Tibetan
་འོད་གསུམ་མོ། །ལྷ་བླ་མ་ཡེ་ཤེས་འོད་ཀྱིས། ལོ་ཙཱ་བ་རིན་ཆེན་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ། ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཁ་ཆེར་བརྫངས་ཏེ། ཕྱིས་ལོ་ཆེན་དང་། ལོ་ཆུང་ལེགས་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀྱིས། བོད་དུ་བྱོན་ནས་བསྟན་པ་དར་རྒྱས་སུ་མཛད། ལོ་ཆེན་གྱིས། ཆོས་དང་། ཆོས་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་མཛད་ནས། ཆོས་ལོག་ཐམས་ཅད་ནུབ་པར་མཛད། དེའི་སློབ་མ་རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཞི་བ་འོད་ཀྱིས། སྔགས་ལོག་སུན་འབྱིན་མཛད། འགོས་ལོ་ཙཱ་བས་ཆོས་ལོག་སུན་འབྱིན་མཛད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། དུས་ཕྱིས་ཆོས་རྗེ་ས་སྐྱ་པ་བཞུགས་པ་ཡན་ཆད་དུ་ཆོས་ལོག་སྤྱོད་པ་ཉུང་ཞེས་ཐོས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱི་ནས་ཕག་མོའི་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ། བླ་མ་ས་ཆེན་འདས་པའི་རྗེས་ནས། ཕག་མོའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་ཆོས་སྒོ་འབྱེད་པ་སོགས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དང་འགལ་བའི་ཆོས་ལོག་དུ་མ་འཕེལ་ཞིང་། དེའི་རྗེས་སུ་བླུན་པོ་རྣམས་འབྲང་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། མཁས་པ་སྦྱངས་པར་རློམ་པ་རྣམས་ཀྱང་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ཕྱོགས་ཆོས་བསྒྲུབ་པ། ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་པ། རྟགས་འགོད་པ། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་འདྲའི་རིགས་ཅན་ཞེས་སོགས་དགུ་སྟེ། ཆོས་ལོག་དེ་དག་གིས་བསྟན་པ་ལ་གནོད་པར་ལྡོག་པ་དང་། རྗེས་འགྲོ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། གནོད་ཀྱང་སུན་འབྱིན་ནམ་ཞེས་སོགས་ལྔ་སྟེ། བསྟན་པ་ལ་གནོད་ན་སུན་འབྱིན་དགོས་པའི་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། བསྟན་ལ་གནོད་པའི་ཞེས་སོགས་གཉིས་ཏེ། ཆོས་ལོག་ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཅན་ནོ། །བསྟན་ལ་གནོད་པ་ཞེས་པ་ནི་རྟགས་སོ། །ཚིག་རྐང་ཕྱི་མ་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཅི་སླད་ཞེ་ན། ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གོ །བཞི་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཏན་གྱི་ཉམས་ལེན་བརྟགས་ནས་བླང་བ། གཏན་གྱི་སྐྱབས་གནས་བརྟགས་ནས་བླང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཉི་མ་གཅིག་གི་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་བཞི་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་ལ་བརྟག་དཔྱད་བྱ་དགོས་པ་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉིན་གཅིག་གི་ནི། ཞེས་སོགས་བཅུ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་སྟོན་པའི་བླ་མ་ལ་བརྟགས་དཔྱད་བྱ་དགོས་པ་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ཀུན་སློང་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་བྱམས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕན་པར་བསམ་པས་ཟང་ཟིང་མེད་པ། བྱ་བ་འོས་པས་ཟང་ཟིང་མེད་པ། གཞན་ལ་བསྐུལ་བས་ཟང་ཟིང་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་ནི་སེམས་ཅན
Chinese
是三光。神圣上师益西沃（Ye shes 'od）派遣译师仁钦桑波（Rinchen Zangpo）等二十一人前往克什米尔。后来，大译师和小学者列贝谢饶（Legpai Sherab）二人来到西藏，使佛法兴盛。大译师著述了辨别佛法与非佛法的论典，使一切邪法衰落。他的弟子，王子息瓦沃（Zhi ba 'od）驳斥了邪咒。自从俄译师（'Gos Lotsawa）驳斥邪法之后，直到后来的法王萨迦派住世期间，听说修习邪法的人很少。第三，从“从后来的帕摩”等三句偈颂开始，自从上师萨钦（Sa chen）逝世后，以帕摩的加持开启佛法之门等等，与佛陀教法相违背的诸多邪法兴盛起来，之后愚笨之人追随，更不必说了，自诩为学者的聪明人也加入其中。第三部分有四点：确立宗法，确立周遍，立宗，总结要义。第一，从“像这种种类”等九句开始，通过邪法对佛法造成损害的遮返和随行两种方式来确立。第二，从“损害也驳斥吗”等五句开始，确立如果对佛法造成损害就必须驳斥的周遍性。第三，从“对教法有害的”等两句开始，“邪法也”是法， “对教法有害”是宗，“后一句”是所要确立的法。第四，从“为什么呢？”等一句偈颂开始。第四部分有两点：考察究竟的修法后取舍，考察究竟的皈依处后取舍。第一，从“一日的”等四句偈颂开始，以比喻的方式说明必须对正法进行考察。第二，从“一日的”等十三句开始，以比喻的方式说明必须对说法上师进行考察。第二，对于无有杂染发心的慈爱有三点：以利益之心无有杂染，以行为适宜无有杂染，以劝导他人无有杂染。第一点有两点：总的指示和详细的解释。第一点：我乃有情
English
