ན། སྡིག་པ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ལས་འདས་པའི་བློ་དེ་ཡིས་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་ལས་ཐར་བའི་ཐར་པ་དམ་པ་ཐོབ་པར་བཞེད་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ཞེས་སོགས་བཅུ་གཅིག་སྟེ། སྟོད་ལུང་རྒྱ་དམར་ནི། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡིན་ཅིང་། དེ་ཉིད་བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་རྩ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེའི་ལན་རྣམས་ནི་གོ་སླ་ལ། མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ལས་གསུངས་པ་ནི། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། རིན་པོ་ཆེའི་དཔེས་དྲི་མ་འདག་པ་དང་འདྲ་བར། རྒྱས་འགྱུར་གྱི་རིགས་ཀྱིས་རང་བཞིན་གནས་རིགས་ཀྱི་དྲི་མ་སྦྱོང་བར་གསུངས་པ་དང་། གུར་ལས། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཐ་དད་མེད། །གང་དུ་སེམས་ནི་རྣ
Chinese
因为这与您所说的，不阻止施舍的这种方式相矛盾。第二部分分为两点：以可信的经文驳斥，以现实的力量的推理驳斥。第一部分分为三点：引用经文说明法界不适合作为回向的善根，解释经文中说如此的自性是善根的含义，如何解释混淆的经文含义的方法。第一部分分为三点：法界不会因回向而改变的经文，法界没有善恶的经文，顺便驳斥认为精华的修持是精华。第一点是“如是说”等十七句。在某些论典中说：“如来藏被称为，法界不变的自性。”如《宝性论》中说：“如是说，在《宝性论》中。”因此，自生而成的回向的善根不适合作为如来藏，因为如来藏是指心的法界，远离戏论，并且它不会因回向而改变，因为在《宝性论》和《华鬘经》以及《中观根本慧论》和四部《般若经》中，都是如此说的。第一部经文是：“心的自性光明，如同虚空般不变，由非真实的妄想产生的贪欲等，不会被突如其来的污垢所染污。”第二部经文是：“世尊，对于如来藏来说，没有生、灭、变、出现。世尊，如来藏超越了有为法的特征的境界。世尊，如来藏是常、恒、不变的。”如是说。第三部经文的含义是：众生的法性在成佛时也不会改变，因此证明了法界不会改变，这与《宝性论》中所说：“如何先前一样，后来也一样，不变的是法性。”相符。第四部经文是：《八千颂般若经》中说：“如此，一切法的法性，既不是过去，也不是未来，也不是现在。既不是过去，也不是未来，也不是现在，那就是超越三时
English
Because this contradicts what you said, not preventing this way of giving. The second part is divided into two points: refuting with credible scriptures, and refuting with the reasoning of the power of reality. The first part is divided into three points: quoting scriptures to explain that the Dharmadhatu is not suitable as the root of merit for dedication, explaining the meaning of the scriptures that say suchness is merit, and how to explain the meaning of confusing scriptures. The first part is divided into three points: scriptures that the Dharmadhatu does not change due to dedication, scriptures that the Dharmadhatu has no good or evil, and incidentally refuting the view that the practice of essence is essence. The first point is "Thus it is said" and so on, seventeen sentences. In some treatises it is said: "The Tathagatagarbha is called, the unchanging nature of the Dharmadhatu." As it is said in the Uttaratantra: "Thus it is said, in the Uttaratantra." Therefore, the root of merit of dedication that arises spontaneously is not suitable as the Tathagatagarbha, because the Tathagatagarbha refers to the Dharmadhatu of the mind, which is free from elaboration, and it does not change due to dedication, because in the Uttaratantra and the Garland Sutra, as well as the Root Wisdom and the four Prajna Sutras, it is said so. The first scripture is: "The nature of the mind is clear light, like the sky it is unchanging, greed etc. arising from untrue delusions, will not be disturbed by sudden stains." The second scripture is: "Bhagavan, for the Tathagatagarbha, there is no birth, death, change, or appearance. Bhagavan, the Tathagatagarbha transcends the realm of the characteristics of conditioned phenomena. Bhagavan, the Tathagatagarbha is permanent, stable, and unchanging." Thus it is said. The meaning of the third scripture is: the Dharma nature of sentient beings does not change even at the time of Buddhahood, therefore it is proved that the Dharmadhatu does not change, which is in accordance with what is said in the Uttaratantra: "How it was before, so it is later, what is unchanging is the Dharma nature." The fourth scripture is: In the Eight Thousand Verse Prajnaparamita it is said: "Thus, the Dharma nature of all phenomena is neither past, nor future, nor present. What is neither past, nor future, nor present is beyond the three times.