These are the three lights. The divine Lama Yeshe O (Ye shes 'od) sent the translator Rinchen Zangpo and twenty-one others to Kashmir. Later, the great translator and the junior scholar Legpai Sherab came to Tibet and made the Dharma flourish. The great translator composed treatises distinguishing between Dharma and non-Dharma, causing all false dharmas to decline. His disciple, Prince Zhiwa O (Zhi ba 'od), refuted false mantras. Since the 'Gos Lotsawa refuted false dharmas, until the later Sakya Dharma Lord resided, it was heard that few people practiced false dharmas. Third, beginning with the three verses from "From the later Phagmo," etc., since the passing of the master Sachen, opening the door of Dharma with the blessings of Phagmo, etc., many false dharmas that contradict the Buddha's teachings have flourished. After that, it goes without saying that fools follow them, and even those who claim to be learned scholars join them. The third part has four points: establishing the subject-property, establishing the pervasion, stating the sign, and summarizing the meaning. First, beginning with the nine sentences from "Like this kind," etc., it is established through the two ways of reversing and following the harm caused to the Dharma by those false dharmas. Second, beginning with the five sentences from "Does harm also refute?" etc., it establishes the pervasion that if harm is caused to the Dharma, it must be refuted. Third, beginning with the two sentences from "Harmful to the teachings," etc., "false dharma also" is the subject, "harmful to the teachings" is the sign, and "the latter sentence" is the dharma to be established. Fourth, beginning with the one verse from "Why is it?" etc. The fourth part has two points: examining and adopting the ultimate practice, and examining and adopting the ultimate refuge. First, beginning with the four verses from "One day's," etc., it shows through examples that the true Dharma must be examined. Second, beginning with the thirteen sentences from "One day's," etc., it shows through examples that the Dharma-teaching master must be examined. Second, regarding the love of pure motivation, there are three points: pure with the thought of benefiting, pure with appropriate actions, and pure with encouraging others. The first point has two points: a general indication and a detailed explanation. The first point: I am a sentient being
Tibetan
། ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། གཞན་ལ་སྡང་སེམས་དང་། རང་ཉིད་ཀྱིས་གྲགས་པ་བསྒྲགས་པའི་ཆེད་དུ་མ་ཡིན་གྱི། ཀུན་སློང་འདི་ལྟ་བུ་ཁོ་ནས་བྱས་སོ་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕན་པ་སྡང་སེམས་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། བདུད་རིགས་ཕམ་པ་སྡང་སེམས་མིན་པར་བསྟན་པ། ཀུན་སློང་ཟང་ཟིང་མེད་པར་བསྟན་པ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་སྟེ། བསྟན་འཛིན་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ། སྟོན་པ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ། ལོང་འཁྲིད་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ། སྨན་པ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ནི། ཞེས་སོགས་ལྔ་སྟེ། གཞན་གྱི་ཆོས་ལོག་སུན་ཕྱུང་བ། གཞན་ལ་སྡང་བ་ཡིན་ན། འོག་ནས་འཆད་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཞན་ལ་སྡང་བར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས། ཞེས་སོགས་གསུམ་མོ། །གསུམ་པ་ནི། མཁས་རྣམས་བླུན་པོའི། ཞེས་སོགས་དགུའོ། །བཞི་པ་ནི། ནད་པ་ལ་ནི། ཞེས་སོགས་ལྔའོ། །ལྔ་པ་ནི། ཆོས་ལོག་པ་དང་། ཞེས་སོགས་ལྔའོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན། ཞེས་སོགས་བཅུ་བདུན་ཏེ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་བྱས་པས་ཆོས་ལོག་སྤྱོད་པ་དང་། བདུད་རིགས་ཕམ་པ་དེའི་སྐྱོན་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པ་དང་། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་བྱེད་པ། ཆོས་ལོག་སྤྱོད་པ་ཕམ་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་རྣམས་འབྱུང་བ་འདི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མ་ཁོལ་གྱིས་ཀྱང་བསྟོད་པ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས་སོགས་སོ། །དེས་ན་འབྲས་བུ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་བཤད་པ་འདི་འདྲས་བསྟན་པ་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བདག་ཀྱང་རྡོ་རྗེ། ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་ལྔ་སྟེ། ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏ་བདག་གིས་ཀྱང་། ཕག་མོའི་བྱིན་རླབས་ཙམ་རེ་བྱས་པ་ལ། དཀར་པོ་ཆིག་ཐུབ་བསྟན་པ་སོགས་བྱས་ན་འཁོར་དང་། ཟང་ཟིང་འབྱུང་བར་ཤེས་མོད་ཀྱིས། འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཕན་པར་བསམས་ནས། ཆོས་ལོག་སྤྱོད་པ་བཀག་ནས་བསྟན་པ་རྣམ་དག་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་དང་ཟང་ཟིང་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་སེམས་ཅན་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསྒྲུབས་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཕན་པར་བསམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། མུ་སྟེགས་བྱེད་དང་། ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་ལྔ་སྟེ། ཚིགས་བཅད་དང་པོས་ནི། འཕགས་ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་པ་རྣམས་འདིར་མི་འགོག་པར་སྟོན། དེ་ནས་གཅིག་གིས། བོད་དུ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་འཁྲུལ་པ་རྣམས་འགོག་པར་སྟོན། དེ་ནས་རྐང
Chinese
等等，这是两句偈颂。像这样，所有所阐述的破立，都不是为了对他人的憎恨，也不是为了宣扬自己的名声，而是仅仅以此类发心而为之。第二部分有三点：如果利益是憎恨，那就太过分了；显示降伏魔类不是憎恨；显示发心没有杂染是正文。第一部分有五点：对持教者太过分；对导师太过分；对盲人引导太过分；对医生太过分；总结要义。第一点是：龙树等，这是五点。驳斥他人的邪法，如果是憎恨他人，那么下面要讲的这些都会变成憎恨他人。第二点是：圆满正等觉，等等，这是三点。第三点是：智者对愚人，等等，这是九点。第四点是：对于病人，等等，这是五点。第五点是：邪法，等等，这是五点。第二点是：佛陀在世间，等等，这是十七点。智者们进行讲述，邪法盛行，降伏魔类不是那些的过失。因为佛陀降临世间，智者们进行讲述，邪法盛行，降伏等等的果报产生，这是缘起的法性。玛阔的《一百五十赞》等也是这样说的。因此，像这样具有三种果报的讲述等是教法。第三点是：我亦金刚，等等，这是五句偈颂。萨迦班智达我，即使只是做了一些金刚亥母的加持，如果做了宣扬白法唯一等，也知道会有眷属和财富产生。然而，想到对佛法有益，所以阻止邪法盛行，讲述清净的教法。不是为了获得眷属和财富而摄受众生，如果如实地成办佛法，想到对佛法有益的缘故。第二部分是：外道徒等，这是五句偈颂。第一句偈颂显示：不阻止印度出现的错误。之后，有一句显示：阻止在藏地适时出现的错误。之后，是足
English
Etc., these are two verses. Like this, all the refutations and establishments that are explained are not for the sake of hatred towards others, nor for the sake of proclaiming one's own fame, but are done solely with such motivation. The second part has three points: if benefiting is hatred, then it is too much; showing that subduing the demonic class is not hatred; showing that the motivation is without impurities is the main point. The first part has five points: it is too much for the upholders of the doctrine; it is too much for the teacher; it is too much for guiding the blind; it is too much for the doctor; summarizing the meaning. The first point is: Nagarjuna and, etc., these are five points. Refuting the false teachings of others, if it is hatred towards others, then all these things that will be explained below will become hatred towards others. The second point is: Perfectly enlightened Buddha, etc., these are three points. The third point is: The wise to the foolish, etc., these are nine points. The fourth point is: To the sick, etc., these are five points. The fifth point is: False teachings, etc., these are five points. The second point is: Buddha in the world, etc., these are seventeen points. The wise ones have made explanations, and the practice of false teachings and the defeat of the demonic class are not their fault. Because the Buddha came into the world, the wise ones made explanations, and the fruits of practicing false teachings and defeat, etc., arise, this is the nature of dependent origination. Makhol's "One Hundred and Fifty Praises" and others also say so. Therefore, explanations like this, which have three fruits, are the teachings, etc. The third point is: I also Vajra, etc., these are five verses. Sakya Pandita I, even if I only did some blessings of Vajravarahi, if I did things like proclaiming the white Dharma alone, I would know that retinues and wealth would arise. However, thinking that it would benefit the Buddha's teachings, I prevented the practice of false teachings and explained the pure teachings. It is not for the sake of obtaining retinues and wealth that I gather sentient beings, and if I accomplish the Buddha's teachings as they are, it is because I think it will benefit the Buddha's teachings. The second part is: Non-Buddhists, etc., these are five verses. The first verse shows: not preventing the mistakes that appeared in India. Then, one verse shows: preventing the mistakes that are appropriate to appear in Tibet. Then, it is the foot