Chinese
是解脱。从三时解脱的，不能完全回向，同样不是对境、分别和识知。如是说。第二，是“真实结合”等十九句。法界自性未成立为善恶任何一方，因为《桑布扎》和《宝鬘论》中如是说。第一教证的意义是：罪恶和功德二者未超出戏论分别，因此智者在修习实相义时，完全断除了这二边的戏论。同样在《密集根本续》中，一切法在虚空金刚的誓言中是相同的，因此不是色蕴。从“不是”开始，贪嗔痴不是，不是法，也不是非法。以及在《喜金刚》中：没有修习，也没有修行者。没有本尊，也没有咒语。以及在《金刚手灌顶续》中：没有说有，也没有说无，没有说功德，也没有说非功德，没有说涅槃，也没有说差别。如是说。第二教证的意义是：甚深空性超离了罪恶和功德的行为，具有凡夫仅以言辞解脱的意义，以及不是其他外道和自己声闻、缘觉以恐惧的方式体验的处所。因为证悟空性的智慧平息了有执和无执，所以超离了罪恶和功德分别的智慧，认为由此获得了从善趣和恶趣中解脱的殊胜解脱。第三，有些人等十一个。上隆嘉玛认为：空性大悲的精华是如来藏，那正是回向的善根。那些回答很容易理解。一切经续中说的是：《慧海请问经》中说：如珍宝的比喻去除污垢一样，增长种姓清净了自性住种姓的污垢。以及《古拉续》中：空性和大悲无有差别，心在何处
English
Is liberation. That which is liberated from the three times cannot be completely dedicated, and likewise is not an object, a concept, or something to be known. Thus it is said. Second, is "truly joining" etc., nineteen verses. The essence of Dharmadhatu itself is not established as either good or bad, because it is so stated in the Sambuta and the Ratnavali. The meaning of the first quote is: since the two aspects of sin and merit do not go beyond the elaboration of conceptualization, therefore, when the wise meditate on the meaning of reality, they completely abandon these two extremes of elaboration. Similarly, in the Guhyasamaja Root Tantra, since all dharmas are equal in the vajra-like samaya of space, therefore it is not the skandha of form. Starting from "is not," there is no desire, hatred, or ignorance. It is not dharma, nor is it non-dharma. And in the Hevajra: there is no meditation, nor is there a meditator. There is no deity, nor is there a mantra. And in the Vajrapani Empowerment Tantra: there is no saying "exists," nor is there saying "does not exist," nor is there saying "merit," nor is there saying "non-merit," nor is there saying "nirvana," nor is there saying "difference." Thus it is said. The meaning of the second quote is: profound emptiness transcends the actions of sin and merit, possesses the meaning of liberation by mere words for ordinary beings, and is not a place experienced with fear by other tirthikas and one's own shravakas and pratyekabuddhas. Because the wisdom that realizes emptiness pacifies the grasping of existence and non-existence, therefore, that mind that transcends the conceptualization of sin and merit is considered to have attained the supreme liberation that liberates from the happy and unhappy realms. Third, some people, etc., eleven. Todlung Gyagar believes that the essence of emptiness and compassion is the Tathagatagarbha, and that is the root of virtue to be dedicated. Those answers are easy to understand. What is said in all the sutras and tantras is: In the Sutra Requested by Sagaramati, it is said that just as the example of a jewel removes dirt, the increasing lineage purifies the dirt of the naturally abiding lineage. And in the Gur Tantra: Emptiness and compassion are not different, wherever the mind is